I OZ 514/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 164/12 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uposażenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił K. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga strony odrzucona została postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., wobec wniesienia jej po upływie ustawowego terminu, który kończył swój bieg w dniu 8 lutego 2012 r. Wnioskiem z dnia 24 maja 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi, podnosząc, że skarżący nadał za pośrednictwem operatora pocztowego "InPost" Sp. z o.o. przesyłkę zawierającą skargę w dniu 6 lutego 2012 r., biorąc pod uwagę, iż uzyskał informację o tym, że przesyłka ta zostanie doręczona do adresata najpóźniej w 48 godzin od nadania. Zdaniem pełnomocnika skarżący zachował należytą staranność przy składaniu skargi, a nieprzesłanie jej w zadeklarowanym terminie nie może wskazywać na winę strony w uchybieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż powołane okoliczności nie wskazują na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że operator pocztowy, za pomocą którego skarżący nadał pismo zawierające skargę, nie jest polskim urzędem pocztowym o jakim mowa w art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. i oddając pismo takiemu podmiotowi strona działa na własne ryzyko. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. B. , reprezentowany przez adwokata z urzędu, zarzucając Sądowi naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. na skutek przyjęcia jakoby skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący domagał się zmiany orzeczenia i przywrócenia mu terminu do złożenia skargi, a nadto zasądzenia na rzecz pełnomocnika kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia jego autor podkreślił, iż nie można skarżącemu – wbrew twierdzeniom Sądu – zarzucić niestaranności w sytuacji, gdy działał on w zaufaniu do deklarowanych przez operatora pocztowego terminów doręczeń. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż możliwe jest przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu, o ile uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W przedmiotowej sprawie niesporne jest, iż K. B. wystąpił ze skargą na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a. Kwestią sporną pozostaje jedynie to, czy uchybienie to nastąpiło z winy strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż skarżący, nadając przesyłkę zawierającą skargę za pośrednictwem firmy "InPost" Sp. z o.o., która przekazała tę przesyłkę Sądowi po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi, działał na własne ryzyko i nie wykazał się należytą starannością przy dokonywaniu czynności procesowej. Stanowisko to uznać trzeba za uzasadnione. Wskazać należy bowiem, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że brak dostosowania przepisu art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. do brzmienia ustawy Prawo pocztowe – wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe – nie oznacza, iż za "polski urząd pocztowy" można uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Jedynie Poczcie Polskiej powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego (art. 46 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe). Zatem użyte w przepisie art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należy odnieść wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska", świadczących powszechne usługi pocztowe (por. postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 652/08 oraz z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06). Mając powyższe na uwadze należy uznać, że oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku InPost Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo to do organu nie wpłynęło. Tym samym za słuszne należy przyjąć stanowisko Sądu I instancji, iż skarżący na własne ryzyko zrezygnował z usług Poczty Polskiej, powierzając doręczenie pisma zawierającego skargę innemu podmiotowi, a niewywiązanie się tegoż podmiotu z deklaracji zawartych w regulaminie jego działalności nie oznacza zwolnienia strony z winy za uchybienie terminu, co mogłoby stanowić podstawę do jego przywrócenia. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu, za wykonaną pomoc prawną, przysługującym mu od Skarbu Państwa, nastąpi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji, co wynika z art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 ustawy P.p.s.a Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącej złoży temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.