II FZ 417/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. A. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 969/11 w sprawie ze skargi J. S. A. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., I SA/Gl 969/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi J. S.A. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 sierpnia 2009 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Uzasadniając wydane postanowienie sąd pierwszej instancji odwołując się do treści art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. – wskazał, że na ocenę zgodności z prawem decyzji wydanej w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku wpływ ma wynik sądowoadministracyjnej kontroli decyzji ostatecznej, którą określono temu samemu podmiotowi wysokość zobowiązania w tym podatku, za ten sam rok. Uznano, że choć postępowanie zmierzające do określenia zobowiązania podatkowego i postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku stanowią odrębne i autonomiczne względem siebie postępowania, to jednak się uzupełniają. Na ustalenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego składają się wszak ustalenia faktyczne, niezbędne dla rozstrzygnięcia kwestii nadpłaty podatku. Z tego powodu sąd za uzasadnioną uznał potrzebę zawieszenia postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Gl 891/11. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka powołując się na treść art. 194 § 3 w zw. z art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz uchwałę NSA z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, wniosła o uchylenie postanowienia, jako wydanego z naruszeniem art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu. 3. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Oznacza to, że regulacja ww. przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej (zagadnienia wstępnego), czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć, jako przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania. 4. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wbrew wywodom zażalenia w sprawie nie znajdzie zastosowania uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, bowiem rozpoznawana przez sąd pierwszej instancji sprawa nie jest tego samego rodzaju, co sprawa zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 27 sierpnia 2009 r. została wydana w związku z wnioskiem spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości, tymczasem sprawa zawisła przez Naczelnym Sądem Administracyjnym dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości spółki. Nie można w tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjąć, że są to sprawy tego samego rodzaju. Każda z nich dotyczy bowiem innej kwestii podatkowej, jakkolwiek pozostających ze sobą w związku. Przy czym rozstrzygnięcie sprawy w zakresie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości będzie miało istotny wpływ na sprawę dotyczącą nadpłaty w tym podatku. Prawomocne ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego pozwoli bowiem ustalić, czy spółka dokonała nadpłaty w tym podatku, czy też nie. Istotne również jest to, że zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok sądu pierwszej instancji uchylał zaskarżoną przez spółkę decyzję ustalającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości. Dlatego też sąd pierwszej instancji miał podstawy do tego, by na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić w niniejszej sprawie postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 891/11. Odnosząc się natomiast do zarzutu, że jest to już drugie zawieszenie postępowania w sprawie, należy wskazać, że wcześniejsze zawieszenie postępowania nastąpiło na wniosek spółki. Nie można zatem czynić w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z tej okoliczności zarzutu względem sądu pierwszej instancji, skoro w sprawie zaistniały okoliczności z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. 5. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.