IV SA/Wa 208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na czynność Starosty W. w przedmiocie przyjęcia mapy do celów projektowych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego postanawia: odrzucić skargę. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Starosty W. w przedmiocie przyjęcia w dniu 19 grudnia 2006 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] mapy do celów projektowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ zaskarżona czynność nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analizując kwestię dopuszczalności skargi na czynność przyjęcia dokumentacji kartograficznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 807/09 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 81/12, zgodnie z którymi taka czynność nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pogląd ten został podzielony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 560/10. W przywołanych orzeczeniach podkreślono, że dokumentacja geodezyjna stanowi opracowanie techniczne. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania w trybie przewidzianym przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. nr 78, poz. 837). Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 19 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie przewidują wydawania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w przedmiocie włączenia albo odmowy włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., I OSK 1417/09). Działania te nie stanowią również aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a., gdyż nie dotyczą bezpośrednio uprawnień ani obowiązków skarżącego wynikających z przepisu prawa. W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji postanowienia.