II OZ 883/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 962/11 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 962/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. N. sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 lutego 2012 r. orzekł o oddaleniu skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. Postanowieniem z 24 lutego 2012 r. Sąd I instancji odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku z 8 lutego 2012 r. i zwrócił kwotę 100 zł tytułem uiszczonej opłaty kancelaryjnej. Wskazał, iż przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem ustawowego terminu, gdyż w przypadku nadania pisma w niemieckiej placówce pocztowej (a tak uczynił skarżący) o zachowaniu terminu decyduje data przekazania tego pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub konsularnemu. Na skutek wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 442/12, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie ustalił w jakiej dacie korespondencja skarżącego została przekazana polskiemu urzędowi, co nakazał Sądowi I instancji zbadać przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Pismem z dnia 21 czerwca 2012 r. Dyrektor Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Poczty Polskiej S.A. poinformował Sąd I instancji, iż przesyłka polecona nadana w Niemczech w dniu 15 lutego 2012 r. (nr RR984659528DE) została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 lutego 2012 r., a w końcowym efekcie doręczona 20 lutego 2012 r. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r. wskazał, iż skarżący nadał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku na poczcie niemieckiej w dniu 15 lutego 2012 r. (tj. z upływem ostatniego 7-dniowego terminu na jego złożenie). Przesyłka ta została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 lutego 2012 r. W tej sytuacji Sąd I instancji przyjął, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. N. Postanowienie zaskarżono w całości powyższe, zarzucając mu naruszenie: - art. 6 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. brak pouczenia skarżącego o sposobie złożenia pisma, w szczególności możliwości złożenia pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym, zachowanie terminu i skutkach niezastosowania się do takiego pouczenia; - art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 90, 864/2 z późn. zm.), dalej: TUE i art. 18 TUE w zw. z art. 37 TUE oraz art. 34 i art. 49 TUE poprzez ich błędną wykładnię, tj. przyjęcie, ze sformułowanie ,,polski urząd pocztowy" nie obejmuje urzędów pocztowych innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w szczególności niemieckiego urzędu pocztowego. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji celem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2012 r., oraz w konsekwencji, celem sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2012 r. i przesłania go wraz z uzasadnieniem skarżącemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie z dnia 5 lipca 2012 r. stosownie do dyspozycji art. 190 p.p.s.a. pozostawał związany ocena prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 maja 2012 r. W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji ustalił na podstawie pisma Dyrektora Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Poczty Polskiej S.A. z dnia 21 czerwca 2012 r., iż przesyłka polecona nadana w Niemczech w dniu 15 lutego 2012r. (nr RR984659528DE) została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 lutego 2012 r. Zasadnie zatem Sąd I instancji rozpoznając sprawę zgodnie ze wskazaniami zawartymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2012r., uznał, iż przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem 7 – dniowego terminu o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Przechodząc do oceny zarzutów zażalenia należy zauważyć, iż wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy, doręczono skarżącemu pouczenie o sposobie składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę (k. 26 akt sądowych). Wskazano w nim, iż skarżący może złożyć wniosek w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Powyższe pouczenie jest zgodne z przepisami prawa regulującymi postępowanie przed sądami administracyjnymi. Przesłane pouczenie jest klarowne i wystarczające. Jeżeli skarżący miał wątpliwości co do obliczenia 7 dniowego terminu, mógł podjąć próbę potwierdzenia takiego stanowiska, np. zasięgając porady prawnej, świadczonej również nieodpłatnie (pro bono) lub też rozwiać wątpliwości telefonując do Sądu I instancji. W tym miejscu należy podkreślić, że termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisemnej jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem tego terminu wniesione do właściwego sądu. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wobec powyższego data nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym nie ma żadnego znaczenia dla oceny, czy zachowany został termin do złożenia tego pisma. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 83 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 10, 18, 34, 37 i art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy stwierdzić, że wynikające z utrwalonego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych powiązanie daty nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym z datą przekazania przesyłki przez ten urząd polskiemu urzędowi pocztowemu nie może być uznane za nieuzasadnione ograniczenie swobód podstawowych przewidzianych w Traktacie (por. wyrok NSA z 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2085/10, sygn. akt II FSK 2084/10, wyrok NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 805/09, dostępne w CBOIS, https://cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.