I SA/Gd 103/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Romała Sędzia NSA Joanna Zdzienicka- Wiśniewska Protokolant Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 1 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu oddala skargę. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ , UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ , KTÓRĄ USTALONO J. W. ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW I NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM 2003 R., ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 22 lutego 2006 r., o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienia do przeprowadzenia postępowania kontrolnego z dnia 22 lutego 2006 r., przeprowadzono u J. W. kontrolę w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków i innych należności budżetu państwa za lata 2001-2003. Na podstawie porównawczego zestawienia ogółu poniesionych w 2003 r., wydatków przez J. W. oraz źródeł ich finansowania w 2003 r., a także uwzględniając wysokość zgromadzonego mienia w roku 2002, w wysokości 592.885,25 zł, organ pierwszej instancji stwierdził, że kwota poniesionych przez kontrolowaną i udokumentowanych wydatków w 2003 roku przewyższa kwotę uzyskanych przychodów o 241.451,93 zł. Wobec powyższych ustaleń Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej , decyzją z dnia 10 grudnia 2007 r., ustalił J. W. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów i nieznajdujących pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym 2003, w kwocie 181,089 zł. Pismem z dnia 21 grudnia 2007 r. J. W. odwołała się od w/w decyzji. Żądając jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania, zarzuciła decyzji m.in. naruszenie wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Dyrektor Izby Skarbowej , podniósł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w sprawie znajdują zastosowanie zacytowane przepisy art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 i 3 ustawy z 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych, że obowiązkiem organów podatkowych dokonujących ustalenia podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów, jest przede wszystkim ustalenie kwoty poniesionych wydatków oraz wartości zgromadzonego w danym roku podatkowym mienia celem sprawdzenia, czy wydatki te oraz wartości mają pokrycie w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzących z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Te dwie wielkości muszą być stwierdzone przez organy podatkowe w sposób niebudzący wątpliwości, gdyż w istocie odpowiadają kwocie przychodu będącego podstawą wymiaru zryczałtowanego podatku. Podkreślił przy tym, iż organ pierwszej instancji kierując się dyspozycją art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych przeprowadził szczegółową analizę zgromadzonego w rozpatrywanej sprawie materiału dowodowego, weryfikując źródła uzyskanych przez J. W. dochodów w celu ustalenia, czy środki, z których sfinansowane zostały przez nią wydatki, pochodziły z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania i czy mogła zgromadzić zasoby ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, które posłużyły do sfinansowania poniesionych przez nią wydatków w 2003 r. Odnosząc się natomiast do stanu faktycznego sprawy podniósł, że z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, ze na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...]sporządzonego w dniu 12 sierpnia 2003 r., J. W. zawarła ze Spółką Akcyjną "A ", umowę sprzedaży nieruchomości położonej w G., stanowiącej działki: nr [...] obszaru 695 m2 położona przy ul. M. oraz nr [...] obszaru 107 m2 położnej przy ul. M. W myśl postanowień § 2 i § 3 ww. umowy J. W. będąc stanu wolnego nabyła ww. nieruchomość za cenę 750.000 zł. "(...) Na poczet ceny sprzedaży została zapłacona kwota 300.000 zł (...)", co kupujący potwierdza. Pozostałą cześć ceny sprzedaży w kwocie 450.000 zł J. W. "(...) zobowiązuje się zapłacić w terminie do dnia 18 sierpnia 2003 roku. (...)". ZGODNIE Z § 4 UMOWY SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI ZAWARTEJ W DNIU 12 SIERPNIA 2003 R. "(...) WYDANIE NIERUCHOMOŚCI NABYWCZYNI NASTĘPUJE W DNIU DZISIEJSZYM I Z DNIEM DZISIEJSZYM PRZECHODZĄ NA NIĄ WSZELKIE KORZYŚCI I CIĘŻARY ZWIĄZANE Z PRAWEM WŁASNOŚCI (...)." ZGODNIE Z TREŚCIĄ AKTU NOTARIALNEGO J. W. ZOSTAŁA OBCIĄŻONA KOSZTAMI NOTARIALNYMI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 23.234,80 ZŁ. POWYŻSZĄ TRANSAKCJĘ SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ PRZY UL. M. W G., NA RZECZ J. W. DOKUMENTUJĄ DWA WYCIĄGI Z RACHUNKÓW BANKOWYCH POSIADANYCH PRZEZ "A" SPÓŁKĘ AKCYJNĄ W [...]. Z PRZEDŁOŻONYCH DO AKT SPRAWY DOKUMENTÓW WYNIKA, ŻE J. W. DOKONAŁA ZAPŁATY ZA WW. NIERUCHOMOŚCI NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 750.000 ZŁ NASTĘPUJĄCYMI PRZELEWAMI: W DNIU 12 SIERPNIA 2003 R., NA KWOTĘ 300.000 ZŁ ORAZ W DNIU 13 SIERPNIA 2003 R., NA KWOTĘ 450.000 ZŁ. NADTO J. W. WYJAŚNIŁA, ŻE W LATACH TYCH POSIADAŁA RÓWNIEŻ INNE PRZYCHODY NIEOPODATKOWANE M.IN. LOKATY W INNYCH BANKACH, ALE NIESTETY NIE ODNALAZŁA WSZYSTKICH DOKUMENTÓW. W odpowiedzi na wezwanie organu pierwszej instancji z dnia 17 lipca 2006 r., w sprawie złożenia wyjaśnień o stanie majątkowym na dzień 31 grudnia 2003 r. - J. W. w piśmie z dnia 10 sierpnia 2006 r., wskazała szczegółowo, jakie nieruchomości, ruchomości, antyki, biżuterię oraz oszczędności posiadała na dzień 1 stycznia 2001 r. Ponadto podatniczka oświadczyła, że na dzień 31 grudnia 2001 roku stan majątku w porównaniu z dniem 1 stycznia 2001 r., zmienił się jedynie w takim zakresie, że w ciągu roku poniosła wydatki bieżące na utrzymanie w kwocie ok. 30 tys. zł; nadto uiściła cenę (240 tyś. zł) za nabycie odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr 3 w G. przy ul. W.; w walucie polskiej i obcej posiadała ok. 270 tyś. zł; pozostała część składników nie uległa zmianie. NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2002 R., STAN MAJĄTKU ZMIENIŁ SIĘ W TAKI SPOSÓB, ŻE W ROKU 2002 UZYSKAŁA KWOTĘ 82 TYŚ. Z TYTUŁU NAJMU LOKALU UZYSKAŁA KWOTĘ OK. 315 TYS. ZŁ, Z TYTUŁU UMORZENIA - LIKWIDACJI 3 TYŚ. SZTUK CERTYFIKATÓW INWESTYCYJNYCH W FUNDUSZU [...] ORAZ KWOTĘ 245.341,95 ZŁ, Z TYTUŁU SPRZEDAŻY ODRĘBNEJ WŁASNOŚCI LOKALU MIESZKALNEGO NR 3 W G. PRZY UL. W., WYDATKI BIEŻĄCE I PODATKI STANOWIŁY ŁĄCZNIE OK 51 TYS. ZŁ; W WALUCIE POLSKIEJ I OBCEJ POSIADAŁA NA KONIEC TEGO ROKU 860 TYS. ZŁ, POZOSTAŁA CZĘŚĆ SKŁADNIKÓW NIE ULEGŁA ZMIANIE. NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2003 R., STAN MAJĄTKU ZMIENIŁ SIĘ W TEN SPOSÓB, ŻE W CIĄGU ROKU UZYSKAŁA Z TYTUŁU CZYNSZU DODATKOWA KWOTĘ OK. 123 TYS. ZŁ, A POCZYNIŁA WYDATKI BIEŻĄCE NA KWOTĘ OK. 30 TYS., NA UISZCZENIE PODATKÓW OK. 36 TYS. ZŁ, DOKONAŁA ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI PRZY UL. M. W G. ZA KWOTĘ 750 TYS. ZŁ, POWIĘKSZONE O KOSZTY ZAKUPU W WYSOKOŚCI 23.234,80 ZŁ, ZAŁOŻYŁA LOKATĘ W FUNDUSZU [...] NA KWOTĘ 120 TYS. ZŁ. POZOSTAŁA CZĘŚĆ SKŁADNIKÓW NIE ULEGŁA ZMIANIE; W WALUCIE POLSKIEJ I OBCEJ POSIADAŁA NA KONIEC TEGO ROKU OK. 25 TYS. ZŁ (...). DODATKOWO WYJAŚNIŁA W TYM PIŚMIE, ŻE DOMEK LETNISKOWY NABYŁA W 1987 R., PRZY CZYM NIE JEST W STANIE DOKONAĆ JEGO WYCENY JAK I POSIADANYCH ANTYKÓW. JEDNOCZEŚNIE WSKAZAŁA, ŻE NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. H. ZOSTAŁA NABYTA W DNIU 18 MARCA 1994 R., ZA 870 MLN STARYCH ZŁOTYCH, A ½ CZĘŚCI NIERUCHOMOŚCI PRZY UL. H. - W DNIU 3 CZERWCA 1997 R., ZA KWOTĘ 75.000 ZŁ, ZAŚ NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. W. W G., ZOSTAŁA NABYTA W DRODZE ZAMIANY W DNIU 30 SIERPNIA 1996 R., ZA CENĘ 132.000 ZŁ. ODPOWIADAJĄC NA WEZWANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2006 R., W SPRAWIE WSKAZANIA ŹRÓDEŁ POKRYCIA POSIADANYCH OSZCZĘDNOŚCI W GOTÓWCE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., W WYSOKOŚCI 540.000 ZŁ ORAZ NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., W WYSOKOŚCI 860.000 ZŁ, A TAKŻE MIEJSCA I SPOSOBU ICH PRZECHOWYWANIA J. W. W KOLEJNYM PIŚMIE Z DNIA 14 LISTOPADA 2006 R., WYJAŚNIŁA, ŻE KWOTA 860.000 ZŁ WYKAZANA NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2002 R., "(...) BYŁA IDENTYCZNA NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., I POCHODZIŁA Z NASTĘPUJĄCYCH ŹRÓDEŁ: 1) NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2001 R., ZGODNIE Z OŚWIADCZENIEM Z DNIA 10 SIERPNIA 2006 R., POSIADAŁA KWOTĘ OK. 270.000 ZŁ. 2) W ROKU 2002 Z TYTUŁU CZYNSZU ZA LOKAL UŻYTKOWY KWOTĘ 82.158,90 ZŁ. 3) Z TYTUŁU LIKWIDACJI CERTYFIKATÓW INWESTYCYJNYCH W FUNDUSZU [...] UZYSKAŁA KWOTĘ OK. 315.000 ZŁ. 4) Z TYTUŁU SPRZEDAŻY LOKALU MIESZKALNEGO UZYSKAŁA KWOTĘ 245.341,95 ZŁ. 5) WYDATKI NA BIEŻĄCE UTRZYMANIE WYNIOSŁY 30.000 ZŁ. 6) ZAPŁACIŁA PODATEK DOCHODOWY W KWOCIE 21.397 ZŁ. DALEJ OŚWIADCZYŁA, ŻE POSIADANA W GOTÓWCE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., KWOTA W WYSOKOŚCI 540.000 ZŁ, POCHODZIŁA Z MIENIA ZGROMADZONEGO W LATACH POPRZEDNICH W SZCZEGÓLNOŚCI: - Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH PODATKIEM DOCHODOWYM W LATACH 1996-2000 UZYSKANO KWOTĘ PO OPODATKOWANIU 246.137,97 ZŁ, - ZE SPRZEDAŻY W 1995 R., NIERUCHOMOŚCI PRZY UL. T. W G., ZA CENĘ 152.000 ZŁ, (NIERUCHOMOŚĆ TA POCHODZIŁA Z PODZIAŁU MAJĄTKU DOKONANEGO PRZEZ SĄD WOJEWÓDZKI W ZWIĄZKU Z ORZECZONYM ROZWODEM POD KONIEC 1992 R.). W PIŚMIE TYM PODATNICZKA PODKREŚLIŁA, ŻE W WYNIKU PODZIAŁU MAJĄTKU MAŁŻEŃSKIEGO NA PRZEŁOMIE LAT 1992 I 1993 UZYSKAŁA RÓWNIEŻ: - DOM LETNISKOWY W MIEJSCOWOŚCI C., - DWA SAMOCHODY MARKI TOYOTA, KTÓRE SPRZEDAŁA W 1993 R., ZA KWOTĘ 95 MLN STARYCH ZŁOTYCH I 156 MLN STARYCH ZŁOTYCH, - ORAZ KWOTĘ 1.089 MLN STARYCH ZŁOTYCH. JAK PODATNICZKA WYJAŚNIŁA, PIENIĄDZE TE INWESTOWAŁA W LOKATY TERMINOWO ORAZ AKCJE (M.IN. ZA POŚREDNICTWEM PODMIOTÓW ZARZĄDZAJĄCYCH - BIURO MAKLERSKIE [...]. JEDNOCZEŚNIE STRONA OŚWIADCZYŁA, ŻE NIE POSIADA DOKUMENTÓW, KTÓRE POTWIERDZAŁYBY TE INWESTYCJE, JEDYNIE PAMIĘTA, IŻ UZYSKAŁA Z TEGO TYTUŁU WYSOKIE OPROCENTOWANIE I ZYSKI. PONADTO W PIŚMIE TYM J. W. OŚWIADCZYŁA, ŻE ŹRÓDŁEM PRZYCHODÓW BYŁA TAKŻE SPRZEDAŻ SAMOCHODÓW, KTÓRE NABYWAŁA PO OKAZYJNEJ CENIE ORAZ Z FAKTU WZROSTU CEN WALUT W TAMTYCH CZASACH. SKARŻĄCA WYJAŚNIŁA RÓWNIEŻ, ŻE POSIADANE OSZCZĘDNOŚCI PRZECHOWYWAŁA GŁÓWNIE W SKRYTCE ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W DOMU TJ. ZŁOTÓWKI W NOMINAŁACH: PO 100,- ZŁ I 200,- ZŁ, A DOLARY PO 100 $. NATOMIAST JEDYNYM ŚWIADKIEM PRZECHOWYWANYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH W DOMU BYŁ JEJ BRAT M.W. NASTĘPNIE W ODPOWIEDZI NA KOLEJNE WEZWANIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 27 LISTOPADA 2006 R. J. W. PISMEM Z DNIA 21 GRUDNIA 2006 R. WYJAŚNIŁA, ŻE BŁĘDNIE PODAŁA W PIŚMIE Z DNIA 10 SIERPNIA 2006 R., IŻ ZAWARŁA UMOWĘ ZAMIANY NIERUCHOMOŚCI Z DOPŁATĄ KWOTY 132.000,- ZŁ. TAKA DOPŁATA NIE MIAŁA MIEJSCA, A KWOTA 132.000,- ZŁ STANOWIŁA WARTOŚĆ ZAMIENIANYCH NIERUCHOMOŚCI W DNIU 30 SIERPNIA 1996 R. PONADTO SKARŻĄCA WSKAZAŁA NUMER RACHUNKU BANKOWEGO POSIADANEGO W [...] S.A. O/G., NA KTÓRYM PRZECHOWYWAŁA OD 11 STYCZNIA 1996 R., KWOTĘ 45.000,- ZŁ, NATOMIAST W STYCZNIU 1999 R., Z TEJ LOKATY UZYSKAŁA KWOTĘ 94.371,84,- ZŁ. WYJAŚNIŁA TAKŻE, ŻE OD 1993 R., ZAJMOWAŁA SIĘ INWESTOWANIEM ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH NA LOKATACH, W AKCJE, SWOJE PIENIĄDZE POWIERZAŁA RÓŻNYM PODMIOTOM TJ. BANKOM, BIUROM MAKLERSKIM, PRZY CZYM NIE DYSPONUJE STOSOWNĄ DOKUMENTACJĄ POTWIERDZAJĄCĄ TĘ DZIAŁALNOŚĆ. JEDYNYMI DOKUMENTAMI, KTÓRE STRONA PRZEDŁOŻYŁA PRZY PIŚMIE Z DNIA 21 GRUDNIA 2006 R., NA POTWIERDZENIE POWYŻSZYCH OKOLICZNOŚCI BYŁY: - UMOWA Z BANKIEM [...] Z DNIA 5 MAJA 1997 R., - UMOWA Z DNIA 9 GRUDNIA 1997 R. ZAWARTA Z DOMEM MAKLERSKIM [...], - KWARTALNY RAPORT O STANIE WARTOŚCI PORTFELA POWIERZONEGO W ZARZĄDZANIE NA DZIEŃ 31 MARCA 1998 R., WG KTÓREGO WARTOŚĆ ZGROMADZONYCH AKTYWÓW WYNOSIŁA 372.668,04,- ZŁ. W PIŚMIE TYM J. W. PONOWNIE WYJAŚNIŁA, ŻE W WYNIKU ORZECZENIA ROZWODU W 1992 R., OTRZYMAŁA DWA SAMOCHODY MARKI TOYOTA, DOM LETNISKOWY W MIEJSCOWOŚCI C., NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. T. W G. ORAZ KWOTĘ 1.089 MLN STARYCH ZŁOTYCH. PONADTO PODATNICZKA POWOŁAŁA SIĘ NA NASTĘPUJĄCE OKOLICZNOŚCI UPRAWDOPODABNIAJĄCE JEJ ZDANIEM POSIADANIE PRZEZ NIĄ NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., KWOTY 540.000,- ZŁ TJ.: - ŚRODKI PIENIĘŻNE POSIADANE W DOMU MAKLERSKIM NA DZIEŃ 31 MARCA 1998 R., W WYSOKOŚCI 372.668,04,- ZŁ, - PRZYCHÓD ZE SPRZEDAŻY SAMOCHODU MARKI VOLVO W DNIU 9 WRZEŚNIA 1998 R., W WYSOKOŚCI 92.000,- ZŁ, - LIKWIDACJA LOKATY TERMINOWEJ W STYCZNIU 1999 R., NA KWOTĘ 94.371,84,- ZŁ, - PRZYCHÓD Z NAJMU ZA 1998 ROK W WYSOKOŚCI 63.965,- ZŁ, - PRZYCHÓD Z NAJMU ZA 1999 ROK W WYSOKOŚCI 82.008,52,- ZŁ, - PRZYCHÓD Z NAJMU ZA 2000 ROK W WYSOKOŚCI 85.428,80,- ZŁ. W PIŚMIE TYM SKARŻĄCA WYMIENIŁA TAKŻE WYDATKI, JAKIE PONIOSŁA W TYCH LATACH, A NA KTÓRE SKŁADAJĄ TJ. ZAPŁACONY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA LATA 1997-1999 (TJ. 14.468,90,- ZŁ + 12.004,80,- ZŁ + 17.797,80,- ZŁ) ORAZ KOSZTY BIEŻĄCEGO UTRZYMANIA I NABYCIE SAMOCHODU MARKI TOYOTA RAV4. NADTO ZAŁĄCZYŁA KILKA DOKUMENTÓW MAJĄCYCH POTWIERDZIĆ POWYŻSZE WYJAŚNIENIA O POSIADANYCH PRZEZ NIĄ ZASOBACH FINANSOWYCH. PRZESŁUCHANA ZAŚ W CHARAKTERZE STRONY W SIEDZIBIE URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ ZEZNAŁA DO PROTOKOŁU, ŻE WYKAZANY W ZŁOŻONYM OŚWIADCZENIU MAJĄTKOWYM NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., MAJĄTEK ZOSTAŁ ZGROMADZONY W WYNIKU WIELOLETNIEGO INWESTOWANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH UZYSKANYCH Z TYTUŁU PODZIAŁU MAJĄTKOWEGO W RAMACH PIERWSZEGO I DRUGIEGO ROZWODU ORAZ ZE ŚRODKÓW POCHODZĄCYCH ZE SPRZEDAŻY ODZIEDZICZONEGO WYPOSAŻENIA DOMU W MIEJSCOWOŚCI K. ORAZ ZE SPRZEDAŻY BIŻUTERII PO BABCI I MAMIE; ZEZNAŁA, ŻE PIERWSZY MĄŻ, ZA KTÓREGO WYSZŁA ZA MĄŻ W ROKU 1969, PRACOWAŁ JAKO MECHANIK CHŁODNIK W "B" I ZARABIAŁ JAK NA ÓWCZESNE CZASY BARDZO DUŻE PIENIĄDZE. SAMA RÓWNIEŻ PO ZAKOŃCZENIU STUDIÓW PODJĘŁA PRACĘ ZAWODOWĄ. BYŁA MĘŻATKĄ PRZEZ 10 LAT A POTEM PRZEZ 3 LATA ŻYŁA SAMOTNIE. PO ROZWODZIE OTRZYMAŁA MIESZKANIE WŁASNOŚCIOWE W SPÓŁDZIELNI MIESZKANIOWEJ W G. ORAZ SPORĄ KWOTĘ PIENIĘDZY Z OSZCZĘDNOŚCI. OKOŁO 1982 ROKU WYSZŁA PONOWNIE ZA MĄŻ. DRUGI MĄŻ PROWADZIŁ PRYWATNĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. PO ROZWODZIE Z DRUGIM MĘŻEM NA PRZEŁOMIE 1992 I 1993 DOSZŁO DO SĄDOWEGO PODZIAŁU WSPÓLNEGO MAJĄTKU, W WYNIKU CZEGO UZYSKAŁA ZNACZNE MIENIE, O KTÓRYM NAPISAŁA W PIŚMIE Z 14 LISTOPADA 2006 R. PODATNICZKA WSKAZAŁA, ŻE W TYM CZASIE ZACZĘŁA INWESTOWAĆ POSIADANE ŚRODKI PIENIĘŻNE ZARÓWNO UZYSKANE Z PODZIAŁU MAJĄTKU PO PIERWSZYM I DRUGIM ROZWODZIE JAK RÓWNIEŻ POCHODZĄCE ZE SPRZEDAŻY ODZIEDZICZONEGO WYPOSAŻENIA DOMU W MIEJSCOWOŚCI K. I BIŻUTERII PO BABCI I MAMIE. J. W. ZEZNAŁA DO PROTOKOŁU, ŻE WYPRZEDAŻY ODZIEDZICZONEGO MAJĄTKU DOKONYWAŁA ZAZWYCZAJ W "C" W W. NATOMIAST INWESTOWANIE POLEGAŁO NA ZAKŁADANIU LOKAT TERMINOWYCH W [...] S.A. ORAZ NA KUPOWANIU AKCJI ZA POŚREDNICTWEM BIURA MAKLERSKIEGO [...]. PONADTO DODAŁA, ŻE LOKOWAŁA TAKŻE PIENIĄDZE W [...] BANK LUB [...] BANK ORAZ W [...], PRZY CZYM NIE POTRAFIŁA WSKAZAĆ CZY ZAKŁADAŁA LOKATY TERMINOWE, CZY SKUPOWAŁA AKCJE. PRZESŁUCHIWANA WYJAŚNIŁA DO PROTOKOŁU, ŻE DECYZJA O ZAKŁADANIU LOKAT TERMINOWYCH PODYKTOWANA BYŁA KORZYSTNĄ OFERTĄ BANKÓW, KTÓRE W TAMTYCH CZASACH PROPONOWAŁY WYSOKIE OPROCENTOWANIE W STOSUNKU ROCZNYM DOCHODZĄCE DO 50% ORAZ KAPITALIZACJĘ ODSETEK. JEJ ZDANIEM FAKT INWESTYCYJNEJ DZIAŁALNOŚCI ORAZ POSIADANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH Z TEGO TYTUŁU POTWIERDZA ZŁOŻONY DO AKT SPRAWY KWARTALNY RAPORT O STANIE PORTFELA POWIERZONEGO W ZARZĄDZANIE SPORZĄDZONY NA DZIEŃ 31 MARCA 1998 R., PRZEZ DOM MAKLERSKI [...]. SKŁADAJĄC ZEZNANIA W DNIU 29 STYCZNIA 2007 R., SKARŻĄCA NIE POTRAFIŁA JEDNAKŻE WSKAZAĆ KIEDY POSIADANE AKCJE ZOSTAŁY ZBYTE I ZA JAKĄ KWOTĘ ORAZ KIEDY ZOSTAŁY ZLIKWIDOWANE LOKATY TERMINOWE. JEDYNIE OŚWIADCZYŁA DO PROTOKOŁU, ŻE MIAŁO TO MIEJSCE PRZED 2001 ROKIEM. PRZESŁUCHIWANA ZEZNAŁA TAKŻE, ŻE W LISTOPADZIE 2000 ROKU ZAKUPIŁA 3000 CERTYFIKATÓW INWESTYCYJNYCH [...] ZA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 307.500,- ZŁ Z ZAMIAREM I ZGODNIE Z REGULAMINEM FUNDUSZU ICH ODSPRZEDAŻY PO UPŁYWIE OKRESU DWÓCH LAT. PRZY CZYM WYJAŚNIŁA, ŻE ZAKUP CERTYFIKATÓW INWESTYCYJNYCH SFINANSOWAŁA ŚRODKAMI UZYSKANYMI Z LIKWIDACJI WCZEŚNIEJSZYCH LOKAT, BĄDŹ ZE SPRZEDAŻY MAJĄTKU. J. W. OŚWIADCZYŁA TAKŻE DO PROTOKOŁU, ŻE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., POSIADAŁA I PRZECHOWYWAŁA W DOMU ŚRODKI PIENIĘŻNE W GOTÓWCE 540.000,- ZŁ. CZĘŚĆ TYCH ŚRODKÓW ZAMIERZAŁA PRZEZNACZYĆ NA ZAKUP MIESZKANIA W G. PRZY UL. W. W KWOCIE 240.000,- ZŁ, A POZOSTAŁĄ KWOTĘ W WYSOKOŚCI 300.000,- ZŁ NA ZAKUP DZIAŁKI. DODATKOWO WYJAŚNIŁA, ŻE POSIADANE I PRZECHOWYWANE W DOMU PIENIĄDZE ZABEZPIECZONE BYTY W SPECJALNEJ SKRYTCE, O KTÓREJ NA PEWNO WIEDZIAŁ JEJ BRAT A MOŻE OD NIEGO I JEJ BRATOWA, KTÓRZY MIESZKAJĄ OBOK W SĄSIEDNIM DOMU PRZY UL. H. TE 540.000,- ZŁ POKAZAŁA BRATU W SKRYTCE ABY NA WSZELKI WYPADEK JAKIEGOŚ NIESZCZĘŚCIA WIEDZIAŁ GDZIE SĄ SCHOWANE. OSZCZĘDNOŚCI BYŁY PRZEDE WSZYSTKIM W ZŁOTÓWKACH BANKNOTY O NOMINALE 100,- ZŁ W PACZKACH PO 100 BANKNOTÓW ORAZ DOLARY USA BANKNOTY O NOMINALE 100,- USD W PACZKACH PO 100 SZTUK. NIE POTRAFIŁA JEDNAK OKREŚLIĆ ILE BYŁO PACZEK Z BANKNOTAMI. DOLARY USA KUPOWAŁA W KANTORACH W G. PISMEM Z DNIA 4 CZERWCA 2007 R. J. W. ZŁOŻYŁA ZASTRZEŻENIA, WYJAŚNIENIA ORAZ WNIOSKI DOWODOWE DO PROTOKOŁU KONTROLI Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO. JEDNOCZEŚNIE W PIŚMIE TYM PRZEDSTAWIŁA CHRONOLOGICZNY ZAPIS OTRZYMANYCH PRZYCHODÓW I PONIESIONYCH KOSZTÓW W LATACH 1992 - 2000, ZGODNIE KTÓRYM NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2000 R., POSIADAŁA 563.477,79,- ZŁ OSZCZĘDNOŚCI. REALIZUJĄC ZGŁOSZONY WNIOSEK J. W. Z DNIA 4 CZERWCA 2007 R., W SPRAWIE PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE ŚWIADKA M.W. BRATA SKARŻĄCEJ, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W DNIU 3 WRZEŚNIA 2007 R., PRZESŁUCHAŁ GO W SIEDZIBIE URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ . PRZESŁUCHIWANY W CHARAKTERZE ŚWIADKA OŚWIADCZYŁ DO PROTOKOŁU, ŻE JEGO WIEDZA NA TEMAT SYTUACJI MAJĄTKOWEJ SIOSTRY JEST OGÓLNA, PRZY CZYM WEDŁUG JEGO OCENY TEN MAJĄTEK BYŁ ZNACZNY. ŚWIADEK POTWIERDZIŁ DO PROTOKOŁU FAKT PRZECHOWYWANIA PRZEZ SKARŻĄCĄ GOTÓWKI W DOMU I JEDNOCZENIE OPISAŁ W JAKIM MIEJSCU PRZECHOWYWAŁA TE ŚRODKI W DOMU. PRZESŁUCHIWANY JEDNAKŻE NIE SPRECYZOWAŁ JAKA ILOŚĆ BANKNOTÓW I W JAKICH NOMINAŁACH ZNAJDOWAŁA SIĘ SKRYTCE. STWIERDZIŁ, JEDYNIE, ŻE BANKNOTY BYŁY UPORZĄDKOWANE I OBANDEROLOWANE LUB GUMKOWANE W PACZKACH. M.W. OŚWIADCZYŁ, ŻE NIE POSIADA WIEDZY W JAKI SPOSÓB J. W. WESZŁA W POSIADANIE TAKIEJ GOTÓWKI. PISMAMI Z DNIA 2 LIPCA 2007 R., ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ NA PODSTAWIE ART. 33A UST. 1 USTAWY Z DNIA 28 WRZEŚNIA 1991 R., O KONTROLI SKARBOWEJ DO DOMU MAKLERSKIEGO [...] ORAZ BANKU [...] S.A., W ZAKRESIE POSIADANYCH PRZEZ P. W. RACHUNKÓW BANKOWYCH LUB RACHUNKÓW OSZCZĘDNOŚCIOWYCH, W LATACH 1992 - 2003 Z UWZGLĘDNIENIEM SALD NA RACHUNKACH NA KONIEC KAŻDEGO ROKU (...)." W ODPOWIEDZI BIURO MAKLERSKIE [...] W PIŚMIE Z DNIA 9 LIPCA 2007 R., POINFORMOWAŁO, ŻE DLA J. W. PROWADZONY JEST RACHUNEK PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH ORAZ RACHUNEK PIENIĘŻNY SŁUŻĄCY DO OBSŁUGI RACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH. DODATKOWO BIURO MAKLERSKIE [...] WYJAŚNIŁO, ŻE PROWADZI EWIDENCJĘ WSZYSTKICH TRANSAKCJI KLIENTÓW PRZE PEŁNE OSTATNIE PIĘĆ LAT KALENDARZOWYCH TJ. OBECNIE OD 1 STYCZNIA 2002 R. NATOMIAST [...] BANK WYDZIAŁ WSPOMAGANIA OPERACYJNEGO W PIŚMIE Z DNIA 13 LIPCA 2007 R., POINFORMOWAŁ, ŻE NIE ZIDENTYFIKOWAŁ W ROKU 1992 - 2003 RACHUNKÓW PROWADZONYCH NA IMIĘ I ZLECENIE J. W. . NASTĘPNIE KONTROLUJĄCY W OBECNOŚCI PEŁNOMOCNIKA PODATNICZKI, W DNIU 16 PAŹDZIERNIKA 2007 R., DOKONALI OGLĘDZIN BUDYNKU MIESZKALNEGO NALEŻĄCEGO DO J. W. POŁOŻONEGO W G., PRZY UL. H., W WYNIKU KTÓRYCH STWIERDZONO, ŻE W ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W PIWNICY KOTŁOWNI STOI SZAFA DREWNIANA, W KTÓREJ NA DNIE ZNAJDUJE SIĘ SKRYTKA O WYMIARACH 50 CM NA 200 CM I GŁĘBOKOŚCI OK. 25 CM. PISMEM Z DNIA 17 PAŹDZIERNIKA 2007 R. PEŁNOMOCNIK STRONY ZŁOŻYŁ WNIOSEK DOWODOWY O PONOWNE ZWRÓCENIE SIĘ DO BANKU [...] SA W CELU UDZIELENIA INFORMACJI NA TEMAT POSIADANYCH W LATACH 1992 - 2003 PRZEZ J. W. W [...] BANKU LOKAT TERMINOWYCH NA OKAZICIELA ORAZ O ZWRÓCENIE SIĘ DO BANKU [...] S.A., O UDZIELENIE INFORMACJI O RACHUNKACH I STANACH TYCH RACHUNKÓW. W UZASADNIENIU SWOJEGO WNIOSKU PEŁNOMOCNIK WSKAZAŁ, ŻE WCZEŚNIEJSZA ODPOWIEDŹ BANKU [...] JEST NIEPEŁNA I NIE OBEJMUJE LOKAT TERMINOWYCH NA OKAZICIELA, KTÓRE SKARŻĄCA POSIADAŁA. UZYSKANIE W TYM ZAKRESIE INFORMACJI Z BANKU [...], ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA STRONY, JEST NIEZBĘDNE Z UWAGI NA POWOŁYWANIA SIĘ PRZEZ J. W. NA FAKT DZIAŁAŃ INWESTYCYJNYCH PODJĘTYCH W TYM BANKU. POSTANOWIENIEM Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2007 R., ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ODMÓWIŁ PRZEPROWADZENIA WNIOSKOWANEGO DOWODU, PONIEWAŻ W JEGO OCENIE SKARŻĄCA NA WEZWANIE ORGANU NIE WSKAZAŁA RACHUNKU OSZCZĘDNOŚCIOWEGO I NIE UPOWAŻNIŁA ORGANU DO WYSTĄPIENIA DO BANKU[...] Z PROŚBĄ O INFORMACJĘ. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ODMÓWIŁ RÓWNIEŻ PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DO BANKU [...] UZNAJĄC, ŻE LOKATY TERMINOWE "NA OKAZICIELA" JAKO PROWADZONE NA ZLECENIE OSÓB FIZYCZNYCH BYŁYBY ZIDENTYFIKOWANE JUŻ WE WCZEŚNIEJSZEJ INFORMACJI BANKU. POSTANOWIENIEM Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2007 R., WYZNACZONO J. W. SIEDMIODNIOWY TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W ODPOWIEDZI NA POWYŻSZE PEŁNOMOCNIK STRONY ZŁOŻYŁ WNIOSEK DOWODOWY W SPRAWIE WŁĄCZENIA DO AKT SPRAWY UMOWY POŻYCZKI Z DNIA 24 LIPCA 1997 R., ZAWARTEJ Z W.G., NA PODSTAWIE KTÓREJ STRONA OTRZYMAŁA POŻYCZKĘ W KWOCIE 350.000,- ZŁ, KTÓRA W JEGO OPINII TAKŻE BYŁA ŹRÓDŁEM OSZCZĘDNOŚCI POSIADANYCH PRZEZ PODATNICZKĘ NA KONIEC ROKU 2000 I POCZĄTEK ROKU 2001 ORAZ O PRZESŁUCHANIE STRONY NA OKOLICZNOŚĆ PRZYCZYN PRZECHOWYWANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH W DOMU NA PRZEŁOMIE LAT 2000 I 2001. PONADTO PODATNICZKA PONOWNIE ZAWNIOSKOWAŁA ABY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ DO BANKU [...] S.A., ORAZ [...] S.A., O INFORMACJE BANKOWE MAJĄCE POTWIERDZIĆ STAN ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH ZGROMADZONYCH W TYCH BANKACH NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., STRONA ZŁOŻYŁA RÓWNIEŻ NOWY WNIOSEK O WYSTĄPIENIE W TAKIEJ SPRAWIE TAKŻE DO [...] BANK SA. DO PISMA STRONA DOŁĄCZYŁA REGULAMIN ZAWIERANIA LOKAT TERMINOWYCH PRZEZ [...] S.A., ORAZ DODATKOWO WSKAZAŁA NA FAKT POSIADANIA RACHUNKU INWESTYCYJNEGO I INWESTOWANIA ŚRODKÓW ZA POŚREDNICTWEM DOMU MAKLERSKIEGO [...] S.A., KTÓRE JEJ ZDANIEM SĄ DOWODEM NA POSIADANIE PRZEZ NIĄ ŚRODKÓW FINANSOWYCH NA KONIEC 2000 ROKU I POCZĄTEK 2001. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., ODMÓWIŁ PRZEPROWADZENIA WNIOSKOWANYCH DOWODÓW. W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., USTALIŁ J. W. ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ORAZ NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM 2001 ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA ZA 2001 ROK W WYSOKOŚCI 216.120,- ZŁ, PRZYJMUJĄC, ŻE W 2001 ROKU NADWYŻKA WYDATKÓW NAD MIENIEM ZGROMADZONYM W TYM ROKU W LATACH POPRZEDNICH PRZEZ J. W. WYNIOSŁA 288.160,- ZŁ. NASTĘPNIE DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYNIKIEM KONTROLI Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., USTALIŁ J. W. NADWYŻKĘ UZYSKANYCH PRZYCHODÓW NAD PONIESIONYMI WYDATKAMI POWSTAŁĄ W 2002 ROKU W WYSOKOŚCI 592.885,25 ZŁ. UWZGLĘDNIAJĄC NADWYŻKĘ Z UZYSKANYCH PRZYCHODÓW NAD PONIESIONYMI WYDATKAMI POWSTAŁĄ W 2002 ROKU DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., USTALIŁ J. W. ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ORAZ NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM 2003 ORAZ LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA ZA 2003 ROK W WYSOKOŚCI 181.089 ZŁ, PRZYJMUJĄC ŻE: ŁĄCZNE PRZYCHODY (DOCHODY) UZYSKANE PRZEZ J. W. W 2003 ROKU: - WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO MIENIA W ROKU 2002 (OSZCZĘDNOŚCI) 592.885,25 ZŁ, - PRZYCHODY Z NAJMU OPODATKOWANE W FORMIE RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ŁĄCZNIE 105.842,63 ZŁ, - ZWROT NADPŁACONEGO PODATKU 4.329,10 ZŁ, RAZEM: 703.056,98 ZŁ ŁĄCZNE WYDATKI PONIESIONE PRZEZ J. W. W 2003 ROKU: - ZAKUP MIESZKANIA W G. PRZY UL. M. 773.234,80 ZŁ, - KOSZTY BIEŻĄCEGO UTRZYMANIA 30.000,00 ZŁ, - PODATEK DOCHODOWY ZA 2003 ROK ZAPŁACONY W 2003 R. 16.166,40 ZŁ, - ZAŁOŻENIE LOKATY W FUNDUSZU [...] 120.000,00 ZŁ, RAZEM: 944.508,90 ZŁ ZATEM W 2003 ROKU NADWYŻKA WYDATKÓW NAD MIENIEM ZGROMADZONYM W TYM ROKU ORAZ W LATACH POPRZEDNICH PRZEZ J. W. WYNIOSŁA 241.451,92 ZŁ. W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ, PO PRZEPROWADZENIU UZUPEŁNIAJĄCEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO NIE PODZIELIŁ ZARZUTÓW Z ODWOŁANIA. Organ odwoławczy nie podziela zarzutu pełnomocnika naruszenia zasady określonej w art. 123 Ordynacji podatkowej, gdyż na każdym etapie prowadzonego postępowania strona miała możliwość aktywnego w nich uczestnictwa osobiście lub przez ustanowionego pełnomocnika. Organ pierwszej instancji dążąc do ustalenia prawidłowego stanu faktycznego sprawy (meritum) wielokrotnie wzywał stronę, bądź jej pełnomocnika do przedłożenia istotnych dowodów mających wpływ na ustalenie wysokości przedmiotowego zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2003 rok, a także realizował złożone przez stronę w tym postępowaniu wnioski dowodowe oraz zajmował stanowisko odnośnie podniesionych zastrzeżeń do protokołu z kontroli. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że generalną zasadą postępowania dowodowego jest to, iż każdy, kto z określonych faktów wyprowadza dla siebie konsekwencje prawne, obowiązany jest fakty te udowodnić. Mając zatem na uwadze tę ogólną regułę dowodzenia, jak też charakter znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego, stwierdzić trzeba, iż w postępowaniu w sprawie nieujawnionych źródeł przychodów obowiązek wykazania źródeł przychodów ciąży na podatniku. O ile więc na podatniku nie spoczywa ciężar dowodzenia tego, jakie w roku podatkowym poniósł wydatki lub mienie jakiej wartości zostało przezeń w tymże roku zgromadzone, o tyle z natury rzeczy i charakteru prawnopodatkowej instytucji opodatkowania przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych wynika, iż ciężar dowodzenia tego, czy wydatki te i wartości znajdują pokrycie w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, które pochodzi z przychodów już opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, przerzucony został na podatnika - on tylko bowiem jest dysponentem pełnej wiedzy na temat przychodów w tymże roku uzyskanych. W takim postępowaniu nie tylko dokumenty, ale również wyjaśnienia podatnika, stanowią dowód, lecz podlegają one ocenie organu podatkowego i ich wartość dowodowa zależy od tego, czy są one prawdopodobne. WPRAWDZIE Z DYSPOZYCJI ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANU PODATKOWEGO DO PODEJMOWANIA WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, PRZY CZYM ZGODNIE Z ART. 235 TEJ USTAWY POWYŻSZA ZASADA PRAWDY OBIEKTYWNEJ WINNA BYĆ REALIZOWANA RÓWNIEŻ W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM, NIE OZNACZA TO JEDNAK, ŻE STRONA JEST ZWOLNIONA OD WSPÓŁUDZIAŁU W REALIZACJI TEGO OBOWIĄZKU, W SZCZEGÓLNOŚCI GDY KONSTRUKCJA KONKRETNEGO PRZEPISU PODATKOWEGO PRAWA MATERIALNEGO WYMUSZA NA PODATNIKU CIĘŻAR UDOWODNIENIA OKREŚLONYCH FAKTÓW. MA TO MIEJSCE M. IN. W PRZYPADKU OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z TZW. NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ - JAK W SPRAWIE NINIEJSZEJ - GDZIE CIĘŻAR DOWODZENIA ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW OBCIĄŻA PODATNIKA, BOWIEM ORGAN PODATKOWY NIE MA MOŻLIWOŚCI USTALENIA ŚRODKÓW DOWODOWYCH W INNY SPOSÓB, JAK OD PODATNIKA. W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO J. W. NIE WYKAZAŁA W SPOSÓB BEZSPORNY I JEDNOZNACZNY, IŻ WYDATKI ALBO ZGROMADZONE ŚRODKI LUB MIENIE ROKU 2003 ZNAJDUJĄ POKRYCIE W OKREŚLONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW LUB W POSIADANYCH ZASOBACH. SKORO STRONA WSKAZUJE NA KOLEJNE ŹRÓDŁA UZYSKANIA PRZYCHODÓW, KTÓRYMI SFINANSOWANO WYDATKI ROKU 2003, TO - W KONTEKŚCIE POWYŻSZYCH ROZWAŻAŃ - NA NIEJ SPOCZYWA OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA BĄDŹ UPRAWDOPODOBNIENIA ISTNIENIA TEGO ŹRÓDŁA PRZYCHODU. W TYM STANIE RZECZY ZARZUT ODWOŁUJĄCEJ NARUSZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ART. 45 UST. 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH W ZW. Z ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE ZNAJDUJE UZASADNIENIA. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY BEZSPORNIE POTWIERDZA, ŻE OPODATKOWANIU W 2003 ROKU ZRYCZAŁTOWANYM 75% PODATKIEM DOCHODOWYM OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ BĄDŹ NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU PODLEGAŁA ŁĄCZNA KWOTA 241.451,92 ZŁ- GDYŻ STRONA NIE UDOWODNIŁA, IŻ ŹRÓDŁEM POKRYCIA PONIESIONYCH W 2003 R., WYDATKÓW BYŁY DOCHODY LEGALNE I OPODATKOWANE BĄDŹ ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA, ZAŚ CIĘŻAR DOWODZENIA TEGO, ŻE WYDATKI TE I WARTOŚCI ZNAJDUJĄ POKRYCIE W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, KTÓRE POCHODZI Z PRZYCHODÓW JUŻ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, PRZERZUCONY ZOSTAŁ NA PODATNIKA. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, SKORO SKARŻĄCA W TOKU POSTĘPOWANIA STWIERDZIŁA, ŻE ZGROMADZIŁA OSZCZĘDNOŚCI W KWOCIE 540.000,- ZŁ, TO NA NIEJ SPOCZYWAŁ OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA, ŻE DYSPONOWAŁA TAKĄ SUMĄ, BOWIEM TO STRONA WIE Z JAKICH ŹRÓDEŁ POCHODZĄ ZGROMADZONE PRZEZ NIĄ ZASOBY I TYLKO STRONA JEST W POSIADANIU INFORMACJI O ICH ŹRÓDLE POCHODZENIA, CO ZNACZNIE OGRANICZA UZYSKANIE TYCH INFORMACJI PRZEZ ORGAN. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZA NIEUZASADNIONE UZNAŁ TAKŻE POZOSTAŁE ZARZUTY Z ODWOŁANIA W ZAKRESIE NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO. W SKARDZE NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO SKARŻĄCA WNIOSŁA O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCIŁA: I. NARUSZENIE PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, A MIANOWICIE ART. 233 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 180, ART. 187 § 1, ART. 188, ART. 191, ART. 194 § 1 I 3, ART. 197 § 1, ART. 199A, ART. 210 § 4 W ZW. Z ART. 235 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R., - ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), W ZW. Z ART. 31 UST. 1 I 24 UST. 2 USTAWY Z DNIA 28 WRZEŚNIA 1991 R., O KONTROLI SKARBOWEJ (T.J. DZ. U. 2004 R., NR 8, POZ. 65 ZE ZM.), I NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W ODWOŁANIU, A W KONSEKWENCJI NIESŁUSZNE UTRZYMANIE W MOCY DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, TJ.: 1. NARUSZENIE ART. 121 § 1, ART. 122 I ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ROZSTRZYGNIĘCIE WĄTPLIWOŚCI ORGANU NA NIEKORZYŚĆ PODATNIKA, PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPOSÓB NARUSZAJĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW SKARBOWYCH I ZANIECHANIE PODJĘCIA NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO; 2. NARUSZENIE ART. 187 § 1, ART. 188, ART. 191, ART. 180, ART. 194 § 1 I 3, ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 197 § 1, ART. 199A § 3, ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZW. Z ART. 235 POPRZEZ: - POMINIĘCIE PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WŁASNYCH USTALEŃ O ZGROMADZENIU PRZEZ SKARŻĄCĄ W LATACH 1992 - 2000 KWOTY 540 TYS. ZŁ, A WIĘC KWOTY ZGROMADZONEJ "W LATACH POPRZEDNICH" W STOSUNKU DO 2001 R., W ROZUMIENIU ART. 20 UST. 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (T.J. DZ. D., 2000 R., NR 14, POZ. 176 ZE ZM.), JAKO MIENIA POCHODZĄCEGO Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH I WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, KTÓRYM TO MIENIEM POKRYTO WYDATKI W 2001 R. (288.160,- ZŁ), PODCZAS GDY ORGAN USTALIŁ ISTNIENIE TYCH KWOT; - POMINIĘCIE KWOTY 1 MLD STARYCH ZŁ UZYSKANYCH Z TYTUŁU PODZIAŁU MAJĄTKU PO ROZWODZIE; POMINIĘCIE KWOTY 244.316,84,- ZŁ OSIĄGNIĘTYCH Z TYTUŁU LOKAT BANKOWYCH; POMINIĘCIE KWOTY 350.000,- ZŁ UZYSKANEJ Z TYTUŁU UMOWY POŻYCZKI, POMINIĘCIE KWOT UZYSKANYCH ZE SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI, RUCHOMOŚCI ORAZ Z TYTUŁU NAJMU, POMINIĘCIE KWOTY 53.339,88,- ZŁ PRZYJĘTEJ W PROTOKOLE POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, - NICZYM NIEPOPARTE STANOWISKO ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI, ŻE ŚRODKI W KWOCIE 540.000,- ZŁ, JAKIE SKARŻĄCA ZGROMADZIŁA PRZED 2001 R., NIE STANOWIŁY POKRYCIA JEJ WYDATKÓW W 2001 R., SKORO ORGANY NIE WYKAZAŁY, ABY SKARŻĄCA WYDATKOWAŁA WCZEŚNIEJ TE ŚRODKI NA JAKIŚ INNY CEL, - NIEWYJAŚNIENIE SPRZECZNOŚCI ZAWARTEJ W PROTOKOLE POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, WYRAŻAJĄCEJ SIĘ PRZYJĘCIU PRZEZ ORGAN PODATKOWY, ŻE NA POCZĄTKU 1994 R., OSZCZĘDNOŚCI SKARŻĄCEJ WYNOSIŁY 200.000,- ZŁ, PODCZAS GDY W INNYM MIEJSCU TEGO PROTOKOŁU ORGAN TEN PRZYJĄŁ KWOTĘ 127.000,- ZŁ (S. 4 PROTOKOŁU Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO), - CAŁKOWICIE DOWOLNĄ OCENĘ ZGROMADZONYCH DOWODÓW (ZEZNAŃ J. W. , W. G., M.W., DOKUMENTÓW), - ŻĄDANIE PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI DOWODÓW INNYCH NIŻ OSOBOWE; - ŻĄDANIE PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI GROMADZENIA ŚRODKÓW NA RACHUNKU BANKOWYM, - ZANIECHANIE WYSTĄPIENIA DO SĄDU POWSZECHNEGO O USTALENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO SPRZEDAŻY, - ZANIECHANIE ZASIĘGNIĘCIA DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO LEKARZA NA OKOLICZNOŚĆ STANU ZDROWIA J. W. W GRUDNIU 2000 R., (W CZASIE ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA I W DNIU ZWARCIA UMÓW), A OPARCIE SIĘ W TYM ZAKRESIE NA WIEDZY ORGANU PODATKOWEGO, KTÓRY NIE DYSPONUJE WIEDZĄ SPECJALNĄ Z ZAKRESU MEDYCYNY, - NIE USTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU ODWOŁAWCZEGO BEZPODSTAWNEGO ODDALENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DWÓCH WNIOSKÓW DOWODOWYCH O ZWRÓCENIE SIĘ DO [...] BANK S.A., BANKU [...] I BANKU [...] SA., O UDZIELENIE INFORMACJI O STANACH RACHUNKÓW SKARŻĄCEJ W KONTROLOWANYM OKRESIE, ZMIERZAJĄCYCH DO USTALENIA DOCHODÓW SKARŻĄCEJ PRZED ROKIEM 2001 I FAKTU ICH POSIADANIA NA PRZEŁOMIE 2000/2001 I W DNIU 1 STYCZNIA 2001 R., W KWOCIE 540.000,- ZŁ, - NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU ODWOŁAWCZEGO O BEZPODSTAWNYM ODDALENIU PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WNIOSKU DOWODOWEGO PRZESŁUCHANIE SKARŻĄCEJ; 3. NARUSZENIE ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 124, ART. 187 § 1, ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWYJAŚNIENIE, W KTÓRYM ROKU SKARŻĄCA UZYSKAŁA KWOTĘ 288.160,- ZŁ BĘDĄCĄ PRZEDMIOTEM DECYZJI I OPODATKOWANIA, PODCZAS GDY BRAK USTALEŃ W TYM ZAKRESIE SKUTKUJE OPODATKOWANIEM PRZYCHODÓW SKARŻĄCEJ ZA LATA 1992 - 2000, POMIMO UPŁYWU OKRESU PRZEDAWNIANIA; JAK TEŻ NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU W TYM ZAKRESIE PODNIESIONEGO W PKT 1.1 C ODWOŁANIA; 4. NARUSZENIE ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 124, ART. 187 § 1, ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWYJAŚNIENIE, KTÓRE Z PRZYCHODÓW SKARŻĄCEJ "NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH", A KTÓRE "POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH", W ROZUMIENIU ART. 20 UST. 1 I 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH JAK TEZ NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU W TYM ZAKRESIE PODNIESIONEGO W PKT 1.1.D/ ODWOŁANIA; 5. NARUSZENIE ART. 290 § 2 PKT 4 I 6A W ZW. Z ART. 173 § 1 I 2 W ZW. Z ART. 192 W ZW. Z ART. 121 § 1 W ZW. Z ART. 180 § 1. ART. 124 I ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEZACHOWANIE WYMOGÓW FORMALNYCH I MATERIALNYCH PROTOKOŁU Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, WYRAŻAJĄCE SIĘ W BRAKU OCENY PRAWNEJ SPRAWY BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM KONTROLI, NIEWSKAZANIA KTO, GDZIE I JAKICH CZYNNOŚCI DOKONAŁ, NIEWSKAZANIA MIEJSCA I CZASU PRZEPROWADZENIA KONTROLI, CO SKUTKUJE TYM, IŻ PISMO TO NIE STANOWI DOWODU W ROZUMIENIU ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ I NIE ODNIESIENIE SIĘ DO ZARZUTU W TYM ZAKRESIE ZAWARTEGO W ODWOŁANIU (ZARZUT 1.6 ODWOŁANIA); 6. NARUSZENIE ART. 291 § 2 W ZW. Z ART. 121 § 1 W ZW. Z ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 210 § 4 I ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BEZPODSTAWNE PRZYJĘCIE, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ROZPATRZYŁ "ZASTRZEŻENIA" KONTROLOWANEJ DO PROTOKOŁU Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ORAZ POPRZEZ NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU NIEZAWIADOMIENIA STRONY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI O SPOSOBIE ICH ZAŁATWIENIA, CO SKUTKOWAŁO POZBAWIENIEM STRONY PRAWA DO CZYNNEGO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU (ZARZUT 1.7 ODWOŁANIA); 7. NARUSZENIE ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 121 § 1 ART. 210 § 4 I ART. 233 § 1 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ART. 24 UST. 2 W ZW. Z ART. 31 UST. 1 USTAWY O KONTROLI SKARBOWEJ USTAWY O KONTROLI SKARBOWEJ W ZW. Z ART. 187 § 1 W ZW. Z ART. 192 W ZW. Z ART. 123 § W ZW. Z ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ POZBAWIENIE SKARŻĄCEJ - PO ZŁOŻENIU PRZEZ NIĄ DO AKT NOWEGO DOWODU W POSTACI UMOWY POŻYCZKI - PRAWA DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TYM SAMYM POZBAWIENIE STRONY PRAWA DO CZYNNEGO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU (ZARZUT 1.3). II. NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. ART. 20 UST. 1 I 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (T.J. DZ. U. Z 2000 R., NR 14, POZ. 176 ZE ZM.), POPRZEZ JEGO BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ I NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ORAZ ART. 45 UST. 6 TEJ USTAWY POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE (W ZW. Z ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ), A WYRAŻAJĄCĄ SIĘ: 1. PRZYJĘCIU PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI BŁĘDNEJ TEZY, IŻ NA PODATNIKU (SKARŻĄCEJ) CIĄŻYŁ OBOWIĄZEK "UDOWODNIENIA, UPRAWDOPODOBNIENIA, WYKAZANIA I UWIARYGODNIENIA" WYSOKOŚCI PONIESIONYCH KOSZTÓW UTRZYMANIA, PODCZAS GDY OBOWIĄZEK TEN CIĄŻY NA ORGANIE PODATKOWYM, 2. W PRZYJĘCIU PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI BŁĘDNEJ TEZY, IŻ NA PODATNIKU (SKARŻĄCEJ) CIĄŻYŁ OBOWIĄZEK "UDOWODNIENIA" UZYSKANIA DOCHODÓW Z TYTUŁU INWESTYCJI ZA LATA 1996-2000, Z KTÓRYCH SKARŻĄCA POKRYŁA WYDATKI W 2001 R., PODCZAS GDY SKARŻĄCA ZOBOWIĄZANA BYŁA DO "UPRAWDOPODOBNIENIA" UZYSKANIA TYCH DOCHODÓW, A NIE DO ICH "UDOWODNIENIA", A TO Z UWAGI NA UPŁYW TERMINÓW PRZEDAWNIENIA ZA OKRES SPRZED 2001 R. ORAZ USTANIE OBOWIĄZKU PRZECHOWYWANIA DOKUMENTÓW DLA CELÓW PODATKOWYCH ZA OKRES SPRZED 2001 R., 3. W NARUSZENIU ART. 45 UST. 6 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE I USTALENIE INNEJ KWOTY PODATKU DOCHODOWEGO BEZ ZAKWESTIONOWANIA ZEZNAŃ PODATKOWYCH SKARŻĄCEJ ZA OKRES PRZED 2001 R., W TRYBIE TEGO PRZEPISU. III. NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, A MIANOWICIE ART. 20 UST. 1 I 3, ART. 10 UST. 1 PKT 9 ORAZ ART. 30 UST. 1 PKT 7 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ ICH ZASTOSOWANIE, A W KONSEKWENCJI NIEZASADNE UTRZYMANIE W MOCY DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, PODCZAS GDY W ŚWIETLE USTALEŃ FAKTYCZNYCH POCZYNIONYCH PRZEZ ORGANY OBU INSTANCJI BRAK JEST PODSTAW DO ICH ZASTOSOWANIA: 1. PODCZAS GDY SKARŻĄCA WYKAZAŁA, IŻ WYDATKI W 2003 R., ZNAJDUJĄ POKRYCIE W KWOCIE 540.000,- ZŁ, TJ. W MIENIU ZGROMADZONYM W LATACH POPRZEDNICH POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH I WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, 2. PODCZAS GDY SKARŻĄCA UJAWNIŁA ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW I ICH WYSOKOŚĆ. IV. NARUSZENIE ART. 68 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE W ZW. Z ART. 20 UST. 1 I 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ JEGO ZASTOSOWANIE, WSKUTEK CZEGO OPODATKOWANO PRZYCHODY SKARŻĄCEJ Z LAT 1992-2000 POMIMO UPŁYWU OKRESU PRZEDAWNIENIA. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WYROKIEM Z DNIA 3 GRUDNIA 2009 R., W SPRAWIE SYGN. AKT L SA/GD 594/09, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 1 LIPCA 2009 R., W PRZEDMIOCIE ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2003 R. W UZASADNIENIU SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI, ODWOŁUJĄC SIĘ DO TREŚCI I WYKŁADNI ART. 10 UST. 1 PKT 9, ART. 20 UST. 1 I UST. 3 ORAZ ART. 30 UST. 1 PKT 7 U.P.D.O.F., WSKAZAŁ, ŻE W ROZWAŻANEJ SPRAWIE W ISTOCIE KWESTIA SPORNA DOTYCZYŁA ODPOWIEDZI NA PYTANIE, CZY SKARŻĄCA ISTOTNIE POSIADAŁA NA PRZEŁOMIE 2000/2001 R., OSZCZĘDNOŚCI W GOTÓWCE W WYSOKOŚCI 540.000,- ZŁ, Z KTÓRYCH JAK TWIERDZI 240.000,- ZŁ PRZEZNACZYŁA NA ZAKUP W 2001 R., LOKALU MIESZKALNEGO W G. ZAŚ 300.000,- ZŁ NA ZAKUP W ROKU 2003 DZIAŁKI W G. PRZY UL. M. W ZWIĄZKU Z TYM SĄD WSKAZAŁ, ŻE W PIŚMIE Z DNIA 5 LISTOPADA 2007 R., PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ ZŁOŻYŁ STOSOWNE WNIOSKI DOWODOWE NA POPARCIE TWIERDZEŃ STRONY ODNOŚNIE POSIADANYCH OSZCZĘDNOŚCI W GOTÓWCE. W ODPOWIEDZI NA POWYŻSZE DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., ODMAWIAJĄC PRZEPROWADZENIA WNIOSKOWANEGO DOWODU W UZASADNIENIU UZNAŁ WNIOSKI STRONY DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI ZAOSZCZĘDZENIA PRZEZ KONTROLOWANĄ W LATACH 1992-2000 KWOTY 540.000,- ZŁ ZA UDOWODNIONE. W KONSEKWENCJI SKORO NA TYM ETAPIE POSTĘPOWANIA ORGAN UZNAŁ, IŻ SKARŻĄCA MOGŁA ZAOSZCZĘDZIĆ W LATACH 1992 - 2000 KWOTĘ 540.000,- ZŁ, TO TĘ KWOTĘ ORGAN WINIEN BYŁ UWZGLĘDNIĆ JAKO ŹRÓDŁO FINANSOWANIA WYDATKÓW PONIESIONYCH W 2001 I W 2003 R., SKORO NIE WYKAZAŁ WYDATKOWANIA ŚRODKÓW NA INNY CEL, PRZY CZYM BEZ ZNACZENIA DLA SPRAWY JEST TO, GDZIE SKARŻĄCA PRZECHOWYWAŁA GOTÓWKĘ W TAKIEJ WYSOKOŚCI. ZDANIEM SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI PÓŹNIEJSZE ZAKWESTIONOWANIE W ZASKARŻONEJ DECYZJI FAKTU POSIADANIA OSZCZĘDNOŚCI JAKO ŹRÓDŁA FINANSOWANIA WYDATKÓW W 2001 I 2003 R., NARUSZAŁO NIE TYLKO ZASADĘ ZAUFANIA DO ORGANÓW SKARBOWYCH WYRAŻONĄ W ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ALE ZASADĘ SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW WYRAŻONĄ W ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRA W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM MUSI BYĆ UZNANA ZA OCENĘ DOWOLNĄ. POWYŻSZE NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO MIAŁO W OCENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, CO CZYNI KONIECZNYM UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. W SKARDZE KASACYJNEJ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZASKARŻYŁ POWYŻSZY WYROK W CAŁOŚCI, ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY TJ. ART. 133 § 1, ART. 134 § 1, ART. 141 § 4, ART. 153 I ART. 145 § 1 PKT 1 LIT C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ: P.P.S.A., W ZW. Z ART. 121 § 1, ART. 122. ART. 127, ART. 187 § 1, ART. 188 ORAZ ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ W ZW. Z ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. POPRZEZ: a) BŁĘDNĄ OCENĘ ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PRZEDSTAWIONĄ W UZASADNIENIU WYROKU PRZEZ OGRANICZENIE TEJ OCENY WYŁĄCZNIE DO KONFRONTACJI ZASKARŻONEJ DECYZJI Z POSTANOWIENIU DOWODOWYM ORGANU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., I NADANIU TEMU POSTANOWIENIU KLUCZOWEGO ZNACZENIA DLA PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE SKORO ORGAN KONTROLI SKARBOWEJ UZNAŁ, IŻ SKARŻĄCA MOGŁA ZAOSZCZĘDZIĆ W LATACH 1992-2000 KWOTĘ 540.000,- ZŁ, PODCZAS GDY Z TREŚCI POSTANOWIENIA DOWODOWEGO NIE WYNIKA, ŻE KWOTA TA MOGŁA BYĆ ŹRÓDŁEM FINANSOWANIA JEJ WYDATKÓW 2001 R., JAK TEŻ NIE WYNIKA UZNANIE JEJ POCHODZENIA ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, W KONSEKWENCJI: b) ZAWĘŻENIE GRANIC ROZPOZNANIA SPRAWY POPRZEZ POMINIECIE OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY WYKAZANYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE I WSKAZANIE W ZAJĘTYM STANOWISKU NA OKOLICZNOŚCI NIEWYCZERPUJĄCE ISTOTNY SPRAWY I W EFEKCIE BŁĘDNE PRZYJĘCIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, c) NIEZASADNE UZNANIE, ŻE W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU ORGAN PODATKOWY NARUSZYŁ PRZEPISY ART. 121 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY I, ŻE NARUSZENIE TO UZASADNIAŁO UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI, d) NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ PRZEZ WSA DO WSZYSTKICH ARGUMENTÓW ZAWARTYCH W STANOWISKU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYRAŻONYM W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, e) BŁĘDNE PRZYJĘCIE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU, IŻ KLUCZOWE ZNACZENIA DLA WYNIKU POSTĘPOWANIA MIAŁO POSTANOWIENIE DOWODOWE DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., WYDANE W TOKU POSTĘPOWANIA POTWIERDZAJĄCE FAKT POSIADANIA PRZEZ SKARŻĄCĄ ZASOBÓW FINANSOWYCH W SKRYTCE DOMOWEJ W KWOCIE 540.000,- ZŁ MIMO BRAKU DOWODU W AKTACH SPRAWY O POCHODZENIU TYCH ZASOBÓW ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, f) DOKONANIE BŁĘDNEJ OCENY PRAWNEJ W UZASADNIENIU WYROKU PRZEZ UZNANIE, ŻE ZASTOSOWANIE PRZEPISU ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., W ODNIESIENIU DO STANU FAKTYCZNEGO PRZYJĘTEGO PRZEZ SĄD, NIE BYŁO W SPRAWIE UZASADNIONE, A W KONSEKWENCJI ZAWARCIE W UZASADNIENIU WYROKU BŁĘDNYCH WSKAZAĆ, CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA, KTÓRE NARZUCAJĄ Z GÓRY SPOSÓB PRZYSZŁEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PRZEZ WSKAZANIE: "PONOWNIE ROZPATRUJĄC SPRAWĘ ORGANY OBOWIĄZANE BĘDĄ UWZGLĘDNIĆ UZNANA WCZEŚNIEJ KWOTĘ OSZCZĘDNOŚCI W WYSOKOŚCI 540.000,- ZŁ, JAKO ŹRÓDŁA WYDATKÓW SKARŻĄCEJ BADANEGO ROKU PODATKOWEGO", A TYM SAMYM POZBAWIENIE ORGANU MOŻLIWOŚCI UWZGLĘDNIENIE PRZEZ ORGANY OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH NIE BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM ROZWAŻAŃ I OCENY SĄDU, A TYM SAMYM ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA CELEM WYDANIA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, g) POPRZEZ UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI PODCZAS, GDY ZACHODZIŁY PODSTAWY DO ODDALENIA SKARGI. ZARZUCONO RÓWNIEŻ NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., W ZW. Z ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A) P.P.S.A., POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, ŻE SAM FAKT POSIADANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH STANOWI DOSTATECZNĄ PODSTAWĘ DLA UZNANIA POKRYCIA PONIESIONYCH WYDATKÓW W 2003 R. PODCZAS, GDY DYSPOZYCJA ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. WYMAGA, ABY MIENIE TO POCHODZIŁO Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. W ZWIĄZKU Z TAK POSTAWIONYMI ZARZUTAMI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. W PIŚMIE Z DNIA 19 MARCA 2010 R., PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ PODTRZYMAŁ DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE ORAZ WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI KASACYJNEJ. WYROKIEM Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE UCHYLIŁ ZASKARŻONY WYROK W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU . W UZASADNIENIU WYROKU NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYJAŚNIŁ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY , UCHYLAJĄC DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 1 LIPCA 2009 R., W PRZEDMIOCIE ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO ZA 2003 ROK PRZEDMIOTEM OCENY UCZYNIŁ JEDYNIE POSTANOWIENIE Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., ODMAWIAJĄCE PRZEPROWADZENIA WNIOSKOWANEGO PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ DOWODU Z UWAGI NA MOŻLIWOŚĆ ZAOSZCZĘDZENIA W LATACH 1992-2000 KWOTY 540.000,- ZŁ. W KONSEKWENCJI ZA ZASADNY NALEŻAŁO UWZGLĘDNIĆ ZARZUT SKARGI KASACYJNEJ DOTYCZĄCY NARUSZENIA ART. 133 § 1 I 134 §1 P.P.S.A. OCENY TAKIEJ, ŻE PRZEDMIOTEM KONTROLI NIE BYŁA DECYZJA, NIE MOŻE ZMIENIĆ ZAWARTE W UZASADNIENIU ORZECZENIA STWIERDZENIE, ŻE W KONSEKWENCJI PÓŹNIEJSZE ZAKWESTIONOWANIE W ZASKARŻONEJ DECYZJI FAKTU POSIADANIA OSZCZĘDNOŚCI PRZEZ SKARŻĄCĄ W/W WYSOKOŚCI JAKO ŹRÓDŁA FINANSOWANIA WYDATKÓW W 2001 I 2003 R., NARUSZA NIE TYLKO ZASADĘ ZAUFANIA DO ORGANÓW SKARBOWYCH WYRAŻONĄ W ART. 121 §1 ORDYNACJI PODATKOWEJ , ALE ZASADĘ SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW WYRAŻONĄ W ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ". W OCENIE SĄDU DRUGIEJ INSTANCJI NIE DO ZAAKCEPTOWANIA JEST STANOWISKO O EWENTUALNYM NARUSZENIU PRZEZ ORGANY PODATKOWE WSKAZANYCH POWYŻEJ PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ. ISTOTA ADMINISTRACYJNEGO TOKU INSTANCJI POLEGA NA DWUKROTNYM ROZSTRZYGNIĘCIU TEJ SAMEJ SPRAWY, NIE ZAŚ NA KONTROLI ZASADNOŚCI ARGUMENTÓW POSTAWIONYCH W STOSUNKU DO ORZECZENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, CZY TEŻ ARGUMENTACJI ZAWARTEJ W JEDNYM ZE ZGROMADZONYCH W SPRAWIE DOWODÓW, DO JAKICH NALEŻY ZALICZYĆ NIEWĄTPLIWIE POSTANOWIENIE O ODMOWIE PRZEPROWADZENIA DOWODÓW. DOPUSZCZALNE JEST WIĘC PONOWNE PRZEPROWADZENIE OCENY ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, KTÓRA TO NIE MUSI POTWIERDZAĆ OCENY PRZEPROWADZONEJ PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. ODMIENNA OCENA MATERIAŁU DOWODOWEGO ZOSTAŁA ZAWARTA JEDYNIE W TREŚCI JEDNEGO Z DOWODÓW ZGROMADZONYCH W SPRAWIE, A NIE W TREŚCI DECYZJI, OD KTÓREJ ZOSTAŁO ZŁOŻONE ODWOŁANIE. ZDANIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZA NIEDOPUSZCZALNE NALEŻY UZNAĆ ORZEKANIE PRZEZ SĄD ADMINISTRACYJNY TYLKO CO DO NIEKTÓRYCH ELEMENTÓW "SPRAWY PODATKOWEJ", W SYTUACJI, GDY SPRAWA DOTYCZY ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO. NIEZWIĄZANIE SĄDU ADMINISTRACYJNEGO GRANICAMI SKARGI POWODUJE, ŻE SĄD MA OBOWIĄZEK ROZPATRZYĆ SPRAWĘ ROZSTRZYGNIĘTĄ ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z PUNKTU WIDZENIA ZGODNOŚCI Z PRAWEM CAŁEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ORAZ, IŻ SĄD TEN POWINIEN ZAWSZE ZBADAĆ, CZY PRZEDMIOT ZASKARŻENIA MIEŚCI SIĘ W KATALOGU AKTÓW LUB CZYNNOŚCI MOGĄCYCH PODLEGAĆ ZASKARŻENIU. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WSKAZAŁ, ŻE SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONUJĄC KONTROLI ZASKARŻONEJ DECYZJI Z NARUSZENIEM ART. 133 § 1 I ART.134 § 1 P.P.S.A., NARUSZYŁ 141 § 4 TEJ USTAWY POPRZEZ ZWIĄZANIE ORGANU OCENĄ PRAWNĄ, W SYTUACJI GDY PRZEDMIOTEM ROZWAŻAŃ PRZED SĄDEM PIERWSZEJ INSTANCJI NIE BYŁ CAŁY MATERIAŁ ZGROMADZONY W SPRAWIE. W TYM STANIE RZECZY UNIEMOŻLIWIONO SĄDOWI WYŻSZEJ INSTANCJI ZORIENTOWANIE SIĘ, CZY PRZESŁANKI, NA KTÓRYCH OPARŁ SIĘ SĄD NIŻSZEJ INSTANCJI SĄ TRAFNE, ALBOWIEM WSZYSTKIE OCENY ZAWARTE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU NALEŻY UZNAĆ PRZYNAJMNIEJ ZA PRZEDWCZESNE. W KONSEKWENCJI ZARZUTY DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO WYMYKAJĄ SIĘ SPOD KONTROLI NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY PO PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE NINIEJSZA SPRAWA BYŁA PRZEDMIOTEM WYROKOWANIA NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, KTÓRY W WYNIKU SKARGI KASACYJNEJ, WYROKIEM Z 16 LISTOPADA 2011 R., UCHYLIŁ ZASKARŻONY WYROK I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU . W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, W ROZPATRYWANEJ PRZEZ SĄD ORZEKAJĄCY SPRAWIE ZACHODZI SYTUACJA PRZEWIDZIANA W ART. 190 P.P.S.A., ZGODNIE Z KTÓRYM SĄD, KTÓREMU SPRAWA ZOSTAŁA PRZEKAZANA, ZWIĄZANY JEST WYKŁADNIĄ PRAWA DOKONANĄ W TEJ SPRAWIE PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY. POWOŁANY WYŻEJ PRZEPIS W SPOSÓB JEDNOZNACZNY WYZNACZA KIERUNEK POSTĘPOWANIA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRY NIE POSIADA JUŻ NA TYM ETAPIE POSTĘPOWANIA SĄDOWO ADMINISTRACYJNEGO SWOBODY W ZAKRESIE WYKŁADNI PRAWA, JAK RÓWNIEŻ NIE MOŻE ODSTĄPIĆ OD WSKAZAŃ CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA, ZAWARTYCH W WYROKU SĄDU WYŻSZEJ INSTANCJI. MOŻLIWOŚĆ ODSTĄPIENIA OD ZAWARTEJ W ORZECZENIU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYKŁADNI PRAWA MOŻE NASTĄPIĆ JEDYNIE W SYTUACJACH WYJĄTKOWYCH W SZCZEGÓLNOŚCI, JEŻELI STAN FAKTYCZNY SPRAWY USTALONY W WYNIKU PONOWNEGO JEJ ROZPOZNANIA ULEGŁ TAK ZASADNICZEJ ZMIANIE, ŻE DO NOWO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO NALEŻY STOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA ODMIENNE OD WYJAŚNIONYCH PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY (POR. WYROK SN Z DNIA 9 LIPCA 1998 R., SYGN. AKT L PKN 226/98, OSNAP 1999, NR 15, POZ. 486), JAK RÓWNIEŻ W PRZYPADKU, GDY PRZY NIEZMIENIONYM STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY, PO WYDANIU ORZECZENIA PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY, ZMIENIŁ SIĘ STAN PRAWNY (TAK: H. KNYSIAK - MOLCZYK [W:] H. KNYSIAK - MOLCZYK, M. ROMAŃSKA, T. WOŚ, PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. KOMENTARZ, WYDAWNICTWO PRAWNICZE LEXISNEXIS 2005). ODNOSZĄC PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ ROZWAŻANIA DO OKOLICZNOŚCI ROZPOZNAWANEJ SPRAWY, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NIE STWIERDZIŁ ZAISTNIENIA PRZESŁANEK UMOŻLIWIAJĄCYCH ODSTĄPIENIE OD OCENY PRAWNEJ WYRAŻONEJ W WYŻEJ PRZYWOŁANYM WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. OZNACZA TO, ŻE DALSZE ROZWAŻANIA NA TEMAT LEGALNOŚCI ZASKARŻONEGO AKTU BĘDĄ PROWADZONE W OPARCIU O STANOWISKO SĄDU WYŻSZEJ INSTANCJI. W OCENIE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO SKARGA J. W. NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM SFORMUŁOWANE ZARZUTY NIE ZNAJDUJĄ UZASADNIENIA W OBOWIĄZUJĄCYM STANIE PRAWNYM I FAKTYCZNYM SPRAWY. KWESTIE SPORNE W SPRAWIE SPROWADZAJĄ SIĘ ZATEM DO OCENY, CZY ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY BYŁ WYSTARCZAJĄCY DO PODJĘCIA ROZSTRZYGNIĘCIA I CZY WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2003 R., MIENIA ORAZ POCHODZĄCEGO Z LAT POPRZEDNICH, BYŁA WYSTARCZAJĄCA NA POKRYCIE PONOSZONYCH W TYM ROKU WYDATKÓW? ODPOWIADAJĄC NA POWYŻSZE PYTANIE W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻY PRZEDSTAWIĆ PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO DOTYCZĄCE KONSTRUKCJI PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH LUB NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W ŹRÓDŁACH UJAWNIONYCH ALBOWIEM KONSTRUKCJA TA DETERMINUJE W ZNACZNYM STOPNIU PROCES POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, ROZKŁAD CIĘŻARU DOWODU. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 20 UST. 1 U.P.D.F., ZA PRZYCHODY Z INNYCH ŹRÓDEŁ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 10 UST. 1 PKT 9, UWAŻA SIĘ W SZCZEGÓLNOŚCI "PRZYCHODY NIE ZNAJDUJĄCE POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH". W MYŚL ART. 20 UST. 3 TEJ USTAWY WYSOKOŚĆ PRZYCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH USTALA SIĘ NA PODSTAWIE PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA W ROKU PODATKOWYM WYDATKÓW I WARTOŚCI ZGROMADZONEGO W TYM ROKU MIENIA, JEŻELI WYDATKI TE I WARTOŚCI NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. JAK WYNIKA Z PRZYTOCZONEGO WYŻEJ PRZEPISU ART. 20 UST. 3 U.P.D.F., KONSTRUKCJA PRZYCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH LUB NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W ŹRÓDŁACH UJAWNIONYCH OPIERA SIĘ NA PRZYROŚCIE AKTYWÓW PODATNIKA, JAK RÓWNIEŻ NA WYSOKOŚCI JEGO WYDATKÓW. ORGAN PODATKOWY WYSOKOŚĆ PRZYCHODU PODATNIKA USTALA NA PODSTAWIE ZNAMION ZEWNĘTRZNYCH, TJ. WYDATKÓW ŚWIADCZĄCYCH O SYTUACJI EKONOMICZNEJ PODATNIKA. W TYM CELU PRZYRÓWNUJE WYSOKOŚĆ WYDATKÓW, JAKIE PODATNIK PONIÓSŁ W CIĄGU ROKU PODATKOWEGO, DO UZYSKANYCH PRZYCHODÓW, ZARÓWNO OPODATKOWANYCH, JAK I ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA, ORAZ ZASOBÓW FINANSOWYCH, KTÓRE ZGROMADZIŁ WCZEŚNIEJ. W PRZYPADKU USTALENIA, ŻE PONIESIONE WYDATKI PRZEKRACZAJĄ PRZYCHODY ORAZ ZGROMADZONE WCZEŚNIEJ ZASOBY FINANSOWE, ORGAN PODATKOWY ZYSKUJE UPRAWNIENIA DO PRZYJĘCIA, ŻE POWSTAŁA RÓŻNICA STANOWI PRZYCHÓD PODATNIKA NIEZNAJDUJĄCY POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCY ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 21 MARCA 2007 R., SYGN. AKT II FSK 437/06). ORGANY PODATKOWE NIE MAJĄ OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA FAKTYCZNEGO ŹRÓDŁA, Z KTÓREGO ZOSTAŁY POKRYTE OWE WYDATKI, A JEDYNIE POWINNOŚĆ STWIERDZENIA WIELKOŚCI PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA WYDATKÓW, A TAKŻE TO CZY PONIESIONE WYDATKI MIESZCZĄ SIĘ W ZGROMADZONYM PRZEZ NIEGO MIENIU, O KTÓRYM MOWA W TYM PRZEPISIE. MIENIE ZGROMADZONE PRZEZ PODATNIKA W LATACH POPRZEDZAJĄCYCH ROK, W KTÓRYM DOKONANO WYDATKÓW, ABY MOGŁO STANOWIĆ ŹRÓDŁO POKRYCIA WYDATKÓW PONIESIONYCH W ROKU NASTĘPNYM, W MYŚL ART. 20 UST. 3 U.P.D.F., MUSI MIEĆ WALOR LEGALNOŚCI, TZN. MUSI POCHODZIĆ WYŁĄCZNIE Z OPODATKOWANYCH PRZYCHODÓW ALBO Z PRZYCHODÓW ZWOLNIONYCH Z OBOWIĄZKU PODATKOWEGO, (POR. WYROK NSA Z DNIA 15 STYCZNIA 2009 R., SYGN. AKT II FSK 1442/07). O ILE ZATEM W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM DOTYCZĄCYM DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU ZOSTANIE STWIERDZONE PONIESIENIE WYDATKÓW PRZEKRACZAJĄCYCH ZNACZNIE ZEZNANY DOCHÓD, TO NA PODATNIKU CIĄŻY WYKAZANIE, ŻE WYDATKI TE ZNAJDUJĄ POKRYCIE W OKREŚLONYM ŹRÓDLE PRZYCHODÓW LUB POSIADANYCH ZASOBACH, POCHODZĄCYCH Z TZW. LEGALNYCH ŹRÓDEŁ. ISTOTĄ POWYŻSZEJ REGULACJI JEST BOWIEM OPODATKOWANIE ZGROMADZONEGO PRZEZ PODATNIKA MIENIA, NIEZNAJDUJĄCEGO POKRYCIA W MIENIU OPODATKOWANYM LUB WOLNYM OD OPODATKOWANIA, KTÓRE WCZEŚNIEJ MIMO ISTNIENIA OBOWIĄZKU NIE ZOSTAŁO OPODATKOWANE. TEGO RODZAJU CIĘŻAR DOWODZENIA WYMUSZA NA PODATNIKU USTAWODAWCA POPRZEZ WYKORZYSTANIE KONSTRUKCJI DOMNIEMANIA PRAWNEGO ZAWARTEGO W ART. 20 UST. 3 U.P.D.F. WYJAŚNIENIA PODATNIKA STANOWIĄ DOWÓD W TAKIM POSTĘPOWANIU, LECZ PODLEGAJĄ OCENIE ORGANU PODATKOWEGO I ICH WARTOŚĆ DOWODOWA ZALEŻY OD TEGO CZY SĄ ONE PRAWDOPODOBNE (POR. WYROK NSA Z DNIA 21 MARCA 1996 R., SYGN. AKT SA/WR 1905/96). ORGANY PODATKOWE NIE MAJĄ - W SPRAWACH DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU - OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA Z WŁASNEJ INICJATYWY DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH STANOWISKO PODATNIKA. TEN OSTATNI POWINIEN, W TROSCE O OCHRONĘ WŁASNEGO INTERESU, AKTYWNIE WŁĄCZYĆ SIĘ DO POSTĘPOWANIA, PRZEDSTAWIAJĄC STOSOWNĄ DOKUMENTACJĘ LUB POWOŁUJĄC SIĘ NA INNE DOWODY UMOŻLIWIAJĄCE ODTWORZENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY (POR. WYROK NSA Z DNIA 2 KWIETNIA 2008 R., SYGN. AKT II FSK 121/07). PRZY TYM OPÓŹNIENIE W ZGŁASZANIU WNIOSKÓW DOWODOWYCH, ZMIENNOŚĆ ARGUMENTACJI W NICH ZAWARTYCH SĄ PRZESŁANKAMI, NA PODSTAWIE KTÓRYCH ORGAN PODATKOWY MOŻE DOKONYWAĆ OCENY WIAROGODNOŚCI DOWODÓW. Z UWAGI NA SPECYFICZNY CHARAKTER POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO PROWADZONEGO W TRYBIE ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., ORGAN PODATKOWY OBOWIĄZANY JEST PRZEPROWADZIĆ ZE SZCZEGÓLNĄ STARANNOŚCIĄ POSTĘPOWANIE DOWODOWE. W OCENIE SĄDU STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE POSTĘPOWANIE DOWODOWE BYŁO STARANNE, NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA TJ. ART. 233 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 121 § 1, ART. 122, ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 180, ART. 187 § 1, ART. 188, ART. 191, ART. 194 § 1 I 3, ART. 197 § 1, ART. 199A, ART. 210 § 4 W ZW. Z ART. 235 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), W ZW. Z ART. 31 UST. 1 I 24 UST. 2 USTAWY Z DNIA 28 WRZEŚNIA 1991 R., O KONTROLI SKARBOWEJ (DZ. U. 2004 R., NR 8, POZ. 65 ZE ZM.). WBREW TWIERDZENIOM SKARŻĄCEJ, NIE WYKAZANO BOWIEM BRAKU NALEŻYTEJ STARANNOŚCI W PROWADZENIU NINIEJSZEJ SPRAWY PRZEZ ORGANY OBU INSTANCJI WYRAŻAJĄCYM SIĘ W JEJ ROZSTRZYGNIĘCIU BEZ PEŁNEJ ZNAJOMOŚCI JEJ STANU FAKTYCZNEGO ORAZ MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE. W OCENIE SĄDU NIE SPOSÓB ZGODZIĆ SIĘ Z ZARZUTEM SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCYM NARUSZENIA ART. 123 § 1, ART. 124, ART. 121 § 1 ART. 210 § 4 I ART. 233 § 1 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ POZBAWIENIE SKARŻĄCEJ - PO ZŁOŻENIU PRZEZ NIĄ DO AKT NOWEGO DOWODU W POSTACI UMOWY POŻYCZKI - PRAWA DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TYM SAMYM POZBAWIENIE STRONY PRAWA DO CZYNNEGO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU. ZASADNIE ORGAN WSKAZAŁ, ŻE J. W. W NAWIĄZANIU DO PISM DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ O ODMOWIE PRZEPROWADZENIA DOWODU ORAZ O WYZNACZENIU TERMINU DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PRZEDSTAWIŁA SWOJE STANOWISKO NA PIŚMIE. ZATEM NIE SPOSÓB PRZYJĄĆ, ŻE ZOSTAŁA POZBAWIONA PRAWA DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W OCENIE SĄDU PRAWIDŁOWO ORGAN ODWOŁAWCZY NIE PODZIELIŁ ZARZUTU NARUSZENIA ZASADY OKREŚLONEJ W ART. 123 ORDYNACJI PODATKOWEJ, GDYŻ NA KAŻDYM ETAPIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA SKARŻĄCA MIAŁA MOŻLIWOŚĆ AKTYWNEGO W NICH UCZESTNICTWA OSOBIŚCIE LUB PRZEZ USTANOWIONEGO PEŁNOMOCNIKA. JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, DĄŻĄC DO USTALENIA PRAWIDŁOWEGO STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, WIELOKROTNIE WZYWAŁ STRONĘ, BĄDŹ JEJ PEŁNOMOCNIKA DO PRZEDŁOŻENIA ISTOTNYCH DOWODÓW MAJĄCYCH WPŁYW NA USTALENIE WYSOKOŚCI PRZEDMIOTOWEGO ZOBOWIĄZANIA W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2003 ROK, A TAKŻE REALIZOWAŁ ZŁOŻONE PRZEZ STRONĘ W TYM POSTĘPOWANIU WNIOSKI DOWODOWE ORAZ ZAJMOWAŁ STANOWISKO ODNOŚNIE PODNIESIONYCH ZASTRZEŻEŃ DO PROTOKOŁU Z KONTROLI. W OCENIE SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI PROWADZIŁY POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZAPEWNIAJĄC W NIM CZYNNY UDZIAŁ STRONY SKARŻĄCEJ. JEŻELI ZATEM SKARŻĄCA KWESTIONOWAŁA USTALENIA ORGANÓW W ZAKRESIE OKREŚLONYCH FAKTÓW, TO JEJ RZECZĄ BYŁO PRZEDSTAWIENIE DOWODÓW, KTÓRE MOGŁYBY POTWIERDZIĆ, ŻE STAN FAKTYCZNY SPRAWY W RZECZYWISTOŚCI JEST ODMIENNY OD USTALONEGO PRZEZ ORGANY OBU INSTANCJI. ZDANIEM SĄDU, OCENIAJĄC ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO NIE PODZIELIŁ ZARZUTÓW SKARŻĄCEJ W KWESTII NIEWYJAŚNIENIA, W KTÓRYM ROKU SKARŻĄCA UZYSKAŁA KWOTĘ, BĘDĄCĄ PRZEDMIOTEM DECYZJI I OPODATKOWANIA. W OCENIE SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI, KIERUJĄC SIĘ DYSPOZYCJĄ ART. 20 UST. 3 W ZWIĄZKU Z ART. 30 UST. 1 PKT 7 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, PRAWIDŁOWO UJĘŁY PO STRONIE WYDATKÓW I ZGROMADZONEGO MIENIA ROKU 2003 WYDATKI ZWIĄZANE Z: ZAKUPEM MIESZKANIA W G. PRZY UL. M., BIEŻĄCYM UTRZYMANIEM SKARŻĄCEJ I ZAPŁACONYM W 2003 R., PODATKIEM DOCHODOWYM ORAZ ZAŁOŻENIEM LOKATY W FUNDUSZU [...], ZAŚ PO STRONIE PRZYCHODÓW, STANOWIĄCYCH ŹRÓDŁO PONIESIONYCH WYDATKÓW ORGANY - WYNIKU PRZEPROWADZONYCH POSTĘPOWAŃ PRZYJĄŁ OSZCZĘDNOŚCI, PRZYCHODY Z NAJMU I ZWROT NADPŁACONEGO PODATKU. POWYŻSZE USTALENIA ZNALAZŁY SWOJE UZASADNIENIE W TREŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W OCENIE SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI USTALIŁY W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI KWOTY PONIESIONYCH WYDATKÓW ORAZ WARTOŚĆ ZGROMADZONYCH ZASOBÓW FINANSOWYCH, STWIERDZAJĄC PRZY TYM, ŻE SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA W SPOSÓB BEZSPORNY I JEDNOZNACZNY, ŻE WYDATKI ALBO ZGROMADZONE ŚRODKI LUB MIENIE ROKU 2003 ZNAJDUJĄ POKRYCIE W OKREŚLONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW LUB W POSIADANYCH ZASOBACH. PRAWIDŁOWO ORGAN SKONSTATOWAŁ, ŻE SKORO SKARŻĄCA WSKAZYWAŁA NA KOLEJNE ŹRÓDŁA UZYSKANIA PRZYCHODÓW, KTÓRYMI SFINANSOWANO WYDATKI W ROKU 2003, TO NA NIEJ SPOCZYWAŁ OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA BĄDŹ UPRAWDOPODOBNIENIA ISTNIENIA TEGO ŹRÓDŁA PRZYCHODU. W KONTEKŚCIE POWYŻSZYCH ROZWAŻAŃ, W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE NA ORGANACH OBU INSTANCJI SPOCZYWAŁ CIĘŻAR DOWODZENIA, JAKIE W ROKU PODATKOWYM SKARŻĄCA PONIOSŁA WYDATKI I MIENIE JAKIEJ WARTOŚCI ZOSTAŁO W TYM ROKU ZGROMADZONE. W OCENIE SĄDU ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY BEZSPORNIE POTWIERDZA, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI OBOWIĄZKU TEGO NALEŻYCIE DOPEŁNIŁY, BOWIEM PO DOKONANEJ ANALIZIE I OCENIE ZEBRANYCH DOWODÓW BEZSPRZECZNIE WSKAZANO W UZASADNIENIACH DECYZJI PODATKOWYCH, ŻE OPODATKOWANIU W 2003 ROKU ZRYCZAŁTOWANYM 75% PODATKIEM DOCHODOWYM OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ BĄDŹ NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU PODLEGAŁA ŁĄCZNA KWOTA 241.451,92 ZŁ. ORGANY ZASADNIE, W OCENIE SĄDU PRZYJĘŁY, ŻE SKARŻĄCA NIE UDOWODNIŁA, IŻ ŹRÓDŁEM POKRYCIA TEGO WYDATKU BYŁY DOCHODY LEGALNE I OPODATKOWANE BĄDŹ ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA. CIĘŻAR DOWODZENIA TEGO, ŻE WYDATKI TE I WARTOŚCI ZNAJDUJĄ POKRYCIE W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, KTÓRE POCHODZI Z PRZYCHODÓW JUŻ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, ZASADNIE PRZERZUCONY ZOSTAŁ NA PODATNIKA. SKORO SKARŻĄCA W TOKU POSTĘPOWANIA STWIERDZIŁA, ŻE ZGROMADZIŁA OSZCZĘDNOŚCI W KWOCIE 540.000,- ZŁ, TO NA NIEJ SPOCZYWAŁ OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA, ŻE DYSPONOWAŁA TAKĄ SUMĄ. ZASADNIE ORGANY PRZYJĘŁY, ŻE STRONA WIEDZIEĆ POWINNA Z JAKICH ŹRÓDEŁ POCHODZĄ ZGROMADZONE PRZEZ NIĄ ZASOBY, CO ZNACZNIE OGRANICZA UZYSKANIE TYCH INFORMACJI PRZEZ ORGAN. W OCENIE SĄDU ZA NIEUZASADNIONY UZNAĆ TAKŻE NALEŻY ZARZUT DOTYCZĄCY PRAWIDŁOWOŚCI SPORZĄDZENIA PROTOKOŁU Z CZYNNOŚCI KONTROLNYCH. PRAWIDŁOWE JEST STANOWISKO ORGANU, ŻE PROTOKÓŁ Z KONTROLI ZOSTAŁ POPRAWNIE SPORZĄDZONY I SPEŁNIA WYMOGI STAWIANE PROTOKOŁOWI Z KONTROLI W ROZUMIENIU PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ. NIE JEST ZATEM TRAFNY ZARZUT NARUSZENIA ART. 290 § 2 PKT 4 I 6 W ZW. Z ART. 173 § 1 I § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ALBOWIEM PROTOKÓŁ Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ZAWIERA WSZYSTKIE ELEMENTY WYMIENIONE W ART. 290 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W TYM OKREŚLENIE MIEJSCA I CZASU PRZEPROWADZENIA KONTROLI ORAZ OCENĘ PRAWNĄ SPRAWY BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM KONTROLI. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 292 ORDYNACJI PODATKOWEJ DO PROTOKOŁU ZASTOSOWANO RÓWNIEŻ POSTANOWIENIA ROZDZIAŁU 11. ZGODNIE Z ART. 290 § 6 ORDYNACJI PODATKOWEJ KWESTIONOWANY PROTOKÓŁ Z POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ZOSTAŁ SKUTECZNIE DORĘCZONY SKARŻĄCEJ WRAZ Z POUCZENIEM O PRZYSŁUGUJĄCYM STRONIE PRAWIE DO ZŁOŻENIA ZASTRZEŻEŃ LUB WYJAŚNIEŃ W TERMINIE 14 DNI OD DNIA DORĘCZENIA TEGOŻ PROTOKOŁU. KORZYSTAJĄC PRZYSŁUGUJĄCEGO UPRAWNIENIA, SKARŻĄCA WNIOSŁA ZASTRZEŻENIA DO PROTOKOŁU Z KONTROLI, KTÓRE ZOSTAŁY ROZPATRZONE PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. W OCENIE SĄDU ZASKARŻONA DECYZJA ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NIE NARUSZA PRZEPISÓW ART. 121 § 1, ART. 122 I ART. 187 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ROZSTRZYGNIĘCIE WĄTPLIWOŚCI ORGANU NA NIEKORZYŚĆ SKARŻĄCEJ, PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPOSÓB NARUSZAJĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW SKARBOWYCH I ZANIECHANIE PODJĘCIA NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, ALBOWIEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ANALIZUJĄC I OCENIAJĄC ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY ORAZ MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ PISMA SKARŻĄCEJ, ZAWIERAJĄCEGO ZARZUTY PRZECIW DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WEZWAŁ J. W. NA PRZESŁUCHANIE W CHARAKTERZE STRONY NA OKOLICZNOŚĆ USTALENIA ŹRÓDEŁ SFINANSOWANIA PONIESIONYCH W ROKU 2003 WYDATKÓW. ORGAN PRZESŁUCHAŁ SKARŻĄCĄ, Z POWYŻSZEJ CZYNNOŚCI SPORZĄDZONO STOSOWNY PROTOKÓŁ, A NASTĘPNIE WYZNACZONO SKARŻĄCEJ 7-DNIOWY TERMIN DO ZAPOZNANIA SIĘ Z AKTAMI SPRAWY I WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. Z PRAWA TEGO STRONA SKORZYSTAŁA, NIE WNOSZĄC ŻADNYCH UWAG. SĄD STWIERDZIŁ ZATEM, ŻE ORGANY OBU INSTANCJI PROWADZIŁY POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZAPEWNIAJĄC W NIM CZYNNY UDZIAŁ STRONY SKARŻĄCEJ I UWZGLĘDNIAJĄC WSZYSTKIE WNIOSKI DOWODOWE PRZEZ NIĄ ZŁOŻONE W OBU POSTĘPOWANIACH. ZATEM ZARZUT NARUSZENIA ART. 122 W ZW. Z ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ RÓWNIEŻ NALEŻY UZNAĆ ZA CHYBIONY. W OCENIE SĄDU ORGANY PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI W ZAKRESIE WYSTARCZAJĄCYM DLA POTRZEB PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY PRZEPROWADZIŁY POSTĘPOWANIE DOWODOWE, KTÓREGO WYNIKI BEZ PRZEKROCZENIA GRANIC USTAWOWYCH PODDAŁY RZETELNEJ ANALIZIE I OCENIE WYCIĄGAJĄC LOGICZNIE POPRAWNE I MERYTORYCZNIE UZASADNIONE WNIOSKI. NATOMIAST FAKT, ŻE MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W SPRAWIE ZOSTAŁ ODMIENNIE OD WOLI SKARŻĄCEJ OCENIONY PRZEZ ORGANY NIE ŚWIADCZY O NARUSZENIU ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. W OCENIE SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI PRAWIDŁOWO OCENIŁY NA POSTAWIE ZEBRANYCH DOWODÓW W SPRAWIE, ŻE BRAK BYŁO PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIE KOSZTÓW UTRZYMANIA W WYSOKOŚCI 18.000 ZŁ, BOWIEM SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA ŻADNYCH DOWODÓW W CELU UWIARYGODNIENIA TYCH KOSZTÓW. ZASADNIE ORGAN NIE ZGODZIŁ SIĘ Z TWIERDZENIEM STRONY, ŻE SKARŻĄCA "SPRECYZOWAŁA" W PROTOKOLE PRZESŁUCHANIA TE WYDATKI, PONIEWAŻ JAK PODKREŚLONO POZA OGÓLNIKOWYMI WYJAŚNIENIAMI POWODÓW ZMIANY WYSOKOŚCI WCZEŚNIEJ WSKAZANYCH WYSOKOŚCI KOSZTÓW BIEŻĄCEGO UTRZYMANIA W 2003 R., Z KWOTY 30.000 ZŁ DO KWOTY 18.000 ZŁ - SKARŻĄCA W ŻADEN SPOSÓB NIE UDOWODNIŁA, ANI TEŻ NIE UPRAWDOPODOBNIŁA, ŻE PONIESIONE PRZEZ NIĄ W TYM ROKU KOSZTY UTRZYMANIA DOMU, MEDIA, ŻYWNOŚĆ, ZIMĄ OGRZEWANIE BUDYNKU PRZEZ NIĄ ZAJMOWANEGO I KOSZTY PONOSZONE W ZWIĄZKU Z POSIADANIEM INNYCH NIERUCHOMOŚCI, BYŁY FAKTYCZNIE MNIEJSZE NIŻ WSKAZYWANE W TOKU POSTĘPOWANIA PRZEZ NIĄ SAMĄ 30.000,- ZŁ. ZDANIEM SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI, OCENIAJĄC ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁY, ŻE NIEPRAWDOPODOBIEŃSTWEM JEST, ABY SKARŻĄCA, JAKO BARDZO AKTYWNY INWESTOR SWOICH A NAWET POŻYCZANYCH, WOLNYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH WE WCZEŚNIEJSZYCH LATACH, PRZECHOWYWAŁABY W SCHOWKU W DOMU PRZEZ CAŁY ROK ŚRODKI PIENIĘŻNE W KWOCIE 540.000,- ZŁ I W TEN SPOSÓB ŚWIADOMIE REZYGNOWAŁA Z INTRATNEGO ZYSKU W POSTACI CHOCIAŻBY ODSETEK W PRZYPADKU ZDEPONOWANIA TYCH ŚRODKÓW W BANKU. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY FAKT TEN JEST NIEZROZUMIAŁY I EKONOMICZNIE NIEUZASADNIONY, A PONADTO OCZYWIŚCIE SPRZECZNY Z DOTYCHCZASOWYM SPOSOBEM ZARZĄDZANIA ZASOBAMI FINANSOWYMI. PRZY CZYM JAK WYNIKA Z PRZESŁUCHANIA SKARŻĄCEJ, NIE WYJAŚNIŁA ONA PRZEKONYWUJĄCO MOTYWU TAKIEJ ZMIANY SPOSOBU POSTĘPOWANIA ZE SWOIMI OSZCZĘDNOŚCIAMI. SĄD MA NA UWADZE, ŻE SKARŻĄCA MOGŁA DYSPONOWAĆ SWOIMI ŚRODKAMI WEDŁUG WŁASNEGO UZNANIA, JEDNAKŻE W SYTUACJI GDYBY ISTOTNIE SKARŻĄCA POSIADAŁA NA KONIEC ROKU 2000 KWOTĘ 540.000,- ZŁ W GOTÓWCE I PRZECHOWYWAŁA JĄ W SKRYTCE ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W DOMU, ODRACZANIE TERMINU PŁATNOŚCI NALEŻNOŚCI ZA KUPIONE W GRUDNIU ROKU 2000 MIESZKANIE W WYSOKOŚCI 240.000,- ZŁ O NIEMALŻE ROK, BUDZI UZASADNIONE WĄTPLIWOŚCI CO DO FAKTU POSIADANIA TYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH. PRAWIDŁOWE JEST ZATEM ROZUMOWANIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ŻE SKARŻĄCA W ROKU 2001 I 2003 NIE DYSPONOWAŁA OSZCZĘDNOŚCIAMI W WYSOKOŚCI 540.000,- ZŁ PRZECHOWYWANYMI W DOMU W SKRYTCE, JAK RÓWNIEŻ NIE POSIADAŁA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH NA RACHUNKACH BANKOWYCH, BĄDŹ RACHUNKACH INWESTYCYJNYCH, CZY TEŻ PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH W WYSOKOŚCI POZWALAJĄCEJ NA SFINANSOWANIE POWYŻSZEGO WYDATKU. ZDANIEM SĄDU WYJAŚNIENIA SKARŻĄCEJ O POSIADANIU W DOMU NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2001 R., OSZCZĘDNOŚCI W WYSOKOŚCI 540.000,- ZŁ I ICH PRZECHOWYWANIU PRZEZ CAŁY ROK 2001 WŁAŚCIWIE ZOSTAŁY OCENIONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE JAKO NIEWIARYGODNE I WĄTPLIWE, TAKŻE Z TEGO POWODU, ŻE GDYBY SKARŻĄCA DYSPONOWAŁA TAKIMI ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI NA KONIEC ROKU 2000, TO WÓWCZAS DOKONAŁABY ZAPŁATY ZA NABYTĄ NIERUCHOMOŚĆ W MOMENCIE PRZENIESIENIA NA NIĄ PRAWA WŁASNOŚCI DO LOKALU MIESZKALNEGO, A NIE ODRACZAŁABY O ROK TERMINU PŁATNOŚCI CENY ZAKUPU. SĄD NIE PODZIELA STANOWISKA STRONY W KWESTII WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI Z NARUSZENIEM ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W OCENIE SĄDU PODNIESIONY ZARZUT JEST NIETRAFNY, ALBOWIEM ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MÓGŁ MIEĆ ZASTOSOWANIA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, PONIEWAŻ SPÓR NIE DOTYCZYŁ ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA STOSUNKU PRAWNEGO LUB PRAWA, LECZ FAKTU I TERMINU POKRYCIA PRZEZ SKARŻĄCĄ WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z NABYCIEM NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE UMOWY SPRZEDAŻY. PRZEDMIOTEM ROZWAŻAŃ SĄ USTALENIA FAKTYCZNE, A NIE USTALENIA CO DO PRAWA. POZA ZAKRESEM NORMY Z ART. 199A § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ POZOSTAJĄ OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNE SPRAWY. ORGANY OBU INSTANCJI W DECYZJACH PODATKOWYCH NIE PODWAŻAŁY FAKTU ZAWARCIA UMOWY SPRZEDAŻY ANI TEŻ JEJ POSTANOWIEŃ, JEDNAKŻE MOMENT UISZCZENIA ZAPŁATY ZA NABYTĄ NIERUCHOMOŚĆ POZA UMOWNYM OKRESEM PROLONGATY SPRAWIŁ, ŻE ORGANY NIE DAŁY WIARY, IŻ SKARŻĄCA NA KONIEC ROKU 2000 POSIADAŁA ŚRODKI PIENIĘŻNE W BANKACH ORAZ W DOMU W KWOCIE 540.000,- ZŁ I PRZEZ CAŁY ROK 2001 ZACHOWAŁA JE, AŻ DO DNIA ZAPŁATY ZA KUPIONĄ NIERUCHOMOŚĆ. ODNOSZĄC SIĘ DO PODNIESIONEGO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 68 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE W ZW. Z ART. 20 UST. 1 I 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH POPRZEZ JEGO ZASTOSOWANIE, WSKUTEK CZEGO OPODATKOWANO PRZYCHODY SKARŻĄCEJ Z LAT 1992-2000 POMIMO UPŁYWU OKRESU PRZEDAWNIENIA, SĄD STWIERDZA, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY W ZASKARŻONEJ DECYZJI W SPOSÓB PRAWIDŁOWY I WYCZERPUJĄCY ZAPREZENTOWAŁ STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH ZAJĘTE W TEJ KWESTII. ZASADNIE ORGAN UZNAŁ, ŻE W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE NIE DOSZŁO ANI DO PRZEDAWNIENIA PRAWA DO WYDANIA DECYZJI USTALAJĄCEJ PRZEDMIOTOWE ZOBOWIĄZANIE ANI TEŻ DO PRZEDAWNIENIA TAK USTALONEGO ZOBOWIĄZANIA. TYM SAMYM BRAK JEST PODSTAW DO UZNANIA, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA Z DNIA 1 LIPCA 2009 R., ORAZ POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA Z DNIA 10 GRUDNIA 2007 R., ZOSTAŁY WYDANE Z NARUSZENIEM POWYŻSZYCH PRZEPISÓW. W OCENIE SĄDU, ORGANY OBU INSTANCJI WZIĘŁY POD UWAGĘ FAKT, ŻE SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, ŻE ŹRÓDŁEM POKRYCIA PONIESIONYCH W ROKU 2003 WYDATKÓW BYŁY PRZECHOWYWANE W DOMU ŚRODKI PIENIĘŻNE POCHODZĄCE Z TYTUŁU UDZIELONEJ POŻYCZKI, Z LOKAT BANKOWYCH I RACHUNKÓW INWESTYCYJNYCH, ZE SPRZEDAŻY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH, SAMOCHODÓW W LATACH 1996-2000. TYMCZASEM ROZMIAR I WIELKOŚĆ DOCHODÓW UZYSKANYCH Z TYTUŁU INWESTYCJI PODJĘTYCH W LATACH 1996-2000, NIE ZOSTAŁ W TYM POSTĘPOWANIU W SPOSÓB BEZSPORNY PRZEZ SKARŻĄCĄ WYKAZANY. ZATEM, W OCENIE SĄDU, ZASADNIE ORGANY OBU INSTANCJI UZNAŁY, ŻE CZĘŚĆ ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH, KTÓRYMI SKARŻĄCA SFINANSOWAŁA WYDATKI ROKU 2003 NIE POCHODZIŁY ZE ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW UJAWNIONYCH I OPODATKOWANYCH BĄDŹ ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA, A WOBEC TEGO ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI ZASTOSOWANIA ART. 20 UST. 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W OCENIE SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI PODJĘŁY W TOKU PROWADZONYCH POSTĘPOWAŃ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY, A TAKŻE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ROZPATRZYŁ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, A PROWADZONE W TYM WZGLĘDZIE POSTĘPOWANIE SPEŁNIAŁO WYMOGI RZETELNOŚCI, WYCZERPUJĄCEGO CHARAKTERU ORAZ WYJAŚNIENIA WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI DANEJ SPRAWY. ORGANY OBU INSTANCJI PODJĘŁY BOWIEM SZEREG CZYNNOŚCI CELEM WERYFIKACJI TWIERDZEŃ SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCYCH EWENTUALNYCH MOŻLIWOŚCI ZGROMADZENIA MAJĄTKU. DLATEGO TEŻ NIE MOŻNA W SPORNEJ SPRAWIE PODZIELIĆ STANOWISKA SKARŻĄCEJ ODNOŚNIE NARUSZENIA PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁYBY MIEĆ WPŁYW NA WYNIK JEJ MERYTORYCZNEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. W OCENIE SĄDU, NIE JEST ZASADNY ZARZUT SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCY NARUSZENIA ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCA JĄ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZOSTAŁY PRAWIDŁOWO UZASADNIONE I ZAWIERAJĄ ZARÓWNO PEŁNE UZASADNIENIE FAKTYCZNE JAK I PRAWNE. ORGANY OBU INSTANCJI W DECYZJACH PODATKOWYCH OPISAŁY STAN FAKTYCZNY SPRAWY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, WSKAZAŁY FAKTY, KTÓRE UZNAŁY ZA UDOWODNIONE, DOWODY, KTÓRYM DAŁY WIARĘ ORAZ PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁY WIARYGODNOŚCI. Z KOLEI UZASADNIENIE PRAWNE DECYZJI ZAWIERA WYJAŚNIENIE PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA CO CZYNI ZADOŚĆ WYMOGOM ZAWARTYM W ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZDANIEM SĄDU ORGANY OBU INSTANCJI W OPARCIU O ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY W SPRAWIE ORAZ O JEGO ANALIZĘ I OCENĘ PRAWIDŁOWO STWIERDZIŁY, ŻE WYDATKI PONIESIONE PRZEZ SKARŻĄCĄ W 2003 ROKU NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH ORAZ WOLNYCH OD OPODATKOWANIA I W KONSEKWENCJI PRAWIDŁOWO ZASTOSOWAŁY PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO - ART. 20 UST. 1 I 3 I ART. 30 UST. 1 PKT 7 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH USTALAJĄC ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW ORAZ NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH ZA 2003 R. Z TYCH WZGLĘDÓW, UZNAJĄC SKARGĘ ZA NIEUZASADNIONĄ SĄD NA MOCY ART. 151 USTAWY - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ORZEKŁ, JAK W SENTENCJI.