I OW 189/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. P. o ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracowników Urzędu Gminy i Ośrodka Pomocy Społecznej w D., to jest J. S., J. W., D. N., T. C. i I. C. od postępowań dotyczących udzielenia pomocy społecznej postanawia: odrzucić wniosek. T. P. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o ustalenie organu właściwego do rozpoznania jej wniosku o wyłączenie pracowników od rozpatrzenia sprawy z zakresu pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II SO/Ol 17/11, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Wskazany przepis dotyczy sytuacji, gdy między organami administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów co do ich upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Do sporu dochodzi w sytuacji, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny), albo gdy każdy z nich uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Aby zatem sprawa, w której powstał między organami spór mogła być rozpatrzona przez Sąd w omawianym trybie, musi być indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej. Z istoty bowiem sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego, o których mowa w art. 4 powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OW 79/05, ONSAiWSA 2006/3/75). Zgodnie natomiast z art. 15 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, rozstrzyganie powyższych sporów należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie T. P. złożyła wniosek w przedmiocie ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia jej wniosku o wyłączenie wskazanych pracowników Urzędu Gminy w D. od rozpatrywania składanych przez nią wniosków o uzyskanie świadczeń z pomocy społecznej. Uznać należy, że wniosek w niniejszej sprawie jest w istocie skargą w rozumieniu przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczący takiej skargi jest niedopuszczalny i nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.