III SA/Gl 1343/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant st. sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn.akt I FSK 927/11 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 136/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, którym odrzucono skargę K. K. – M. (dalej jako Strona lub Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu NSA stwierdził, iż w realiach rozstrzyganej sprawy pojawiły się wątpliwości, które powinny zostać wyjaśnione przez Sąd pierwszej instancji, aby można było prawidłowo skontrolować, czy Skarżąca wniosła skargę we właściwym ustawowo terminie. Zwrócił uwagę, że Sąd pierwszej instancji opierając się na "Potwierdzeniu odbioru" przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie wziął pod uwagę jedynie datę odbioru przesyłki bez skontrolowania pozostałych okoliczności wynikających z tego dokumentu. Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pozostała do wyjaśnienia jeszcze kwestia prawidłowości wypełnienia dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru w rubryce: "data i czytelny podpis odbiorcy" oraz w rubryce: "data i podpis doręczającego/ wydającego". Podkreślił przy tym, że kwestia doręczenia pism, z którymi ustawa wiąże skutki procesowe jest zagadnieniem szczególnie kłopotliwym, ponieważ wszelkie błędy popełnione w tym zakresie mogą wywołać dla Strony daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie do wspomnianego pozbawienia jej prawa do sądu. Zatem szczególnie istotne jest to, żeby w kwestii tej nie występowały żadne wątpliwości pozostające bez wyjaśnienia. Dalej stwierdził, że wobec rozbieżności co do daty doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie Dyrektora Izby Celnej oraz wobec wątpliwości, co do prawidłowości doręczania osobie właściwej, tj. upoważnionej do odbioru korespondencji konieczne jest wyjaśnienie przez Sąd pierwszej instancji tych kwestii z uwzględnieniem przedstawionego przez Skarżącą dowodu w postaci Pisma Dyrektora Oddziału Rejonowego K. Poczty Polskiej (dołączanego do skargi kasacyjnej k. 34 akt Sądu pierwszej instancji). Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania tytułem wpisu kwoty 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone K. K. –M. w dniu [...] r.(czwartek), co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. pełnomocnik Skarżącej, adwokat A. B., okazała Sądowi dowód uiszczenia wpisu w dniu [...] r. (wtorek). Wobec stwierdzenia faktu, iż wpis został uiszczony po upływie 7 dniowego terminu pełnomocnik Skarżącej złożył do protokołu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie uzupełnił tenże wniosek pismem z dnia [...] r. Sąd, postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu bowiem skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia wpisu od skargi. Stwierdził nadto, iż w sprawie wezwano skarżącą do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] r. na wskazany przez nią adres. Skarżąca uiściła wpis w dniu [...] r. (wtorek), a więc po upływie 7 dniowego terminu zakreślonego przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 powołanej ustawy). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 powołanej ustawy. W rozpoznawanej sprawie, skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia należnego wpisu sądowego, w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Należy wskazać, że skarżąca uiściła należny wpis w dniu [...] r., czyli z pięciodniowym uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, a więc uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi po terminie nie mogło wywołać skutku w postaci usunięcia przeszkody do rozpatrzenia skargi. W tym aspekcie skargę należało traktować tak, jakby nie została opłacona. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.