II SA/Wa 2083/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie, skargi B. K. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 135/11 uchylił zaskarżone postanowienie i określił, że nie podlega wykonaniu w całości. Sąd w uzasadnieniu wyroku podał m.in., że za błędne należy uznać stanowisko organu, że ww. w zakreślonym przez organ terminie nie uzupełniła skutecznie braku odwołania, poprzez jego podpisanie, a tym samym, że zakreślony w wezwaniu termin do uzupełnienia braku upłynął bezskutecznie. Błędem organu było potraktowanie pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...] listopada 2010 r. jako odrębnego odwołania, wniesionego niezależnie od wcześniejszego odwołania, z przekroczeniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa. Wyrokiem Sądu, organ został zobowiązany do zbadania, czy odwołanie skarżącej z dnia [...] października 2010 r., nadane przez nią za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 12 października 2010 r., zostało wniesione z zachowaniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa. W przypadku stwierdzenia przez organ, że zostało ono wniesione z uchybieniem tego terminu, to zastosowanie będzie miał art. 134 Kpa. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał postanowienie nr [...], którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania B. K. w lokalu mieszkalnym nr [...] położonym w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ podał m.in., że ww. została prawidłowo pouczona o prawie i terminie złożenia odwołania od powyżej określonej decyzji. Odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa i odwołująca się nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje jego bezskuteczność, a organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 Kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stało się przedmiotem skargi wniesionej przez B. K., reprezentowaną przez pełnomocnika, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącej zarzucił w skardze, że organ wydając zaskarżone postanowienie niewłaściwie zastosował art. 64 § 2 Kpa, poprzez przyjęcie, że złożone przez pełnomocnika uzupełnienie braków formalnych odwołania nie stanowi jego uzupełnienia. Podnosząc powyższy zarzut, pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu (art. 151 powyżej określonej ustawy). W świetle powyższego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podać, że niezbędnym elementem każdej decyzji administracyjnej jest pouczenie o tym, czy i w jakim terminie oraz trybie można wnieść od niej odwołanie (wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy). Termin do złożenia odwołania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 Kpa). Termin do złożenia odwołania jest terminem zawitym. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie (art. 134 Kpa), chyba że strona domaga się przywrócenia terminu na podstawie art. 58 Kpa. Jeżeli odwołanie nie czyni zadość warunkom określonym prawem, organ zobowiązany jest na podstawie art. 64 § 2 Kpa wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni. Nieusunięcie tych braków w ustawowym terminie powoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Skarżącej przedmiotowa decyzja została doręczona w dniu 27 września 2010 r. W dniu 12 października 2010 r. skarżąca, za pośrednictwem Poczty Polskiej, wniosła odwołanie, które nie zostało podpisane. Organ pismem z dnia [...] listopada 2010 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma. Przed upływem tego terminu, pełnomocnik skarżącej w dniu [...] listopada 2010 r. nadał w urzędzie pocztowym pismo zawierające informację, że dotyczy ono uzupełnienia braków formalnych odwołania. Do pisma zostało załączone odwołanie sporządzone i podpisane przez pełnomocnika skarżącej. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...). Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 27 września 2010 r., natomiast odwołanie od niej skarżąca wniosła za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 12 października 2010 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 11 października 2010 r. W zaistniałej sytuacji, organ zasadnie uznał, że doszło do naruszenia terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 Kpa i wydał zaskarżone postanowienie. Zarzut podniesiony przez pełnomocnika skarżącej, że organ naruszył art. 64 § 2 Kpa, w ocenie Sądu nie jest zasadny. Przewidziany w tym przepisie termin jest terminem zawitym i nie podlega przedłużeniu. Pełnomocnik skarżącej w terminie uzupełnił braki formalne odwołania, jednakże okoliczność ta nie miała w sprawie znaczenia, gdyż skarżąca uchybiła terminowi do jego wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.