I SA/Wa 1369/11

WyrokWSA w Warszawie2012-01-13

Skład orzekający: Przemysław Żmich, Emilia Lewandowska, Elżbieta Sobielarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nieruchomość wywłaszczona pod budowę drogi, która od około 40 lat jest użytkowana jako droga gruntowa, ale nie została formalnie zaliczona do dróg gminnych, może zostać zwrócona spadkobiercom byłych właścicieli na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd uchylił decyzje organów obu instancji, uznając je za przedwczesne. Organy nie ustaliły w sposób należyty pierwotnego celu wywłaszczenia nieruchomości ani tego, czy cel ten został zrealizowany w terminach określonych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Samo użytkowanie gruntu jako drogi gruntowej przez około 40 lat nie przesądza o braku przesłanek do zwrotu, jeśli nie zostanie wykazane, że cel wywłaszczenia został zrealizowany zgodnie z przepisami.
Stan faktyczny
Spadkobiercy Z. i L. P. wystąpili o zwrot części nieruchomości przejętej na własność Państwa na podstawie uchwały z 1971 r. na cele budowlane. Organy odmówiły zwrotu, uznając, że nieruchomość została wykorzystana pod budowę drogi i nie stała się zbędna. Skarżący zarzucili błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów kpa poprzez powoływanie się na opinie mieszkańców bez przeprowadzenia dowodu. WSA uchylił decyzje organów obu instancji.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zasądzono od Wojewody na rzecz skarżących zwrot wpisu sądowego oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Z.P. i K.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Z.P. i K.P. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz kwoty po 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych na rzecz każdego z nich tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wojewoda [...] decyzją z [...] maja 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] lutego 2011 r. nr [...] odmawiającą zwrotu części nieruchomości położonej w miejscowości C. gm. S., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że uchwałą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z [...] czerwca 1971 r. zostały ustalone granice terenów budowlanych przejmowanych na własność Państwa we wsi C., gromada N.. Uchwała została podjęta na podstawie art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z 31.01.1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi. Na podstawie tej uchwały na Skarb Państwa została przejęta między innymi działka oznaczona w ewidencji gruntów nr [...] o pow. [...] ha należąca do Z. i L. P.. Z działki tej oraz innych przyległych działek została wydzielona droga, oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha stanowiąca własność Gminy S.. Z wnioskiem o zwrot części działki nr [...] wystąpili spadkobiercy Z.P. i L.P. – Z.P. i K.P.. W dniu 16 listopada 2010 r. odbyła się rozprawa i oględziny przedmiotowej działki. Z czynności tych został sporządzony protokół i dokumentacja fotograficzna, z której wynika, iż w terenie istnieje droga gruntowa, która umożliwia dostęp do drogi [...]. W skład tej drogi wchodzi m.in. przedmiotowa działka. W ocenie organu odwoławczego wywłaszczona nieruchomość, o której zwrot ubiegają się wnioskodawcy została wykorzystana pod budowę drogi w związku z czym nie stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Potwierdzają to ustalenia oględzin nieruchomości oraz pisma Wójta Gminy S. z 19 listopada 2010 r. i z 19 kwietnia 2011 r., z których wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowi drogę wewnętrzną, która nie została zaliczona dotychczas do kategorii dróg gminnych. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego droga oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] stanowiła część terenów budowlanych i do chwili obecnej jest wykorzystywana jako droga gruntowa. Z opinii sołtysa wsi C. i mieszkańców tej miejscowości wynika, że droga została wybudowana i jest użytkowana około 40 lat. W ocenie organu brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze na decyzję Wojewody [...] Z.P. i K.P. zarzucili: - 1.naruszenie art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne ustalenie, iż część nieruchomości położonej w miejscowości C., gmina S., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], nie stała się zbędna na cel, dla którego została przejęta na własność Państwa; - 2.błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż w/w część nieruchomości została zabudowana i jest użytkowana od około 40 lat; - 3.naruszenie art. 77 i 79 kpa poprzez powoływanie się w uzasadnieniu decyzji na opinię sołtysa i mieszkańców wsi C., podczas gdy nie został przeprowadzony dowód z zeznań w/w osób, a co za tym idzie, skarżącym nie umożliwiono wzięcia udziału w przeprowadzeniu tego dowodu. Mając na względzie wskazane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) zwrotowi podlega wywłaszczona nieruchomość jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Jaką nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu określa art. 137 ust. 1 tej ustawy zgodnie z którym nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: - 1.pomimo upływu 7 lat od dnia , w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo - 2.pomimo upływu 10 lat od dnia , w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Rozpoznając wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości organ obowiązany jest więc ustalić na jaki cel została wywłaszczona nieruchomość, której zwrotu domagają się wnioskodawcy oraz czy cel ten został zrealizowany w terminach określonych w powołanym art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W rozpoznawanej sprawie organ ustalił, że z przejętej na Skarb Państwa od rodziców wnioskodawców działki nr [...], o zwrot której ubiegają się wnioskodawcy, część wchodzi w skład działki oznaczonej nr [...], na której została wybudowana droga wewnętrzna i jest użytkowana około 40 lat. Fakt istnienia tej drogi wynikać ma z protokołu oględzin i dokumentacji fotograficznej. W ocenie Sądu z dokumentów zgromadzonych w sprawie nie wynika, że przedmiotowa nieruchomość wchodzi w skład działki na której wybudowano drogę wewnętrzną. Z dokumentacji fotograficznej sporządzonej w czasie oględzin w dniu 16 listopada 2010 r. wynika, że działka nr [...] stanowi pas gruntu porośnięty trawą. Widoczne na gruncie koleiny świadczą, że jest wykorzystywana jako droga. Częściowo z dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych jak i oświadczenia Z.P. złożonego na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. oraz załączonej przez niego na tej rozprawie do akt kopii zdjęcia z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika, że działki gruntu położone po obu stronach działki nr [...] mają bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Nie wynika by na tej działce było cokolwiek wybudowane, a w szczególności by została urządzona tam droga. Jednakże dla oceny zasadności wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie jest istotne co jest na gruncie w dacie orzekania przez organ w przedmiocie zwrotu nieruchomości ale istotne jest czy spełnione są przesłanki do zwrotu określone w art. 136 ust. 3 i w art. 137 ustawy o gospodarce gruntami. Organy orzekające w rozpoznawanej sprawie tych ustaleń nie poczyniły, dlatego orzeczenie o odmowie zwrotu nieruchomości jest przedwczesne a sprawa nie została wyjaśniona zgodnie z art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa, co uzasadnia uchylenie decyzji organów obu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali w pierwszej kolejności jaki był konkretnie cel przejęcia z mocy prawa na własność Skarbu Państwa, w trybie przepisów ustawy z 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi, przedmiotowej nieruchomości. Następnie oceni czy cel ten został zrealizowany w terminach wskazanych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Poczynienie tych ustaleń pozwoli na rozstrzygnięcie wniosku o zwrot nieruchomości w sposób zgodny z prawem. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło