I SA/Ol 757/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 2 lutego 2012r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej – działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie wydane w pierwszej instancji, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 257 zł/ dwieście pięćdziesiąt siedem zł/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Ol 757/11 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej na wniosek M.R. z dnia 10 maja 2011 r.. Z akt sprawy wynika, co następuje: W złożonym wniosku z dnia 10 maja 2011 roku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. M.R. jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne i jednocześnie zgłosiła działalność gospodarczą określoną w pozycji nr 3 części XII załącznika nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. opodatkowaną w formie karty podatkowej sprzedaż piasku, żwiru, glinki, torfu i innych minerałów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym zadała następujące pytania. l. Czy usługami specjalistycznymi w rozumieniu art. 25 ust. l pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są: • prace przygotowawcze do eksploatacji złoża żwiru i kamieni tj. prace polegające na odkryciu złoża żwiru m.in. usunięciu ziemi rolnej oraz innych złóż nie nadających się do dalszej odsprzedaży jak również usunięcie ewentualnych zadrzewień, zakrzewień wykonanie dojazdu do złoża oraz ewentualnych odwodnień itp. oraz wszelkich innych prac niezbędnych do eksploatacji złoża żwiru i kamieni. • wydobycie żwiru i kamieni wraz z przesortowaniem na frakcje handlowe; • załadunek wydobytych minerałów na transport odbiorcy. 2. Czy limit zatrudnienia określony w pkt l objaśnień do części XII załącznika nr 3 do ustawy dotyczy tylko działalności określonej w Lp.3 XII części załącznika, czy również pracowników zatrudnionych w gospodarstwie rolnym? Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w B., pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r., na podstawie art. 169 § l w zw. z art. 14 tej ustawy, wezwał Stronę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Powyższe pismo precyzowało rodzaj braków i sposób ich usunięcia - dotyczyło wskazania czy złożony wniosek dotyczy możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej uzyskiwanych przychodów ze sprzedaży piasku, żwiru, glinki i innych minerałów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w 2011 r. oraz czy wobec wnioskodawczyni została wydana decyzja ustalająca wysokość stawki karty podatkowej na 2011 r. W dniu 24 sierpnia 2011 r. wpłynęło do tutejszego organu uzupełnienie wniosku. W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż wniosek ten - co do zasady - nie dotyczy jako takiej możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej przedmiotowej działalności w 2011 r., lecz jest związany z wątpliwościami interpretacyjnymi co do tego czy rolnik opodatkowany w formie karty podatkowej może korzystać z usług specjalistycznych wymienionych w pkt 69 wniosku, a także czy limit zatrudnienia dla wskazanej działalności obejmuje również pracowników zatrudnionych w gospodarstwie rolnym. Wnioskodawczyni podała również, że na 2011 r. Skarżąca uzyskała decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej . Dodatkowo wskazano, że w momencie złożenia wniosku o interpretację pytania zawarte we wniosku dotyczyły w całości zdarzenia przyszłego, ponieważ do tego dnia wnioskodawczyni nie dokonała żadnej sprzedaży w ramach działalności, jednak w chwili dokonania uzupełnienia wniosku, ma do czynienia z zaistniałym stanem faktycznym, tzn. korzysta z usług specjalistycznych w postaci wynajmu wraz z obsługą: przesiewacza żwiru, koparko-ładowarek, ciągnika gąsienicowego. Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający z upoważnienia Ministra Finansów w wyniku analizy formalnoprawnej tak uzupełnionego wniosku, stwierdził, że w tym zakresie jego merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko wnioskodawczyni, wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące tutejszemu organowi w ramach postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W tych okolicznościach postanowieniem z dnia "[...]" odmówił wszczęcia postępowania w tym zakresie. Wnioskodawczyni nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem, w dniu 8 września 2011 r. złożyła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie oraz wydanie wnioskowanej interpretacji. Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia "[...]" utrzymał je w mocy, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu postanowienia organ zażaleniowy podniósł, że w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio - na podstawie art. 14h Ordynacji podatkowej - m.in. przepis art. 165a powołanej ustawy. Zgodnie z § 1 tego artykułu, gdy żądanie, o którym mowa wart. 165 (żądanie wszczęcia postępowania podatkowego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wobec powyższego, stosownie do art. 165a § 1, w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, organ upoważniony do wydawania pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, jeżeli: 1) wniosek o wydanie interpretacji, o którym mowa wart. 14b § 1 został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub 2) z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte. O "innych przyczynach" uniemożliwiających wszczęcie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej można natomiast mówić m.in. w sytuacji, gdy wniosek strony wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa wart. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Ocena kwestii zaistnienia takiej przeszkody dla prowadzenia postępowania wymaga analizy treści wniosku strony w kontekście regulacji Ordynacji podatkowej normujących omawianą instytucję. Organ nie zgodził się z zarzutem Strony, że w niniejszej sprawie odmowa wszczęcia postępowania nastąpiła bez uzasadnionej przyczyny. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Na mocy art. 14b § 2 i § 3 powołanej ustawy wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia takiego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną stwierdził, że przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe przedstawiane we wniosku muszą być skonkretyzowane i dotyczyć zindywidualizowanego podmiotu. Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zainteresowany. Z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę podatkowego postępowania interpretacyjnego, w rozumieniu powołanego przepisu jest ten, kto zwraca się o wydanie wymienionej interpretacji w jego indywidualnej sprawie. Uwidocznienie więc we wniosku owej indywidualnej sprawy stanowi niezbędny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem takie sytuacje faktyczne, które są związane z powstaniem obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy. Wyjątek od powyższej zasady przewiduje wyłącznie art. 14n § 1 Ordynacji podatkowej. Skoro treść art. 14b § 2 ww. ustawy wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, to należy przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tym samym osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1, w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego, ( ... ) w jego indywidualnej sprawie ( ... ). Wykładnia systemowa art. 14b Ordynacji podatkowej pozwala na stwierdzenie, że instytucja interpretacji dotyczy wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej. Wniosek taki wynika z zestawienia art. 14b z przepisem art. 14p, który stanowi, że przepisy rozdziału 1a Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa wart. 52 § 1 Ordynacji podatkowej. Reasumując - osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego są podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników - niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji; osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa wart. 52 § 1 Ordynacji podatkowej; osoby planujące utworzenie spółki - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tej spółki; przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. Natomiast z wnioskiem o wydanie rozważanej interpretacji nie może wystąpić: 1/ we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego, 2/ osoba, na której sytuację ekonomiczną, czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski: Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wyd. Dom Organizatora, Toruń, 2007, tom I, s. 78) oraz, co w sprawie tej istotne, również 3/ osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych. Skoro stroną postępowania interpretacyjnego jest zainteresowany - w rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II Ordynacji podatkowej, w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) Ordynacji podatkowej, których unormowanie art. 14h Ordynacji podatkowej do postępowania interpretacyjnego nie wprowadza. Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko to czy jest on zainteresowany w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na oznaczone przez niego choćby w zakresie pojęciowym, skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, które przedstawiany stan faktyczny w jego sprawie, bądź (wyjątkowo) w odniesieniu do planowanej spółki albo oddziału lub przedstawicielstwa, może spowodować. Interes prawny w zakresie prawa podatkowego w podatkowym postępowaniu interpretacyjnym konstytuuje realizację pochłaniającego go wymogu - ubiegania się o interpretację i uzyskanie interpretacji wyłącznie we własnej indywidualnej sprawie podatkowej; jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową, będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W myśl art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej, zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Interpretacja indywidualna wydana w wyniku merytorycznego rozpatrzenia wniosku musi zawierać rozstrzygnięcie (ocenę), czy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe albo nieprawidłowe. Funkcją wydawanych interpretacji przepisów prawa podatkowego jest natomiast wyjaśnianie podatnikom wątpliwości związanych z prawnopodatkową oceną przedstawianych przez nich stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, przy czym instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną w zakresie unormowanym w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej podmiotom, które zastosowały się do wydanych na ich rzecz rozstrzygnięciach. Gwarancja taka wynika z cytowanego powyżej przepisu art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej. Takiemu celowi służyć ma omawiana instytucja, a zatem nie istnieje potrzeba wszczynania postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej (organ odmawia jego wszczęcia), gdy wynikiem postępowania nie może być interpretacja spełniająca (realizująca) taki cel. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem przepisy prawa podatkowego zawierające normy prawne adresowane do wnioskodawcy - normy, do których wnioskodawca mógłby się zastosować. Wobec powyższego, brak wykazania przez wnioskodawcę związku przedstawianego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową (albo odpowiedzialnością podatkową projektowanej spółki lub tworzonego oddziału albo przedstawicielstwa), uzasadnia ocenę, że o interpretację nie wystąpił zainteresowany, ale podmiot nieuprawniony w świetle przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II FSK 923/09). W takiej sytuacji organ podatkowy nie tylko nie ma obowiązku udzielenia interpretacji, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h tej ustawy, winien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego, co prawidłowo organ uczynił. Ponadto odrębną przesłankę odmowy wszczęcia postępowania przewiduje art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Z treści wniosku wynika, a w szczególności co zostało podkreślone przez wnioskodawczynię w uzupełnieniu do wniosku, że intencją wnioskodawczyni nie było uzyskanie oceny jej stanowiska w zakresie wpływu zaistnienia skonkretyzowanego stanu faktycznego na jej obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Wnioskodawczyni wskazała w uzupełnieniu do wniosku jednoznacznie, iż zapytanie jej związane jest z wątpliwościami interpretacyjnymi i nie dotyczy możliwości opodatkowania uzyskiwanych przez Wnioskodawczynię w roku 2011 dochodów w formie karty podatkowej. Ponadto Wnioskodawczyni wskazała w uzupełnieniu do wniosku, że uzyskała w dniu "[...]" od Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzję w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2011 r., a w żadnym punkcie wniosku, nie wskazała, że okoliczności będące przedmiotem wniosku zaistniały po wydaniu decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2011 r. Co więcej, gdyby takie okoliczności zaistniały po wydaniu stosownej decyzji, Naczelnik Urzędu Skarbowego który tę decyzję wydał, powinien zostać zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) - poinformowany o wszelkich zmianach jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które powodują utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej lub mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej.. Jednocześnie w uzupełnieniu do wniosku w punkcie 1 - Wnioskodawczyni wskazała, że wniosek nie dotyczy jako takiej możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej przedmiotowej działalności w 2011 r. Wniosek ten był całkowicie oderwany od sytuacji faktycznej i prawnej Wnioskodawczyni. Wobec powyższych faktów, organ podatkowy uznał, że złożone podanie nie jest wnioskiem w sprawie uzyskania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, a jedynie ma ono charakter poznawczy, w oderwaniu od treści przedstawionego stanu faktycznego. Wniosek, którego celem jest zaznajomienie się przez wnioskodawcę z poglądem Ministra Finansów na wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych, wykraczał poza zakres przedmiotowy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Interpretacji nie można bowiem uzyskać tylko dla celów poznawczych, a taka sytuacja miałaby miejsce dlatego organ podatkowy nie przychylił się do żądania wnioskodawczyni wyrażonego we wniosku, jak i w treści zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wnioskodawczyni złożyła skargę na postanowienie z dnia "[...]" ,wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w B., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W skardze wnioskodawczyni zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art.121 § 1, art.125 § 1, art. 165a § 1, art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (tekst jednolity: Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) W petitum skargi wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie wnioskowanej interpretacji, 2. zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż istota wniosku o udzielenie interpretacji sprowadzała się do dwóch kwestii tzn.: 1. Czy rolnik opodatkowany w formie karty podatkowej z tytułu sprzedaży żwiru może korzystać z usług wskazanych we wniosku oraz jego uzupełnieniu tzn. czy usługi te mieszczą się w kategorii usług specjalistycznych tj. takich usług z których korzystanie nie wyłącza z możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej. 2) Czy rolnik opodatkowany w formie karty podatkowej z tytułu tej działalności do limitu zatrudnienia wlicza osoby zatrudnione w gospodarstwie rolnym. Strona wskazała, iż wbrew twierdzeniom skarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, złożony wniosek nie miał na celu zaznajomienia się z poglądem Ministra Finansów z przyczyn czysto poznawczych, ponieważ każde z postawionych pytań wpływa na prawa i obowiązki podatkowe wnioskodawczyni oraz jej rzeczywistą odpowiedzialność podatkową i tak: • jeżeli, któraś z usług wymienionych we wniosku w tym również te z których już obecnie korzysta ze wskazanych w odpowiedzi na wezwanie, nie może zostać zaliczona do usług specjalistycznych w rozumieniu art. 25 ust.3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym to z chwilą skorzystania z takiej usługi traci prawo do opodatkowania prowadzonej działalności w formie karty podatkowej, • jeżeli do limitu zatrudnienia przewidzianego dla tego rodzaju pozarolniczej działalności gospodarczej wlicza się również pracowników zatrudnionych w gospodarstwie rolnym, to w jej przypadku - z uwagi na ilość osób zatrudnionych w gospodarstwie rolnym - nie może być opodatkowana w formie karty podatkowej z tytułu działalności pozarolniczej. Skarżąca podkreśla, iż złożyła wniosek o opodatkowanie w formie karty podatkowej uzyskiwanych przychodów ze sprzedaży piasku, żwiru, glinki, torfu i innych minerałów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, ponieważ uważa, że usługi wymienione we wniosku oraz w jego uzupełnieniu są usługami specjalistycznymi w rozumieniu art. 25 ust. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, co znalazło swój wyraz we własnym stanowisku w sprawie tj. w części H złożonego wniosku. Podobnie w kwestii ilości zatrudnionych pracowników tzn. uważa, że limit określony w punkcie 1 objaśnień do części XI załącznika Nr 3 do cytowanej ustawy dotyczy wyłącznie osób zatrudnionych w działalności opodatkowanej kartą podatkową. Ponadto Strona zwróciła uwagę na fakt, że jeżeli jej stanowisko w sprawie zaprezentowane w złożonym wniosku jest błędne to podlega ona obowiązkom i konsekwencjom szczegółowo określonym wart. 36-40 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym tj. m.in. zgodnie, z art. 40 ust. 2 cyt. ustawy, byłaby zobowiązana do założenia stosownych ksiąg oraz opłacania podatku dochodowego na ogólnych zasadach, który byłyby z całą pewnością w innej wysokości niż stawka karty podatkowej. Zatem twierdzenia wydanych postanowień jakoby nie była osobą zainteresowaną, czy też jakoby nie wykazała swojej możliwej odpowiedzialności podatkowej są w całości chybione. Zdaniem Skarżącej podstawą wydania skarżonego postanowienia jak i postanowienia z dnia "[...]" było wyrwane z kontekstu sprawy, sformułowanie zawarte na stronie trzeciej wniosku ORD-IN będącego odpowiedzią na wezwanie z dnia 9 sierpnia 2011r., a w postanowieniu stwierdzono : "Wnioskodawca wskazuje bowiem, iż zapytanie związane jest z wątpliwościami interpretacyjnymi i nie dotyczy możliwości opodatkowania uzyskiwanych przychodów przez Wnioskodawczynię w 2011 r. dochodów w formie karty podatkowej" . Dla wykazania, że ww. stwierdzenie zostało wyrwane z kontekstu i przez to zostało również błędnie ocenione, Strona cytuje pełne brzmienie tego co zostało zapisane w uzupełnieniu ww. wniosku: "Wniosek - co do zasady - nie dotyczy jako takiej możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej przedmiotowej działalności w 2011 r., lecz jest związany z wątpliwościami interpretacyjnymi co do tego, czy rolnik opodatkowany w formie karty podatkowej z tytułu tej działalności może korzystać z usług specjalistycznych wymienionych w punkcie 69 oraz czy limit zatrudnienia dla tej działalności obejmuje również pracowników zatrudnionych w gospodarstwie rolnym". Strona podkreśla, iż prawdą jest, że użyła sformułowania "z wątpliwościami interpretacyjnymi", jednak sam ten fakt w żadnym razie nie mógł zasadnie stać się przyczyną ! wydania skarżonego postanowienia, wszak w punkcie 2 podała informację o wydanej na rok 2011 r. decyzji w sprawie karty podatkowej oraz przesłała jej kserokopię, zatem z całości zgromadzonego materiału w tej sprawie wiadomo było, że rolnik prowadzący gospodarstwo rolne może być z tytułu takiej działalności opodatkowany w formie karty podatkowej. Dodatkowo strona zwróciła również uwagę na to, że treść Jej odpowiedzi zawartej w punkcie 1 uzupełnienia, została w całości zdeterminowana treścią wezwania tzn. w wezwaniu sformułowano dwa zagadnienia, które mają zostać wyjaśnione i tak pierwsze z nich brzmiało l cyt. "czy złożony wniosek dotyczy możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej 'uzyskiwanych przychodów ze sprzedaży piasku, żwiru, glinki, torfu i innych minerałów - wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w 2011 r." dlatego Ona będąc osobą posiadającą stosowną decyzję Naczelnika US w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2011 r., na tak postawione pytanie nie mogła odpowiedzieć inaczej niż to uczyniła w uzupełnieniu wniosku ORD-IN. Natomiast w ocenie Strony naruszenie w przedmiotowej sprawie przepisów art. 121 § 1, art.125 § 1 Ordynacji podatkowej polega na tym, że przed wydaniem postanowienia z dnia "[...]" wysłano wezwanie z pytaniami, które - co do zasady - nic nie wniosły do sprawy, czym zbytecznie wydłużono prowadzone postępowanie, następnie poprzez manipulowanie udzieloną odpowiedzią na to wezwanie, w oderwaniu od całokształtu i zgromadzonego materiału w sposób nieuprawniony, stwierdzono, iż nie jest osobą "zainteresowaną". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia "[...]", wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Może zatem wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt także z powodów, które w skardze nie zostały podniesione, a stanowią o wydaniu aktu z naruszeniem prawa. Trzeba na wstępie wyjaśnić skarżącej, że postępowanie w przedmiocie wydania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, jak i same interpretacje, nie służą do podważania zapadłych wcześniej rozstrzygnięć w sprawach podatkowych. Celem indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego jest umożliwienie zainteresowanym podmiotom uzyskania od właściwych organów podatkowych informacji dotyczących zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Nie oznacza to jednak, iż każdy i w jakiejkolwiek sprawie może o taką interpretację wystąpić. Otóż zgodnie z art. 14b § 1 O.p. wniosek o wydanie interpretacji może złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie. Przepis art. 14b § 1 O.p. wymaga istnienia pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą związku wyrażającego się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych wnioskodawcy. Należy jednak przy tym podkreślić, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego daje zainteresowanemu podmiotowi swoistą ochronę prawną w sprawach, w których nie było lub nie jest prowadzone postępowanie kontrolne lub podatkowe. Wynika to wyraźnie z art. 14b § 5 O.p., który stanowi, że cyt.: "Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej". Zdarzenia opisane w art.14b § 5 O.p. zawierają negatywne przesłanki do wydania interpretacji, zatem jeśli podatnik otrzyma niekorzystne dla siebie rozstrzygnięcia ma możliwość skorzystania z przewidzianych prawem środków odwoławczych. Sąd odnosząc się kwestii związanych z "analogią" między sprawą podatkową a stanem faktycznym wskazanym we wniosku o udzielenie interpretacji prawa podatkowego w indywidualnej sprawie wskazuje, iż zgodnie z poglądami orzecznictwa sądów administracyjnych specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). W ocenie Sądu błędne było przyjęcie przez organ założenia, iż skarżąca zwróciła się o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwestii, która została co do istoty rozstrzygnięta w wydanym wcześniej rozstrzygnięciu organu podatkowego – Urzędu Skarbowego. Ponadto nietrafne było uznanie, iż sprawa została rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Dlatego w ocenie Sądu, w tych okolicznościach faktycznych organ interpretacyjny nie mógł odmówić wszczęcia postępowania zmierzającego do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa w przedmiocie karty podatkowej, w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawczynię. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.