II SA/Bd 1362/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Krystyna Witt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. II SA/Bd 1362/11 UZASADNIENIE B. R. wystąpił w dniu [...] sierpnia 2011 r. z wnioskiem do Burmistrza Miasta A. K. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dla osoby, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dziadkiem L. K. Burmistrz Miasta A. K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., Nr [...] przyznał B. R. świadczenie we wnioskowanym zakresie w kwocie 520 zł miesięcznie na okres od [...] sierpnia 2011 r. na czas nieokreślony. Pismem z dnia [...] października 2011 r. B. R. wystąpił o wypłacenie świadczenia pielęgnacyjnego za okres od stycznia 2010 r. do lipca 2011 r. z tytułu opieki nad dziadkiem. Burmistrz Miasta A. K. pismem z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] wyjaśnił, iż ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przewiduje możliwości wyrównania świadczenia pielęgnacyjnego za okres sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w sytuacji gdy strona nie złożyła wniosku o ustalenie prawa do świadczenia w danym okresie. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł B. R. podnosząc, że odmowna decyzja organu jest bardzo dla niego krzywdząca. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...]listopada 2011 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 17, art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium uznało, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a odmowa udzielenia świadczenia za okres od stycznia 2010 r. do lipca 2011 r. jest w pełni uzasadniona. Ustawa o świadczeniach rodzinnych nie pozostawia w kwestii terminu udzielania świadczeń pielęgnacyjnych żadnych wątpliwości. Stosownie do treści art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenia są udzielane od miesiąca złożenia wniosku. Stąd strona na swój wniosek z [...] sierpnia 2011 r. otrzymała świadczenie pielęgnacyjne na okres od sierpnia 2011 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy B. R. wniósł o ponowne rozpoznanie jego sprawy i podkreślił, że opiekuje się dziadkiem od stycznia 2010 r. i od tego czasu winien otrzymać świadczenie pielęgnacyjne. Przyznał także, że nie był świadomy, że świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane także wnukom. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy uznając zarzuty podniesione w skardze za niezasadne wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do przydzielania lub odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Jest to uprawnienie organów administracji. Sądy administracyjne oceniają natomiast legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. I tak stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jego legalności, stwierdzić należy, iż nie uchybia ona prawu. Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992 ze zm.). Zgodnie z § 7 ust.1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881) postępowanie w sprawie o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wszczyna się na podstawie wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Jak wynika z art.17 ust. 1-4 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje matce lub ojcu, innym osobom, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm.), ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz opiekunowi faktycznemu dziecka, - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w kwocie 520,00 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 24 ust. 2 powołanej w postawie prawnej ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W świetle wskazanego wyżej przepisu niewątpliwie wniosek jest czynnikiem, który uruchamia postępowanie w sprawie świadczenia, przy czym świadczenie może być przyznane najwcześniej od miesiąca złożenia wniosku w organie. Inaczej mówiąc decyzja w przedmiocie świadczenia wywołuje skutki od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Przyznanie, zatem z datą wsteczną poprzedzającą tenże miesiąc, prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet w przypadku wcześniejszego spełniania przesłanek do jego uzyskania, nie jest możliwe. Zatem organy prawidłowo orzekły o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] sierpnia 2011 r. Natomiast, jeżeli chodzi o okoliczność podniesioną przez skarżącego w skardze, iż domaga się zasądzenia na jego rzecz wyrównania za okres od stycznia 2010 r. do lipca 2011 r. należy wskazać, że ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przewiduje możliwości wyrównania świadczenia pielęgnacyjnego za okres sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w sytuacji, gdy strona nie złożyła wniosku o ustalenie prawa do świadczenia w danym okresie. Zważywszy na powyższe należy stwierdzić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W, właściwie interpretując wymienione wyżej przepisy ustawy trafnie orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji odmawiającej przyznania wyrównania za okres od stycznia 2010 r. do lipca 2011 r. Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o przepis art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.