I SA/Gd 1287/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Fabińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi K.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną indywidualną interpretację Ministra Finansów; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457( czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. ZASKARŻONĄ INTERPRETACJĄ INDYWIDUALNĄ MINISTER FINANSÓW (ORGAN UPOWAŻNIONY DO WYDANIA INTERPRETACJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ) UZNAŁ ZA NIEPRAWIDŁOWE STANOWISKO K.S. W PRZEDMIOCIE PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZAKRESIE OPODATKOWANIA SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI. W UZASADNIENIU INTERPRETACJI MINISTER FINANSÓW WSKAZAŁ, ŻE K.S. W DNIU 19 MAJA 2011 R., ZŁOŻYŁA WNIOSEK O UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. WNIOSKODAWCZYNI WE WNIOSKU PRZEDSTAWIŁA NASTĘPUJĄCE ZDARZENIE PRZYSZŁE. WNIOSKODAWCZYNI WRAZ Z MAŁŻONKIEM BYLI WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI W UDZIAŁACH 1/2 KAŻDY DWÓCH NIERUCHOMOŚCI (O WSKAZANYCH NUMERACH KSIĄG WIECZYSTYCH), PRZY CZYM JEDNA NIERUCHOMOŚĆ ZOSTAŁA NABYTA W DNIU 4 WRZEŚNIA 1995 R., A DRUGA W DNIU 31 STYCZNIA 1997 R. W MAŁŻEŃSTWIE WNIOSKODAWCZYNI OBOWIĄZYWAŁ USTRÓJ ROZDZIELNOŚCI MAJĄTKOWEJ. W DNIU 3 LUTEGO 2009 R., ZMARŁ MĄŻ WNIOSKODAWCZYNI. PRAWOMOCNYM POSTANOWIENIEM SĄDU STWIERDZONO, IŻ SPADEK PO ZMARŁYM NABYLI: WNIOSKODAWCZYNI WRAZ Z SYNEM I CÓRKĄ, KAŻDE W 1/3 CZĘŚCI SPADKU. W WYNIKU TEGO WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI KAŻDEJ Z WYMIENIONYCH WYŻEJ NIERUCHOMOŚCI SĄ OBECNIE: • WNIOSKODAWCZYNI W 4/6 CZĘŚCI, Z CZEGO 1/6 NABYŁA W DRODZE DZIEDZICZENIA W DNIU 3 LUTEGO 2009 R., A W 1/2 BYŁA WŁAŚCICIELKĄ ODPOWIEDNIO OD 4 WRZEŚNIA 1995 R., I OD 31 STYCZNIA 1997 R., • SYN W 1/6 CZĘŚCI, • CÓRKA W 1/6 CZĘŚCI. W DNIU 14 MARCA 2011 R., WNIOSKODAWCZYNI WRAZ Z DWÓJKĄ DZIECI ZŁOŻYŁA DO SĄDU REJONOWEGO WNIOSEK O POŁĄCZENIE NIERUCHOMOŚCI O NUMERACH KSIĄG WIECZYSTYCH [...] I [...] W JEDNĄ NIERUCHOMOŚĆ OBJĘTĄ JEDNĄ KSIĘGĄ WIECZYSTĄ. POŁĄCZENIE NIERUCHOMOŚCI MA NASTĄPIĆ W TAKI SPOSÓB, ABY DOTYCHCZASOWI WSPÓŁWŁAŚCICIELE STALI SIĘ WSPÓŁWŁAŚCICIELAMI POŁĄCZONEJ NIERUCHOMOŚCI W DOTYCHCZAS PRZYSŁUGUJĄCYCH UDZIAŁACH, TJ. WNIOSKODAWCZYNI W 4/6 CZĘŚCI (Z KTÓRYCH 1/6 NABYŁA W DRODZE DZIEDZICZENIA W DNIU 3 LUTEGO 2009 R., A 1/2 BYŁA WŁAŚCICIELKĄ OD ROKU 1995 I 1997 R.), SYN W 1/6 CZĘŚCI I CÓRKA W 1/6 CZĘŚCI. PO POŁĄCZENIU OBU WW. NIERUCHOMOŚCI W JEDNĄ NIERUCHOMOŚĆ OBJĘTĄ JEDNĄ KSIĘGĄ WIECZYSTĄ, WSPÓŁWŁAŚCICIELE ZAMIERZAJĄ KOLEJNO: - WYSTĄPIĆ O ADMINISTRACYJNE SCALENIE I PODZIAŁ DZIAŁEK GRUNTU WCHODZĄCYCH W SKŁAD POŁĄCZONEJ NIERUCHOMOŚCI, TAK ABY NOWE DZIAŁKI BYŁY UKSZTAŁTOWANE W SPOSÓB UMOŻLIWIAJĄCY ICH BARDZIEJ RACJONALNE ZAGOSPODAROWANIE, - ZNIEŚĆ WSPÓŁWŁASNOŚĆ POŁĄCZONEJ NIERUCHOMOŚCI W TEN SPOSÓB, ŻE ZOSTANIE ONA PODZIELONA NA DWIE NOWE NIERUCHOMOŚCI, Z CZEGO JEDNA (OBEJMUJĄCA MNIEJSZĄ DZIAŁKĘ GRUNTU) ZOSTANIE PRZYZNANA NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ WNIOSKODAWCZYNI, A DRUGA (WIĘKSZA) STANIE SIĘ WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ WSZYSTKICH WSPÓŁWŁAŚCICIELI. PODZIAŁ NIERUCHOMOŚCI NASTĄPI W TAKI SPOSÓB, ABY DOTYCHCZASOWI WSPÓŁWŁAŚCICIELE OTRZYMALI NIERUCHOMOŚĆ BĄDŹ UDZIAŁ W NIERUCHOMOŚCI O TAKIEJ SAMEJ WARTOŚCI, JAK ICH DOTYCHCZASOWE UDZIAŁY WE WSPÓŁWŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI, BEZ OBOWIĄZKU WZAJEMNYCH SPŁAT LUB DOPŁAT. WARTOŚĆ NIERUCHOMOŚCI, KTÓRA W WYNIKU PODZIAŁU PRZYPADNIE NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ WNIOSKODAWCZYNI ODPOWIADAĆ BĘDZIE TEJ CZĘŚCI UDZIAŁU W DOTYCHCZASOWEJ NIERUCHOMOŚCI, KTÓRĄ NABYŁA W LATACH 1995-1997 R., I NIE PRZEKROCZY JEJ WARTOŚCI. W 2012 R., PO ZNIESIENIU WSPÓŁWŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI W SPOSÓB OKREŚLONY POWYŻEJ WNIOSKODAWCZYNI ZAMIERZA OTRZYMANĄ NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ NIERUCHOMOŚĆ SPRZEDAĆ OSOBIE TRZECIEJ. WOBEC POWYŻSZEGO ZADANO NASTĘPUJĄCE PYTANIE: CZY SPRZEDAŻ NIERUCHOMOŚCI, UZYSKANEJ PRZEZ WNIOSKODAWCZYNIĘ W WYNIKU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI, NA RZECZ OSOBY TRZECIEJ, SPOWODUJE OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH? ZDANIEM WNIOSKODAWCZYNI, ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 8 LIT. A) USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ŹRÓDŁEM PRZYCHODU JEST ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI LUB UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI, JEŻELI ODPŁATNE ZBYCIE NIE NASTĘPUJE W WYKONYWANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I ZOSTAŁO DOKONANE PRZED UPŁYWEM PIĘCIU LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE. PRZEPIS TEN NAKAZUJE LICZYĆ BIEG OKREŚLONEGO W NIM TERMINU OD DATY NABYCIA WŁASNOŚCI GRUNTU, A NIE PRZEKSZTAŁCENIA, PODZIAŁU, CZY SCALENIA DANEJ NIERUCHOMOŚCI. WNIOSKODAWCZYNI ZAWIERAJĄC Z DZIEĆMI UMOWĘ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI ZAMIERZA OŚWIADCZYĆ, ŻE W ZAMIAN ZA CZĘŚĆ SWOICH UDZIAŁÓW NABYTYCH W DNIACH 4 WRZEŚNIA 1995 R., I 31 STYCZNIA 1997 R. OTRZYMUJE NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ JEDNĄ Z WYDZIELONYCH NIERUCHOMOŚCI. NATOMIAST ZA POZOSTAŁE UDZIAŁY (W TYM TE NABYTE W DRODZE DZIEDZICZENIA W DNIU 3 LUTEGO 2009 R.), UZYSKUJE ODPOWIADAJĄCY IM UDZIAŁ W DRUGIEJ Z WYDZIELONYCH NIERUCHOMOŚCI. TAKA TREŚĆ UMOWY ZNOSZĄCEJ WSPÓŁWŁASNOŚĆ - ZDANIEM WNIOSKODAWCZYNI - ZNAJDUJE OPARCIE WART. 140, ART. 211 I ART. 3531 KODEKSU CYWILNEGO, KTÓRE DAJĄ WŁAŚCICIELOWI PRAWO DYSPONOWANIA RZECZĄ ZGODNIE ZE SWĄ WOLĄ. W PRZYPADKU UDZIAŁÓW W NIERUCHOMOŚCI NABYTYCH W RÓŻNYCH TERMINACH, OD RÓŻNYCH OSÓB I POD RZĄDEM RÓŻNYCH PRZEPISÓW - ICH WŁAŚCICIEL MA PRAWO ZDECYDOWAĆ, KTÓRE Z NICH I W JAKI SPOSÓB BĘDĄ UWZGLĘDNIANE PRZY ZNOSZENIU WSPÓŁWŁASNOŚCI. WNIOSKODAWCZYNI MOŻE ZATEM OKREŚLIĆ W AKCIE NOTARIALNYM, ŻE CZĘŚĆ UDZIAŁÓW NABYTYCH PRZEZ NIĄ 4 WRZEŚNIA 1995 R., I 31 STYCZNIA 1997 R., PRZEKSZTAŁCI SIĘ W WYNIKU PODZIAŁU W NOWĄ (MNIEJSZĄ) NIERUCHOMOŚĆ STANOWIĄCĄ JEJ WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ, NATOMIAST POZOSTAŁA CZĘŚĆ ODPOWIADAĆ BĘDZIE JEJ UDZIAŁOWI W DRUGIEJ NIERUCHOMOŚCI POWSTAŁEJ PO ZNIESIENIU WSPÓŁWŁASNOŚCI. W TEJ SYTUACJI WNIOSKODAWCZYNI UWAŻA, ŻE NIERUCHOMOŚĆ PRZYZNANA JEJ NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ W WYNIKU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI ZOSTAŁA PRZEZ NIĄ NABYTA NAJPÓŹNIEJ W DNIU 31 STYCZNIA 1997 R. OZNACZA TO, ŻE SPRZEDAŻ TEJ NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ OSOBY TRZECIEJ W 2012 R., NIE BĘDZIE POWODOWAĆ OBOWIĄZKU ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH, GDYŻ JEJ ZBYCIE NASTĄPI PO UPŁYWIE 5 LAT LICZONYCH OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE NIERUCHOMOŚCI (ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY). MINISTER FINANSÓW W ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI, W ŚWIETLE OBOWIĄZUJĄCEGO STANU PRAWNEGO STANOWISKO WNIOSKODAWCZYNI W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, UZNAŁ ZA NIEPRAWIDŁOWE. W MYŚL ART. 9 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (T. JEDN. DZ. U. Z 2010 R. NR 51, POZ. 307 ZE ZMIANAMI), OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM PODLEGAJĄ WSZELKIEGO RODZAJU DOCHODY Z WYJĄTKIEM DOCHODÓW WYMIENIONYCH W ART. 21, 52, 52A I 52C ORAZ DOCHODÓW, OD KTÓRYCH NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ ZANIECHANO POBORU PODATKU. ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 PKT 8 WW. USTAWY, ŹRÓDŁEM PRZYCHODÓW JEST ODPŁATNE ZBYCIE, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2: a) NIERUCHOMOŚCI LUB ICH CZĘŚCI ORAZ UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI, b) SPÓŁDZIELCZEGO WŁASNOŚCIOWEGO PRAWA DO LOKALU MIESZKALNEGO LUB UŻYTKOWEGO ORAZ PRAWA DO DOMU JEDNORODZINNEGO W SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ, c) PRAWA WIECZYSTEGO UŻYTKOWANIA GRUNTÓW, d) INNYCH RZECZY, - JEŻELI ODPŁATNE ZBYCIE NIE NASTĘPUJE W WYKONANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I ZOSTAŁO DOKONANE W PRZYPADKU ODPŁATNEGO ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI I PRAW MAJĄTKOWYCH OKREŚLONYCH W LIT. A)-C) - PRZED UPŁYWEM PIĘCIU LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE LUB WYBUDOWANIE, A INNYCH RZECZY - PRZED UPŁYWEM PÓŁ ROKU, LICZĄC OD KOŃCA MIESIĄCA, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE; W PRZYPADKU ZAMIANY OKRESY TE ODNOSZĄ SIĘ DO KAŻDEJ Z OSÓB DOKONUJĄCEJ ZAMIANY. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, JEŻELI ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI LUB WW. PRAW NASTĘPUJE PRZED UPŁYWEM 5 LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE STANOWI ŹRÓDŁO PRZYCHODU, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ANALIZA POWYŻSZYCH UREGULOWAŃ PRAWNYCH WSKAZUJE, ŻE W PRZYPADKU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI DECYDUJĄCE ZNACZENIE W KWESTII OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH UZYSKANEGO Z TEGO TYTUŁU PRZYCHODU MA MOMENT JEJ NABYCIA. ZGODNIE Z ART. 922 § 1 USTAWY Z DNIA 23 KWIETNIA 1964 R. KODEKS CYWILNY (DZ. U. NR 16, POZ. 93 ZE ZMIANAMI) SPADEK TO PRAWA I OBOWIĄZKI ZMARŁEGO WYNIKAJĄCE ZE STOSUNKÓW CYWILNOPRAWNYCH, KTÓRE Z CHWILĄ JEGO ŚMIERCI PRZECHODZĄ NA NASTĘPCÓW PRAWNYCH. STOSOWNIE DO ZAPISU ART. 924 WW. KODEKSU SPADEK OTWIERA SIĘ Z CHWILĄ ŚMIERCI SPADKODAWCY, NATOMIAST W MYŚL ART. 925 SPADKOBIERCA NABYWA SPADEK Z CHWILĄ JEGO OTWARCIA. Z KOLEI POSTANOWIENIE O NABYCIU SPADKU POTWIERDZA JEDYNIE PRAWO SPADKOBIERCY DO SPADKU OD MOMENTU JEGO OTWARCIA. ISTOTNA DLA PODATKU DOCHODOWEGO, W KONTEKŚCIE USTALENIA DATY NABYCIA ZBYWANEJ NIERUCHOMOŚCI, JEST ZATEM DATA STWIERDZAJĄCA DZIEŃ OTWARCIA SPADKU CZYLI DATA ŚMIERCI SPADKODAWCY, A NIE DATA POSTANOWIENIA SĄDU O NABYCIU SPADKU. STOSOWNIE ZAŚ DO ART. 1035 KODEKSU CYWILNEGO, JEŻELI SPADEK PRZYPADA KILKU SPADKOBIERCOM, DO WSPÓLNOŚCI MAJĄTKU SPADKOWEGO STOSUJE SIĘ PRZEPISY O WSPÓŁWŁASNOŚCI W CZĘŚCIACH UŁAMKOWYCH. Z KOLEI, ZGODNIE Z ART. 195 KODEKSU CYWILNEGO WSPÓŁWŁASNOŚĆ POLEGA NA TYM, IŻ WŁASNOŚĆ TEJ SAMEJ RZECZY MOŻE PRZYSŁUGIWAĆ NIEPODZIELNIE KILKU OSOBOM. DO PODSTAWOWYCH CECH WSPÓŁWŁASNOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z TEGO PRZEPISU NALEŻY JEDNOŚĆ PRZEDMIOTU, WIELOŚĆ PODMIOTÓW ORAZ NIEPODZIELNOŚĆ WSPÓLNEGO PRAWA. JEDNOŚĆ PRZEDMIOTU OZNACZA, ŻE W STOSUNKU WSPÓŁWŁASNOŚCI PRZEDMIOTEM PRAWA WŁASNOŚCI PRZYSŁUGUJĄCEGO KILKU OSOBOM JEST JEDNA RZECZ RUCHOMA LUB NIERUCHOMOŚĆ. JEŚLI RZECZ WCHODZI W SKŁAD ZBIORU RZECZY, STANOWIĄCEGO PEWNĄ FUNKCJONALNĄ CAŁOŚĆ, TO WSPÓŁWŁASNOŚĆ DOTYCZY KAŻDEJ POJEDYNCZEJ RZECZY WCHODZĄCEJ W SKŁAD TAKIEGO ZBIORU, NIE ZAŚ ZBIORU. ISTOTNĄ CECHĄ CHARAKTERYZUJĄCĄ WSPÓŁWŁASNOŚĆ JEST WIELOŚĆ PODMIOTÓW PRAWA WŁASNOŚCI JEDNEJ RZECZY. CHODZI TU O CO NAJMNIEJ DWIE LUB WIĘCEJ OSÓB, KTÓRE POMIMO ŁĄCZĄCEGO JE STOSUNKU WSPÓŁWŁASNOŚCI SĄ NADAL ODRĘBNYMI PODMIOTAMI PRAWA. WE WSPÓŁWŁASNOŚCI PRAWO WŁASNOŚCI PRZYSŁUGUJE, JAK WYNIKA Z BRZMIENIA ZACYTOWANEGO PRZEPISU, NIEPODZIELNIE KILKU OSOBOM. ŻADEN ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI NIE MA WIĘC WYŁĄCZNEGO PRAWA DO FIZYCZNIE WYDZIELONEJ CZĘŚCI RZECZY, A KAŻDEMU Z NICH PRZYSŁUGUJE JEDNAKOWE PRAWO DO CAŁEJ RZECZY, OGRANICZONE JEDYNIE TAKIM SAMYM PRAWEM POZOSTAŁYCH WSPÓŁWŁAŚCICIELI. JEDNYM Z PODSTAWOWYCH UPRAWNIEŃ PRZYSŁUGUJĄCYCH WSPÓŁWŁAŚCICIELOWI JEST PRAWO DOMAGANIA SIĘ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI. ZGODNIE BOWIEM Z ART. 210 KODEKSU CYWILNEGO, KAŻDY ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI MOŻE ŻĄDAĆ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI. MOŻE DOJŚĆ DO NIEGO W DWÓCH TRYBACH: UMOWNYM, KIEDY TO WSPÓŁWŁAŚCICIELE OSIĄGAJĄ POROZUMIENIE CO DO FAKTU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI ORAZ SĄDOWYM NASTĘPUJĄCYM W WYNIKU POSTANOWIENIA SĄDU. W KODEKSIE CYWILNYM WYRÓŻNIONO NATOMIAST TRZY SPOSOBY ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI: PODZIAŁ RZECZY WSPÓLNEJ, PRZYZNANIE RZECZY JEDNEMU ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI ORAZ SPRZEDAŻ RZECZY WSPÓLNEJ. NADTO, ZGODNIE Z TEORIĄ PRAWA RZECZOWEGO PRZYZNANIE DANEJ OSOBIE NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ RZECZY W DRODZE ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI, PODZIAŁU MAJĄTKU WSPÓLNEGO CZY DZIAŁU SPADKU, JEST NABYCIEM TYCH RZECZY. NATOMIAST, BIORĄC POD UWAGĘ PRZYJĘTĄ LINIĘ ORZECZNICTWA NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, NABYCIEM RZECZY W ROZUMIENIU ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NIE JEST PRZYZNANIE JEJ NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ JEDNEMU ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI W WYNIKU PODZIAŁU MAJĄTKU WSPÓLNEGO, JEŚLI: - PODZIAŁ TAKI JEST EKWIWALENTNY W NATURZE I NIE TOWARZYSZĄ MU SPŁATY I DOPŁATY LUB - WARTOŚĆ OTRZYMANEJ PRZEZ DANĄ OSOBĘ RZECZY W WYNIKU PODZIAŁU TEGO MAJĄTKU, MIEŚCI SIĘ W UDZIALE, JAKI PRZYSŁUGIWAŁ JEJ W MAJĄTKU WSPÓLNYM. JEŻELI WIĘC SPEŁNIONE SĄ WYMIENIONE WYŻEJ WARUNKI, ZNIESIENIE WSPÓŁWŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI NIE MOŻE BYĆ ROZPATRYWANE W KATEGORIACH NABYCIA. W TAKIEJ SYTUACJI ZA DATĘ JEJ NABYCIA UZNAĆ NALEŻY DATĘ NABYCIA UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI. JEŻELI JEDNAK NA SKUTEK DOKONANEGO PODZIAŁU NIERUCHOMOŚCI PRZYSŁUGUJĄCY DANEJ OSOBIE UDZIAŁ ULEGA POWIĘKSZENIU, TZN. ZWIĘKSZA SIĘ ZAKRES JEJ WŁADANIA NAD RZECZĄ WÓWCZAS PODZIAŁ TAKI STANOWI NABYCIE W ROZUMIENIU ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W SYTUACJI ZATEM, GDY W WYNIKU CZYNNOŚCI ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI NABĘDZIE MNIEJSZĄ DZIAŁKĘ GRUNTU NA WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ A DRUGA DZIAŁKA STANIE SIĘ WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ, JEDNAKŻE ODPOWIADAĆ BĘDĄ ONE DOTYCHCZASOWYM UDZIAŁOM (TJ. PRZYSŁUGUJĄCYM PRZED DOKONANIEM TEJ CZYNNOŚCI) DLA CELÓW PODATKU DOCHODOWEGO WW. CZYNNOŚĆ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI NIE STANOWI NABYCIA NIERUCHOMOŚCI. BIORĄC POWYŻSZE POD UWAGĘ STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE PRAWO WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI, KTÓRE ZAMIERZA WNIOSKODAWCZYNI ZBYĆ, NABYTE ZOSTAŁO ZARÓWNO W 1995 R., I 1997 R. TJ. W DACIE NABYCIA WSPÓLNIE Z MAŁŻONKIEM ORAZ W CHWILI ŚMIERCI MĘŻA, CZYLI W 2009 R. DOKONUJĄC ZATEM OCENY SKUTKÓW PRAWNYCH PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU ZDARZENIA PRZYSZŁEGO NALEŻY WSKAZAĆ, IŻ PLANOWANA W 2012 R., SPRZEDAŻ DZIAŁKI W CZĘŚCI ODPOWIADAJĄCEJ UDZIAŁOM NABYTYM W 1995 R. I 1997 R., NIE BĘDZIE STANOWIĆ ŹRÓDŁA PRZYCHODU, O KTÓRYM MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 8 LIT. A) USTAWY, W ZWIĄZKU Z UPŁYWEM OKRESU 5 LAT OD KOŃCA ROKU, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE, A TYM SAMYM NIE BĘDZIE RODZIŁA OBOWIĄZKU ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO. OPODATKOWANIU PODATKIEM DOCHODOWYM NA ZASADACH OBOWIĄZUJĄCYCH OD 1 STYCZNIA 2009 R., PODLEGAĆ BĘDZIE NATOMIAST PRZYCHÓD Z TYTUŁU ODPŁATNEGO ZBYCIA TEJ CZĘŚCI, KTÓRA ODPOWIADA UDZIAŁOWI NABYTEMU W 2009 R. W DRODZE SPADKU. MINISTER FINANSÓW WSKAZAŁ RÓWNIEŻ W ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO DOTYCZĄCE PODSTAWY OBLICZENIA PODATKU ORAZ JEGO STAWKĘ. PISMEM Z DNIA 5 WRZEŚNIA 2011 R. K.S. WEZWAŁA ORGAN DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA I UCHYLENIE WYDANEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ ORAZ WYDANIE INTERPRETACJI STWIERDZAJĄCEJ PRAWIDŁOWOŚĆ JEJ STANOWISKA. W WYNIKU PONOWNEJ ANALIZY SPRAWY MINISTER FINANSÓW, DZIAŁAJĄCY PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, STWIERDZIŁ BRAK PODSTAW DO ZMIANY WYDANEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. WOBEC POWYŻSZEGO K.S. WNIOSŁA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ. SKARŻĄCA ZARZUCIŁA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ NARUSZENIE ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE W PRZYPADKU ROZPORZĄDZENIA CZĘŚCIĄ UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI, GDY UDZIAŁY BYŁY NABYWANE W RÓŻNYM CZASIE, ROKIEM NABYCIA PRZYJMOWANYM DLA CELÓW PODATKOWYCH SĄ POSZCZEGÓLNE LATA NABYWANIA KOLEJNYCH UDZIAŁÓW W PROPORCJI ODPOWIADAJĄCEJ PROPORCJI TYCHŻE UDZIAŁÓW W CAŁOŚCI POSIADANEGO UDZIAŁU. W UZASADNIENIU SKARGI, REPREZENTUJĄCY SKARŻĄCĄ, PEŁNOMOCNIK WYJAŚNIAŁ, ŻE PRZEPISY USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH NIE REGULUJĄ SPOSOBU USTALANIA DATY NABYCIA ZBYWANEJ RZECZY, GDY NASTĄPIŁO ONO POPRZEZ PODZIAŁ RZECZY WSPÓLNEJ. W ZWIĄZKU Z TYM WSKAZUJE, ŻE ZASADNE W TYM ZAKRESIE JEST ODWOŁANIE SIĘ DO PRZEPISÓW PRAWA CYWILNEGO, GDYŻ TO ONE REGULUJĄ INSTYTUCJE WŁASNOŚCI, JEJ PRZENIESIENIA, WSPÓŁWŁASNOŚCI I JEJ ZNIESIENIA. W REZULTACIE, MAJĄC NA UWADZE BRZMIENIE ART. 140 KODEKSU CYWILNEGO PEŁNOMOCNIK STWIERDZA, ŻE WŁAŚCICIELOWI RZECZY WOLNO CZYNIĆ Z NIĄ WSZYSTKO, CO NIE JEST ZABRONIONE PRZEZ USTAWY, ZASADY WSPÓŁŻYCIA SPOŁECZNEGO I CO NIE POZOSTAJE W SPRZECZNOŚCI ZE SPOŁECZNO - GOSPODARCZYM PRZEZNACZENIEM PRAWA. WYJAŚNIA RÓWNIEŻ, ODWOŁUJĄC SIĘ DO ART. 195 KODEKSU CYWILNEGO, ŻE KAŻDY ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI MA IDEALNĄ CZĘŚĆ NIEPODZIELONEJ RZECZY, CZYLI RACHUNKOWY UŁAMEK TEJ RZECZY, ISTNIEJĄCY JEDYNIE W LUDZKIEJ WYOBRAŹNI, NAZWANY UDZIAŁEM. UDZIAŁ JEST PRAWEM, KTÓRE NALEŻY WYŁĄCZNIE DO WSPÓŁWŁAŚCICIELA. INNYMI SŁOWY KAŻDY ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI MA WZGLĘDEM SWEGO UDZIAŁU POZYCJĘ WYŁĄCZNEGO WŁAŚCICIELA. DLATEGO TEŻ MOŻE NIM ROZPORZĄDZAĆ BEZ ZGODY POZOSTAŁYCH WSPÓŁWŁAŚCICIELI. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM STWIERDZA, POWOŁUJĄC SIĘ NA ART. 3531 KODEKSU CYWILNEGO, ŻE WSPÓŁWŁAŚCICIEL MOŻE CZYNIĆ ZE SWOIM UDZIAŁEM WSZYSTKO, CO NIE JEST SPRZECZNE Z PRZEPISAMI, ZASADAMI WSPÓŁŻYCIA SPOŁECZNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZYM PRZEZNACZENIEM PRAWA, CO SPRAWIA, ŻE MOŻE RÓWNIEŻ OKREŚLIĆ, KTÓREJ KONKRETNIE CZĘŚCI UDZIAŁU DOTYCZY JEGO DZIAŁANIE - ROZPORZĄDZAJĄC TYLKO CZĘŚCIĄ UDZIAŁU, MOŻE OKREŚLIĆ, KTÓRĄ CZĘŚCIĄ ROZPORZĄDZA. JEŻELI WIĘC, W OCENIE PEŁNOMOCNIKA, W UMOWIE O ZNIESIENIU WSPÓŁWŁASNOŚCI SKARŻĄCA WSKAŻE, ŻE NIERUCHOMOŚĆ POWSTAŁĄ W WYNIKU PODZIAŁU OBEJMUJE W ZAMIAN ZA UDZIAŁY NABYTE W LATACH 1995 I 1997, TO ROKIEM NABYCIA W ROZUMIENIU ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH BĘDZIE ROK 1995 I ROK 1997, A NIE ROK 2009. W KONSEKWENCJI, W PRZYPADKU SPRZEDAŻY TEJ NIERUCHOMOŚCI W 2012 R., NIE POWSTANIE OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH, GDYŻ ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI NASTĄPI PO UPŁYWIE 5 LAT, OD DATY NABYCIA. PEŁNOMOCNIK WSKAZUJE RÓWNIEŻ, ŻE W PRZYPADKU UZNANIA, ŻE WOLA STRON CZYNNOŚCI PRAWNEJ NIE PRZESĄDZA O SPOSOBIE CZY TEŻ MOMENCIE NABYCIA RZECZY DLA CELÓW PODATKOWYCH, NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ Z TEORIĄ PRZEDSTAWIONĄ PRZEZ ORGAN PODATKOWY, ZGODNIE Z KTÓRĄ RZECZ POWSTAŁA PRZEZ PODZIAŁ ZOSTAŁA NABYTA W RÓŻNYCH MOMENTACH, ODPOWIADAJĄCYCH NABYWANIU POSZCZEGÓLNYCH CZĘŚCI SKŁADOWYCH TEJ RZECZY. WEDŁUG PEŁNOMOCNIKA PRAWIDŁOWYM W OPISANEJ SYTUACJI, PRZY ZASTOSOWANIU ANALOGII, WYDAJE SIĘ BYĆ ODWOŁANIE DO METODY FIFO, DO ZASTOSOWANIA KTÓREJ ODSYŁA USTAWODAWCA W PRZYPADKU, O KTÓRYM MOWA W ART. 30A UST. 3 I ART. 30B UST. 7 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W ZWIĄZKU Z TYM UZASADNIONYM W OCENIE PEŁNOMOCNIKA, JEST PRZENIESIENIE NA SYTUACJĘ SPRZEDAŻY CZĘŚCI UDZIAŁÓW W RZECZY NABYWANEJ "STOPNIOWO" PRZEZ OBEJMOWANIE KOLEJNYCH UDZIAŁÓW, ZASAD OBOWIĄZUJĄCYCH W PRZYPADKU SPRZEDAŻY CZĘŚCI JEDNOSTEK UCZESTNICTWA CZY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH. W KONSEKWENCJI JEŻELI ZOSTANIE ZBYTA NIERUCHOMOŚĆ NR 1, TO UZNAĆ NALEŻY, ŻE ODPOWIADA ONA UDZIAŁOM NABYTYM NAJWCZEŚNIEJ, A WIĘC TAK JAK W PRZEDSTAWIONEJ SYTUACJI LATACH 1995 I 1997. PEŁNOMOCNIK ZAUWAŻA RÓWNIEŻ, ŻE PRZY ROZPATRYWANIU PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY, PRZY NIEPRECYZYJNYM, W JEGO OCENIE, BRZMIENIU PRZEPISÓW, GŁÓWNĄ ZASADĄ PRZY ROZSTRZYGANIU POWSTAŁYCH WĄTPLIWOŚCI POWINNA BYĆ ZASADA IN DUBIO PRO TRIBUTARIO, KTÓRĄ WYWODZI Z BRZMIENIA ART. 2 I ART. 217 KONSTYTUCJI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, PÓZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), - ZWANEJ DALEJ "P.P.S.A." - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. DOKONUJĄC OCENY ZASKARŻONEJ INTERPRETACJI NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 10 UST. 1 PKT 8 LIT. A)-C) WW. USTAWY, JEDNYM ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW JEST ODPŁATNE ZBYCIE: a) NIERUCHOMOŚCI LUB ICH CZĘŚCI ORAZ UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI, b) SPÓŁDZIELCZEGO WŁASNOŚCIOWEGO PRAWA DO LOKALU MIESZKALNEGO LUB UŻYTKOWEGO ORAZ PRAWA DO DOMU JEDNORODZINNEGO W SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ, c) PRAWA WIECZYSTEGO UŻYTKOWANIA GRUNTÓW, - JEŻELI ODPŁATNE ZBYCIE NIE NASTĘPUJE W WYKONANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I ZOSTAŁO DOKONANE PRZED UPŁYWEM PIĘCIU LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE LUB WYBUDOWANIE. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO, KAŻDA CZYNNOŚĆ PRAWNA, KTÓREJ PRZEDMIOTEM JEST ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI LUB PRAW WYMIENIONYCH W ART. 10 UST. 1 PKT 8 WW. USTAWY STANOWI ŹRÓDŁO PRZYCHODÓW W ROZUMIENIU TEGO PRZEPISU JEŻELI ZOSTANIE DOKONANA W OKREŚLONYM CZASIE, TJ. PRZED UPŁYWEM PIĘCIU LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE LUB WYBUDOWANIE I NIE NASTĘPUJE W WYKONANIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. POWYŻSZY PRZEPIS FORMUŁUJE GENERALNĄ ZASADĘ, ŻE ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI, JEJ CZĘŚCI LUB UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI PRZED UPŁYWEM 5 LAT, LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE LUB WYBUDOWANIE RODZI OBOWIĄZEK PODATKOWY W POSTACI ZAPŁATY PODATKU DOCHODOWEGO. TYM SAMYM JEŻELI ODPŁATNE ZBYCIE NIERUCHOMOŚCI JEJ CZĘŚCI LUB UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI NASTĘPUJE PO UPŁYWIE 5 LAT LICZĄC OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE - NIE JEST ŹRÓDŁEM PRZYCHODU W ROZUMIENIU ART. 10 UST. 1 PKT 8 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, A TYM SAMYM PRZYCHÓD UZYSKANY Z ODPŁATNEGO ZBYCIA NIERUCHOMOŚCI, JEJ CZĘŚCI LUB UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI NIE PODLEGA OPODATKOWANIU. Z POWYŻSZEGO WYNIKA, ŻE W PRZYPADKU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI DECYDUJĄCE ZNACZENIE W KWESTII OPODATKOWANIA PODATKIEM DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH MA USTALENIE DATY NABYCIA, PRZY CZYM TERMIN "NABYCIE" OZNACZA KAŻDE PRZENIESIENIE NA NABYWCĘ WŁASNOŚCI RZECZY LUB PRAWA W RAMACH UMOWY SPRZEDAŻY, ZAMIANY, DAROWIZNY LUB INNEJ UMOWY ZOBOWIĄZUJĄCEJ DO PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI RZECZY OZNACZONEJ CO DO TOŻSAMOŚCI. JEDNYM ZE SPOSOBÓW NABYCIA NA WŁASNOŚĆ NIERUCHOMOŚCI LUB PRAWA JEST ICH NABYCIE W DRODZE ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI. MOMENT PRZENIESIENIA PRAWA WŁASNOŚCI W PRAWIE PODATKOWYM OKREŚLONY JEST ZGODNIE Z NORMAMI PRAWA CYWILNEGO. CELEM POSTĘPOWANIA O ZNIESIENIE WSPÓŁWŁASNOŚCI W ROZUMIENIU PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 23 KWIETNIA 1964 R. - KODEKS CYWILNY (DZ. U. NR 16, POZ. 93 Z PÓŹN. ZM.), JEST NOWE UKSZTAŁTOWANIE PRAWA WŁASNOŚCI RZECZY, KTÓRA STANOWI PRZEDMIOT WSPÓŁWŁASNOŚCI. ZGODNIE Z ART. 195 KODEKSU CYWILNEGO WSPÓŁWŁASNOŚĆ JEST INSTYTUCJĄ PRAWA CYWILNEGO POLEGAJĄCĄ NA TYM, ŻE WŁASNOŚĆ TEJ SAMEJ RZECZY PRZYSŁUGUJE NIEPODZIELNIE KILKU OSOBOM. WSPÓŁWŁAŚCICIELOM PRZYSŁUGUJĄ CZĘŚCI WSPÓLNEGO PRAWA WŁASNOŚCI (TZW. UDZIAŁY), KTÓRYMI MOGĄ SWOBODNIE ROZPORZĄDZAĆ. DOPÓKI WIĘC ISTNIEJE WSPÓŁWŁASNOŚĆ MOŻNA MÓWIĆ TYLKO O ISTNIENIU UDZIAŁÓW W TYM PRAWIE, O ICH NABYWANIU I ZBYWANIU, NIGDY - O PRAWIE DO CZĘŚCI RZECZY, O JEJ ZBYWANIU BĄDŹ NABYWANIU W CZĘŚCIACH. WSPÓŁWŁAŚCICIELE MAJĄ SWOJE UDZIAŁY W PRAWIE, ALE NIE W RZECZY. ZGODNIE Z ART. 210 I NAST. KODEKSU CYWILNEGO, KAŻDY ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI W KAŻDYM CZASIE MOŻE DOMAGAĆ SIĘ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI. ZNIESIENIE WSPÓŁWŁASNOŚCI NIE STANOWI NABYCIA RZECZY WYŁĄCZNIE WÓWCZAS, JEŻELI NABYTE NA WŁASNOŚĆ MIENIE MIEŚCI SIĘ W RAMACH UDZIAŁU, JAKI PRZYPADAŁ BYŁYM WSPÓŁWŁAŚCICIELOM W RZECZY WSPÓLNEJ I ODBYŁ SIĘ BEZ SPŁAT I DOPŁAT. GDY W WYNIKU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI UDZIAŁ DANEJ OSOBY ULEGA POWIĘKSZENIU MAMY DO CZYNIENIA Z NABYCIEM, GDYŻ ZWIĘKSZA SIĘ STAN JEJ MAJĄTKU OSOBISTEGO. NIE ZMIENIA TEGO FAKT, ŻE ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI DOKONUJE SIĘ BEZ SPŁAT I DOPŁAT. ZATEM JEŻELI PRZY DOKONANIU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI WYSTĄPIŁO PRZYSPORZENIE MAJĄTKU PONAD UDZIAŁ POSIADANY PRZED ZNIESIENIEM WSPÓŁWŁASNOŚCI OZNACZA TO, ŻE DLA CZĘŚCI NIERUCHOMOŚCI NABYTEJ W DRODZE ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI DNIEM NABYCIA BĘDZIE DZIEŃ, W KTÓRYM NASTĄPIŁO ZNIESIENIE WSPÓŁWŁASNOŚCI. WOBEC POWYŻSZEGO DLA CELÓW PODATKU DOCHODOWEGO BIEG TERMINU PIĘCIOLETNIEGO DLA CZĘŚCI UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI NABYTEGO PONAD UDZIAŁ WE WSPÓŁWŁASNOŚCI NALEŻY LICZYĆ OD KOŃCA ROKU KALENDARZOWEGO, W KTÓRYM NASTĄPIŁO NABYCIE W DRODZE ZNIESIENIA I WSPÓŁWŁASNOŚCI. Z PRZEDSTAWIONEGO STANU FAKTYCZNEGO WYNIKA, ŻE WNIOSKODAWCZYNI ZAMIERZA SPRZEDAĆ DZIAŁKĘ, POWSTAŁĄ W WYNIKU ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI, PRZY CZYM ODPOWIADA ONA WARTOŚCI (WIELKOŚCI) UDZIAŁÓW JAKIE NABYŁA W 1995 I 1997 R., A WIĘC SPRZEDAŻ BĘDZIE MIAŁA MIEJSCE PO UPŁYWIE 5 LAT, CO SKUTKUJE ZWOLNIENIEM Z OPODATKOWANIA. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1A P.P.S.A., UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ INTERPRETACJĘ. NA MOCY ART. 152 P.P.S.A. OKREŚLIŁ, ŻE ZASKARŻONA INTERPRETACJA NIE MOŻE BYĆ WYKONANA, A NA MOCY ART. 200 P.P.S.A., ORZEKŁ O KOSZTACH. DSZ