II SA/Rz 1273/11

z dnia 14 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Wojewody [...] w [..]. z dnia 17 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. T.K. wystąpiła ze skargą na decyzję Wojewody [...] w [..] z 17.11.2011 r., nr [..], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [..] z 7.10.2011 r. nr [..] orzekającą o utracie przez T.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 6.10.2011 r. W toku czynności przygotowawczych mających na celu przygotowanie sprawy do jej rozpoznania na rozprawie ustalono, że T.K. jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w P. z [..].06.2008 r., sygn. akt I Ns [..]/08. Postanowieniem z [..].12.2009 r., sygn. akt III RNs [..]/08 Sąd Rejonowy w P. ustanowił dla T.K. kuratora w osobie D.K. Postanowieniem z [..].03.2011 r., sygn. akt III RNs [..]/10 Sąd ten zmienił własne postanowienie z [..].12.2009 r. zmieniając osobę kuratora na H.B, upoważniając go do reprezentowania i zarządu majątkiem ubezwłasnowolnionej częściowo T.K. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 27.01.2012 r. wezwano H.B. do zatwierdzenia dokonanych przez T.K. czynności, tj. wniesienia skargi i wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zakreślono kuratorowi termin 7 dni na udzielenie odpowiedzi pod rygorem odrzucenia skargi oraz pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w przypadku nieudzielenia odpowiedzi. Doręczenia w/w wezwania dokonano 2.02.2012 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. W świetle przepisu art. 25 §1 P.p.s.a. osoba fizyczna posiada zdolność sądową, co oznacza że może występować przed sądem administracyjnym jako strona. Natomiast zdolność procesową, tj. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, co wynika z art. 26 §1 P.p.s.a. Osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Jak z kolei stanowi art. 27 P.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli lat trzynaście, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo. Przedstawicielem osoby fizycznej posiadającej ograniczoną zdolność do czynności prawnych jest kurator (art. 16 §2 Kc) ustanawiany na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) w trybie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Przepis art. 181 §1 Kro stanowi, że kurator osoby ubezwłasnowolnionej częściowo jest powołany do jej reprezentowania i do zarządu jej majątkiem tylko wtedy, gdy sąd opiekuńczy tak postanowi. Osoby fizyczne nie posiadające zdolności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym mogą dokonywać czynności procesowych tylko przez przedstawiciela ustawowego, co wynika z powołanego już art. 27 P.p.s.a. Jej samodzielne dokonanie przez tę osobę jest wadliwe i wymaga konwalidacji przez zatwierdzenie zdziałanej czynności przez przedstawiciela ustawowego takiej osoby. Zgodnie bowiem z art. 58 §1 pkt 5 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy. Odrzucenie skargi z tego powodu następuje dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. To zaś nakłada na przewodniczącego obowiązek ustalenia osoby przedstawiciela ustawowego, jeżeli skarżący go posiada, oraz jego wezwania do zatwierdzenia czynności samodzielnie zdziałanych przez osobę nie posiadającą zdolności procesowej (częściowo ograniczoną), zakreślając mu w tym celu odpowiedni termin. Z ustaleń Sądu wynika, że kurator T.K. został zgodnie z art. 181 §1 Kro powołany do jej reprezentowania, a wynika to z sentencji postanowienia Sądu Rejonowego w P. z [..].03.2011 r., sygn. akt III RNs [..]/10. To zaś powoduje, że czynności procesowych w niniejszym postępowaniu częściowo ubezwłasnowolnia T.K. mogła dokonywać wyłącznie przez swojego przedstawiciela ustawowego. Zatwierdzenie takie mieści się w prawie reprezentacji i spełnia wymóg z art. 58 §2 P.p.s.a. Wobec tego, że czynności procesowe w postaci wniesienia skargi oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy dokonała ona samodzielnie przewodniczący wydziału wezwał ustalonego przedstawiciela ustawowego – kuratora do ich zatwierdzenia. Ten w zakreślonym terminie 7 dni czynności tych nie zatwierdził, pomimo że wezwanie doręczono mu skutecznie wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania. W tych okolicznościach skarga T. K. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 5 i §3 P.p.s.a. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z 2.03.2012 r.