I SA/Łd 39/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi D. S. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej uchyla zaskarżoną interpretację. Zaskarżoną indywidualną interpretacją prawa podatkowego z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał stanowisko D. S. przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2011 r. dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej, za nieprawidłowe. W toku postępowania ustalono, że w dniu 26 lipca 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi odsetkowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. wnioskodawca wraz z żoną, na podstawie zezwolenia nr [...], znak [...], z dnia [...]r., otrzymał pozwolenie na budowę budynku gospodarczego. Następnie ww. decyzja została zmieniona decyzjami: z dnia [...] r., znak [...], według której dokonano zmiany przeznaczenia pierwotnej decyzji z pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na budynek mieszkalny, z dnia [...]r., znak [...], którą objęto rozwiązania projektowe z rozbudową i przeznaczeniem ww. budynku na budynek mieszkalny jednorodzinny. W zaistniałej sytuacji, budowę budynku mieszkalnego rozpoczęto w oparciu o decyzję z dnia [...]r., zaś faktyczną rozbudowę budynku mieszkalnego zaczęto od czerwca 2006 r. W dniu [...]r. Wnioskodawca wraz z żoną podpisał umowę o udzielenie kredytu mieszkaniowego hipotecznego "Własny kąt", nr [...]. Pierwszą transzę Wnioskodawca otrzymał w lipcu 2006 r. z przeznaczeniem na rozbudowę domu. Zgodnie z dziennikiem budowy (wpisem do dziennika), faktyczna budowa budynku mieszkalnego nastąpiła w dniu 30 czerwca 2006 r. poprzez wykonanie wytyczenia zewnętrznych naroży parteru budynku, zgodnie z projektem budowy zatwierdzonym decyzją z dnia [...]r., nr [...]. Zakończenie rozbudowy budynku mieszkalnego nastąpiło na podstawie zawiadomienia o zakończeniu budowy z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpisu do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego), które uprawomocniło się 14-go dnia od złożenia zawiadomienia, tj. 24 grudnia 2009 r. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy od zaciągniętego kredytu mieszkaniowego Wnioskodawca ma prawo odliczenia wydatków na spłatę odsetek do upływu terminie spłaty, określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy, zawartej przed dniem l stycznia 2007 r., w sytuacji gdy inwestycję rozpoczął w czerwcu 2006 r., zakończył w grudniu 2009 r., a kredyt otrzymał w czerwcu 2006 r.? Jeśli tak, to czy odsetki od kredytu można odliczyć w korekcie zeznania za rok 2010 łącznie za okres od początku spłaty odsetek do końca grudnia 2010 r.? Zdaniem wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego, na sfinansowanie inwestycji, mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z nadbudową i rozbudową budynku na cele mieszkaniowe, w wyniku której powstało samodzielne mieszkanie, spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego, gdyż inwestycja została rozpoczęta w 2006 r., a zakończenie nastąpiło przed upływem trzech lat (2009 r.), licząc od końca roku kalendarzowego, w którym, zgodnie z prawem budowlanym, uzyskano pozwolenie na rozbudowę budynku na cele mieszkaniowe (na podstawie decyzji z dnia [...] r., znak [...]). Zakończenie nastąpiło w dniu [...]r. i zostało potwierdzone zawiadomieniem o zakończeniu budowy z dnia 10 grudnia 2009 r. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku organ podatkowy wydał w dniu [...] r. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Nr [...], uznającą stanowisko przedstawione przez Skarżącego za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, iż wnioskodawcy nie przysługuje prawo do skorzystania z odliczenia od dochodu odsetek od kredytu przeznaczonego na budowę budynku mieszkalnego, bowiem nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 26b ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zakończenie inwestycji nastąpiło po upływie trzech lat licząc od końca roku, w którym zostało wydane pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego W związku z powyższym rozstrzygnięciem skarżący w dniu [...]r., wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszania prawa. W złożonym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie, że stanowisko jego przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2011 r. jest prawidłowe. Po dokonaniu analizy uzasadnienia zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r., Nr [...]. Na powyższą interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie z dnia [...] r. D. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z powodu jej niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił jedynie opis stanu faktycznego sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu rozstrzygające w sprawie jest ustalenie, kiedy faktycznie weszła do obrotu prawnego decyzja z dnia [...] roku, w ramach której dokonano zmiany przeznaczenia pierwotnej decyzji z pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na budynek mieszkalny. Decyzja ta została bowiem Skarżącemu – jak wynika z oświadczenia złożonego na rozprawie – doręczona prawdopodobnie w kolejnym roku kalendarzowym. Pamiętać bowiem należy, że dopiero w oparciu o tę decyzję rozpoczęto faktyczną budowę budynku mieszkalnego. Bez wątpienia prawidłowe doręczenie decyzji ma decydujące znaczenie dla wykonania decyzji administracyjnych. Doręczenie jest bowiem momentem, od którego decyzja trafia do obrotu prawnego. Data, jaką opatrzony jest dokument lub data przyjęcia decyzji administracyjnej, nie ma tu znaczenia. Zgodnie z art. 109 kodeksu postępowania administracyjnego decyzję doręcza się stronie na piśmie. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (art. 110 k.p.a). W orzecznictwie NSA niezmiennie podkreśla się wagę wypełnienia przez organ obowiązku doręczenia podjętej decyzji stronie postępowania. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt II GPS 4/08, ONSAiWSA 2009, nr 1 poz. 1, Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, że zakomunikowanie jednostce w trybie prawnym oświadczenia woli organu administracji publicznej jest podstawowym warunkiem bytu prawnego decyzji administracyjnej jako kwalifikowanego aktu administracyjnego. W tym kontekście fakt doręczenia decyzji administracyjnej jej adresatowi ma znaczenie podstawowe. Trafność twierdzenia sprowadzającego się do nadania bytu prawnego decyzji doręczonej (ogłoszonej) nie oznacza jednak, że zasada ta ma charakter bezwzględny i nie doznaje określonych wyjątków. Gdy rozważa się problematykę doręczeń, nie budzi wątpliwości twierdzenie, że obowiązek organu dokonania skutecznego doręczenia decyzji podmiotowi, który zgodnie z przepisami K.p.a. jest upoważniony do odbioru pisma, traktować należy jako korelat uprawnienia strony do zapoznania się ze sposobem rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej złożonego wniosku. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanej uchwale z dnia 15 października 2008 r., uzewnętrznienie oświadczenia woli kompetentnego organu administracji publicznej następuje przez zakomunikowanie woli jednostce, której uprawnienia lub obowiązki kształtuje decyzja administracyjna. Skoro zatem decyzja staje się skuteczna dopiero z chwilą jej doręczenia, to w kontekście stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż jeżeli decyzja z [...] roku zostałaby doręczona dopiero w 2006 roku, to wywoływałaby skutki prawne dopiero od 2006 roku. Reasumując, należy uznać, iż informacja, kiedy została doręczona niniejsza decyzja była kluczowa i nie było możliwe udzielenie wiążącej odpowiedzi przez organ interpretujący. Organ interpretujący powinien zatem wezwać wnioskodawcę w trybie art. 14b § 3 i art. 14h w związku z art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia wniosku w tym zakresie i dopiero po powzięciu tej informacji mógł zająć stanowisko co do zadanych pytań. W konsekwencji Sąd na mocy art. 146 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną interpretację. P.Z-C.