VII SA/Wa 160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071, zwanej dalej K.p.a.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) po ponownym rozpatrzeniu wniosku C. Sp. z o.o. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu zabudowy mieszkalno – usługowo – biurowej z obiektami handlowymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. ew. [...] z obrębu [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że "w dniu [...] września 2008 r. wpłynął wniosek C. Sp. z o.o. reprezentowanej przez r. pr. A. B. o wstrzymanie wykonania [...] z dnia [...] marca 2008 r. Pismem z dnia [...] października 2008 r. inwestor uzupełnił projekt. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2008 r. tut. organ wznowił postępowanie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. tut. organ nałożył na C. Sp. z o.o. obowiązek przedłożenia wyjaśnień dot. Własności działek oraz ich numeracji. Pismem z dnia 2 marca 2009 r. C. Sp. z o.o. w odpowiedzi na ww. postanowienie złożyła wyjaśnienia. Po analizie akt organ nie znalazł podstaw do uznania, że na etapie postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] C. Sp. z o.o. posiada przymiot strony zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, gdyż zakres oddziaływania inwestycji objętej wnioskiem o pozwoleniu na budowę nie obejmował działek o nr ew. [...] z obrębu [...]. Tym samym brak jest podstaw do uchylenia decyzji w niniejszej sprawie. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że na wniosek inwestora N. Sp. z o.o. zostało wszczęte postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego kompleksu zabudowy mieszkalno – usługowo – biurowej z obiektami handlowymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą przy ul. [...] w W. na działkach nr ew. [...] z obrębu [...]. W powyższym postępowaniu zakres strefy oddziaływania obejmuje również działki należące do C. Sp. z o.o., o czym strona została powiadomiona pismem z dnia 2 lipca 2009 r. i w tym postępowaniu posiada przymiot strony". Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. złożyła C. Sp. z o.o., wnosząc o jej uchylenie do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości. Zarzuciła, że organ w zaskarżonej decyzji rażąco naruszył art. 7, 77, 80 i 107 K.p.a. oraz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, błędnie przyjmując, że skarżącej spółce nie przysługiwał atrybut strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. W ocenie skarżącej realizacja omawianej inwestycji ograniczy jej upienienia w zakresie korzystania z własnych działek znajdujących się w sąsiedztwie inwestycji. Ponadto realizacja układu drogowego ul. [...] w pełnym zakresie wynikającym z opinii nr [...] z dnia 10 sierpnia 2007 r. Inżyniera Ruchu W. wymaga wykorzystania dziale nr ew. [...] i [...] znajdujących się w użytkowaniu wieczystym skarżącej, co przesądza o posiadaniu interesu prawnego przez C. Sp. z o.o. Wojewoda [....] decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny: Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 4, art. 36 oraz art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego zatwierdził projekt budowlany i udzielił C. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę kompleksu zabudowy mieszkalno – usługowo – biurowej z obiektami handlowymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą przy ul. [...] w W. na działkach nr ew. [...] z obrębu [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Prezydent W. wznowił na wniosek C. Sp. z o.o. z dnia [...] września 2008 r. postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] , a następnie zaskarżoną decyzją Prezydenta W. z dnia [....] lipca 2009 r., nr [...] wydaną w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] , wskazując iż C. Sp. z o.o. nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w związku z czym nie ma przymiotu strony w omawianym postępowaniu. Organ odwoławczy przyjął, że w sytuacji, gdy wnioskodawca jako podstawę wznowienia postępowania podaje przepis art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., to rozpatrując ten wniosek w postępowaniu wstępnym ogranicza się jedynie do ustalenia, czy wniosek został złożony w terminie określonym w art. 148 § 1 K.p.a. Fakt przystąpienia Polski do Unii Europejskiej spowodował, w związku z przyjętymi dyrektywami, znaczące zmiany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zmiany te są widoczne w sposobie rozumienia art. 28 K.p.a. normującego stronę postępowania ze zwiększonym naciskiem na drugi jej człon, czyli stwierdzenie, że "stroną jest każdy kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że podmiot składający wniosek o wznowienie postępowania, nawet jeśli według organu właściwego do rozpatrzenia takiego wniosku, nie jest stroną postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, to w świetle aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych jest bezwzględnie stroną postępowania wznowieniowego. Art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stanowi jednoznacznie, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Organ odwoławczy przytoczył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 295/07, że "w przypadku wskazania przesłanki wznowienia, jako okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., organ rozpatrujący podanie nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 K.p.a." W związku z powyższym organ pierwszej instancji prawidłowo postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r. Pismem z dnia 3 września 2008 r., gdyż wniosek C. Sp. z o.o. został złożony w terminie. Pełnomocnik inwestora zwrócił się do organu pierwszej instancji o umożliwienie przejrzenia akt omawianej sprawy, z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta W. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, które zostały udostępnione w tym samym dniu. Wobec czego wniosek C. Sp. z o.o. z dnia [...] września 2008 r. został złożony w terminie określonym w art. 148 § 1 K.p.a. Ponadto wyjaśnił, że organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy ustali, że brak jest podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 K.p.a. lub art. 145a K.p.a. Jeżeli zatem organ ustali, że nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania, nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej, nie może bowiem, nawet w przypadku, gdy stwierdzi innego rodzaju wadliwość decyzji, uchylić jej w tym trybie. Podstawy wznowienia wyliczone są w K.p.a. wyczerpująco (z zastrzeżeniem wyjątków przyjętych w przepisach szczególnych), wyjście poza nie jest rażącym naruszeniem prawa będącym podstawą stwierdzenia nieważności. Art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. stanowi, iż w przypadku ustalenia braku podstaw określonych w art. 145 § 1 K.p.a. lub art. 145a K.p.a. organ podejmuje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. Interes prawny w kwestionowaniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w trybie odwoławczym, jak i wznowieniowym, oprócz inwestora i innych osób mogących również wykazać się prawem do dysponowania nieruchomościami objętymi przedmiotowym procesem inwestycyjnym, mogą mieć także właściciele i użytkownicy wieczyści sąsiednich nieruchomości. Oni bowiem, jako tzw. "osoby trzecie", uprawnieni są do żądania, zarówno od inwestora, jak i od organu udzielającego pozwolenia na budowę, zapewnienia im ochrony uzasadnionych interesów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 Prawa budowlanego. Organ zobowiązany jest ustalić, kto jest stroną postępowania w danej sprawie, a więc ocenić czy konkretna osoba (fizyczna lub prawna) jest, czy też nie jest stroną postępowania. O ocenie takiej nie decyduje jednak wewnętrzne przekonanie osoby wnoszącej odwołanie, lecz rozstrzyga o tym art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stanowiący materialno – prawną podstawę kwestionowanej decyzji oraz art. 28 K.p.a., który stanowi, że "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Mieć interes prawny, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, to ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Nie budzi też żadnej wątpliwości fakt, że mają go właściciele działek sąsiednich znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu i że wynika on w tym przypadku z norm art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Powołany wyżej przepis w zestawieniu z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego zapewnia ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w szerokim zakresie, zarówno podmiotowym, jak i przedmiotowym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 1998 r., sygn. akt IV SA 1704/97). Wprowadzenie do ustawy pojęcia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego umożliwia precyzyjne zdefiniowanie interesu prawnego osób trzecich (właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy sąsiednich nieruchomości) w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Ze względu na konieczność możliwie ostrego określenia zakresu podmiotów uprawnionych do występowania w postępowaniu w charakterze strony, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie definicji ustawowej pojęcia obszar oddziaływania obiekt. Zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Szczegółowe określenie, który z podmiotów, poza inwestorem, posiada legitymację do występowania jako strona w danym postępowaniu, możliwe jest wyłącznie na podstawie przepisów techniczno-budowlanych, zawierających regulacje odnoszące się do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości. W sytuacji gdy inwestor buduje, zachowując odległości przewidziane w tych przepisach, wówczas zgodnie ze znowelizowanym Prawem budowlanym, nie może być mowy o oddziaływaniu obiektu budowlanego na okoliczne nieruchomości. W konsekwencji właścicielom, użytkownikom wieczystym i zarządcom tych działek nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu i są oni pozbawieni legitymacji procesowej do brania udziału w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie, z projektu zagospodarowania terenu wynika jednoznacznie, że brak jest jakiegokolwiek oddziaływania omawianej inwestycji na działki C. Sp. z o.o., w tym również w zakresie realizacji układu drogowego. W związku z czym należy wskazać, że organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, iż wnioskodawca nie posiada w przedmiotowej sprawie przymiotu strony i z tego powodu zasadnie odmówiono uchylenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła C. Sp. z o.o. wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. W skardze zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7, 77 § 1 K.p.a. poprzez nie wyjaśnienie podstawowych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (brak przeprowadzenia analizy niezbędnej dla ustalenia granic obszaru oddziaływania inwestycji budowlanej projektowanej przez N. sp. z o.o. z siedzibą w W., której dotyczyła decyzja Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] , co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto doszło do rażącego naruszenie art. 28 ust. Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, że skarżącej nie przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...], oraz przyjęcie, iż w sytuacji, gdy projektowana inwestycja spełnia wymogi przewidziane przepisami o charakterze techniczno – budowlanym odnośnie do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości "nie może być mocy o oddziaływaniu obiektu budowlanego na okoliczne nieruchomości" co w konsekwencji prowadziło do naruszenia art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. odmawiająca na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzało postanowienie z dnia [...] października 2008 r., które stanowiło podstawę do przeprowadzenia postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia postępowania oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Przed podjęciem postanowienia o wznowieniu postępowania organ pierwszej instancji sprawdzał wyłącznie czy wniosek o wznowienie C. Sp. z o.o. został złożony w terminie przewidzianym w art. 148 K.p.a. oraz czy został oparty na ustawowych przesłankach wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a. Na tym wstępnym etapie organ administracji nie badał czy wniosek pochodzi od strony postępowania, bowiem uznał, co zostało zaakceptowane przez organ drugiej instancji, że jeżeli wniosek o wznowienie postępowania jest oparty o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. i zawiera stwierdzenie wywodzące, że składający to poddanie podmiot uważa, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, a został w tym postępowaniu pominięty, to weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie następuje w następnej fazie postępowania, prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Dopiero po wydaniu przedmiotowego postanowienia organ administracji może dopiero przeprowadzić merytoryczną ocenę materiału sprawy i dokonać weryfikacji twierdzeń wnoszącego podanie o wznowienie postępowania, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę. W tej mierze w zaskarżonej decyzji organ powołał się na stanowisko zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 295/07, błędnie przyjmując, że jest nim związany na podstawie art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a). Prawomocność materialna dotycząca skutków rozstrzygnięcia ze względu na treść zawartą w opisanym orzeczeniu sądowym odnosi się do podmiotu i przedmiotu postępowania w sprawie IV SA/Wa, 295/07, natomiast nie jest wiążąca w niniejszej sprawie. Niemniej jednak stanowisko prezentowane w tym wyroku jest wyrazem utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, np. w wyrokach z dnia 22 października 1998 r., sygn. akt IV SA116/98, LEX nr 43747, z dnia 14 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 2397/98, LEX nr 47857 oraz z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07, LEX nr 484887. Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 1998 r., sygn. akt II OSK 1981/06 stwierdził, "w wypadku gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., organ rozpatrując dopuszczalność wznowienia nie bada, czy podmiot wnoszący podanie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem oceny i ustaleń w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 K.p.a.". Oprócz tych prawidłowych wywodów prawnych organ w zaskarżonej decyzji nie zawarł ustaleń, które by pozwoliły na ocenę jego stwierdzenia, że nie zachodzi wskazywana przez skarżącą spółkę przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., bowiem nie ma ona przymiotu strony. Kwestia ta powinna być jednoznacznie wyjaśniona. Powyższy obowiązek wynika z zasad postępowania określonych w art. 7, 77 i 80 K.p.a. Przede wszystkim przyczyny dla których organ uznał, że C. Sp. z o.o. nie ma przymiotu strony winny znaleźć się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które winno opowiadać wymogom z art. 107 § 3 K.p.a. Przede wszystkim rolą uzasadnienia decyzji jest między innymi wskazanie, na jakiej podstawie została podjęta decyzja oraz pomoc w kontroli jej trafności. Uzasadnienie decyzji administracyjnej powinno składać się z dwóch elementów: uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego. Uzasadnienie faktyczne powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast uzasadnienie prawne to po prostu wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Zwrócić należy uwagę na okoliczność, że uzasadnienie prawne różni się od powołania podstawy prawnej tym, że w uzasadnieniu organ tłumaczy dlaczego zastosował dany przepis oraz przytacza treść tego przepisu. Natomiast w powołaniu podstawy prawnej organ tylko wskazuje przepis prawa na mocy którego wydał decyzję, przez podanie jego metryki. Celem uzasadnienia prawnego jest ocena stanu faktycznego w świetle konkretnego przepisu prawa oraz wskazanie związku między tą oceną a osnową decyzji administracyjnej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia podstawowego elementu, tj. szczegółowego wykazania, w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. dlaczego skarżąca spółka nie miała przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w sprawie pozwolenia na budowę i nie ma go również w postępowaniu wznowieniowym w rozumieniu art. 28 K.p.a. Kwestii tej organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji poświęcił zaledwie jedno zdanie "W niniejszej sprawie, z projektu zagospodarowania terenu wynika jednoznacznie, iż brak jest jakiegokolwiek oddziaływania omawianej inwestycji na działki skarżącej spółki, w tym również w zakresie realizacji układu drogowego, w związku z czym należy wskazać, iż organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że wnioskodawca nie posiada w przedmiotowej sprawie przymiotu strony i z tego powodu zasadnie odmówiono uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] ". W prawidłowym uzasadnieniu chodzi nie o to by ogólnikowo wskazać na poczynione ustalenia, ale przede wszystkim o to, aby rozpatrzyć cały materiał dowodowy, wskazując na jakiej podstawie jakiego materiału dowodowego dana okoliczność została udowodniona (art. 77 i art. 80 K.p.a. w związku z art. 81 K.p.a.). Ponadto wskazać jakie znaczenie mają przepisy art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego i art. 28 K.p.a. przy ocenie określonego stanu faktycznego. Powyższe wskazuje, że organ w zaskarżonej decyzji dopuścił się naruszenia wskazanych wyżej przepisów o postępowaniu, oraz dopuścił się obrazy zasad postępowania administracyjnego sformułowanych w art. 7, art. 8 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie rozstrzygnąć sprawę z uwzględnieniem wskazań zawartych powyżej w szczególności poczynić ustalenia zgodnie z zasadą art. 77 K.p.a., art. 80 K.p.a. i art. 81 K.p.a. przez prawidłowe wykazanie, czy została spełniona przesłanka wznowieniona z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., na którą powołuje się skarżąca spółka. Przede wszystkim ocenić na podstawie konkretnego stanu faktycznego czy skarżąca spółka C. Sp. z o.o. powinna być stroną w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w postępowaniu zakończonym ostateczną Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę. W dalszej kolejności przeprowadzić postępowanie i ocenę co do rzeczywistych przyczyn wznowienia wskazanych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 oraz art. 152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.