II SA/Kr 287/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-04-10

Skład orzekający: Renata Czeluśniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie wniosku o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest równoznaczne z wezwaniem rady gminy do usunięcia naruszenia prawa, co stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę w przedmiocie tego planu?
Ratio decidendi
Złożenie wniosku o zmianę zapisów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest równoznaczne z wezwaniem rady gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie musi dotyczyć zarzucanego naruszenia prawa przy uchwalaniu planu, a nie wniosku o jego zmianę. Brak prawidłowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa skutkuje niedopuszczalnością skargi na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Gorlice w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając bezpodstawną zmianę przeznaczenia swojej działki. Rada Gminy podniosła, że skarżący nie wezwał jej do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że takie wezwanie miało miejsce. Skarżący przedłożył pismo z wnioskiem o zmianę planu, które zostało potraktowane przez organ jako wniosek, a nie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi G.H. na uchwałę Rady Gminy Gorlice z dnia 21 grudnia 2001 r. nr XXXII/252/2001 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice – wieś Kobylanka postanawia odrzucić skargę W dniu 24 stycznia 2012r. G.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Gorlice z dnia 21 grudnia 2001r. nr XXXII/252/2001 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice – wieś Kobylanka. Skarżący zarzucił, że na mocy tej uchwały bezpodstawnie zmieniono przeznaczenie należącej do skarżącego działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Gorlice podniosła, że skarżący nie wzywał na piśmie Rady o usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwaleniem ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2012r. wezwano skarżącego, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi wykazał, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi wezwał Radę Gminy Gorlice do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 6 marca 2012r. W dniu 12 marca 2012r. skarżący przedłożył dokumenty, z których wynika, że pismem z dnia 9 stycznia 2012r. zwrócił się z wnioskiem do Rady i Wójta Gminy Gorlice o "zmianę punktową w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Gorlice, wieś Kobylanka zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Gorlice nr XXXII/252/2001 z dnia 21 grudnia 2011r. dla działki nr [...]". Skarżący wskazał też, że 12 stycznia 2012r. otrzymał odpowiedź na swój wniosek, z której wynikało, iż w najbliższym czasie nie są przewidywane zmiany w miejscowym planie w zakresie wnioskowanym przez skarżącego. Dlatego też skarżący zdecydował się na wniesienie do WSA w Krakowie skargi na ww. uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, uchwały rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie rady gminy do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2011r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. W niniejszej sprawie skarżący przedstawił wprawdzie pismo skierowane do Rady i Wójta Gminy Gorlice z dnia 9 stycznia 2012r., jednak w ocenie Sądu treść tego pisma nie wskazuje na to, że było to wezwanie do usunięcia prawa spowodowanego uchwaleniem ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy Gminy Gorlice prawidłowo odczytały treść pisma skarżącego i potraktowały je jako wniosek o dokonanie zmian w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że czym innym jest wnioskowanie o zmianę zapisów w miejscowym planie, a czym innym zarzucanie, iż uchwalenie miejscowego planu nastąpiło z naruszeniem prawa. Dlatego złożenie wniosku o dokonanie zmian w miejscowym planie nie może być uznane za wyczerpanie środków zaskarżenia poprzedzające wniesienie skargi do sądu na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu. W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżący nie wezwał prawidłowo Rady Gminy Gorlice do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Na marginesie zaznaczyć trzeba, że odrzucenie skargi nie pozbawia strony możliwości skierowania do rady gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego daną uchwałą oraz wniesienia skargi na tę uchwałę w przypadku, gdy strona uzna, że rada gminy nie usunęła zarzucanego naruszenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło