V SA/Wa 2663/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwaną dalej skarżącym) pismem z [...] marca 2011 r. Prezes ARiMR (dalej jako organ) odmówił udzielenia pomocy finansowej spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na operację "[...]" w zakresie Środka 2.5. Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: Zgodnie z § 43 ust 3. rozporządzenia krajowego, ARiMR (po raz drugi i trzeci) zwróciła się do skarżącej pismem [...] z dnia [...].12.2010 r. o usunięcie braków/złożenie wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie. Kwestia skierowania dwóch wezwań ( z dnia [...] i [...] grudnia 2010 r.) wynikała z tego, że drugie pismo (z [...] grudnia 2010 r.) uwzględniało potrzeby informacyjne Agencji po analizie dokumentów dostarczonych przez spółkę w dniu [...]-12-2010 r. w drodze samouzupełnienia. Poczta Polska po nieudanej próbie doręczenia przesyłki w dniu [...] stycznia 2011 r. awizowała ją w placówce oddawczej adresata tj. listonosz zostawił w skrzynce pocztowej adresata zawiadomienie o możliwości jej odbioru, a następnie w dniu [...] stycznia 2011 r. dokonał powtórnej awizacji. Awizo zawierało informację, że przesyłkę należy podjąć w Filii UP [...], ul. [...],[...] w terminie odbioru upływającym po 14 dniach od pierwszego wezwania. Fakty te zostały potwierdzone przez Urząd Pocztowy [...] w postępowaniu Agencji weryfikującym sposób awizowania przedmiotowej przesyłki przez pocztę. Pomimo dwukrotnego, awizowania przesyłki przez pocztę. Wnioskodawca jej nie odebrał. W dniu [...] stycznia 2011 r. przesyłka została przez operatora odesłana do ARiMR z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Adresatem przesyłki zgodnie z danymi we wniosku o dofinansowanie (pole 1.6 Dane osoby upoważnionej do reprezentowania Wnioskodawcy/pełnomocnika), zapisem w Dziale 2 KRS oraz art. 40 k.p.a., był Ł. O. - Prezes Zarządu reprezentujący wnioskodawcę tj. [...] spółka z o.o., [...] ul. [...]. W związku z powyższym termin do dostarczenia przez Wnioskodawcę wyjaśnień/usunięcia braków upłynął w dniu [...].02.2011 r. Dnia [...].02.2011 r. Wnioskodawca złożył w Pomorskim OR ARiMR odpowiedź na ww. pismo. Mając na względzie opisaną powyżej sytuację, Prezes ARiMR pismem z [...] marca 2011 r. odmówił udzielenia pomocy finansowej spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na operację "[...]" w zakresie Środka 2.5. Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu. Organ wskazał, że wnioskodawca składając dokumentację dnia [...].02.2011 r.. nie zachował 14-sto dniowego terminu na usunięcie braków lub złożenie wyjaśnień od dnia doręczenia wezwania. Skarżąca spółka wniosła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] marca 2011 r., w którym stwierdziła, że odmowa przyznania pomocy finansowej pozostaje nieuzasadniona, ponieważ w przypadku wezwania Prezesa ARiMR do ponownego usunięcia braków/złożenia wyjaśnień ([...]) nie doszło do skutecznego doręczenia zastępczego w trybie art. 44 k.p.a. Skarżąca spółka wskazała, że drugie wezwanie od Prezesa ARiMR zostało wysłane w dniu [...] grudnia 2010 r. przesyłką listową poleconą nadaną przez Pocztę Polską na adres [...] Sp. z o.o., ul. [...],[...]. Podniosła, że następnie w dniu [...] grudnia 2010 r. została wysłana przesyłka listowa polecona nadana przez Pocztę Polską na adres: Ł. O. ul. [...],[...]. Jak wynika z informacji zwrotnej na kopercie ww. przesyłka polecona na adres [...] Sp. z o.o., ul. [...],[...] nr nadawczym [...] była dwukrotnie awizowana przez Pocztę Polską, pierwszy raz w dniu [...] stycznia 2011 r., drugi raz w dniu [...] stycznia 2011 r. W dniu [...] stycznia 2011 r. operator pocztowy dokonał zwrotu przesyłki jako niepojętej w terminie. W przypadku przesyłki listowej poleconej na adres Ł. O. ul. [...],[...] o nr nadawczym [...], także miało miejsce dwukrotne awizo przez Pocztę Polską, pierwszy raz w dniu [...] stycznia 2011 r., drugi raz w dniu [...] stycznia 2011 r. W dniu [...] stycznia 2011 r. operator pocztowy dokonał zwrotu przesyłki jako niepojętej w terminie. Na tej podstawie Prezes ARiMR przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie z dnia [...] grudnia 2010 r. [...] została skutecznie doręczona w dniu [...] stycznia 2011 r. i w konsekwencji termin 14-dniowy do wykonania drugiego wezwania Agencji, upłynął w dniu [...] lutego 2011 r. Skarżąca spółka podniosła, że nigdy nie otrzymała jakiegokolwiek powiadomienia o awizowaniu przesyłkach listowych nr [...] i nr [...]. Podniosła, iż brak tych dokumentów wskazuje, że nie można stwierdzić czy takie zawiadomienia w ogóle zostały zostawione przez doręczyciela, a nie tylko co do prawidłowości lub nieprawidłowości co do miejsca ich zostawienia adresatowi. Podkreśliła, że jedną z przesłanek skuteczności doręczenia jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z dokładną informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni w placówce pocztowej, w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy nie jest to możliwe, w innym miejscu określonym w przepisie art. 44 k.p.a. Adresat musi być poinformowany zarówno o pozostawieniu pisma, jak i miejscu, gdzie go można odebrać i o terminie odbioru. Skarżąca stwierdziła, że skoro nie nastąpiło skuteczne doręczenie wezwania z dnia [...] grudnia 2010 r., to nie można uznać, że doszło do upływu terminu do uzupełnienia braków i złożenia wyjaśnień przez wnioskodawcę w dniu [...] lutego 2011 r. Zdaniem wnioskodawczyni w związku z powyższymi faktami - wykonanie wezwania w dniu [...] lutego 2011 r. było skuteczne. Spółka zaznaczyła, że Ł. O. - prezes spółki [...] Sp. z o.o. w [...] w dniu [...] stycznia 2011 r. przejrzał akta przedmiotowego postępowania, uzyskując wówczas wiedzę o fakcie i treści wezwania z dnia [...] grudnia 2010 r. [...], a następnie w dniu [...] lutego 2011 r. złożył uzupełniony wniosek i informacje i tym samym zachował termin 14-dniowy. Skarżąca nadmieniła również, że wezwania z ARiMR były adresowane do wnioskodawcy [...] Sp. z o.o. w [...] niezgodnie z art. 45 k.p.a., a zatem nie na adres siedziby spółki. Prezes Agencji Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Transport Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie wskazanej odmowy udzielenia pomocy finansowej jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżącej spółki naruszono: - art. 44 § 1 - 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; - § 43 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 147, poz. 1193 ze zm.) poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie; - art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. z 2009 r., Nr 72, poz. 619 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji nieuzasadnioną odmowę udzielenia pomocy finansowej; W ocenie skarżącej spółki w przypadku wezwania Prezesa ARiMR do ponownego usunięcia braków/złożenia wyjaśnień ([...]) nie doszło jednak do skutecznego doręczenia zastępczego w trybie art. 44 k.p.a. Wskazała, że wezwanie z dnia [...] grudnia 2011 r. [...] zostało wysłane przy zastosowaniu ogólnego formularza potwierdzenia odbioru (koloru żółtego) stanowiącego wzór nr 14 załącznik nr 11 do Zarządzenia nr 48 Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z dnia 2 kwietnia 2009 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie "Regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych". Podniosła, że ten wzór formularza potwierdzenia odbioru (wzór 14) nie zawiera zamieszczenia przez doręczyciela informacji, czy i w jaki sposób zawiadomił adresata o przesyłce. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w powyższym zakresie, Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kwestią zasadniczą dla całego postępowania w niniejszej sprawie jest uznanie przez organ za prawidłowe doręczenie zastępcze w trybie art. 44 Kpa wezwania z dnia [...] grudnia 2010 r. Zgodnie z ww. przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa : 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Należy zwrócić uwagę, że warunkiem przyjęcia przez organ, iż nastąpiło doręczenie zastępcze jest dysponowanie przez organ niebudzącymi wątpliwości dowodami potwierdzającymi, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 44 k.p.a. Musi istnieć pewność co do tego, że nastąpiło prawidłowe zawiadomienie adresata o pozostawieniu przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym przez określony czas. Adresat musi być zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i miejscu gdzie może go odebrać i o terminie odbioru, a zwrotne potwierdzenie odbioru musi być wypełnione czytelnie wraz z podpisem listonosza (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 794/10 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe wezwanie (z dnia [...] grudnia 2010 r.) zostało wysłane w dniu [...] grudnia 2010 r., przesyłka była dwukrotnie awizowana, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest jednak informacji listonosza o miejscu doręczenia awiza. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wynika, aby organ wziął pod uwagę powyższą okoliczność. W związku z powyższym Sąd uznał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 44 § 1-4 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a.