II OZ 525/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 287/12 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi S.L. na uchwalę Rady m.st. Warszawy z dnia 10 lipca 2008 r., nr XXXVI/1090/2008 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 287/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe ze skargi S.L. na uchwałę Rady m.st. Warszawa z dnia 10 lipca 2008 r., nr XXXVI/1090/2008 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Ursynów Południe – Kabaty, w zakresie w jakim skarga ta pozostała nierozpoznana w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 127/10, tj. w tej części, w jakiej wykracza poza pkt 1 i 2 objęty sentencją powyższego wyroku, a zatem poza stwierdzeniem nieważności § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...]. Uzasadniając powyższe Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1837/11, w sprawie ze skargi J.L. - współwłaściciela działek o nr ewid. [...], powstałych w wyniku podziału działki o nr ewid. [...], należącej uprzednio jedynie do skarżącego – S.L., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał oceny zgodności z prawem przepisów uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 10 lipca 2008 r., nr XXXVI/1090/2008, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Ursynów Południe - Kabaty, co oznacza, że orzekł także w przedmiocie części zarzutów skargi wniesionej w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 287/12. Zdaniem Sądu, ocena prawna zawarta w powyższym wyroku, dotyczącą naruszenia postanowieniami zaskarżonej uchwały interesu prawnego J.L., ma bezpośredni wpływ na merytoryczną ocenę skargi S.L. - współwłaściciela ww. działek. Zatem uprawomocnienie się wyroku WSA w Warszawie wydanego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1837/11 będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie skargi w sprawie IV SA/Wa 287/12, co wyczerpuje przesłankę z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie S.L. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1) naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że istnieją przesłanki do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu z uwagi na inne toczące się postępowanie sądowoadministracyjne, którego wynik ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, pomimo, że rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1837/11 nie ma wpływu na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiotowym postępowaniu, 2) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn. zm.), poprzez jego błędna wykładnię, w wyniku czego doszło do błędnego uznania, że ocena prawna dotycząca naruszenia interesu prawnego J.L. zaskarżoną uchwałą ma bezpośredni wpływ na ocenę skargi skarżącego, pomimo, że ocena Sądu powinna dotyczyć w każdej sprawie naruszeń indywidualnych praw skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie wskazuje, że podziela pogląd zarówno orzecznictwa jak i doktryny, w myśl którego przyjęte w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym - rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Należy jednakże mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. wynika, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego pozostawiona została ocenie i uznaniu sądu administracyjnego, jakkolwiek uznanie to nie może być dowolne i wykraczać poza ramy zakreślone ustawą. Oznacza to, że każdy przypadek zawieszenia postępowania należy analizować ad casum, czyli w realiach określonej sprawy. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego wywołanego skargą S.L.. Wiadomym bowiem jest Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu, że zarzuty dotyczące naruszenia interesu prawnego postanowieniami uchwały Rady m.st. Warszawa z dnia 10 lipca 2008 r., nr XXXVI/1090/2008 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Ursynów Południe – Kabaty, podniesione w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1837/11 ze skargi J.L. - współwłaściciela działek należących również do skarżącego S.L. i objętych postanowieniami przedmiotowego planu miejscowego - odpowiadają w znacznej ich części zarzutom podniesionym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 287/12. Podkreślenia wymaga, że zarzuty te poddane zostały ocenie WSA w Warszawie, a rozstrzygnięcie ich znalazło odzwierciedlenie w treści wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1837/11. Wskazać nadto należy, że w skardze kasacyjnej wniesionej od ww. wyroku z dnia 1 lutego 2012 r. sformułowane zostały zarzuty odpowiadające w swej treści przedstawionym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 287/12, co również znane jest Sądowi z urzędu. Zatem, w wypadku nieuwzględnia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1837/11, rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów J.L., dotyczących naruszenia jego interesu prawnego - wywodzonego z przynależnego mu prawa własności nieruchomości – postanowieniami uchwały Rady m.st. Warszawa z dnia 10 lipca 2008 r., nr XXXVI/1090/2008 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Ursynów Południe – Kabaty, w części w jakiej zarzuty te odpowiadają zarzutom wywiedzionym przez S.L., będzie wiążące dla WSA w Warszawie przy rozpoznawaniu skargi S.L.. Sąd pierwszej instancji w procesie rozstrzygania skargi S.L. będzie miał bowiem do czynienia z tożsamym przedmiotem zaskarżenia. Powyższe nie oznacza, że Sąd pierwszej instancji nie ma obowiązku zbadania i rozstrzygnięcia w przedmiocie pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżącego S.L., nie objętych rozstrzygnięciem w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1837/11. Zatem za chybioną należało uznać argumentację dotyczącą naruszenia art. 101 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.