II SA/Wa 2311/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi S. P. z dnia 20 września 2011 r., uzupełnionej pismem precyzującym wniesionym w dniu 28 października 2011 r., jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na mocy którego obniżono skarżącemu dodatek służbowy o 30 %. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiot rozstrzygnięcia Komendanta Głównego Policji w zestawieniu z przepisami ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) jednoznacznie wskazuje, że od zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia do Komendanta Głównego Policji w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który to środek skarżący mógł złożyć w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji (rozkazu personalnego). Jak stanowi bowiem art. 31 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji od decyzji wydanej przez Komendanta Głównego Policji odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych służy tylko w przedmiocie mianowania policjanta na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1845/10, teza 2., Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl), a przedmiotem zaskarżonego do sądu administracyjnego rozkazu personalnego była inna kwestia – obniżenie dodatku służbowego. Jakkolwiek w rozkazie personalnym skarżący został nieprawidłowo pouczony o przysługującym środku zaskarżenia – odwołaniu do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – to bezspornym jest, że przedmiotem skargi uczynił rozkaz personalny wydany przez Komendanta Głównego Policji przed ponownym rozpatrzeniem sprawy. Co więcej, w piśmie z dnia 9 maja 2011 r., uzupełnionym kolejnym pismem z dnia 20 czerwca 2011 r., złożonym w postępowaniu przed organem administracji, skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Komendant Główny Policji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a kolejnym postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W obydwu postanowieniach skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ postanowienia te kończyły postępowanie w sprawie i zamykały drogę do wydania decyzji. Mimo powyższych pouczeń oraz treści wezwania Sądu z dnia 21 października 2011 r. skarżący przedmiotem skargi uczynił rozkaz personalny z dnia [...] grudnia 2010 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.