II SO/Lu 2/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Krystyna Sidor Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie oznaczonej sygn. akt II SAB/Rz 64/11 ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu 18 stycznia 2012 r. na rozprawie w sprawie ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Mając powyższe na uwadze, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik, Sędzia WSA Krystyna Józefczyk, sędzia WSA Magdalena Józefczyk, sędzia WSA Ewa Partyka, sędzia NSA Maria Piórkowska, sędzia WSA Robert Sawuła, Sędzia NSA Jerzy Stolarski, Sędzia NSA Stanisław Śliwa, Sędzia NSA Małgorzata Wolska, sędzia WSA Joanna Zdrzałka, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia NSA Maria Serafin – Kosowska, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, Sędzia NSA Jacek Surmacz, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Kazimierz Włoch oraz sędzia delegowany SO – Jarosław Szaro złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, iż nie zachodzą po ich stronie przyczyny wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy II SAB/Rz 64/11, wymienione w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej pppsa (k. 33 - 49). Jednocześnie z zarządzenia z dnia 9 lutego 2012 r. wynika, iż oświadczeń nie złożyły Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna bowiem przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarski oraz Sędzia WSA Barbara Stukan – Pytlowany, gdyż od dnia 17 października 2011 r. do dnia 30 kwietnia 2012 r. jest delegowana do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r. sygn. akt I OW 35/12 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa, w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, ale również wówczas, gdy istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego – art. 19 ppsa. W takim przypadku wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Należy wskazać, iż strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż wskazani we wniosku o wyłączenie sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie złożyli oświadczenia, że nie istnieją w sprawie okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 864/10). Skarżąca w uzasadnieniu wniosku w wyłączenie sędziów zarzuciła wszystkim sędziom brak bezstronności w rozpatrywaniu jej sprawy z uwagi na ingerencję Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II sędziego NSA Stanisława Śliwy w czynności składu orzekającego. Jako przykłady tej ingerencji podała zarządzenie Sędziego Śliwy z dnia 13 września 2011 r. o uznaniu skargi za niedopuszczalną i skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne oraz zarządzenie z dnia 5 stycznia 2012 r. o zmianie sędziego sprawozdawcy. Skarżąca zaznaczyła ponadto, iż brak obiektywizmu Sędziego Śliwy wywodzi z tego, iż podczas rozmowy telefonicznej z Samorządowym Kolegium Odwoławczym uzyskała informację, że Sędzia Śliwa był członkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , a tym samym wnioskuje, że będzie bronił jego stanowiska. Z pisemnego oświadczenia złożonego przez Sędziego NSA Stanisława Śliwę w dniu 9 lutego 2012 r. wynika, iż nie zachodzą po jego stronie przyczyny wyłączenia od rozpoznania sprawy II SAB/Rz 64/11, wymienione w art. 18 i 19 ppsa. Odnosząc się do zarzutów skarżącej skierowanych imiennie do niego, wyjaśnił, że nigdy nie orzekał w Samorządowym Kolegium Odwoławczym , zaś zarządzenia z dnia 5 stycznia 2012 r. i 16 stycznia 2012 r. o zmianie składu sędziowskiego podyktowane były koniecznością zapewnienia prawidłowego rozpoznania przedmiotowej sprawy z uwagi na długotrwałą chorobę sędziego sprawozdawcy wskazanego w zarządzeniu z dnia 13 września 2011. Ponadto wyjaśnił, iż zarządzenie o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne w przedmiocie dopuszczalności skargi zostało wydane 13 września 2011 r., jednakże dalsza analiza akt sprawy spowodowała, że zarządzeniami z dnia 22 września 2011 r. i 28 października 2011 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego, następnie sprawa została skierowana na rozprawę. Odnosząc się do zgłoszonych we wniosku zarzutów należy w pierwszej kolejności wskazać, iż wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) może być natomiast uwzględniony tylko wówczas, gdy okoliczności wskazywane jako mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie, są realne i obiektywne. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego wynikająca z samego przeczulenia strony lub subiektywnego odczucia. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony skarżącej o niekorzystnych działaniach podejmowanych przez sędziego, lecz konieczne jest wskazanie istotnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania do bezstronności sędziego. Samo bowiem przeświadczenie strony skarżącej o braku obiektywizmu wskazanego we wniosku Sędziego NSA Stanisława Śliwy oraz pozostałych Sędziów WSA w Rzeszowie nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 ppsa, ich wyłączenie od orzekania w sprawie. W świetle przedstawionych rozważań, należy uznać, iż zarzuty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów zgłoszone przez skarżącą nie mogą więc zostać przez Sąd uznane za trafne. Skoro więc sformułowane przez skarżącą zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o stronniczości sędziów orzekających w sprawie, wniosek skarżącej nie może być uwzględniony i podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 2 i 3 oraz art. 19 ppsa, Sąd orzekł, jak sentencji.