II SA/Gd 970/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w 7 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Wojewody z dnia 20 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 20 października 2011r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia 11 lipca 2011r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzja ostateczną nr [...] z dnia 26 maja 2008r. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie sprawy: Decyzją nr [...] z dnia 12 stycznia 2005r., Starosta, zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie "B" Spółka z o. o. pozwolenia na budowę zespołu elektrowni wiatrowych (21 elektrowni, linia napowietrzna 110kv, stacja elektroenergetyczna 110/3-GPZ K. wraz z infrastrukturą, lina elektroenergetyczna kablowa 30kv wraz z kanalizacją światłowodową) na terenie działek nr [...] obręb K. należących do skarżącej Spółki; nr [...] obręb R. S. i nr [...] obręb S. Skarżąca Spółka z o. o. "A" wydzierżawiła w/wym. działki w obrębie K. inwestorowi Spółce z o. o. "B" i była stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia 12 stycznia 2005r. Decyzją z dnia 16 sierpnia 2006r. Starosta przeniósł powyższe pozwolenie na budowę na "C" Spólkę z o. o. W dniu 18 kwietnia 2008r. nowy inwestor wystąpił z wnioskiem o zmianę decyzji nr [...] z dnia 12 stycznia 2005r. w zakresie zmiany: typu 8 elektrowni wiatrowych, dróg dojazdowych, placów montażowych, linii kablowych na działkach nr [...] obręb R. S. oraz nr [...] obręb S. Decyzją z dnia 26 maja 2008r. nr [...] Starosta wyraził zgodę na zmianę pozwolenia na budowę. Decyzja zmieniająca pozwolenie na budowę została doręczona Spółce z o. o. "D" będącej właścicielem działek, których dotyczyła zmiana pozwolenia na budowę i z pominięciem stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją z dnia 12 stycznia 2005r. W dniu 10 grudnia 2008r. skarżąca "A" Spółka z o. o. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 26 maja 2008r., podnosząc, że nie brała udziału w tym postępowaniu bez własnej winy oraz wyjaśniła, że zachowała termin na złożenie wniosku. Decyzją z dnia 11 lipca 2011r. (po ponownym rozpoznaniu sprawy) Starosta odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 26 maja 2008r.. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ I instancji powołał art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 kpa. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 11 grudnia 2008r. Zgodnie z art. 148 wniosek o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ przytoczył treść wniosku o wznowienie, w którym wskazano, że wiadomość o zmianie decyzji firma "A" reprezentowana przez J. B. powzięła z zawiadomienia Urzędu gminy K. zamieszczonego w siedzibie Urzędu Gminy K. i na stronie internetowej w dniu 21 października 2008r.-zawiadomienie to nosiło datę 20 października 2008r. Organ I instancji ustalił, że doszło w sprawie do naruszenia terminu miesięcznego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Organ powołał się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010r. sygn. akt IV SA/Po 506/09, w którym Sąd stwierdził, że jednomiesięczny termin na żądanie wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić od organu, który ją wydał, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informację pozwalające na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu o takie dane jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia, nie jest też konieczne aby strona dokładnie poznała jego treść, wystarczy, że posiada informację czego dana decyzja dotyczy. W przypadku , gdy strona wnioskuje o wznowienie postępowania na podstawie okoliczności jej znanej przed wydaniem decyzji ostatecznej, uznać należy, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 par. 3 kpa. "A" Spółka z o. o. w Z. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając jej: - naruszenie art. 148 kpa, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie, pomimo prawidłowej wykładni tego przepisu (uzależniającej rozpoczęcie biegu terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania od dnia dowiedzenia się o treści decyzji) wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 26 maja 2008r. z uwagi na niedochowanie przez Spółkę terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania, podczas gdy z powołanego jako dowód oświadczenia Prezesa Zarządu Spółki z dnia 22 czerwca 2009r. wynika, że o rozstrzygnięciu decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 11 listopada 2008r z zawiadomienia Wójta Gminy, a zatem termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania został zachowany, - art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 75 §1 kpa, art. 78 § 1 kpa oraz art. 7 kpa poprzez wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania pomimo nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności poprzez pominięcie dowodu z dokumentu-oświadczenia Prezesa zarządu Spółki z dnia 22 czerwca 2009r,. na okoliczność, kiedy Spółka powzięła wiadomość o zmianie decyzji z dnia 12 stycznia 2005r. o pozwoleniu na budowę oraz poprzez nieprzeprowadzenie w celu ustalenia tej okoliczności postępowania dowodowego we własnym zakresie, - art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 11 oraz art. 8 kpa poprzez wadliwe uzasadnienie decyzji bez jakiegokolwiek wskazania na jakich dowodach organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie, nie wyjaśnienie dlaczego odmówił mocy dowodowej przedstawionemu przez Spółkę dokumentowi oraz poprzez brak spójnego i logicznego uzasadnienia przyczyn, dla których w świetle dokonanej wykładni przepisu art. 148 kpa odmówił on wznowienia postępowania, -art. 123 kpa w zw. z art. 77 § 2 kpa poprzez niewydanie postanowienia dotyczącego przeprowadzenia zgłoszonego przez Spółkę dowodu z oświadczenia Prezesa Zarządu Spółki z dnia 22 czerwca 2009r., co uniemożliwiło Spółce ewentualne zaskarżenie tego postanowienia w niniejszym postępowaniu. Powołując się na powyższe odwołująca wniosła o: -uchylenie w całości decyzji Starosty oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wznowienie postępowania oraz - na podstawie art. 136 kpa o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia dowodów zebranych w sprawie poprzez dopuszczenie zgłoszonego przez Spółkę dowodu z dokumentu- oświadczenia Prezesa Zarządu Spółki z dnia 22 czerwca 2005r. na okoliczność, kiedy Spółka powzięła wiadomość o fakcie zmiany decyzji z dnia 12 stycznia 2005r. o pozwoleniu na budowę, a przypadku uznania przez organ II instancji, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygniecie, a zatem, że brak jest podstaw do orzeczenia co do istoty sprawy odwołująca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie organowi I instancji sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania przedstawiono uzasadnienie wyżej przedstawionych zarzutów, podnosząc w szczególności, że organ I instancji dopuścił się w sprawie szeregu uchybień proceduralnych, polegających m.in. na nieprzeprowadzeniu wnioskowanego postępowania dowodowego, na ustaleniu z niewyjaśnionych w uzasadnieniu decyzji przyczyn, że termin na wniesienie skargi nie został zachowany, na braku jakiegokolwiek wyjaśnienia motywów rozstrzygniecia znajdujących oparcie w materiale dowodowym albowiem uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów kpa, jest nielogiczne i niespójne, niezrozumiałe co uniemożliwia merytoryczna polemikę z jego treścią. Wojewoda zaskarżoną decyzją z dnia 20 października 2011tr. 2011r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ administracji, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania, jest zobowiązany z urzędu zbadać zachowanie terminu, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu do złożenia wniosku stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie odniósł się do pism Prezesa Zarządu J. B., który wiedząc o toczącym się postępowaniu przed Starostą, w którym to postępowaniu nie został uznany za stronę, korespondował z organem I instancji. Wojewoda powołał się na pismo skarżącej z dnia 30 maja 2008r i odpowiedź Starosty z dnia 3 czerwca 2008r. Starosta nie odniósł się również do pisma Wojewody z dnia 16 lipca 2008r, przy którym odesłano organowi I instancji, błędnie przesłane jako odwołanie od decyzji z dnia 26 maja 2008r. akta sprawy dotyczące wydania tej decyzji. Powyższe pismo zostało w dniu 18 lipca 2008r doręczone skarżącej. W piśmie tym Wojewoda wyczerpująco przedstawił sytuację, informując podmioty o nr decyzji, dniu wydania oraz pokrótce o przedmiocie sprawy. Organ II instancji wskazał również, że w trakcie postępowania prowadzonego przez Starostę w dniu 20 maja 2011r. wpłynęło pismo Spółki z o.o. "C". Powołując się na powyższe organ odwoławczy wskazał, że skarżąca, o ile wcześniej prawdopodobnie wiedziała o toczącym się postępowaniu w sprawie zmiany decyzji nr [...] z korespondując z organem I instancji, to z pewnością powzięła informację o wydanej decyzji w dniu 18 lipca 2008r., po doręczeniu ww. pisma Wojewody. W takim stanie rzeczy termin na wniesienie odwołania upłynął 18 sierpnia 2008r. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia wiadomości przez stronę o wydaniu danej decyzji. Istotne jest, aby do strony dotarła wiadomość o wydanej decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Niewziecie pod uwagę opisanego pisma Wojewody stanowiłoby naruszenie art. 107 § 3 kpa. Wskazano, że na stronie żądającej wznowienia ciąży obowiązek udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedziała się o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Z kolei obowiązkiem organu administracji jest ocena przez stronę dowodów i przedstawienie swojego stanowiska w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Wymogów tych nie spełniła decyzja organu I instancji. Nadto organ I instancji wbrew wymogowi art. 149 § kpa rozstrzygnął sprawę wydając decyzję, w sytuacji gdy właściwą formą załatwienia sprawy powinno być postanowienie, zastosowanie formy decyzji jest nieprawidłowe, lecz ostatecznie nie wpływa to wynik sprawy. Wojewoda podał, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa organ odwoławczy może utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Wskazano, ze postępowanie prowadzone przed Starostą Słupskim zawierało wady, jednakże nie wpłynęły one na treść rozstrzygnięcia Organ II instancji podał, że wznowienie postępowania na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu na złożenie wniosku stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa i z tej przyczyny Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wznowienia postępowania na skutek uchybienia terminu na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w decyzję wniosła "A" Spólka z o.o. w Z., zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1) naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na podjęciu rozstrzygnięcia na podstawie nierozpatrzonego w całości materiału dowodowego w związku z pominięciem zgłoszonego przez skarżącą dowodu na okoliczność istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, a także na dokonaniu ustaleń niewynikających z rozpatrywanego materiału dowodowego, 2) naruszenie art. 7, art. 8 oraz art. 11 kpa w związku z art. 107 § 3 kpa poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do twierdzeń skarżącej oraz zgłoszonego przez nią dowodu z oświadczenia Prezesa Zarządu skarżącej za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie dotyczących terminu dowiedzenia się przez skarżącą o treści rozstrzygnięcia decyzji z dnia 26 maja 2008r. oraz poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przekroczenie przy wydawaniu decyzji granic swobodnej oceny dowodów przejawia się w uchybieniu przez Wojewodę obowiązkowi dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz obowiązkowi rzetelnego i pełnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, a także w dokonaniu ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym. Okoliczność zachowania przez skarżącą terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania była okolicznością kluczową dla rozstrzygnięcia. Pomimo, że skarżąca przedstawiła dowód na okoliczność, kiedy powzięła informację o treści decyzji z dnia 26 maja 2008r. Wojewoda nie tylko pominął ten dowód, opierając swoje rozstrzygniecie tylko na części materiału dowodowego, ale z tej rozpatrzonej części materiału dowodowego wywiódł wnioski z tego materiału niewynikające. Jednocześnie Wojewoda przyjął, że w piśmie z dnia 16 lipca 2008r. wyczerpująco przedstawił sytuację, informując podmioty o nr decyzji, dniu wydania oraz pokrótce czego sprawa dotyczyła. Przedmiotowe pismo wskazuje wprawdzie datę i numer decyzji zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 12 stycznia 2005r., jednakże nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że pokrótce informuje ono o tym, czego dotyczyła zmiana decyzji z dnia 12 stycznia 2005r., decyzją z dnia 26 maja 2008r. Odnośnie decyzji z dnia 26 maja 2008r., to z pisma tego wynika wyłącznie, że zmieniono nią decyzję z dnia 12 stycznia 2005r. oraz, że skierowano ją do podmiotów, wśród których nie znajdowała się skarżąca. Informacja o treści rozstrzygnięcia nie wynika również z powoływanego pisma Starosty z dnia 23 czerwca 2008r., gdyż zawarty w piśmie opis decyzji odnosi się do decyzji nr [...], a nie do decyzji nr [...]. Powołując się na powyższe podniesiono, że na podstawie pism powołanych w uzasadnieniu decyzji nie można wywnioskować, że skarżąca w oparciu o te pisma mogła dowiedzieć się o treści rozstrzygnięcia. Skarżąca podniosła, że postępowanie wyjaśniające nie powinno zostać w sprawie zakończone dopóki organy nie ustaliły w sposób niewątpliwy i na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału, czy termin na wniesienie podania o wznowienie został zachowany, Wojewoda wybiórczo ocenił materiał dowodowy, gdyż pominął w uzasadnieniu zgłoszony przez skarżąca dowód. Z tej przyczyny ustalenia Wojewody uznać należy za dowolne, dokonane bez wszechstronnego rozpatrzenia sprawy. Wojewoda w zaskarżonej decyzji nie zajął stanowiska co do całego materiału dowodowego, pominął ocenę dowodu zgłoszonego przez skarżącą, nie wyjaśnił też przyczyn jego pominięcia, a nadto oparł się na błędnie ustalonych faktach Podniesiono, że Wojewoda przy wydawaniu zaskarżonej decyzji dopuścił się naruszeń, które spowodowały błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, to jest przyjęcie, że skarżąca nie zachowała terminu na wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...], a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej w przypadku, gdyby Wojewoda właściwie ocenił materiał dowodowy musiałby dojść do wniosku, że termin na wznowienie postępowania nie został przez skarżącą uchybiony. Powoduje to, że przesłanki utrzymania mocy decyzji Starosty nie zostały należycie umotywowane a uzasadnienie nie przekonuje o prawidłowości rozstrzygnięcia. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –tekst jednolity Dz. U. z 14 marca 2012r., poz. 270 ). Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Wojewody z dnia 20 października 2011r. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a w sprawie nie doszło do naruszeń przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W dniu 10 grudnia 2008r. skarżąca złożyła podanie o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia 26 maja 2008r. o zmianie decyzji z dnia 12 stycznia 2005r (wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 lipca 2009r. sygn. akt II SA/Gd 260/09, oraz wyrok NSA z dnia z dnia 1 marca 2011r. sygn. akt II OSK 1890/09). Wnioskodawca oparł swoje żądanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wskazując, że nie został zawiadomiony o wszczęciu, przeprowadzeniu i zakończeniu postępowania, zatem bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Wnioskodawca wskazywał, że o wydaniu decyzji dowiedział się w dniu 11 listopada 2008r. z umieszczonego w siedzibie oraz na stronie internetowej Urzędu Gminy K. zawiadomienia Wójta Gminy dotyczącego złożenia przez inwestora wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie typu 12 sztuk elektrowni wiatrowych na działkach nr [...]. Stosownie do art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ administracji jest zobowiązany z urzędu zbadać zachowanie tego terminu. Uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia stanowi o braku podstaw do merytorycznej oceny decyzji kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym. Ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, to jest powzięła informację o istnieniu decyzji i zawartym w nim rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić po jej doręczeniu. Chodzi więc o informację o wydaniu decyzji. Art. 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa dopełnienia wymogu doręczenia decyzji. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy za prawidłowe należy uznać stanowisko, które zajął organ II instancji na podstawie akt sprawy. Sąd zważył, że w sprawie została wydana decyzja nr [...] z dnia 12 stycznia 2005r, o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla Spółki "B". Niespornym jest, że skarżąca brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 12 stycznia 2005r. Natomiast informację o wydaniu decyzji z dnia 26 maja 2008r. nr [...] skarżąca otrzymała już w dniu 27 czerwca 2008r. W dniu tym Spółce doręczono zawiadomienie Starosty, w którym Starosta informuje, że przesyła odwołanie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. z dnia 30 maja 2008r. od decyzji Starosty z dnia 26 maja 2008r (Znak sprawy ([...]) wydanej w sprawie pozwolenia na budowę zespołu elektrowni wiatrowych (tj. 21 elektrowni wiatrowe, linia napowietrzna (...). W piśmie z dnia 30 maja 2008r. skierowanym do Starosty (potraktowanym przez Starostę jako odwołanie) skarżąca podała, że jako właściciel gruntów, na których ma być budowana farma wiatrowa K. przez "C" sp. z o.o. następcę prawnego "B" Sp. z o. o. w S., informuje, że rozwiązała umowę dzierżawy z dniem 31 marca 2008r. z ww. Spółką i w związku z tym cofa zgodę na dysponowanie gruntem na cele budowlane. Natomiast w piśmie z dnia 16 lipca 2008r. Wojewoda zwracając akta Staroście poinformował, że z przedłożonej dokumentacji wynika, że decyzją z dnia 6 maja 2008r. nr [...] zmieniono wcześniejszą decyzję nr [...] z dnia 12 stycznia 2005r. i skierowano ja do podmiotów wśród których nie figuruje firma "A"(. ...). Natomiast powoływane przez skarżącą oświadczenie J. B. z dnia 22 czerwca 2011r. ma treść następującą "Ja niżej podpisany, Prezes Zarządu spółki pod firmą "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w miejscowości Z. wpisanej do KRS (...) uprawniony do jednoosobowej reprezentacji oświadczam, że o fakcie zmiany decyzji administracyjnej z dnia 12 stycznia 2005r. o pozwoleniu na budowę a dotyczącej zmiany ilości sztuk elektrowni wiatrowych dowiedziałem się w dniu 11 listopada 2008r. z zawiadomienia Wójta Gminy z dnia 21 października 2008r. zamieszczonego na stronie internetowej Urzędu Gminy K. oraz w siedzibie Gminy K." Tak jak to wyżej wskazano Sąd uznał, że zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu, albowiem prawidłowo ustalono, że termin miesięczny na wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie został zachowany. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że skarżąca była stroną postępowania zakończonego decyzją z dnia 12 stycznia 2005r, nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestorowi, firmie "B" Powołane wyżej pisma Starosty oraz Wojewody, doręczone skarżącej Spółce, w sposób jednoznaczny wskazują, że decyzją z dnia 23 czerwca 2008r. zmieniono wcześniejszą decyzję z dnia 12 stycznia 2005r., a więc, że została zmieniona decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę zespołu elektrowni wiatrowych oraz, że skarżąca nie brała udziału w tym postępowaniu. Z pism kierowanych przez skarżącą do Starosty wynika też w sposób jednoznaczny, że skarżąca wiedziała, że nowym inwestorem jest następca prawny firmy "B" - Spółka :"C". W takim stanie rzeczy, tak jak to prawidłowo ustalił organ II instancji, najpóźniej w dniu doręczenia skarżącej informacji z dnia 16 lipca 2008r. tj. w dniu 18 lipca 2008r. skarżąca wiedziała o istnieniu decyzji z dnia 26 maja 2008r. i jej przedmiocie –zmianie pozwolenia na budowę z dnia 12 stycznia 2005r. Należy podkreślić, że powzięcie informacji o istnieniu decyzji, nie oznacza pełnego zawiadomienia o jej treści, które następuje poprzez doręczenie decyzji. W tych okolicznościach powoływanie się przez skarżącą na tę okoliczność, że o decyzji z dnia 26 maja 2008r i o treści w niej zawartej dowiedziała się dopiero w dniu 11 listopada 2008r. jest sprzeczne z przywołanymi wyżej dowodami. Uzyskana przez Prezesa J. B. informacja w dniu 11 listopada 2008r. nie może w tym stanie rzeczy stanowić początku biegu terminu na wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Na marginesie jedynie wskazać należy, że stroną postępowania jest Spółka z o.o. "A", z siedzibą w Z., której skutecznie doręczono ww. pisma, stroną nie jest natomiast osoba fizyczna. Nawet uwzględniając stanowisko skarżącej, że Prezes Spółki w dniu 11 listopada 2008r dowiedział się, że w nowym pozwoleniu na budowę zmieniono ilość sztuk elektrowni wiatrowych, to nie oznacza to, że dopiero w tym dniu skarżąca powzięła informację o istnieniu decyzji z dnia 28 maja 2008r. oraz o jej przedmiocie, skoro uczestniczyła w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę w dniu 12 stycznia 2005r., i uzyskała informację, że zostało ono zmienione kilka miesięcy wcześniej. Podzielając część zarzutów skargi wniesionej przez Spółkę "A" dotyczących w szczególności niezajęcia stanowiska co do zgłoszonego dowodu w postaci powołanego oświadczenia Prezesa skarżącej Spółki oraz naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa Sąd uznał, że ostatecznie ustalenie dokonane przez organ II instancji o uchybieniu terminu na wniesienie podania o wznowienie posterowani jest zgodne z prawem i ustalenie to znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Mając powyższe pod uwagę i dziejąc na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę.