I SAB/Wa 63/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L., G. T., R. P., R. R., D. U., D. U., A. B., J. S., K. B., A. S., B. B., L. S., M. R. i S. H. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nieprzedłożenia projektu uchwały w sprawie zawarcia umowy użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia odrzucić skargę. J. L., G. T., R. P., R. R., D. U., D. U., A. B., J. S., K. B., A. S., B. B., L. S., M. R. i S. H., działając przez pełnomocnika radcę prawnego J. C., pismem z dnia [...] lutego 2012 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nieprzedłożenia projektu uchwały w sprawie zawarcia umowy użytkowania wieczystego nieruchomości z właścicielami Pawilonów [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że obowiązkiem Prezydenta W. było podjęcie działań, które polegały na przedłożeniu Radzie W. projektu uchwały o bezprzetargowym ustanowieniu użytkowania wieczystego opisanej wyżej nieruchomości. Skarżący zaznaczyli, że podjęcie uchwały przez Radę W. jest czynnością administracyjną, do której stosuje się przepisy ustawy o samorządzie gminnym, tj. art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 208 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Zdaniem skarżących uchwała Rady Miasta dotycząca bezprzetargowego ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości jest bez wątpienia inną czynnością administracyjną. W obszernym uzasadnieniu skargi opisano przebieg postępowania przed organami administracji publicznej wskazując m.in., że o ustanowienie wieczystego użytkowania gruntu w związku z wybudowaniem pawilonów usługowych przy ul. [...] skarżący ubiegają się od [...] marca 1985 r. oraz że bezczynność Prezydenta W. wpływa niekorzystnie na ich sytuację, bowiem nie mogą oni uregulować stanu prawnego władanych nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że zarzuty w niej podniesione są bezzasadne. Organ zaznaczył, że Biuro Gospodarki Nieruchomościami prowadzi na wniosek Izby Rzemieślniczej W. postępowanie w sprawie przekazania nieruchomości położonej przy ul. [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m² w użytkowanie wieczyste na rzecz osób korzystających z pawilonów usługowo-handlowych posadowionych na gruncie. Obecnie badana jest możliwość regulacji stanu prawnego nieruchomości w trybie art. 207 lub art. 208 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Prezydent W. podniósł, że sprawy z zakresu zbywania nieruchomości W. w trybie bezprzetargowym należą do spraw o charakterze cywilnoprawnym. Oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste w trybie powołanych wyżej przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest czynnością prawną, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego. Oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste następuje w formie aktu notarialnego, a nie poprzez wydanie decyzji administracyjnej i w związku z tym nie mają tu zastosowania przepisy kpa, dotyczące również terminów załatwiania spraw oraz prowadzenia postępowania administracyjnego. Organ wskazał ponadto, że w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej jako działka ew. nr [...], przed Starostą W. toczą się cztery postępowania o zwrot z wniosków byłych właścicieli. Zakończenie postępowania prowadzonego w Biurze Gospodarki Nieruchomościami będzie zatem możliwe po zakończeniu powyższych postępowań i w chwili obecnej nie jest możliwe wyznaczenie terminu do zawarcia umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc gdy przedmiotem skargi są decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a). Z powyższego wynika zatem, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmująca bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania możliwa jest tylko w podanym wyżej zakresie. Innymi słowy nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5 - 7 powołanej ustawy, tj. w sprawach dotyczących aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Podkreślić trzeba, że kontrola sądu administracyjnego w przypadku skarg na bezczynność organu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia czy istotnie sprawa, w której strona zarzuca organowi administracji publicznej bezczynność, podlega załatwieniu przez ten organ w drodze aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 a powołanej ustawy, a następnie czy w związku z tym organ pozostaje w bezczynności ze względu na upływ terminu określonego na załatwienie sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi J. L., G. T., R. P., R. R., D. U., D. U., A. B., J. S., K. B., A. S., B. B., L. S., M. R. i S. H. jest bezczynność Prezydenta W. polegająca – jak wynika z treści skargi – na nieprzedłożeniu Radzie W. projektu uchwały dotyczącej bezprzetargowego ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W ocenie Sądu skarga jest niedopuszczalna, bowiem przedmiotowa bezczynność organu - polegająca na nieprzedłożeniu Radzie Miasta stosownego projektu uchwały - nie mieści się w kategorii aktów i czynności, określonych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wskazano skarżący domagają się w istocie uruchomienia procedury uchwałodawczej przez Prezydenta W., tj. sporządzenia projektu uchwały dotyczącej bezprzetargowego ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości i przedstawienia go Radzie W. Zdaniem Sądu nie można uznać, że powyższe żądanie skarżących podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zauważyć trzeba, że stosownie do treści art. 27 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.), sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego i następuje w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej. Przy czym zaznaczyć należy, że zbycie nieruchomości w drodze bezprzetargowej ma charakter wyjątkowy i poprzedzone jest zazwyczaj uchwałą rady gminy wyrażającą na to zgodę. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 2 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do zadań wójta (burmistrza, prezydenta miasta) należy m.in. przygotowywanie projektów uchwał rady gminy oraz gospodarowanie mieniem komunalnym. Z powołanych przepisów wynika zatem, że organ wykonawczy (wójt, burmistrz, prezydent miasta) może wszcząć procedurę uchwałodawczą w zakresie przygotowania projektu uchwały w sprawie bezprzetargowego zbycia nieruchomości. Jednakże – zdaniem Sądu - wszczęcie takiej procedury jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem organu. Przygotowanie stosownego projektu uchwały i przedłożenie go radzie miasta są zaś czynnościami wewnętrznymi organu wykonawczego i podejmowane są zgodnie z przyznaną temu organowi kompetencją. Nie można zatem uznać, że postępowanie związane z uruchomieniem procedury uchwałodawczej, tj. przygotowanie przez Prezydenta W. stosownego projektu uchwały i przedstawienie go Radzie W., jest sprawą administracyjną, w której wskazany organ zobowiązany jest do wydania jednego z aktów, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.