I OZ 116/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 1186/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] listopada 2011 r. P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu Ł. z dnia [...] lipca 2011 r., uchylającą decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2007 r. o zarejestrowaniu pojazdu marki Nissan Patrol oraz odmawiającą zarejestrowania tego pojazdu i zobowiązującą do zwrotu dowodu rejestracyjnego oraz tablic rejestracyjnych, jak i karty pojazdu. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek w tym zakresie skarżący podniósł, że pojazd jest wykorzystywany przez niego "do dojazdów do pracy i w bieżących sprawach", a niemożność korzystania z pojazdu do czasu rozstrzygnięcia skargi skutkować będzie znaczną szkodą po jego stronie. Sąd pierwszej instancji podniósł, iż w rozpatrywanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do ogólnych twierdzeń o zaistnieniu po stronie skarżącego znacznej szkody w związku z faktem uniemożliwienia wykorzystywania przedmiotowego pojazdu do dojazdów do pracy oraz "w bieżących sprawach". Skarżący nie wykazał, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, nie poparł bowiem swoich ogólnych twierdzeń żadnymi dokumentami źródłowymi, np. dotyczącymi sytuacji finansowej czy majątkowej skarżącego, ani wyjaśnieniami potwierdzającymi fakt negatywnego wpływu zaskarżonej decyzji na jego możliwości zarobkowe, czy faktyczne ograniczenie możliwości zarobkowania w związku z brakiem możliwości korzystania z pojazdu. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podkreślił, iż w 2009 r. uległ ciężkiemu wypadkowi, w wyniku którego doznał poważnych obrażeń, czego dowodem są załączone dokumenty dotyczące historii choroby. Od tego czasu przebywa on na zwolnieniu lekarskim, a obecnie na rencie. W sierpniu 2011 r. skarżący przeszedł operację złamanego kręgosłupa, po której podjął stopniową rehabilitację (od dnia 2 lutego 2012 r. został skierowany do sanatorium). W ocenie skarżącego poważny stan zdrowia, ogromnie utrudnione możliwości lokomocyjne, przy konieczności zapewnienia sobie codziennego zaopatrzenia oraz podejmowanych ćwiczeń i rehabilitacji, dostatecznie uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazano nadto, iż posiadany samochód stanowi niezwykle istotne i pomocne narzędzie umożliwiające skarżącemu w miarę normalne funkcjonowanie. Powyższe okoliczności uniemożliwiają zdaniem skarżącego korzystanie ze środków komunikacji miejskiej, natomiast niska kwota świadczenia rentowego wyklucza korzystanie z usług transportu taksówką. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z., dalej zwanej "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 w/w ustawy należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Twierdzenia skarżącego powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, które pozwoliłyby na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez wnioskodawcę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Odmowa rejestracji pojazdu oraz zobowiązanie skarżącego do zwrotu dowodu rejestracyjnego, zalegalizowanych tablic rejestracyjnych oraz karty pojazdu, skutkuje co prawda niemożnością korzystania przez skarżącego z konkretnego auta, co niewątpliwie z uwagi na stan zdrowia może się przyczynić do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, iż powyższa okoliczność spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, zaś postanowienie odmawiające skarżącemu uwzględnienia jego wniosku uznać należy za wydane zgodnie z prawem. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.