I SAB/Wa 29/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. H., K. K. i J. K. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta m.st. Warszawy do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku I. H., K. K. i J. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] i [...] w [...] o pow. [...] m², nr hip. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz skarżących I. H., K. K. i J. K. solidarnie kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. H., K. K. i J. K., pismem z [...] stycznia 2012 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] i [...] w [...] o pow. [...] m², nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący wystąpili do Wydziału Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta [...] o przyznanie, w trybie art. 215 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za w/w nieruchomość objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). Pismami z [...] października 2011 r. i [...] lutego 2012 r. Prezydent [...] występował do właściwych urzędów (Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami dla Dzielnicy [...] i Delegatury Biura Geodezji i Katastru dla Dzielnicy [...]) o przesłanie akt własnościowych nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] oraz informacji z wydruku z rejestru gruntów dla działki nr ewid. [...] z obr. [...] oraz nr [...] z obr. [...]. Pismem z [...] października 2011 r. organ poinformował pełnomocnika wnioskodawców, że postępowanie w sprawie o odszkodowanie za nieruchomość o pow. [...] m², nr hip. [...] będzie mogło być prowadzone po zakończeniu postępowania toczącego się z wniosku dawnego właściciela o przyznanie prawa własności czasowej do części spornego gruntu o pow. [...] m². Dopiero bowiem odmowa uwzględnienia takiego wniosku lub umorzenie postępowania administracyjnego w tej kwestii umożliwi rozstrzygnięcie sprawy odszkodowawczej. Postanowieniem z [...] listopada 2011 r., nr [...] Wojewoda [...], po wniesieniu zażalenia przez r.pr. M. A. reprezentującego I. H., K. K. i J. K. na niezałatwienie sprawy w terminie, uznał je za nieuzasadnione z uwagi na fakt, że Prezydent m.st. Warszawy nie pozostawał w bezczynności bowiem podejmował czynności w sprawie. Prezydent m.st. Warszawy decyzją z [...] grudnia 2011 r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przyznania prawa własności czasowej w odniesieniu do nieruchomości o pow. [...] m² stanowiącej części dawnej nieruchomości hipotecznej położonej w [...] przy ul. [...], nr hip. [...], oznaczonej obecnie jako część działki ewid. nr [...] z obr. [...]. Pismem z [...] lutego 2012 r. Prezydent m.st. Warszawy poinformował r.pr. M. A., że ze względu na konieczność zgromadzenia dokumentów organ nie był w stanie rozpatrzeć w terminie określonym w art. 35 Kpa wniosku o odszkodowanie z [...] czerwca 2011 r. Poinformował jednocześnie, że przewidywany termin zakończenia postępowania to [...] kwietnia 2012 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze I. H., K. K. i J. K. wskazali, że od momentu złożenia wniosku do chwili wniesienia skargi upłynęły wszystkie ustawowe terminy na załatwienie sprawy przez organ, w tym również sprawy szczególnie skomplikowanej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. W przedmiotowej sprawie konieczne będzie również wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent m.st. Warszawy od dnia [...] czerwca 2011 r., kiedy to wpłynął do Urzędu m.st. Warszawy wniosek o przyznanie odszkodowania, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd uwzględnił fakt, że od powołanej daty złożenia wniosku o odszkodowanie Prezydent m.st. Warszawy podjął czynności w sprawie, tj. występował do odpowiednich urzędów o nadesłanie niezbędnej do rozstrzygnięcia sprawy dokumentacji, jednak już o niemożności załatwienia sprawy w terminie wystosował do pełnomocnika skarżących pismo dopiero [...] lutego 2012 r., a to z uwagi na skierowane do Sądu skargi na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy. Wcześniej, pismem z [...] października 2011 r., organ powiadomił jedynie wnioskodawców, że postępowanie w sprawie o odszkodowanie za nieruchomość o pow. [...] m², nr hip. [...] będzie mogło być prowadzone po zakończeniu postępowania toczącego się z wniosku dawnego właściciela o przyznanie prawa własności czasowej do części gruntu o pow. [...] m². Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent m.st. Warszawy nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, jakkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia wpłynięcia wniosku skarżących, do dnia wyrokowania organ gromadził niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Nie bez znaczenia jest również skomplikowany charakter niniejszej sprawy oraz konieczność sporządzenia operatu szacunkowego oraz fakt, że wniosek o odszkodowanie wpłynął do organu I instancji [...] czerwca 2011 r., a r.pr. M. A. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie wystąpił do Wojewody [...] już [...] września 2011 r., a po kolejnych 3 miesiącach ze skargą na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.