II SA/Kr 1874/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na czynności Wojewody w toku prowadzenia postępowania administracyjnego znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. A.F. pismem z dnia 28 marca 2009r. (które wpłynęło do WSA w Krakowie w dniu 31.10.2011r.) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynności Wojewody podejmowane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie [...] o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] stycznia 1996r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia 20 listopada 1995r., którą odmówiono zwrotu na rzecz A.F. 2/24 części prawa własności na nie zabudowanej nieruchomości położonej w Z. przy ulicy [...] oznaczonej jako działka nr 1 obr. [...]. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] marca 2011r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty T. z [...].01.2011r., nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. W skardze zarzucono, iż w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie [...] Wojewoda naruszył art. 6, 9, 10 § 1, 28 oraz 61 § 4 k.p.a., a także art.7 i 77 §1 k.p.a. Skarżący wniósł o "pozytywne rozpatrzenie skargi" i wydanie orzeczenia w sprawie na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Pismem z dnia 29.11.2011r. skarżący złożył wniosek "o uzupełnienie odpowiedzi na skargę z dnia 2 grudnia 2011r. złożoną przez Urząd Wojewódzki w K." W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że organ nie przesłał do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę "uwierzytelnionych kserokopii decyzji administracyjnych", na które organ powoływał się w swojej odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). W podstawie prawnej skargi skarżący powołał się na treść art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwana dalej p.p.s.a.). Czynności podejmowane przez Wojewodę przy prowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie o wznowienie postępowania administracyjnego nie mogą zostać uznane za "inny akt lub czynność" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Analiza tego przepisu wskazuje, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są przy tym w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. O akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004r. sygn. OSK 247/04 publ. ONSAiWSA 2004/2/30 Lex nr 125767). Przykładowo w trybie art. 3 § 2 pkt 4 mogą być zaskarżane przede wszystkim: - określone czynności materialno-techniczne, np. czynność zameldowania, ustalenie opłaty za zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, czynność udostępnienia lub odmowy udostępnienia dokumentacji medycznej zbiorczej pacjentowi publicznego zakładu opieki zdrowotnej (por. wyrok składu siedmiu sędziów NSA z 19 maja 2003r., OSA 1/2003, ONSA 2003, nr 4, poz. 114 oraz aprobującą glosę B. Adamiak do tego wyroku w OSP 2003, nr 11, poz. 136), wydanie dziennika budowy, o jakim mowa w art. 45 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) i § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, - materialno-techniczne czynności określone w art. 164 § 2 i § 3 ustawy o u.s.p., polegające na dokonaniu przez prezesa właściwego sądu zawiadomienia ławników o wyborze, odebraniu od nich ślubowania, wpisaniu ich na listę ławników i wydaniu im legitymacji (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 15 lipca 2005r., II SAB/Bd 23/2004, OSP 2006, nr 3, poz. 30). Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy wskazać należy, iż czynności podejmowane przez organ administracyjny w toku prowadzonego postępowania administracyjnego o wznowienie postępowania administracyjnego nie przynależą do kategorii czynności organów administracji publicznej, które spełnią łącznie wszystkie wyżej określone przesłanki art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., a zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego, jeżeli zdaniem skarżącego w toku prowadzonego postępowania administracyjnego zostały naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, to skarżący będzie mógł podnieść te okoliczności w formie stosownych zarzutów w skardze do sądu administracyjnego na ostateczny akt administracyjny wydany w niniejszej sprawie. Podkreślić także należy, iż niezależnie od niniejszej skargi skarżący złożył również skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2011r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty T. z [...].01.2011r., nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Skarga ta została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z dnia sygn. akt II SA/Kr 751/11. W tym kontekście całkowicie nieuzasadniony jest wniosek skarżącego o "uzupełnienie odpowiedzi na skargę", gdyż całość akt postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie została przesłana do WSA w Krakowie wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę do sprawy prowadzonej pod sygn. II SA/Kr 751/11. Wbrew twierdzeniu skarżącego akta sprawy zostały zatem przesłane przez organ do tut. Sądu i w chwili rozpoznawania sprawy znajdowały się w Sądzie oraz były w pełni dostępne. Informacja o tym znajduje się również w aktach niniejszej sprawy np. w piśmie organu z 5.12.2011r. Mając zaś na uwadze okoliczność, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 14.09.2009r., sygn. akt II SA/Kr 653/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę tego samego skarżącego na czynności Wojewody podejmowane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie [...] o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] czerwca 2004r. – wskazując w uzasadnieniu, że skarga na czynności organów administracyjnych dokonywane w toku postępowania jurysdykcyjnego jest niedopuszczalna – stwierdzić należy, że skarżący zdawał sobie sprawę, iż złożona w niniejszej sprawie skarga nie może wywrzeć oczekiwanych przez niego skutków prawnych, a sama skarga i wnioski do niej złożone służą tylko nieuzasadnionemu przedłożeniu postępowania sądowoadministracyjnego – czemu należy przeciwdziałać. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.