VII SA/Wa 1637/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi H.P. i A.P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r, znak: [...] działając na podstawie art. 61 a k.p.a. w zw z art. 126 k.p.a. odmówił wszczęcia na wniosek H. i A.P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymującego w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...], po przeprowadzeniu na wniosek H. i A.P. postępowania nieważnościowego odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r zakazujące A.P. użytkowania budynku stodoły usytuowanej na działce w [...] zaadaptowanej na potrzeby magazynu skupu zboża. Następnie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, postanowieniem z dnia [...] maja 2003r utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi H. i A.P. prawomocnym wyrokiem z dnia [...] listopada 2004r, sygn. akt. 7/IV SA 2325/03 oddalił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymującego w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009r, sygn.akt. I OPS 6/09 (LEX nr 530338) stwierdził, iż żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania, organ administracji publicznej ustali wystąpienie z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. Powyższe rozważania należy na podstawie art. 126 k.p.a. odnieść zdaniem organu nadzoru również do postanowień na które przysługuje zażalenie. Po rozpoznaniu wniosku H. i A.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2011r, znak: [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011r. Organ nadzoru podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011r wskazując, że rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...], którego dotyczy wniosek o stwierdzenia nieważności było przedmiotem weryfikacji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną stwierdza nieważność kontrolowanego rozstrzygnięcia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 § 1 kpa. Powyższe okoliczności oraz wydany wyrok z dnia 26 listopada 2004r, sygn. akt 7/IV SA 2325/03 uzasadniają odmowę wszczęcia na wniosek H. i A.P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. i A.P. Skarżący domagając się uchylenia obu zaskarżonych postanowień zarzucili, iż dotknięte są wadą rażącego naruszenia prawa. Rażące naruszenie prawa zdaniem skarżących polega na nieuwzględnieniu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wadliwości postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r, które zostało skierowane wyłącznie do A.P. pomimo, że właścicielami przedmiotowego budynku stodoły są oboje skarżący H. i A.P. Zdaniem skarżących przedmiotem skargi, która została oddalona wyrokiem z dnia 26 listopada 2004r, sygn.akt. 7/IV SA 2325/03 nie było obecnie podnoszone rażące naruszenie prawa polegające na tym, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r, nie zostało skierowane do H.P., a wyłącznie do A.P. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...] którego dotyczy wniosek o stwierdzenia nieważności było przedmiotem weryfikacji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi H. i A.P. prawomocnym wyrokiem z dnia 26 listopada 2004r, sygn. akt. 7/IV SA 2325/03 oddalił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...]. Skutkiem oddalenia skargi przez sąd jest niedopuszczalność stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej albowiem sąd z urzędu stosownie do art. 134 p.p.s.a. ustala czy występują przesłanki uzasadniające stwierdzenie nieważności o których mowa w art. 156 1 k.p.a. Jeżeli nie występowały przyczyny nieważności w chwili wydania decyzji to nie powstaną one również po jej wydaniu, a więc wszystkie mogą być ujawnione w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo odmówił wszczęcia na wniosek skarżących postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r utrzymującego w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r, znak: [...]. Wskazać bowiem należy na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009r, sygn. akt. I OPS 6/09 ( LEX nr 530338 ) zgodnie z którą "żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania, organ administracji publicznej ustali wystąpienie z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym". W niniejszej sprawie skarżący zwracając się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z żądaniem stwierdzenia nieważności postanowienia, które było wcześniej przedmiotem oceny sądu podnieśli, iż dotknięte jest wadą rażącego naruszenia prawa bowiem nie uwzględniło wadliwości postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r, które zostało skierowane wyłącznie do A.P. pomimo, że właścicielami przedmiotowego budynku stodoły są oboje skarżący H. i A.P. Skarżący wskazali zatem na przesłankę wznowieniową, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kp.a. Przesłanka wznowieniowa nie może jednocześnie stanowić przesłanki rażącego naruszenia prawa. Ponieważ skarżący nie wskazali na okoliczności, jakie nie były objęte wyrokiem sądu, a do których nie można zaliczyć przesłanki wznowieniowej dlatego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Uznając, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.