IV SA/Wa 1650/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie pozwolenia zintegrowanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Stowarzyszenia S. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Marszałek Województwa [...]zmienił pozwolenie zintegrowane na wprowadzanie do środowiska substancji i energii z instalacji eksploatowanych w zakładzie Huta M. Decyzją tą zmienił decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] (zmienioną decyzjami Marszałka Województwa [...]: Nr [...]z dnia [...] września 2008 r. znak: [...], Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...], L.dz. [...] i Nr [...]z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...], Ldz. [...]), w sprawie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do produkcji miedzi metalicznej w technologii pieca szybowego i w technologii pieca zawiesinowego, instalacji do produkcji metali szlachetnych, instalacji do produkcji ołowiu i składowiska odpadów - staw osadowy komora IV oraz pozostałych instalacji niewymagających pozwolenia zintegrowanego, znajdujących się na terenie K. S.A. Oddział [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wprowadzenie kolejnej zmiany warunków pozwolenia miało związek z modernizacją instalacji do produkcji ołowiu, polegającą na zabudowie dodatkowego, czwartego pieca wahadłowo - obrotowego Dörschla do przetopu surowców ołowionośnych wraz z urządzeniami pomocniczymi, której skutkiem ma być ograniczenie ilości odpadów w [...]. Warunki realizacji inwestycji zostały określone w ramach procedury ocen oddziaływania na środowisko. Z dokumentów dowodowych niniejszej sprawy wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tego przedsięwzięcia (decyzja z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...]dla przedsięwzięcia pn.: "P-31 ograniczenie ilości odpadów w [...] - zabudowa IV pieca Dörschla" na terenie działek o nr geod. [...],[...],[...],[...],[...],[...]obręb XVI "[...]"), została wydana przez Prezydenta Miasta G., po uprzednim pozytywnym zaopiniowaniu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. oraz uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we W. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Marszałek Województwa [...] uwzględnił wniosek strony i cytowaną decyzją z dnia [...] maja 2011 r. - wprowadził do pozwolenia zintegrowanego zmiany opisane w decyzji. Odwołanie od tej decyzji wniosło stowarzyszenie S. w G. (zwane dalej "Stowarzyszeniem"), występujące na prawach strony w postępowaniu w przedmiocie zmiany ww. pozwolenia zintegrowanego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Środowiska działając na podstawie art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. art. 192, 203 ust. 3, 204, 211 i 215 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity z 2008 r. Dz. U. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania stowarzyszenia S. w G. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu Minister wskazał, iż wydanie pozwolenia poprzedzone było postępowaniem wyjaśniającym, w toku którego szczegółowo analizowana była kwestia oddziaływania przedmiotowych instalacji na różne komponenty środowiska, jak również spełnianie przez te instalacje wymagań wynikających z najlepszych dostępnych technik. Wymagania te zostały określone przy uwzględnieniu "Dokumentu referencyjnego BAT dla najlepszych dostępnych technik w produkcji metali nieżelaznych", opublikowanego przez Komisję Europejską w grudniu 2001 r. oraz opracowania wykonanego na zlecenie Ministerstwa Środowiska pt. "Najlepsze Dostępne Techniki (BAT) wytyczne dla branży metali nieżelaznych - produkcja z surowców pierwotnych". W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stanowisko inwestora zawarte we wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego co do wpływu planowanej inwestycji na poszczególne elementy środowiska. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Minister wyjaśnił, iż wobec występowania pojedynczej zabudowy mieszkaniowej na terenach usytuowanych na południe od [...] , które to tereny w myśl miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Ż. (uchwała Nr [...] Gminy Ż. z dnia [...] grudnia 1995 r. - Dziennik Urzędowy Województwa [...] z [...] r. Nr [...], poz. [...]), przeznaczone są na cele usługowe, produkcyjno - usługowe i składowe - należało postąpić zgodnie z dyspozycją art. 114 ust. 3 ustawy - Poś. Przepis ten stanowi, że jeżeli na terenach przeznaczonych do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania znajduje się zabudowa mieszkaniowa, szpitale, domy opieki społecznej lub budynki związane ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży, ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwy klimat akustyczny w budynkach.. Biorąc pod uwagę to, że podstawę materialno-prawną wydania zarówno zaskarżonej decyzji, jak i reformowanego nią pozwolenia zintegrowanego, stanowią przepisy ustawy - Poś oraz rozporządzeń wydanych na jej podstawie, które nie tylko nie określają akustycznych standardów jakości środowiska w odniesieniu do terenów przeznaczonych do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania, ale również nie określają standardów klimatu akustycznego w odniesieniu do wnętrz budynków mieszkaniowych, szpitali, domów opieki społecznej, budynków związanych ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży, niezależnie od miejsca lokalizacji tych obiektów - właściwym było jedynie wyjaśnienie tej kwestii w uzasadnieniu pozwolenia zintegrowanego oraz poinformowanie, że organem, w kompetencji którego pozostaje kontrola dotrzymania standardów akustycznych wewnątrz budynków, jest właściwy inspektor sanitarny. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego wydania przez organ I instancji decyzji na podstawie niepełnych informacji na temat zawartości metali ciężkich w glebach i w płodach rolnych, uzyskanych w wyniku "badań przeprowadzonych w powiecie przez starostwo w latach 2009-2010", Minister zauważył, że przepis art. 109 ust.2 ustawy - Poś wskazuje na starostę, jako organ właściwy w sprawach badania jakości gleby i ziemi. Co do zasady sprawy dotyczące ochrony gruntów rolnych, a także rekultywacji i poprawiania wartości użytkowej tych gruntów, nie są regulowane w trybie przepisów ustawy - Poś, lecz ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 200 4 r., Nr 121, poz. 1266, z późn. zm.). Przepisy tej ustawy dotyczą m.in. kwestii prowadzenia okresowych badań skażenia gleb i roślin na gruntach zdewastowanych i zdegradowanych (wskazując na starostę, jako organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych, w tym w sprawach zapewnienia prowadzenia odpowiednich badań), a także kwestii gospodarowania na takich gruntach i obowiązków ciążących na zakładzie przemysłowym odpowiedzialnym za skażenie gruntów. Organ odwoławczy wskazał, iż dokumenty dowodowe niniejszej sprawy wskazują, że na zlecenie Starosty G. firma S. Sp. z o.o. w P. przeprowadziła badania gleb na terenie 3 gmin powiatu [...],które obejmowały pobór i analizę 911 próbek gleby rozmieszczonych w sposób reprezentatywny dla pokrywy glebowej użytków rolnych oraz wykonała opracowanie pt. "Wyznaczenie zasięgu terytorialnego zanieczyszczenia gleb i roślin na obszarach użytkowanych rolniczo na terenie trzech gmin powiatu [...]" - [...] 2011 r. Na podstawie wyników tych badań stwierdzono (po uwzględnieniu niepewności pomiarowej) przekroczenie standardów jakości gleby w 14 próbkach dla miedzi i w 2 dla ołowiu. Stanowi to odpowiednio 1,5% i 0,2% liczby próbek pobranych. W podsumowaniu ww. opracowania stwierdzono, że "Łączny obszar gleb nie spełniających kryteriów stanowi jedynie 1,65% użytków rolnych. Przekroczenia standardów jakości gleby dla miedzi koncentrują się głównie w bezpośredniej bliskości HMG i w znacznym stopniu obejmują obszar dawnej strefy ochronnej". W opinii autorów opracowania, mimo faktu przekroczenia standardów jakości gleby na niewielkim obszarze, nie ma podstaw do wyłączenia tych gleb z uprawy z uwagi na brak zagrożeń dla funkcjonowania siedliska, jakości wód oraz jakości płodów rolnych. W podsumowaniu stwierdzono także, że "Nadmierną akumulację miedzi w glebach należy wiązać z historycznymi emisjami pyłów metalonośnych do atmosfery mających miejsce w latach 70, co było przedmiotem licznych badań jakości gleby w tamtym okresie. Na przestrzeni ostatnich dwóch dekad poziom emisji pyłów metalonośnych ograniczono do poziomu nie rzutującego na pogorszenie jakości gleby". Wykonawcy tego opracowania wyznaczyli kierunki optymalnych działań mających na celu minimalizację negatywnego wpływu metali ciężkich na środowisko, m.in. stosowanie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych. Organy obydwu instancji orzekające w niniejszej sprawie nie są uprawnione i nie mają podstaw do kwestionowania zakresu badań, które zostały wykonane na zlecenie Starosty [...], ani wniosków sformułowanych na podstawie wyników tych badań. Uwzględniając wyniki badań wykonanych w ramach ww. pracy, Strona uzupełniła wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego i dokonała analizy obecnego wpływu emisji z [...] na zawartość metali ciężkich w glebie. Wyniki tej analizy omówione zostały w pkt 37 pisma z dnia [...] marca 2011 r., adresowanego do Marszałka Województwa [...], zawierającego wyjaśnienia do uzupełnienia do wniosku o zmianę pozwolenia. W celu zobrazowania aktualnego potencjalnego wpływu emisji z [...] na zanieczyszczenie gleb metalami, dla każdego punktu poboru prób gleby wyznaczonego w ramach badań Spółki S., Strona oceniła dopływ do gleby miedzi, ołowiu, arsenu i kadmu wynikający z objętych wnioskiem emisji dopuszczalnych (dla każdego z punktów badania gleby wyznaczono roczny dopływ metali na 1 kg masy suchej gleby w warstwie 0-30 cm, przyjmując ciężar właściwy gleby 1,2 Mg/m3). Analiza ta wykazała m.in., że przy obecnych wielkościach emisji substancji z instalacji HMG i przy założeniu całkowitej akumulacji w glebie ładunku metali wprowadzanych do powietrza (czyli braku jakichkolwiek mechanizmów usuwania metali z gleby np. wymywania, pobierania przez rośliny), roczny dopływ ołowiu do gleby w punktach, w których stwierdzono zawartość ołowiu przekraczającą standard jakości, wynosi obecnie 0,0019 - 0,0159 mg/kg s.m. Dalsza eksploatacja instalacji HMG, do wyczerpania złóż [...] Okręgu Miedziowego (ok. 30 lat), mogłaby spowodować potencjalnie wzrost zawartości ołowiu w glebie w tych punktach o 0,06- 0,49% wartości dopuszczalnej. Spośród punktów, w których nie stwierdzono przekroczenia standardu jakości gleby pod względem zawartości ołowiu, najbardziej zagrożonym potencjalnym wystąpieniem takiego przekroczenia jest punkt nr 322 (numeracja przyjęta przez S.), w którym zawartość ołowiu wynosi obecnie 98,9 mg/kg s.m. Obliczony aktualny dopływ ołowiu z instalacji [...] w ciągu roku wynosi w tym punkcie 0,0185 mg/kg s.m. Przy całkowitej akumulacji tej ilości ołowiu jego dopuszczalny poziom mógłby zostać osiągnięty za 60 lat. Największy dopływ ołowiu w ciągu roku występuje obecnie w punkcie nr 12 i wynosi 0,125 mg/kg s.m. Przy całkowitej akumulacji tej ilości ołowiu i obecnej zawartości ołowiu w tym punkcie - 25,3 mg/kg s.m., dopuszczalny poziom tej substancji byłby osiągnięty po ok. 700 latach eksploatacji [...]. Zdaniem Ministra przeprowadzona analiza potwierdziła, że aktualny poziom zawartości metali w glebie wokół [...] jest przede wszystkim skutkiem jej oddziaływania w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku, w których emisja metali do powietrza z terenu [...] była kilkaset razy większa od emisji aktualnej (np. w roku 1980 emisja miedzi i ołowiu z [...] wynosiła odpowiednio 1893 Mg/rok i 1388 Mg/rok, natomiast w roku 2010 - 2,21 Mg/rok i 3,46 Mg/rok). Od połowy lat dziewięćdziesiątych, w związku z przeprowadzonymi modernizacjami instalacji [...] (m.in. dopalanie gazów wprowadzanych do powietrza, wyposażenie instalacji w urządzenia do odsiarczania gazów odlotowych, w wysokosprawne urządzenia odpylające, redukcja emisji niezorganizowanej) emisja substancji z instalacji [...] do powietrza (w tym pyłów metalonośnych) została znacznie ograniczona. Spowodowało to duży spadek dopływu metali do gleby. Badania gleb w pobliżu zakładów przemysłowych, w tym [...], były także wykonywane w roku 2008 przez WIOŚ we W. Informacja o wynikach tych badań przedstawiona jest m.in. w pismach WIOŚ z dnia [...] lutego 2009 r. i z dnia [...] marca 2010 r., skierowanych odpowiednio do Stowarzyszenia oraz do Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w W. W podsumowaniu drugiego z tych pism WIOŚ informuje, że "nie stwierdził, aby prowadzona obecnie przez K. S.A. Oddział [...] działalność powodowała naruszenie standardów jakości środowiska". W świetle tych ustaleń nie ma merytorycznych przesłanek do odmowy zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie wynikającym z wniosku Strony. Odnosząc się do kwestii dotyczących oceny zawartości ołowiu i skutków obecności tej substancji we krwi mieszkańców gmin sąsiadujących z H., podnoszonych w przywołanym w odwołaniu piśmie Stowarzyszenia z dnia [...] 2011 r., adresowanym do Marszałka Województwa [...], Minister Środowiska wyjaśnił, że sprawy ochrony zdrowia i oceny ryzyka zdrowotnego nie są regulowane przepisami ochrony środowiska. Stowarzyszenie przywołało w tym piśmie badania krwi dzieci w gminach powiatu [...] przeprowadzone w ramach programu w zakresie profilaktyki zdrowotnej, realizowanego przez Fundację [...]w L. Jednakże wnioski formułowane na podstawie wyników tych badań są dyskusyjne. Na ich temat wypowiedziało się Polskie Towarzystwo Toksykologiczne podkreślając, że negatywny wpływ ołowiu na zdrowie dzieci, w tym w szczególności na ośrodkowy układ nerwowy, jest wciąż przedmiotem oceny prowadzonej przez wiele ośrodków naukowych. Aktualne zalecenie Biura Regionalnego WHO dla Europy z 2000 roku oraz Centers for Disease Control and Prevention (CDC, USA) z 2005 roku wskazują, że wartość stężenia ołowiu we krwi, która powinna budzić niepokój (level of concern) to 10 µg/dl. W ocenie PTT przyjęcie przez Fundację kryterialnej wartości stężenia ołowiu we krwi na poziomie 5 µg/dl jest przykładem działania arbitralnego. Minister wskazał, iż w Polsce dopuszczalne stężenie ołowiu we krwi oraz obowiązki w zakresie prowadzenia oznaczeń ołowiu w materiale biologicznym i kryteria oceny ich wyników określone są prawnie w przypadku osób narażonych na ołów w środowisku pracy - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332, z późn. zm.) oraz rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanej z występowaniem w miejscu pracy czynników chemicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 11, poz. 86). W przepisach tych rozporządzeń zawarte są m.in. wymagania dotyczące badań profilaktycznych pracowników, oceny ryzyka zawodowego stwarzanego przez czynniki chemiczne oraz stosowania monitoringu biologicznego w odniesieniu do poszczególnych rodzajów narażenia. Zgodnie z § 13 ust. 2 drugiego z ww. rozporządzeń dopuszczalne stężenie ołowiu w materiale biologicznym - ale w narażeniu zawodowym - wynosi 50 µg/dl krwi. W narażeniu ogólnospołecznym podstawowymi parametrami wskazującymi na możliwość środowiskowego zagrożenia ołowiem są parametry mające odniesienie do stanu czystości środowiska. Jednym z czynników takiego narażenia jest zanieczyszczenie gleb, które było już wcześniej rozważane. Przeprowadzone analizy wskazują, że jakość gleb w okolicach Huty M. jest wynikiem wysokich "historycznych" emisji pyłów metalonośnych do powietrza. Ocena i poprawa jakości gleb w rejonie [...] jest objęta zakresem działania odpowiednich organów. Pismem z dnia [...] września 2011 r. skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła S. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa, a w szczególności: - art. 141 ust. 2, art. 144, art. 186 pkt 1, art. 211 ust. 2 pkt 2 i pkt 5 w związku z art. 215 ust 2 ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2008 r. Nr 25 poz. 150 z późn. zm.); - art. 7, art. 35 § 3, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 k.p.a. Wobec powyższego stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie orzeczenia zgodnego z prawem. W uzasadnieniu decyzji strona skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, podkreślając iż zarówno zaskarżona decyzja Ministra, jak i poprzedzająca ją decyzja Marszałka Województwa [...] całkowicie przemilcza wpływ ( oddziaływanie ) inwestycji w zakresie zwiększenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz stanu środowiska (art. 141 ust. 2 ). Strona skarżąca wskazała również, iż w art. 144 ust. 1 Poś wprowadzono obowiązek, zgodnie z którym eksploatacja instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska, czyli wymagań, jakim ma odpowiadać środowisko (art. 3 pkt 34 p.o.ś.). W jej ocenie w niniejszej sprawie planowana inwestycja będzie powodować, iż standardy jakości środowiska zostaną przekroczone. W przypadku życia i zdrowia ludzi w zaskarżona decyzji zupełnie nie odnosi się do takich aspektów jak: zwiększenie się zanieczyszczenia środowiska, w szczególności powietrza i gleby, pogorszenie się warunków bezpieczeństwa poprzez konieczność zwiększenia się ruchu drogowego, niszczenie budynków mieszkalnych i gospodarczych, nadmierne ograniczenie możliwości normalnego i właściwego wykorzystywania środowiska naturalnego, ewentualną konieczność przesiedlenia się ludzi, znaczące zwiększenie się zagrożenia zdrowia w związku z przebywaniem w skażonym środowisku, zagrożenie związane z kumulacją pierwiastków w produktach żywnościowych, podwyższenie zawartości metali ciężkich, brakiem systemowego przeciwdziałania stałym negatywnym oddziaływaniom skażonego środowiska, zwiększenie się hałasu, ograniczenie hodowli zwierzęcej, ograniczenie produkcji roślinnej, wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Natomiast w zakresie zagrożenia dla stanu środowiska zaskarżona decyzja nie wskazuje w jaki sposób rozszerzona inwestycja oddziaływałaby na nie poprzez: szkody doraźne i długofalowe, skażenie Odry, migracji zwierząt, nieodpowiedniej struktury lasów, zmiany stosunków wodnych, zakwaszenia gleb, wpływ na zamieszkujące dany teren gatunki zwierząt, na występujące gatunki zwierząt. Zdaniem strony skarżącej przedmiotowa decyzja nie zawiera również sposobu osiągania wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości ( art. 211 ust. 2 pkt 2 Poś w związku z art. 215 ust. 2 Poś ). Wskazać należy, iż przedmiotowa decyzja powinna określać także wymagania związane z zakończeniem funkcjonowania instalacji, w tym zwłaszcza sposoby usunięcia negatywnych skutków, powstałych wskutek eksploatacji instalacji ( art. 211 ust. 2 pkt 5 Poś w związku z art. 215 ust. 2 Poś ). Zatem także i tego obowiązku zaskarżona decyzja nie spełnia. Strona skarżąca podniosła także, iż zaskarżona decyzja została powzięta na podstawie błędnej opinii o oddziaływaniu [...] która opiera się na badaniach gleb i roślin przeprowadzonych przez Powiat [...] w latach 2009- 2010. Dlatego koniecznym staje się skompletowanie dowodu w postaci wyników płodów rolnych takich jak ziemniaki, warzywa, kukurydza. Z przedmiotowych badań wynika, iż rośliny mają przekroczone wielokrotnie dopuszczalne wartości stężeń. Z tego wniosku jasno wynika, iż działalność [...] w sposób niedopuszczalny będzie wpływać na stan środowiska i powodować zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, zamieszkałych na ternie Powiatu [...] , w szczególności Gminy Ż. Taką ocenę i analizę powinno zawierać zaskarżone pozwolenie zintegrowane. Argumentując niewłaściwość oceny przeprowadzonej przez Powiat [...] , będącej podstawą wydania wskazać należy, iż jest ona wybiórcza, odnosi się jedynie do pewnych aspektów sprawy. Wskazać np. należy, iż po przebadaniu dzieci w wieku od 7 lat do 16 lat ze szkół podstawowych i gimnazjum w Gminie Ż., na przebadanych 335 dzieci stwierdzono aż u 149 przekroczenie poziomu ołowiu we krwi. Zdaniem strony skarżącej całkowite pominięcie powyższych wniosków dowodowych jedynie oznacza, iż została naruszona dyspozycja art. 78 § 1 k.p.a., zgodnie, z którą żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Strona chciała wykazać, iż stan środowiska nie odpowiada twierdzeniom zawartym we wniosku, jednak organ pominął wszystkie dowody przez nią zgłoszone. Zatem błędnie wskazuje organ, iż przedmiotowe wnioski dotyczyły okoliczności nie mających znaczenia dla niniejszej sprawy. De facto okoliczności te miały kluczowe znaczenie, gdyż organ powinien rozpatrzyć niniejszą sprawę także przez pryzmat art. 141 ust. 2 Poś. W ocenie strony skarżącej działanie organu doprowadziło też do rażącego naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie organ nie ustosunkował się do zgłoszonych przez stronę wniosków dowodowych, czym naruszył cytowane powyżej przepisy. Swoje stanowisko w sprawie przedstawił też na piśmie uczestnik postępowania K. S.A. z siedzibą w L. wnosząc o odrzucenie skargi lub w przypadku nieuwzgędnienia tego wniosku o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.). Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Środowiska utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] zmieniającą pozwolenie zintegrowane na wprowadzanie do środowiska substancji i energii z instalacji eksploatowanych w zakładzie [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji Minister Środowiska podtrzymał stanowisko organu I instancji stwierdzając, że instalacja spełnia wymagania niezbędne do udzielenia zmiany w zakresie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie w/w instalacji. W pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutu uczestnika postępowania [...], iż skarga skarżącego stowarzyszenia S. powinna zostać odrzucona. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 9 stycznia 2012 r. Sąd oddalił wniosek o odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 21 października 2011 r. skarżące stowarzyszenie S. zostało wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 22 września 2011 r. poprzez "nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualnego wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego) zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w terminie 7 dni". W wezwaniu wskazano, że "nieusunięcie braków skargi w powyższym terminie spowoduje jej odrzucenie". Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 28 października 2011 r. Oznacza to, że termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał w dniu 4 listopada 2011 r. Skarżący uzupełnił brak formalny skargi i złożył do akt odpis z KRS, jednakże uczynił to z przekroczeniem wskazanego w wezwaniu 7-dniowego terminu. Przesyłka zawierająca odpis została nadana w G. w dniu 7 listopada 2011 r. Zasadnie wskazał uczestnik postępowania, iż stosownie do treści z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi. W ocenie Sadu nie można jednak podzielić stanowiska , iż w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. W orzecznictwie podkreśla się bowiem, iż musi to być brak tego rodzaju, że nie pozwala na nadanie skardze dalszego biegu. W aktach sprawy rzeczywiście brak było aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, który powinien zostać załączony przez skarżącego do skargi, w ocenie Sądu nie był to jednak brak uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu. Ustalenie reprezentacji skarżącego stowarzyszenia było możliwe bowiem na podstawie informacji uzyskanych ze strony internetowej Krajowego Rejestru Sądowego. Nadesłany przez stronę odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego załączony został do akt sprawy. Biorąc pod uwagę, iż skarga podlegała rozpoznaniu orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż zasługuje ona na uwzględnienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji uzasadnienia wydanych decyzji nie spełniają wymogów określonych w art.107§ 3 k.p.a. Podstawę materialnoprawną wydanej decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska regulujące kwestie udzielenia pozwolenia zintegrowanego oraz jego zmiany. Zgodnie z art. 208 ustawy Poś pozwolenie zintegrowane wydaje się na wniosek przedsiębiorcy. Rolą organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest jednak dokonanie oceny czy we wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego zawarte zostały wszystkie elementy wymagane przepisami ustawy Poś (w zakresie wynikającym z dokonywanych zmian w instalacji, zgodnie z art 215 ustawy Poś), w tym również "informacja o istniejącym lub przewidywanym oddziaływaniu na środowisko" (art. 184 ust. 2 pkt 14 ustawy Poś). Organ adminstracji prowadzący postępowanie w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego zobowiązany jest również do dokonania oceny czy zawarte we wniosku wyliczenia dotyczące czasu oraz wielkości emisji energii i substancji do środowiska, a także określające stopień i zasięg oddziaływania przebudowanej instalacji na środowisko są prawidłowe i oparte na aktualnych danych. Jednocześnie poczynione powyższej ustalenia i rozważania powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, czego w niniejszej sprawie w ocenie Sądu zabrakło. Czytając uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie sposób oprzeć się wrażeniu, iż organ odwoławczy dokonał streszczenia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Analizując wpływ przedmiotowej instalacji na poszczególne elementy środowiska, Minister Środowiska wprawdzie wypowiedział się szeroko w zakresie skutków każdej ze zmian w instalacji, jednakże odwołując się w uzasadnieniu do ustaleń i badań zawartych we wniosku. Brak natomiast oceny tych danych przez organ. Nie przesądzając kwestii prawidłowości samego wniosku w ocenie Sądu nie można zaakceptować działań organu odwoławczego. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja jest nieczytelna i w obecnym kształcie nie poddaje się kontroli Sądu. Wobec zarzutów skarżącego stowarzyszenia podnoszonych na etapie całego postępowania administracyjnego, organ ze szczególną starannością powinien dokonać oceny jaki będzie wpływ przedmiotowej instalacji na życie i zdrowie ludzi oraz czy instalacja nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska. Nie może przy tym odwoływać się wyłącznie do stanowiska inwestora zaprezentowanego we wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego. Wobec powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem uczestnika postępowania [...], iż organ szczegółowo przeanalizował przedstawione we wniosku dane i informacje, a także odniósł się do określonego w decyzji zmieniającej pozwolenie zintegrowane zasięgu i stopnia oddziaływania instalacji po wprowadzonych zmianach. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku, sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego organ administracji powinien dokonać wyważenia interesu społecznego z interesem wnioskodawcy oraz sprawdzenia zgodności zamierzonej zmiany z przepisami prawa, organ administracji może wydać decyzję. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 orzekł o niewykonywaniu uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym zwrot uiszczonego wpisu sądowego, a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02.163.1349 z późn. zm).