I SA/Wa 2122/11

WyrokWSA w Warszawie2012-03-14

Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Elżbieta Sobielarska, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Ministrowi Infrastruktury należy wymierzyć grzywnę za niewykonanie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego, mimo wydania decyzji po wniesieniu skargi na bezczynność?
Ratio decidendi
Skoro strona po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku wniosła skargę na bezczynność, a organ nie wykonał wyroku w wyznaczonym terminie, sąd jest zobligowany do wymierzenia grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA. Wydanie decyzji po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania ani oddalenia skargi, a sąd rozważa jedynie wysokość grzywny.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na Ministra Infrastruktury za niewykonanie prawomocnego wyroku WSA z dnia 24 lutego 2010 r., który uchylił decyzje Ministra z dnia 25 lutego 2009 r. i 15 września 2009 r. odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji z 1963 r. Mimo upływu terminu na załatwienie sprawy, Minister nie wydał decyzji. Skarżąca domagała się wymierzenia grzywny. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na wydanie decyzji w dniu 25 października 2011 r.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej grzywnę w wysokości 2.000 zł oraz zasądził od Ministra na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 457 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska WSA Iwona Kosińska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. G. w sprawie wymierzenia grzywny Ministrowi Infrastruktury w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1942/09 1. wymierza Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej A. G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 13 lipca 2011 r., A. G. reprezentowana przez adwokata A. S. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Ministra Spraw Wewnętrznych z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1942/09. Ponadto skarżąca zażądała ukarania organu grzywną – stosownie do art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Uzasadniając skargę skarżąca zaznaczyła, że wspomnianym wyżej wyrokiem uchylono decyzje Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r., i z dnia [...] września 2009 r., wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej. Pomimo zebrania materiału dowodowego niezbędnego do ponownego rozstrzygnięcia sprawy oraz zawiadomienia stron o terminie załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2011 r., Minister Infrastruktury nie wydał decyzji. Skarżąca podkreśliła, że taki stan naraża stronę wnioskującą na wymierne straty wynikające z braku możliwości dysponowania nieruchomością w sytuacji istnienia podstaw do jej zwrotu na rzecz dawnych właścicieli. W odpowiedzi na skargę Minister infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1963 r., utrzymującej w mocy ww. orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy z dnia [...] września 1963 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie sąd rozważał argumenty skargi w sprawie wymierzenia grzywny Ministrowi Infrastruktury, z powodu bezczynności polegającej na nie wydaniu decyzji rozstrzygającej sprawę stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1963 roku, w przedmiocie odmowy ustanowienia własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] i przy ulicy [...]. Przepis art. 154 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej powoływana jako p.p.s.a.) stanowi, że w razie przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym akt lub czynność, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z paragrafu 3 przepisu art. 154 p.p.s.a. wynika, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi , o której mowa w paragrafie 1 w/w przepisu , nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Skoro tak, to zważywszy na chronologię zdarzeń prawnych opisanych w skardze podkreślenia wymaga okoliczność, że wobec faktu skorzystania przez skarżącą z prawa do złożenia przedmiotowej skargi, sąd zobligowany został treścią powyższego przepisu do wymierzenia grzywny. Poza sporem bowiem pozostaje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w dniu [...] lutego 2010 roku wyrok uchylający decyzje Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 roku oraz z dnia [...] września 2009 roku odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1963 roku. Skarżąca pismem z dnia 13 lipca 2011 roku wezwała Ministra Infrastruktury do wykonania powyższego wyroku, czego jednak organ nie uczynił do dnia złożenia skargi do sądu w dniu 28 września 2011 roku. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu [...] października 2011 roku Minister Infrastruktury wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z treścią paragrafu 6 przywoływanego przepisu rozważania sądu dotyczyć zatem mogły jedynie wysokości wymierzonej grzywny. Wobec czego, sąd rozważając wysokość grzywny wziął pod uwagę fakt, że na datę orzekania, decyzja w przedmiotowej sprawie została wydana przez Ministra Infrastruktury, dlatego uznał, że wymierzenie grzywny w kwocie 2000 złotych odpowiada okolicznością przedmiotowej sprawy i spełni swoje zadanie. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 Lex nr 459927). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., opierając rozstrzygnięcie o kosztach na przepisie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło