II SAB/Kr 4/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi S.K. na bezczynność Wójta Gminy Gnojnik w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy Gnojnik do wydania w terminie 14 dnia aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku S.K. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 4 października 2011 r. w zakresie odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 7 wniosku oraz w zakresie udostępnienia kopii wnioskowanych dokumentów; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. nie stwierdza, że bezczynność postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Wójta Gminy Gnojnik na rzecz skarżącego S.K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 4 października 2011 r. (data wpływu do organu w dniu 3 listopada 2012 r.) S.K. zwrócił się do Wójta Gminy G. z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca wniósł o: 1. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Budowa sali gimnastycznej w L. , oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 2. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Adaptacja budynku na potrzeby biblioteki, Domu Kultury w miejscowości G. , oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 3. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Rozbudowa wielofunkcyjnego budynku na potrzeby Ośrodka Zdrowia, Przedszkola Publicznego oraz świetlicy wiejskiej w miejscowości U. , oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 4. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Budowa sieci oświetlenia ulicznego w G. (inwestycja realizowana przy drodze powiatowej G. ) oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 5. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Budowa oświetlenia w parku w miejscowości G. , oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 6. udzielenie odpowiedzi czy w okresie od 5 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2011 r. były prowadzone jakiekolwiek prace przy realizacji inwestycji pod nazwą: Budowa sieci kanalizacji sanitarnej [....] , oraz o kserokopię zapisanych dwóch ostatnich stron dziennika budowy, prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, 7. udostępnienie informacji w formie kserokopii protokołu odbioru robót przy publicznym przedszkolu w G. , ponadto o udzielenie informacji czy Urząd Gminy G. posiada pozwolenie wodnoprawne na zabudowę rowu przy przedszkolu od strony K.W. , czy został wykonany kosztorys powykonawczy na budowę przedszkola. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy G. pismem z dnia 16 listopada 2011 r. poinformował wnioskodawcę, że informacja publiczna nie może zostać udostępniona w terminie zgodnym z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na fakt, że przygotowanie i przetworzenie żądanych informacji wymaga dłuższego nakładu czasu pracy. Wskazano, że realizacja przedmiotowego wniosku nastąpi do dnia 20 grudnia 2011 r. stosownie do treści art. 13 ust. 2 powołanej ustawy. Następnie pismem z dnia 14 grudnia 2011 r. organ w odpowiedzi na pytania postawione we wniosku z dnia 4 października 2011 r. wskazał, że: "Pytanie 1. - tak, były prowadzone, Pytanie 2. - tak, były prowadzone, Pytanie 3. - tak, były prowadzone, Pytanie 4. - nie, nie były prowadzone, Pytanie 5. - nie, nie były prowadzone, Pytanie 6. - tak były prowadzone, Pytanie 7 - zgodnie z zawartą umową nr [....] z dnia 24 listopada 2010 roku inwestycja nadal jest w trakcie realizacji". Dalej podano, w odpowiedzi na wezwanie w zakresie udostępnienia kserokopii stron dzienników budowy prowadzonych dla inwestycji szczegółowo określonych w treści pisma z dnia 4 listopada 2011 r., że zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dziennik budowy jest urzędowym dokumentem przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności mających miejsce w toku wykonywania robót Obok pozwolenia na budowę wraz z załączonym projektem budowlanym, protokołem odbiorów częściowych i końcowych, rysunków i opisów służących realizacji obiektu, operatów geodezyjnych, książek obmiarów, dziennika montażu w przypadku realizacji obiektów metodą montażu, dziennik budowy stanowi część dokumentacji budowy. Szczegółowe przepisy dotyczące prowadzenia dziennika budowy zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (t. j. Dz.U. z 2002 r., Nr 108, poz. 953 ze zm.). Wskazano, że treść § 9 ust. 1 i 2 cytowanego wyżej rozporządzenia wskazuje zamknięty krąg podmiotów upoważnionych do dokonywania wpisów w dzienniku budowy. Są nimi: inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant, kierownik budowy, kierownik robót budowlanych, osoby wykonujące czynności geodezyjne na terenie budowy, pracownicy organów nadzoru budowlanego i innych organów uprawnionych do kontroli przestrzegania przepisów na budowie - w ramach dokonywania czynności kontrolnych. Nadto osoby, o których mowa w § 6 ust 5 powołanego rozporządzenia upoważnione są do dokonywania wpisów w dzienniku budowy w zakresie, o którym mowa w tym przepisie. Dziennik budowy znajduje się na stałe na terenie budowy lub rozbiórki i jest dostępny dla osób upoważnionych, o których mowa w § 9 ust 1. Organ podniósł, iż biorąc pod uwagę przedstawione powyżej przepisy prawne obowiązujące w przedmiotowej sprawie, uzasadnione jest stwierdzenie, że brak jest podstaw do domagania się przez wnioskodawcę udostępnienia kserokopii dokumentacji budowy, tj. konkretnych stron dzienników budowy dla inwestycji prowadzonych przez Gminę G. w okresie od 5 stycznia do 30 czerwca 2001 r. Pismem z dnia 20 grudnia 2011 r. S.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 4 października 2011 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie w nim wskazanym. Skarżący podał, że w dniu 3 listopada 2011 r. złożył wniosek o udzielenie przez Wójta Gminy G. informacji dotyczących najważniejszych inwestycji realizowanych przez Gminę G. , co związane jest z wydatkowaniem publicznych środków finansowych. Skarżący wnioskował o kopie dokumentów takich jak dzienniki budowy w bardzo ograniczonym zakresie (dwie ostanie strony) lub inną prostą informację, której przy wykazaniu minimalnej dobrej woli można udzielić bez żadnej zwłoki. Podano, że do dnia 20 grudnia 2011 r. skarżący nie otrzymał żadnej informacji dotyczącej jego wniosku z dnia 3 listopada 2011 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy G. wniósł o jej oddalenie. W odniesieniu do wniosku organ podał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 15 ust. 2. Natomiast z ustępu 2 cytowanego wyżej przepisu wynika, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie załatwienia sprawy, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Wobec wskazanej wyżej regulacji Wójt Gminy G. wskazał, że pismem z dnia 16 listopada 2011 r. poinformował wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości zachowania 14-dniowego terminu przewidzianego dla udostępnienia żądanych informacji i ustalił termin załatwienia sprawy do dnia 20 grudnia 2011 r. stosownie do art. 13 ust. 2 wskazanej ustawy. Następnie pismem z dnia 14 grudnia 2011 r. Wójt udzielił informacji w zakresie żądanym przez skarżącego w treści wniosku z dnia 4 października 2011 r. Mając na względzie powyższe organ stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wójt Gminy nie pozostawał w bezczynności. Organ rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 4 października 2011 r. i udzielił pisemnej odpowiedzi na stawiane w piśmie strony zapytania w trybie dostępu do informacji publicznej. Pismo z odpowiedzią doręczono stronie w dniu 20 grudnia 2011 r. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż Wójt Gminy udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zapytanie wnioskodawcy jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność organu do Sądu. A zatem organ zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej dokonał czynności materialno-technicznej polegającej na udzieleniu stosownej odpowiedzi. Podkreślono, że niedochowanie terminu 14 dni wskazanego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest dopuszczalne w trzech przypadkach szczegółowo wskazanych w ustawie. Jednym z takich przypadków jest jego wydłużenie w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej. Podmiot udostępniający jest zobligowany do powiadomienia wnioskodawcy przed upływem 14 dni o powodach opóźnienia oraz do wyznaczenia dodatkowego terminu udostępnienia informacji. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie wskazuje, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne w świetle postanowienia art. 13 ust. 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie Wójt poinformował o powodach opóźnienia, wyznaczył termin realizacji wniosku skarżącego a następnie pismem z dnia 14 grudnia 2011 r. udzielił odpowiedzi na wnioskowane kwestie. Podano, że działaniu Wójta Gminy G. nie sposób przypisać bezczynności w przedmiotowej sprawie. Organ powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Wa 98/2009, zgodnie z którym "z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji" (LexPolonica nr 2148011). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, gdyż skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 LEX nr 236545). Przedmiotem rozpoznania była sprawa ze skargi na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej. Skarżący w swoim wniosku zwrócił się o udzielenie odpowiedzi na sformułowane przez niego pytania oraz o przekazanie kserokopii dwóch ostatnich stron dziennika budowy dla inwestycji wskazanych we wniosku i kserokopii odbioru robót przy publicznym przedszkolu w G. Odpowiedzią na wniosek skarżącego jest pismo Wójta Gminy G. z dnia 14 grudnia 2011 r. doręczone skarżącemu w dniu 20 grudnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Mając na uwadze okoliczność, że skarga do sądu administracyjnego została przez skarżącego złożona w tym samym dniu, w którym doręczone zostało mu pismo z dnia 14 grudnia 2011 r., przyjąć należy, że w dniu złożenia skargi organ nie pozostawał w bezczynności z udzieleniem odpowiedzi na wniosek złożony w dniu 3 listopada 2011 r. Nie musi to jednak oznaczać, że organ nie pozostawał w bezczynności co do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Ocena tej kwestii zależy od treści udzielonej odpowiedzi. W orzecznictwie ugruntowany jest już pogląd, zgodnie z którym o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku (por. np. wyrok WSA w Lublinie z dnia 16 grudnia 2010 r., II SAB/Lu 75/10, LEX nr 756119, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r., II SAB/Wa 280/10, LEX nr 756226). Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym wniesieniem skargi na bezczynność organu możliwe są różne rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub w innych przypadkach, do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może jednak określić, w jaki sposób powinna być rozpoznana sprawa, w której organ pozostaje w bezczynności, nie może bowiem nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Z kolei skarga na bezczynność organów administracji publicznej podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku jej bezzasadności. Z treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że na organy władzy publicznej nałożony został obowiązek udostępnienia informacji publicznej. Do organów władzy publicznej należy zaliczyć organ wykonawczy gminy, jakim jest wójt gminy. Prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez organ i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie organu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Z kolei pojęcie informacji przetworzonej nie jest wprawdzie zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ale w orzecznictwie sądowym pojęcie to jest w przeważającym zakresie definiowane jako taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona będzie więc informacją, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki). Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r., II SA/Wa 1942/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1258/08, opub. w LEX nr 478697 wskazał, że "przetworzenie" informacji, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na dokonaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią. W tej sytuacji należy przyjąć, że np. tzw. anonimizacja decyzji, polegająca na wykreśleniu z niej niektórych elementów formalnych, dotyczących danych osobowych stron bez naruszenia samego rozstrzygnięcia administracyjnego, nie jest przetworzeniem informacji. Skoro tak, decyzja w ten sposób przygotowana do ujawnienia jest informacją publiczną nieprzetworzoną, która powinna być ujawniona bez żadnych dodatkowych warunków. Na tej podstawie można wskazać, że informacją przetworzoną będzie taka informacja, której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Musi więc istnieć informacja źródłowa, podstawowa (prosta), której wykorzystanie w postaci zestawienia, obliczenia, itd. spowoduje powstanie informacji nowej już niejako "przetworzonej" (tak też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05). Niewątpliwie pytania dotyczące realizowania przez Gminę G. konkretnych inwestycji budowlanych w określonym czasie miały charakter wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na pytania te organ udzielił odpowiedzi wskazując w stosunku do konkretnych pytań wnioskodawcy, że dana inwestycja była lub nie była realizowana. Wniosek obejmował jednakże również pytania dotyczące posiadania przez Gminę G. pozwolenia wodnoprawnego na zabudowę rowu przy przedszkolu od strony K.W. oraz pytanie o to, czy został wykonany kosztorys powykonawczy na budowę przedszkola (pytanie 7). Na pytania te nie udzielono odpowiedzi, gdyż ze stwierdzenia organu, że "zgodnie z zawartą umową nr [....] z dnia 24 listopada 2010 roku inwestycja nadal jest w trakcie realizacji" nie wynika w żaden sposób, czy Gmina G. uzyskała pozwolenie wodnoprawne na zabudowę rowu przy przedszkolu od strony K.W. Z kolei o braku wykonania kosztorysu powykonawczego na budowę przedszkola można jedynie wnioskować z faktu, że inwestycja pozostaje w toku, nie spełnia to jednak wymogu jasnego zajęcia stanowiska w kwestii udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącego. W zakresie odpowiedzi na pytanie 7 Wójt Gminy G. pozostaje zatem w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. W następnej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia poprawności załatwienia wniosku skarżącego o przekazanie kserokopii dwóch ostatnich stron dziennika budowy dla inwestycji wskazanych we wniosku oraz kserokopii odbioru robót przy publicznym przedszkolu w G. W kwestii kserokopii odbioru robót przy publicznym przedszkolu w G. można wnioskować, że skoro inwestycja pozostaje w toku to dokumenty takie nie istnieją, nie zmienia to jednak faktu, że wskazanie, że "zgodnie z zawartą umową nr [....] z dnia 24 listopada 2010 roku inwestycja nadal jest w trakcie realizacji" nie spełnia wymogu jasnego zajęcia stanowiska w kwestii udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącego. Udostępnienie informacji publicznej, jej odmowa lub też wykazanie braku posiadania przez organ takiej informacji powinny stanowić nawiązanie do wniosku w sposób nie budzący wątpliwości. Wreszcie rozstrzygnięcia wymaga, czy wniosek o przekazanie kserokopii dwóch ostatnich stron dziennika budowy dla inwestycji wskazanych we wniosku oraz kserokopii odbioru robót przy publicznym przedszkolu w G. był wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej i czy na Wójcie Gminy G. ciążył obowiązek udostępnienia takiej informacji. W ocenie Sądu sporządzenie kopii określonych konkretnych dokumentów ma charakter informacji publicznej i nie powinno być zaliczane do informacji przetworzonej z tego względu, że ich sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych. Jak już wyżej wskazano informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa i stanowią ją nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, lecz również te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Niewątpliwie dziennik budowy jest dokumentem w którego posiadaniu pozostaje inwestor (dziennik budowy stanowi bowiem część dokumentacji budowy - art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, z wnioskiem o wydanie dziennika budowy występuje inwestor, który jest również m.in. upoważniony do dokonywania w nim wpisów - § 4 pkt 1, § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (t. j. Dz.U. z 2002 r., Nr 108, poz. 953 ze zm.), a jeżeli inwestorem jest jednostka samorządu terytorialnego czyli podmiot publicznoprawny realizujący zadania publiczne, to i dziennik budowy służy realizowaniu zadań publicznych przez taki podmiot i jego organy. Z tego względu dostęp do tego dokumentu należy traktować jako dostęp do informacji publicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) jest dokumentacją, do której dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej jeżeli znajduje się ona w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 maja 2008 r., IV SA/Po 545/07, LEX nr 516697, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 grudnia 2007 r., II SA/Go 595/07, LEX nr 459987). Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wójt Gminy G. pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia kserokopii wnioskowanych przez skarżącego dokumentów, gdyż dokumentów tych nie udostępnił, nie wydał też decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W tym stanie rzeczy uwzględniając zakres wniosku skarżącego złożonego w dniu 3 listopada 2011 r. należy stwierdzić, że żądana informacja publiczna nie została w całości udostępniona. Skoro wniosek skarżącego nie został w pełni załatwiony w sposób wskazany w ustawie, zaś bezczynność nie ustała także po wniesieniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), tj. uwzględnił skargę w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 7 wniosku oraz w zakresie udostępnienia kopii wnioskowanych dokumentów i z tego względu zobowiązał Wójta Gminy G. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku S.K. z dnia 4 października 2011 r. (data wpływu do organu w dniu 3 listopada 2012 r.) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pytania zawarte w punkcie 7 wniosku oraz w zakresie udostępnienia kopii wnioskowanych dokumentów. W pozostałym zakresie – w związku z udzieleniem przez organ odpowiedzi na pozostałe pytania zawarte we wniosku - skarga podlegała oddaleniu. Stwierdzenie bowiem przez sąd administracyjny, że podmiot, którego bezczynność zaskarżono, nie pozostaje w powyższym zakresie bezczynny stwarza podstawę do oddalenia skargi w tej części na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) (zob. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt: I OSK 947/09). Mając na uwadze okoliczność, że organ udostępnił w części wnioskowaną informację publiczną oraz ustosunkował się w terminie (określonym w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej) do wniosku skarżącego, chociaż z błędną argumentacją, Sąd nie stwierdził, aby bezczynność w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).