II SA/Rz 469/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Tomasz Smoleń Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr SKO 0236/115/09 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. S. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 8 stycznia 2009 r. A.S. wystąpiła do Burmistrza Miasta [...] o uchylenie decyzji tego organu z dnia 11 kwietnia 2005 r., nr [...], zmienionej decyzją z dnia 12 kwietnia 2007 r., nr [..], w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla lokalizacji dwóch budynków handlowo-mieszkalnych na działce nr [..]/4 w J. powołując się na pominięcie jej w tym postępowaniu jako strony. Na tej podstawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. wznowiono postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia 19 października 2009 r., nr [..] Burmistrz Miasta [..] odmówił uchylenia wskazanej decyzji powołując w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przepisy art. 146 §2 w zw. z art. 151 §2 i art. 145 §1 pkt 4) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn.zm.; dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzją z dnia 11 kwietnia 2005 r. ustalił warunki zabudowy dla w/w inwestycji. Po wznowieniu postępowania decyzją z dnia 8 maja 2009 r. uchylił ją wraz ze zmieniającą ją decyzją z dnia 12 kwietnia 2007 r., przy czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] decyzją z dnia 7 sierpnia 2009 r. uchyliło to rozstrzygnięcie, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. W obecnie prowadzonym postępowaniu Burmistrz Miasta [..] dokonał ponownej analizy funkcji oraz cech i zasad zagospodarowania terenu i ustalił, że warunki zabudowy należałoby ustalić w sposób, w jaki uczyniono w decyzji z dnia 11 kwietnia 2005 r., zmienionej decyzją z dnia 12 kwietnia 2007 r. Wobec tego, działając na podstawie art. 146 §2 k.p.a. należało odmówić ich uchylenia. Po rozpatrzeniu odwołania A.S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] (dalej: "SKO w [..]" lub "Kolegium"), orzekając na podstawie art. 138 §1 k.p.a., decyzją z dnia 28 grudnia 2009 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 19 października 2009 r.. Po zreferowaniu stanu sprawy Kolegium stwierdziło, że zarzuty odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie, a decyzja Burmistrza Miasta [...] jest prawidłowa i zapadła w postępowaniu przeprowadzonym rzetelnie. Obecnie zapewniono A.S. prawo czynnego udziału w postępowaniu. Strona nie skorzystała z możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. Kolegium uznało, że w niniejszym postępowaniu skarżąca nie może skutecznie podnosić zarzutów wobec warunków zabudowy, ponieważ przedmiotem sprawy jest odmowa uchylenia prawomocnej decyzji, a nie ustalenie warunków zabudowy. Przesłanki z art. 146 § 2 k.p.a. są w ocenie Kolegium dostatecznym uzasadnieniem decyzji z dnia 19 października 2009 r. Na skutek skargi A.S. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oraz wniosku I.P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 28 kwietnia 2010 r., nr [...] uchyliło własną decyzję z dnia 28 grudnia 2009 r. oraz decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 19 października 2009 r. przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 699/10, uchylił powyższą decyzję SKO w [...] z dnia 28 kwietnia 2010 r. w całości uznając, że przy jej wydawaniu Kolegium naruszyło przepis art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), ponieważ nie uwzględniło w całości żądania A.S. zawartego w skardze oraz oparło rozstrzygnięcie na wniosku I.P. nie będącym skargą do sądu administracyjnego. Obecne postępowanie sądowe dotyczy skargi A.S. na decyzję SKO w [...] z dnia 28 grudnia 2009 r. Skarżąca wniosła o jej uchylenie i wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, ewentualnie uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzji Kolegium zarzuciła naruszenie przepisu art. 107 §1 k.p.a. polegające na braku podpisu jednego z członków Kolegium, art. 9, 10 i 11 w zw. z art. 61 §4 k.p.a. przez nie informowanie stron o przebiegu postępowania i jego przedmiocie. Wskazała na naruszenie art. 77, 80 i art. 107 §3 k.p.a. przez zaniechanie dogłębnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, w tym brak określenia rodzajów materiałów, które powinny stanowić podstawę prawną wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Zarzuciła też naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie, że planowana inwestycja jest kontynuacją funkcji obiektów zlokalizowanych w granicach obszaru analizowanego, w sytuacji gdy w decyzji nie podano kryteriów, jakimi kierował się organ i czy wszystkie obiekty zaznaczone w załączniku graficznym zostały objęte analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazała na naruszenie przepisu §3 ust. 1 i §9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez załączenie do decyzji nieaktualnej mapy nie mogącej służyć celom projektowym oraz przepisu §7 ust. 1,2,3 i 4 tego rozporządzenia przez nieokreślenie wysokości elewacji frontowej i niewyjaśnienie przyczyn zaniechania wyznaczenia górnej krawędzi elewacji frontowej. Zwróciła uwagę, że zgodnie z §11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego opis techniczny powinien określać warunki ochrony przeciwpożarowej, a także warunki niezbędne do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, a planowana budowa zmieni warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Projekt obiektu nie został uzgodniony pod względem wymagań higieniczno-sanitarnych. Nie wyjaśniono sprzeczności między częścią tekstową i graficzną wniosku odnoszącą się do elementów planowanej inwestycji, takich jak zadaszenia i balkony, które nie mogą wchodzić w istniejący pas drogowy. Projekt inwestycji nie został też zbadany pod kątem ochrony interesów osób trzecich, a wysokość obiektu uniemożliwia zapewnienie dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Nie zbadano również oddziaływania na tereny sąsiednie uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne. Skarżąca wskazała na sprzeczność istotnych ustaleń ze zgromadzonym materiałem dowodowym polegającą na przyjęciu, że inwestycja ma dotyczyć budowy i zmiany sposobu użytkowania dwóch budynków gospodarczych, w sytuacji gdy istniejące na przedmiotowej działce obiekty nie spełniają kryteriów budynku, ponieważ zbudowane zostały z płyty paździerzowej. Projekt obiektu nie uwzględniał też usytuowania drogi ul. P. jako drogi publicznej w zakresie odległości obiektów i urządzeń budowlanych od krawędzi jezdni, która w przyszłości ma zostać poszerzona, a także jest sprzeczny z ustaleniami planu miejscowego na podstawie art. 93 ust. 2 u.p.z.p. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie wyjaśniając, że oryginał decyzji zalegający w aktach został podpisany przez wszystkich członków Kolegium. Skarżącej umożliwiono zapoznanie się z materiałem dowodowym sprawy, z której nie skorzystała. Do decyzji warunkach zabudowy dołączono mapę do celów projektowych, określono wysokość górnej krawędzi gzymsu elewacji frontowej do 7,50m, linię zabudowy wyznaczono na 4,0 m w oparciu o zgodę zarządy drogi. Decyzja ta dotyczy tylko budowy budynków handlowo-mieszkalnych, a nie zmiany sposobu użytkowania budynków gospodarczych. W ocenie organu pozostałe zarzuty skarżąca może skutecznie podnosić w odwołaniu od decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Skarga A.S. zasługuje na uwzględnienie, z innych przyczyn niż w niej podniesione. Stwierdzone przez Sąd naruszenie przepisów postępowania ma istotny wpływ na skarżone rozstrzygnięcie, dlatego musiało być uwzględnione w pierwszej kolejności. Konsekwencją tego stwierdzenia jest niemożność odniesienia się do merytorycznych zarzutów skargi, gdyż te mogą być przedmiotem oceny tylko w sytuacji, gdy decyzja, której one dotyczą może istnieć w obrocie prawnym. W rozpoznawanej sprawie Sąd ustalił w sposób niewątpliwy, że na skutek wznowienia postępowania w sprawie ostatecznej decyzji ustalającej wawunki zabudowy dla Z. i E.J. oraz E. i M.K. Burmistrz Miasta [..] decyzją z dnia 8 maja 2009 r., [...] uchylił ostateczną decyzję ustalającą warunki zabudowy. Decyzja ta stała się przedmiotem odwołania, po rozpatrzeniu którego SKO w [...] w dniu 7 sierpnia 2009 r. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta [...] i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 881/09 uchylił decyzję SKO w [..] oraz stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta [..] z dnia 8 maja 2008 r. W czasie, gdy przed WSA w Rzeszowie zawisła sprawa ze skargi A.S., na decyzję kasacyjną SKO w [...] z dnia 7 sierpnia 2009 r., Burmistrz Miasta [...] w dniu 19 października 2009 r. wydał decyzję [...], mocą której odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 11 kwietnia 2005 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodrowania terenu. Od tej decyzji złożono odwołanie, w następstwie którego SKO w [...] w dniu 28 grudnia 2009 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. B p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla to rozstrzygnięcie jeżeli stwierdzi, że objęta skargą decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wskazuje art. 145 § 1 k.p.a. Pośród nich wskazano jako podstawę wznowienia okoliczność wydania decyzji w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W stanie faktycznym będącym przedmiotem skargi decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia 19 października 2009 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja SKO w [...] z dnia 28 grudnia 2009 r. będąca obecnie przedmiotem skargi, wydane zostały na skutek kasacyjnego orzeczenia SKO w [...] z dnia 7 sierpnia 2009 r. Jednak ta decyzja została uchylona wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011 r. (II SA/Rz 881/09). Zatem skarżona decyzja i poprzedzajaca ją decyzja wydane zostały w oparciu o decyzję, która w chwili obecnej nie istnieje w obrocie prawnym. Zaistnienie tej okoliczności stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, a to prowadzi do jednoznacznego wniosku, że decyzją objęta kontrolą w toczącym się obecnie postępowaniu musi być uchylona ze względu na treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe oraz treść wskazanego wyżej przepisu Sąd orzekł jak na wstępie.