II SA/Rz 898/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. M. "[...]" Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie dzierżawy nieruchomości -skargę oddala- II SA/Rz 898/11 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą Nr [...] z dnia [...] maja 2009r., podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.), oraz art. 13 ust.1, art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) Rada Gminy [...] przeznaczyła do dzierżawy część działki o pow. 6,89 ha z nieruchomości oznaczonej nr 103/11 o pow. 13,89ha położonej w S. na okres 10 lat na rzecz J. M. (zam. w [...]) z przeznaczeniem na cele rolne do czasu ustalenia w MPO zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu zmiany przeznaczenia na cele eksploatacji odkrywkowej złoża kruszywa naturalnego i uzyskania koncesji na wydobycie kruszywa (§1). Postanowiono, że środki z czynszu za dzierżawę przeznacza się na budowę sali gimnastycznej w H. (§2). Wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy (§3), i wchodzi ona w życie z dniem podjęcia (§4). W dniu [...] września 2009r. zawarta została umowa dzierżawy pomiędzy Gminą [...] – reprezentowaną przez Wójta Gminy [...], a J. M., stanowiąca wykonanie wyżej wskazanej uchwały. Następnie w dniu [...] kwietnia 2011r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchylenia uchwały nr [...] Rady Gminy Fredropol z dnia [...] maja 2009r. w sprawie dzierżawy nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...]. W uzasadnieniu do projektu tej uchwały wskazano, że w listopadzie 2010r. nastąpił podział działki nr 103/11 na dwie nowe działki nr 103/16 i 103/17, zmieniła się powierzchnia nowych działek, co skutkuje, że w obrocie prawnym nie istnieje działka o nr 103/11 o pow. 13,89ha. Zatem uchwała z dnia [...] maja 2009r. jest bezprzedmiotowa, gdyż jest niezgodna z obowiązującym stanem prawnym. Pismem z dnia [...] maja 2011r. J. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]" PHU, reprezentowany przez radcę prawnego D. D. wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] kwietnia 2011r., jako pozbawionej podstawy prawnej. Podał, że uchwałą z dnia [...] maja 2009r. Rada Gminy [...] wyraziła zgodę na przeznaczenie do dzierżawy części działki o pow. 6,89ha z nieruchomości nr 103/11 o pow. 13,89ha na okres 10 lat, na jego rzecz. W wyniku dokonanego podziału geodezyjnego z nieruchomości nr 103/11 powstały dwie działki oznaczone nr 103/16 i 103/17. Na mocy aneksu z dnia [...] listopada 2010r., do umowy dzierżawy, strony zmieniły przedmiot dzierżawy, wskazując, że jest nią działka nr 103/16 o pow. 7,0017ha. Na tej podstawie Rada Gminy [...] podjęła uchwałę z dnia [...] kwietnia 2011r. w sprawie uchylenia uchwały z dnia [...] maja 2009r. Jako powód podano, że z uwagi na podział geodezyjny nie istnieje w obrocie prawnym działka nr 103/11, zatem uchwała w sprawie dzierżawy nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...] jest bezprzedmiotowa. Zdaniem J. M. brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do stwierdzenia, że podział geodezyjny nieruchomości nr 103/11, powoduje bezprzedmiotowość uchwały z dnia [...] maja 2009 r. W dalszej części powołując się na art. 46 § 1 KC i oraz wyrok SN z dnia 26 lutego 2003r., sygn. II CKN 1306/00 i postanowienie SN z dnia 30.10.2003r., sygn. IV CK 114/02 podniósł, że fakt, że dana nieruchomość gruntowa podzielona zostaje na kilka działek, nie stanowi o tym, że każda działka staje się samodzielną nieruchomością. Podział geodezyjny ma na celu wyodrębnienie w ramach jednej nieruchomości kilku działek ewidencyjnych, które po zatwierdzeniu podziału mogą być przedmiotem obrotu cywilnoprawnego, bądź przedmiotem czynności administracyjnoprawnych. Dopóki nie nastąpi zbycie wyodrębnionych w ramach podziału poszczególnych działek gruntu, działki te tworzą jedną nieruchomość w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. J. M. stwierdził, że uchylenie uchwały z dnia [...] maja 2009r. narusza jego interes prawny, bowiem na skutek pozbawionego podstawy prawnej uchylenia uchwały Wójt Gminy [...] zamierza wypowiedzieć umowę dzierżawy nieruchomości zawartej na czas oznaczony 10 lat. Powyższe działania naruszają zasadę legalności określoną w art. 6 k.p.a. Uchylenie uchwały narusza także jego interesy majątkowe, wypowiedzenie umowy dzierżawy zablokuje możliwość prowadzenia prac związanych z wydobywaniem kruszywa, podczas gdy podjął już stosowne kroki i poniósł koszty związane z uzyskaniem koncesji. Uchwałą z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] (stanowiącą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) Rada Gminy [...] nie stwierdziła naruszenia prawa przy podejmowaniu chwały z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] i odmówiła jej uchylenia. W uzasadnieniu podniesiono, że uchwała z dnia [...] kwietnia 2011r. nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, tylko uchwałą z zakresu indywidualnych stosunków cywilnoprawnych, a tym samym nie podlega pod tryb postępowania administracyjno-sądowego, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwała została przesłana na adres J. M. i odebrana przez niego w dniu 15 lipca 2011r. oraz na adres pełnomocnika wyżej wymienionego (odebrana w dniu 18 lipca 2011r.) W dniu 12 sierpnia 2011 r. J. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]" Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe – zastępowany przez radcę prawnego D. D., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2011r. w sprawie uchylenia uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie dzierżawy nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...], wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale zarzucił: - naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o samorządzie gminnym poprzez uznanie, że Radzie Gminy [...] przysługuje uprawnienie do uchylenia uchwały z dnia [...] maja 2009r.; - naruszenie art. 6 k.p.a., poprze uchylenie ww. uchwały bez powołania się na powszechnie obowiązujące w tym zakresie przepisy; - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez podjęcie uchwały z dnia [...] kwietnia 2011r., mimo braku uzasadnienia prawnego i faktycznego; - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez wprowadzenie stanu niepewności prawnej. Motywy skargi są tożsame z argumentacją podniesioną w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wskazał, że uchwała z dnia [...] maja 2009r. ma istotne dla niego znaczenie z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na odkrywkowym wydobywaniu kruszywa. W momencie podejmowania tej uchwały Rada Gminy dysponowała informacjami o przeznaczeniu ww. działki nr 103/11, gdyż w złożonym wniosku wskazał, że na sąsiednich nieruchomościach oznaczonych nr 103/09, 103/13, 103/12 prowadzi odkrywkowe wydobycie kruszywa. Podniósł, że na mocy decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. uzyskał koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego na części działki nr 103/11 w miejscowości S. Nadto przedstawił Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w R. w dniu [...] października 2010r. raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zatem dopełnił wszelkich czynności wymaganych prawem w celu prawidłowego korzystania z działki będącej przedmiotem dzierżawy. Do dnia [...] kwietnia 2011r. Wójt Gminy [...] nie kwestionował sposobu korzystania z wydzierżawionej skarżącemu działki (m.in. wyrażając w dniu [...].02.2010r. zgodę na wycinkę zakrzaczeń, czy pozytywne uzgodnienie wydobycia kruszywa bez pozostawienia pasa ochronnego o szerokości 6m od granicy z działką 103/17, która też jest przewidziana na wydobycie kruszywa). Zdaniem skarżącego brak podstaw prawnych w uznaniu, że dokonany podział geodezyjny powoduje bezprzedmiotowość uchwały z dnia [...] maja 2009r. Raz jeszcze podkreślił, że podział geodezyjny nieruchomości nie zmienia sytuacji prawnej nieruchomości, a uchylenie uchwały z dnia [...] maja 2009r. narusza jego interes prawny i majątkowy. Działania Wójta Gminy [...] zmierzają do wypowiedzenia umowy dzierżawy zawartej na okres 10 lat. Powołując się na uchwałę TK z dnia 27.09.1994r (W10/93/OTK1994 cz.II poz. 46) oraz uchwałę NSA z 6.11.2000r. (OPS 11/2000, INSA 2001, nr2, poz. 52), skarżący wskazał, że na podstawie art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym mogą być zaskarżane do sądu także uchwały o charakterze indywidualnym. Jednocześnie podkreślił, że Rada Gminy [...] zamiast uchylania uchwały, mogła podjąć nową uchwałę, na mocy której wyrażono by zgodę na dzierżawę nieruchomości zgodnie z aktualnym stanem geodezyjnym. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej oddalenie i zasądzenia kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdziła, że po stronie skarżącego brak jest legitymacji procesowej do wniesienia skargi na uchwałę z dnia [...] kwietnia 2011 r. Skarżącym w niniejszej sprawie jest J. M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]", tj. jednoosobowy podmiot gospodarczy, podczas gdy stroną uchwały z dnia [...] maja 2009r. był J. M. zam. w [...], a więc osoba fizyczna. Wskazano, że Rada Gminy podejmując zaskarżona uchwałę (z dnia [...] kwietnia 2011r.), kierowała się tym, że uchylona uchwała [...] maja 2009r. została podjęta przez Radę Gminy [...] poprzedniej kadencji, z rażącym naruszeniem prawa, co skutkowało koniecznością usunięcia jej z obrotu prawnego. Podkreślono, że uchylona uchwała, a tym samym zawarcie w dniu [...] września 2009r. umowy dzierżawy, zostało dokonane z pominięciem trybu przetargowego w sposób zupełnie dowolny, a nie ze względu na szczególne okoliczności, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zasadą przy dzierżawie nieruchomości na okres powyżej lat 3, czy też na czas nieokreślony, jest tryb przetargowy, który w niniejszej sprawie został pominięty, co narusza interesy finansowe Gminy [...]. W dalszej części organ zacytował art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w brzmieniu obowiązującym w dniu podjęcia uchwały z [...] maja 2009r. oraz powołał na poparcie swojego stanowiska orzecznictwo sądów administracyjnych. Wyjaśniono, że nieruchomość będąca przedmiotem dzierżawy jest mieniem wsi S., a Zebranie Wiejskie wsi S. nie wyraziło zgody na jej dzierżawę J. M. Raz jeszcze (z ostrożności procesowej) podkreślono, że uchwała z dnia [...] kwietnia 2011r., nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej, a tylko i wyłącznie uchwałą w sprawie z zakresu stosunków cywilno-prawnych, tym samym nie podlega pod tryb postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 13 grudnia 2011r. skarżący podtrzymał w całości stanowisko i argumenty zawarte w złożonej skardze i podkreślił, że przysługuje mu legitymacja procesowa do wniesienia skargi. Nadto akcentował, że obywatel nie może ponosić negatywnych konsekwencji prawnych działania Rady Gminy, która jest profesjonalistą w zakresie stosowania prawa oraz podejmowania określonych uchwał. Gmina jest odpowiedzialna za działanie zgodnie z przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznawana skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż każdy czyjego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkami zatem dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego są: podjęcie przez organ gminy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej, uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa oraz zachowanie terminu do wniesienia skargi. Warunkiem zaś skuteczności skargi jest wykazanie przez skarżącego, iż kwestionowana uchwała narusza jego interes prawny. Oceniając skargę J. M., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "[...]" PHU poprzez pryzmat przesłanek dopuszczalności, Sąd stwierdził jej dopuszczalność. Skarga poprzedzona bowiem została wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i złożona w terminie. W kwestii terminu do wniesienia skargi opartej na przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie o sygn. II OPS 2/07 (ONSA i WSA 2007/3/60) wskazując, iż do terminu wniesienia takiej skargi ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin wniesienia skargi opartej na art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub 60 dni od dnia wezwania, jeżeli organ takiej odpowiedzi nie udzielił. J. M. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zamieścił w piśmie z dnia 23 maja 2011 r., doręczonym organowi w dniu 25 maja 2011 r., w stosunku do którego to wezwania Rada Gminy [...] zajęła stanowisko. Jak wynika z akt sprawy, uchwałą podjętą w dniu [...] lipca 2011 r. Rada Gminy [...] odmówiła uwzględnienia wezwania, doręczając następnie tę uchwałę skarżącemu w dniu 18 lipca 2011 r. Bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako warunek wniesienia skargi jest zatem spełniona (przed wniesieniem skargi organ udzielił skarżącemu negatywnej odpowiedzi). W dniu 2 sierpnia 2011 r., tj. przed upływem 30 dni od uzyskania informacji skarżący drogą pocztową za pośrednictwem organu złożył niniejszą skargę. Nie ulega też wątpliwości, że kwestionowana uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zasadniczym kryterium uznania uchwały organu gminy za uchwałę podjętą z zakresu administracji publicznej, jest przynależność norm prawnych stanowiących podstawę wydania uchwały do norm prawa administracyjnego (publicznego) i wynikający z tych norm charakter przedmiotu regulacji w drodze uchwały (zob. postanowienie SN z dnia 26.09.1996 r., III ARN 45/96-OSNP 1997/8/125). Podstawa prawna podjętej uchwały decyduje więc o tym, czy jest ona oświadczeniem woli w rozumieniu prawa cywilnego, czy aktem administracji kształtującym władczo sytuację innego podmiotu. Na administracyjny charakter uchwały wskazuje też sposób kształtowania sytuacji prawnej adresata – przy stosowaniu przepisów prawa publicznego istnieje podporządkowanie obywatela organowi (przynajmniej potencjalne). Trzeba też podkreślić, że orzecznictwo sądowoadministracyjne opowiada się przy tym za szerokim pojęciem "sprawy z zakresu administracji publicznej" uznając, iż działania i akty prawne podejmowane przez organy samorządu terytorialnego, mogą być kwalifikowane jako działania z zakresu wykonywania administracji publicznej, mimo że zmierzają do wywołania określonych skutków cywilnoprawnych, jeżeli działaniom tym nadawana jest forma charakterystyczna dla aktów administracyjnych (zob. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 6.11.2000 r., sygn. OPS 11/00-ONSA 2001/2/52). W świetle powyższego, nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że kwestionowana uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Odmienny w tym względzie pogląd organu, zaprezentowany w odpowiedzi na skargę i wcześniej w uzasadnieniu uchwały z dnia [...] lipca 2011 r. Rady Gminy [...], uzasadniał rozwinięcie wyjaśnienia pojęcia "sprawa z zakresu administracji publicznej". Z kolei legitymacja skargowa z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, od strony materialnoprawnej, oparta jest na subiektywnym przekonaniu danego podmiotu, że kwestionowaną uchwałą został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie. W wyroku z dnia 9 czerwca 1995 r. IV SA 346/96 (ONSA 1996/3/125) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie interesu prawnego, o jakim mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, to takie naruszenie subiektywnie pojmowanego przez skarżącego jego interesu, które obiektywnie polega na nieprzestrzeganiu przez organ norm prawnych powszechnie obowiązujących. Kwestionowaną w skardze uchwałą Rada Gminy [...] uchyliła własną uchwałę Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. w sprawie dzierżawy nieruchomości stanowiącej własność Gminy [...]. Stąd też kontrola legalności zaskarżonej uchwały powiązana być musi z uchwałą o przeznaczeniu do dzierżawy części działki o powierzchni 6,89 ha z nieruchomości znaczonej nr 103/11 o powierzchni 13,89 ha, poł. w S., na okres 10 lat, na rzecz J. M. Zaznaczyć tu należy, że trafnie wywiedziono w piśmie skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r., iż wymieniony w uchwale J. M. i skarżący J. M. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "[...]" PHU, to "nadal ten sam podmiot, czyli osoba fizyczna" uprawniona do zaskarżenia uchwały. Powołane w uchwale z dnia [...] maja 2009 r. przepisy art. 18 ust. 2 pkt 9 litera "a" ustawy o samorządzie gminnym i art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w brzmieniu wówczas obowiązującym, stanowią właściwą (prawidłową) podstawę prawną do podjęcia takiej właśnie uchwały, skoro wymieniony przepis ustawy o samorządzie gminnym do wyłącznej właściwości rady gminy zastrzega podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, natomiast z treści art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że przepis ust. 1 (w brzmieniu: "Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu") stosuje się odpowiednio przy zawieraniu umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony. Wojewoda albo odpowiednia rada lub sejmik mogą wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązkowego trybu zawarcia umowy. Powołane normy prawne stanowiąc o pozytywnym uprawnieniu rady gminy do podjęcia przedmiotowej uchwały, nie pozbawiają jej – w przekonaniu Sądu – kompetencji do uchylenia uprzednio podjętej uchwały (czyli podjęcia "uchwały negatywnej"). Nieuzasadniony w związku z tym jest zarzut skarżącego, jakoby przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały naruszony został art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (przepis ustrojowy), jak też cyt. wyżej art. 18 ust. 2 pkt 9 litera "a" tej ustawy. Sąd nie podziela także sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 7 i 8 k.p.a., jak też powołanych przy tym argumentów. Wadliwość uchwały z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...], przy niekwestionowanym naruszeniu wymogu wynikającego z art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest bez wątpienia dostatecznym powodem (uzasadnieniem) do podjęcia zaskarżonej uchwały. Wywody zaś skarżącego o wywołaniu skarżoną przez niego uchwałą stanu "niepewności prawnej", w kontekście naruszenia art. 8 k.p.a., nie zasługują na akceptację. Sąd nie dopatrzył się naruszenia określonej w tym przepisie zasady działania organów administracji w sposób realizujący zaufanie obywateli do organów państwa i jego administracji. Reasumując, materiał zebrany w sprawie nie potwierdza, że kwestionowaną uchwałą został naruszony interes prawny skarżącego, w znaczeniu wcześniej wyjaśnionym. Wypada również zaznaczyć, że w orzecznictwie i doktrynie eksponuje się bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Stąd też twierdzenia skarżącego, że w przyszłości Wójt Gminy [...] zamierza wypowiedzieć umowę dzierżawy - na skutek uchylenia uchwały z dnia [...] maja 2009 r. – nie daje żadnych podstaw do uznania, iż unormowania skarżonej uchwały spowodowały obecnie naruszenie jego indywidualnej sytuacji prawnej. W rezultacie Sąd nie znajduje powodów do usunięcia zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga została oddalona.