VI SA/Wa 1921/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako O.p., art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. 168, poz. 1323 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako spółka), utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] maja 2011 r., w którym ten organ, na podstawie art. 215 § 1 O.p., sprostował treść uzasadnienia postanowienia z dnia [...] kwietnia 2011 r. na str. 7, umarzającego postępowanie zażaleniowe, wskazując, iż powinno być "Decyzja cofająca zezwolenie została doręczona spółce [...]. 03. 2011 r. i stała się wykonalna z dniem [...]. 03. 2011 r. ", a nie jak odnotowano "Decyzja cofająca zezwolenie została doręczona spółce [...]. 03. 2011 r. i stała się wykonalna z dniem [...]. 04. 2011 r. Postanowienie wydano w następujących ustaleniach; W dniu [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał postanowienie o nr [...], na podstawie którego umorzył postępowanie zażaleniowe w sprawie zatwierdzenia zmiany akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych, w części dopuszczenia do eksploatacji automatu do gier w punkcie gier usytuowanym przy ul. [...] paw. [...]. W punkcie tym prawo do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych posiadała spółka na podstawie zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Zezwolenie to zostało cofnięte w całości z dniem doręczenia decyzji cofającej zezwolenie wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. sygn. [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W., na podstawie art. 215 § 1 O.p. w związku z art. 65 ustawy o Służbie Celnej, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. sygn. [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., w sposób podany wyżej. Spółka [...] zażaleniem z [...] maja 2011 r. (nadanym w tej samej dacie) na wymienione postanowienie wnosiła o jego uchylenie w całości, zarzucając na podstawie art. 222 i art. 239 O.p. naruszenie art. 215 O.p. przez wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, pomimo braku okoliczności wskazujących, iż zmiana dokonana zaskarżonym postanowieniem stanowi oczywistą omyłkę pisarską lub rachunkową. Zdaniem spółki tryb dokonanego sprostowania omyłki pisarskiej został błędnie zastosowany w sprawie, gdyż jest on przewidziany jedynie dla oczywistych wad i pomyłek. Natomiast zmiana daty wykonalności orzeczenia stanowi zmianę rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy. Zgodnie z zasadami postępowania rozstrzygnięcie co do istoty sprawy podatkowej winno zapadać w formie decyzji. W tych ustaleniach zostało wydane przez Dyrektora Izby Celnej w W. wymienione na wstępie postanowienie. Opisując przebieg postępowania i wskazując na art. 215 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, organ stwierdził, że może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki pisarskie w wydanej przez ten organ decyzji. Oczywista omyłka polegała na błędnym wskazaniu, w postanowieniu z [...] kwietnia 2011 r. umarzającym postępowanie, daty wykonalności decyzji z [...] marca 2011 r. nr., [...], która to prawidłowa data wprost wynikała z sentencji decyzji oraz z pouczenia i ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru przez stronę. Na postanowienie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego postanowienie wydane w I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania z wnioskiem o połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ze sprawą sygn. akt VI SA/Wa 1481/11. Postanowieniu zarzucono rażące naruszenie art. 215 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, to jest w szczególności utrzymanie w mocy orzeczenia wydanego w zakresie wykraczającym poza dopuszczalny zakres rektyfikacji prostowanego rozstrzygnięcia. Skarżąca podkreślała, że błędny jest zarówno zapis w uzasadnieniu orzeczenia z [...] kwietnia 2011 r. o wykonalności owej decyzji wydanej w I instancji, jak i zapis po sprostowaniu, wskazujący inną datę tej wykonalności. Podniesiono, że sprostowanie ma w swej istocie nadawać prostowanemu orzeczeniu treść prawidłową, a nie zastępować treść błędną treścią inną, jednakże tak samo błędną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o jej oddalenie. Organ administracji publicznej podkreślił, że zmiana błędnej daty na datę właściwą, jest czynnością czysto techniczną, a podyktowana została koniecznością korekty zapisów zawartych w wydanym rozstrzygnięciu w celu ich dostosowania do faktów mających potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Na podstawie art. 215 § 1 O.p. mogą być prostowane najprostsze omyłki, które można stwierdzić w prosty sposób, w szczególności bez analizowania treści przepisów prawa na podstawie, których rozstrzygnięto sprawę lub przepisów stanowiących podstawę do wskazania w decyzji trybu wniesienia odwołania od tej decyzji (teza 1 wyroku WSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r. wydanego w sprawie III SA/Wa 1326/08). W postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2011 r. umarzającym postępowanie zażaleniowe, na stronie 7 uzasadnienia, organ administracji uzasadniając postanowienie pojawieniem się nowych okoliczności w sprawie (wydanie [...] marca 2011 r. decyzji cofającej spółce zezwolenie) wskazał, że decyzja ta została doręczona stronie [...] marca 2011 r. stając się wykonalna z dniem [...] kwietnia 2011 r. Nie było to pouczenie strony o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia od tej decyzji, ani nie było to również pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia postanowienia z [...] kwietnia 2011 r. Jednocześnie w sposób oczywisty, przez proste zestawienie treści decyzji z [...] marca 2011 r. i jej pouczenia oraz daty doręczenia decyzji, z zapisem na stronie [...] uzasadnienia postanowienia z [...] kwietnia 2011 r., wskazana data wykonalności decyzji była błędna, gdyż oczywistość omyłki wynikała z treści decyzji i akt sprawy. Decyzja wyraźnie w subsumcji określała z jaką chwilą następuje cofnięcia zezwolenia "...z dniem doręczenia niniejszej decyzji spółce..." powtarzając w pouczeniu, iż "Niniejsza decyzja podlega wykonaniu z dniem doręczenia. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje jej wykonania". Decyzję doręczono stronie [...] marca 2011 r., zatem w uzasadnieniu postanowienia umarzającego postępowanie organ administracji mógł już doprecyzować konkretną datę wykonalności decyzji z [...] marca 2011 r. Uzasadnienie postanowienia z [...] kwietnia 2011 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego, wskazywało na okoliczność uzasadniającą jego wydanie, którą to okolicznością było wcześniejsze doręczenie decyzji cofającej zezwolenie ([...] marca 2011 r.), jednakże na skutek oczywistej omyłki w uzasadnieniu wskazano datę niezgodną z datą doręczenia tejże ([...] kwietnia 2011 r.). Zatem postanowienie z [...] kwietnia 2011 r., odnosząc się do postanowień decyzji o jej wykonalności, w połączeniu z datą doręczenia decyzji, nie zmieniało ani samej decyzji w zakresie jej wykonalności, ani nie kreowało nowego rozstrzygnięcia. Z uwagi jednak na oczywistą omyłkę w określeniu daty wykonalności decyzji, będącą datą jej doręczenia (co jest bezsporne), organ administracji, z zasadnym zastosowaniem przepisu art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, omyłkę tę sprostował. Sąd z uwagi na zakończenie postępowania i wydanie wyroku w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1481/11, nie uwzględnił wniosku skarżącej o połączenie obu spraw. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.