V SA/Wa 104/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant - st. spec. Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... grudnia 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o uchyleniu identyfikacyjnego i wykreśleniu wpisu z ewidencji producentów; oddala skargę B. G. uzyskała wpis do ewidencji producentów rolnych po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia 8 lutego 2005 r. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o krajowym systemie -ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, z późn. zm.), strona otrzymała zaświadczenie z dnia ... lutego 2005r. o nadanym numerze identyfikacyjnym. We wniosku złożonym w dniu ... lutego 2005 r. brak było zgody współmałżonka na wpis do ewidencji producentów, zatem organ domniemywał, iż nie pozostaje ona w związku małżeńskim. Dnia ... lutego 2006r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. skierował do - strony wezwanie do złożenia wyjaśnień w związku z powzięciem przez organ informacji, iż strona pozostaje w związku z małżeńskim z T. G.. Jako żona wyraziła bowiem zgodę na wpis do ewidencji producentów T. G., który uzyskał ten wpis w dniu ... kwietnia 2004 r. Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. wznowił postępowanie w sprawie nadania B. G. numeru identyfikacyjnego (zaświadczenie z dnia ... lutego 2005 r.), które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia ... czerwca 2006 r. uchylającej przyznanie wnioskodawczyni numeru identyfikacyjnego. W dniu ... maja 2006 r. B. G. oraz T. G. zawarli małżeńską umowę majątkową, na mocy której ustanowili rozdzielność majątkową. Decyzja z dnia ... czerwca 2006 r. uchylająca przyznanie numeru identyfikacyjnego została następnie uchylona decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia ... stycznia 2007 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Postępowanie w przedmiocie uchylenia przyznanego numeru identyfikacyjnego zostało jednak umorzone na wniosek strony decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia ... lutego 2007 r. Strona nadal figurowała w ewidencji producentów rolnych jako żona producenta rolnego, który uzyskał wpis w dniu ... kwietnia 2004 r., a ponadto była również wpisana do ewidencji, jako producent rolny, na swój wniosek z dnia ... lutego 2005 r. W dniu ... stycznia 2010 r. strona złożyła kolejny wniosek o wpis do ewidencji producentów w celu zmiany danych w ewidencji producentów. We wniosku tym strona zadeklarował, iż pozostaje w związku małżeńskim, a jako pełnomocnika wskazała T. G.. We wniosku strony nie została jednak wypełniona poz. 64, tj. zgoda na wpis do ewidencji producentów małżonka wnioskodawcy, dlatego organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, w efekcie którego T. G. wyraził na wniosku z dnia ... lutego 2010 r. zgodę na wpis do ewidencji producentów małżonki B. G., jako wnioskodawcy. Wzór wniosku na dzień ... lutego 2010 r. określało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wzoru wniosku o wpis do ewidencji producentów oraz wzoru zaświadczenia o nadanym numerze identyfikacyjnym (Dz. U. Nr 10, poz.91 oraz z 2007r. Nr 205, poz.1490). Biorąc jednak pod uwagę przepisy art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, decyzją z dnia ... marca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. B. (do którego strona założyła wniosek z dnia ... stycznia 2010 r.) anulował numer indentyfikacyjny nadany stronie (zaświadczenie z dnia ... lutego 2005 r.). Decyzja ta została uchylona decyzją z dnia ... maja 2010 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W., a postępowanie organu I instancji zostało umorzone. B. G. nadal figurowała w ewidencji producentów rolnych jako żona T. G., producenta rolnego, który uzyskał wpis w dniu ... kwietnia 2004 r., a ponadto była również wpisana do ewidencji, jako producent rolny na swój wniosek z dnia ... lutego 2005 r. Decyzją z dnia ... czerwca 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. uchylił numer indentyfikacyjny nadany B. G. (zaświadczenie z dnia ... lutego 2005 r.) oraz wykreślił stronę z ewidencji producentów, na podstawie art. 13 ust. 1, art. 12 ust. 4 i 6 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu w dniu ... maja 2010 r. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia ... października 2010 r. Pismem z dnia ... lutego 2011 r. B. G. oraz G. S., reprezentowana przez T. G., wniosły o stwierdzenie nieważności: 1) decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia ... października 2010 r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia ... czerwca 2010 r. oraz 2) decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia ... czerwca 2010 r. w sprawie uchylenia numeru identyfikacyjnego i wykreślenia wpisu z ewidencji producentów B. G.. W wyniku przeprowadzonego postępowania, decyzją z dnia ... kwietnia 2011r. Nr ... Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił B. G. stwierdzenia nieważności ww. decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. oraz ww. decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O.. Od decyzji Prezesa B. G. oraz G. S., reprezentowana przez T.G., wniosły odwołanie pismem z dnia ... kwietnia 2011 r. do -Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za pośrednictwem Prezesa ARiMR. Z pisma tego wynika, iż decyzje Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. oraz Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. zostały wydane bez podstawy prawnej. Ponadto, z odwołania strony wynikało, iż postępowanie w sprawie wpisu strony do ewidencji producentów rolnych może być prowadzone tylko na wniosek strony, a nie z urzędu. Brak jest podstawy prawnej do rozstrzygania w przedmiocie nadania numeru ewidencyjnego lub anulowania tego numeru, po jego nadaniu. Nadanie numeru ewidencyjnego jest czynnością materialno-techniczną, zatem art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, nie może stanowić podstawy prawnej dla rozstrzygania w tym zakresie. Każdy rolnik musi uzyskać wpis do ewidencji producentów rolnych po złożeniu odpowiedniego wniosku. Nie ma możliwości prawnej, aby odmówić wpisania rolnika do ewidencji, jeżeli nie jest w tej ewidencji wpisany. Skoro zatem B. G. jest rolnikiem, to winna ona być wpisana do ewidencji, ponieważ wykreślenie z ewidencji wyłączyło stronę z systemu płatności, a to jest rażące naruszenie prawa. Pismem z dnia ... czerwca 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wezwał T. G. do dostarczenia odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez G. S. oraz wyjaśnienie z czego G. S. wywodzi swoje uprawnienie do bycia stroną prowadzonego postępowania. Pouczono T. G. o skutkach nieusunięcia braków podania, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W odpowiedzi T. G. wyjaśnił, że pełnomocnictwo do reprezentowania G. S. znajduje się w aktach spraw dotyczących płatności prowadzonych przez ARiMR. Ponadto, wyjaśnił iż G. S. wywodzi swoje uprawnienia do bycia stroną przedmiotowego postępowania z faktu, iż jest współposiadaczem jednej z działek tworzących gospodarstwo B. G. Z tego tytułu jest uprawniona do pozyskiwania płatności do tej działki za pośrednictwem uprawienia B. G. reprezentującej współposiadaczy tej działki w elektronicznym systemie ewidencji producentów rolnych i płatności. Rozstrzygnięcie, które zapadnie w sprawie uprawnienia do pozyskiwania płatności przez B. G., jest rozstrzygnięciem w sprawie praw i obowiązków obu współposiadaczy przedmiotowej działki. Pismem z dnia ... lipca 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po raz kolejny wezwał T. G. do dostarczenia odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez Grażynę S., ponieważ pełnomocnictwo znajdujące się w aktach nie obejmuje swoim zakresem umocowania T. G. do reprezentowania Grażyny S. w postępowaniu przed Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Pismem z dnia ... października 2011 r. T. G. wniósł o uznanie go za stronę postępowania. Decyzją z dnia ... grudnia 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Odnosząc się do udziału w charakterze strony G. S., reprezentowanej przez T. G. w postępowaniu odwoławczym organ stwierdził, że T. G. pomimo dwukrotnego wezwania go przez organ nie przedstawił pełnomocnictwa udzielonego przez G. S. upoważniającego go do działania charakterze pełnomocnika. Pełnomocnictwo, na które powoływał się T. G., udzielone przez G. S. w dniu ... kwietnia 2010 r. dotyczy występowania T. G., jako pełnomocnika G. S. przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz przed sądami administracyjnymi. Ponadto, odnosząc się do udziału G. S. w postępowaniu odwoławczym od decyzji Nr ... Prezesa ARiMR w charakterze strony należy stwierdzić, iż sprawa ta zostanie rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu. Odnosząc się do wniosku T. G. o uznanie go za stronę postępowania organ stwierdził, iż żądanie to zostanie rozpatrzone w odrębnym postępowaniu. Organ zaznaczył, że charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego, jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. W ocenie organu kluczowym zagadnieniem dla prawidłowego rozpoznania niniejszej sprawy było ustalenie, czy z któraś z przesłanek zawartych w art. 156 § 1 k.p.a. została spełniona. Zarówno decyzja Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR we W. jak i decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. zostały wydane w trybie przepisów art. 13 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Odwołanie od tej decyzji rozpatrzył Dyrektor ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w trybie przepisów art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634). Wskazanie jako podstawy prawnej wykreślenia wpisu w ewidencji producentów przepisów art. 13 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności znalazło w ocenie organu już jakiś czas temu uznanie w orzecznictwie. Minister podkreślił, iż argumenty B. G. nie zasługują na uwzględnienie. Przepisy art. 12 ust. 4 i 6 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, nie pozostawiają w tym zakresie wątpliwości. W świetle przepisów art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, regulujących przyznanie małżonkom jednego numeru identyfikacyjnego, nie należy różnicować sytuacji małżonków, którzy wspólnie prowadzą gospodarstwo rolne, od tych którzy posiadają odrębne gospodarstwa rolne. Pogląd ten utrwalił się już również w orzecznictwie. Posiadanie nawet odrębnego gospodarstwa rolnego ze strony małżonka producenta rolnego, który wpisany jest do ewidencji producentów rolnych i legitymuje się numerem identyfikacyjnym, nie uprawnia współmałżonka posiadającego oddzielne gospodarstwo rolne, jako jego majątek odrębny, do dokonania samodzielnego wpisu do ewidencji producentów i nadania mu odrębnego od drugiego małżonka numeru identyfikacyjnego. W skardze na powyższa decyzję strona zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: 1) art. 2 lit. a Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. (dalej: Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009) przyjmując, że skarżąca nie jest odrębnym rolnikiem w rozumeiniu tego przepisu; 2) art. 18.1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009; 3) art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 poprzez zaakceptowanie decyzji wykluczającej skarżaca i jej grunty rolne z płatności; 4) art. 24 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009; 5) art. 3. 3) ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności przez przyjęcie, iż strona nie jest odrębnym producentem rolnym; 6) art. 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. przyjmując że na rolnikach ciąży; 7) art. 10 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. poprzez twierdzenie, że wpis skarżacej został wykreślony z ewidencji; 8) art. 11 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. m.in. przez przyjęcie, iż postępowanie w trybie zwyczajnym w zakresie uregulowanym tą ustawą może być wszczęte przez organ z urzędu; 9) art. 12.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r.; 10) art. 12.6 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r.; 11) art. 13.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r.; 12) art. 13.2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r.; 13) art. 14.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r.; 14) art. 17.1) ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. Strona zarzuciła też naruszenie przepisów prawa procesowego: art. art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 16 §1, 19, 20, 28, 50 §1, 61 § 2, 61 § 4, 75 § 1, 76, 77 § 1, 78 § 1, 80, 104, 107 § 3, 110, 127 § 2, 145 § 1, 156 § 1 pkt 3-7 oraz 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zarzuciła także naruszenie art. art. 2, 7, 18, 20, 21, 22, 30, 31, 32, 33, 51, 64 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Skarżaca złożyła także pisma do Sądu z dnia: 1 lutego 2012 r., 15 marca 2012 r., 30 marca 2012 r. oraz 10 kwietnia 2012 r., w których podnosiła argumentację przeciwko zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Strona zarzuciła też naruszenie przepisów prawa procesowego: art. art. 6, 7, 8,9, 10, 11, 16 §1, 19,20, 28, 50 §1,61 § 2,61 § 4, 75 § 1, 76, 77 § 1, 78 § 1, 80. 104, 107 §3, 110, 127 §2, 145 § 1, 156 § 1 pkt 3-7 oraz 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zarzuciła także naruszenie art. art. 2, 7, 18, 20, 21, 22, 30, 31, 32, 33, 51, 64 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Skarżąca złożyła także pisma do Sądu z dnia 1 lutego 2012 r., 15 marca 2012 r., 30 marca 2012 r. oraz 10 kwietnia 2012 r., w których podnosiła argumentację przeciwko zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej daiej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja -Prezesa-Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzającej ją decyzja z dnia ... marca 2010 roku Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jej uchylenia. Zgodnie z przepisami art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków 0 przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, z późn. zm.), wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. Zgodnie z przepisami art. 12 ust 1, 4 i 6 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Zgodę odpowiednio współmałżonka, współposiadacza gospodarstwa rolnego albo wspólników dołącza się do wniosku o wpis do ewidencji producentów. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że ustawodawca nie uzależnił nadania jednego numeru identyfikacyjnego małżonkom od wymogu współposiadania gospodarstwa rolnego. Ustrój majątkowy w jakim pozostają małżonkowie nie ma znaczenia w świetle przepisów art. 12 ust 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Nie można różnicować sytuacji małżonków, którzy wspólnie prowadzą gospodarstwo rolne, od tych którzy posiadają odrębne gospodarstwa rolne. Pogląd ten znalazł uznanie również w orzecznictwie. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt II GSK 802/09 stwierdzono, iż przepis art. 12 ust 4 ustawy z 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności obliguje do nadania numeru identyfikacyjnego jednemu ze współmałżonków, niezależnie od ustroju majątkowego obowiązującego małżonków. Posiadanie nawet odrębnego gospodarstwa rolnego ze strony małżonka producenta rolnego, który wpisany jest do ewidencji producentów rolnych i legitymuje się numerem identyfikacyjnym, nie uprawnia współmałżonka posiadającego oddzielne gospodarstwo rolne, jako jego majątek odrębny, do dokonania samodzielnego wpisu do ewidencji producentów i nadania mu odrębnego od drugiego małżonka numeru identyfikacyjnego. Stanowisko takie wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie m.in., w wyroku z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt I SA/OI 584/09 uznano, iż organy prawidłowo przyjęły, że istniejąca pomiędzy małżonkami rozdzielność majątkowa oraz posiadanie odrębnego majątku w postaci gospodarstwa rolnego ze strony współmałżonka producenta rolnego, który wpisany jest do ewidencji producentów i legitymuje się numerem identyfikacyjnym po wyrażeniu pisemnej zgody przez małżonkę - nie uprawnia współmałżonka posiadającego odrębne gospodarstwo, do ubiegania się o wpis do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. B. G., Jako żona, wyraziła zgodę na wpis do ewidencji producentów sinych oraz nadanie numeru identyfikacyjnego, swojemu mężowi który uzyskał wpis w dniu ... kwietnia 2004 r. Następnie, skarżąca złożyła wniosek z ... lutego 2005 r. i uzyskała kolejny wpis do ewidencji producentów rolnych. We wniosku tym jednak brak jest zgody współmałżonka na wpis do ewidencji producentów zatem, organ domniemywał, iż B. G. nie pozostaje w związku małżeńskim. W dniu ... stycznia 2010 r. B. G. przy okazji składania kolejnego wniosku o wpis do ewidencji producentów, w celu zmiany danych w ewidencji producentów skarżąca zadeklarowała, iż pozostaje w związku małżeńskim. Związku z powyższym organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zastosowały przepisy art. 13 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Powołanie tych przepisów gdy wnioskodawca ma już nadany numer ewidencyjny znalazło uznanie w orzecznictwie. Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 856/08 wynika, iż wydana na podstawie art. 13 ust 1 decyzja o odmowie wpisu do ewidencji dotyczy sytuacji, gdy wnioskodawca ma już nadany numer ewidencyjny lub jeżeli na podstawię zgłoszonych przez niego danych nie może być uznany za producenta rolnego. Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Po 608/07 wypowiedział się w tej kwestii: "Wprawdzie ustawa o krajowym systemie ewidencji nie reguluje wprost możliwości wykreślenia z ewidencji producentów, ani pozbawienia numeru identyfikacyjnego, jednakże nie może to oznaczać dowolności co do trybu i formy rozstrzygnięcia tej kwestii. Wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest wprawdzie czynnością materialno-techniczną, ale czynnością z zakresu administracji publicznej dokonywaną zgodnie z wnioskiem strony i bez zastrzeżeń innych zainteresowanych, zatem eliminacja tej czynności z obrotu prawnego powinna następować w formie, umożliwiającej stronie obronę jej interesów. W razie ujawnienia okoliczności, które wskazują, że rejestracja producenta i związane z nią nadanie numeru identyfikacyjnego zostały dokonane pomimo braku wymaganych w tym względzie przesłanek, a brak ten wystąpił już w momencie dokonania wpisu, konieczne staje się wyeliminowanie tej wadliwej czynności poprzez jej uchylenie w drodze decyzji przy zastosowaniu - na zasadzie analogii – art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 z późn. zm.), przewidującego odmowę dokonania wpisu do ewidencji producentów w formie decyzji." T. G. (jako pełnomocnik żony) był informowany, iż czynność "zawieszenia" wykonywana jest na poziomie Biura Powiatowego ARiMR i jest czynnością techniczną polegającą na oznaczeniu w systemie, iż na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej z dnia ... czerwca 2010 r. wydanej przez kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O., B. G. został uchylony numer identyfikacyjny i wykreślony wpis w ewidencji producentów. System informatyczny ZSZiK nie posiada aktywnej funkcjonalności, dedykowanej do przeprowadzenia wykreślenia wpisu, w związku, z czym do oznaczenia takiej czynności wykorzystywana jest funkcjonalność zawieszania producenta. Funkcjonalność ta wykorzystywana jest w różnych sytuacjach w celu oznaczenia w systemie informatycznym specyficznego stanu danego podmiotu, w tym wystąpienia formalnej decyzji o anulowaniu numeru identyfikacyjnego jak w tym przypadku, a także np. w sytuacji powzięcia informacji o śmierci rolnika. Jest to rodzaj "notatnika", w którym zapisywane są różne informacje, nie mające bezpośredniego przełożenia na obsługę jakichkolwiek spraw. Funkcjonalność ta służy do oznaczenia w systemie informatycznym podmiotów o niestandardowej, specyficznej sytuacji jak np. odebranie numeru śmierć. Sama nazwa "zawieszenie" jak również czynność zawieszenia w systemie, nie wnoszą tutaj jakiejkolwiek wartości samej w sobie, przechowując jedynie w opisie przyczyn zawieszenia opis przyczyn formalnych. Nazwa funkcjonalności ma tutaj jedynie umowne znaczenie i równie dobrze mogłaby być zupełnie inna. W przedmiotowej sprawie, zmiana statusu z aktywny na zawieszony nastąpiła na podstawie decyzji Kierownika BP ARiMR w O. z dnia ... czerwca 2010 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR Nr ... z dnia ... października 2010 r. Status zawieszony otrzymują m.in. podmioty, które wcześniej były wpisane do ewidencji producentów, a następnie w drodze decyzji administracyjnej zostały wykreślone z ewidencji. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących nielegalnego pozyskiwania i przetwarzania przez ograny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jej danych osobowych w zakresie informacji o stanie cywilnym to sprawa ta była przedmiotem skargi złożonej przez skarżącą do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Decyzją z dnia ... października 2011 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej wskazując, iż zgoda wyrażona w treści wniosku złożonego przez jej męża o wpis do ewidencji producentów rolnych stanowiła warunek jego wpisu do tej ewidencji, natomiast brak zgody T. G. na wpis do ewidencji B. G. stanowił o konieczności uchylenia przez ARiMR tego ostatniego. Ze skargi wynika, iż skarżąca myli przysługujące jej, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, prawo do kontroli przetwarzania zawartych w zbiorach danych, które jej dotyczą z umożliwieniem jej osobistego dostępu do nośników na których dane te są zgromadzone. Wygląd do systemu komputera służbowego pracownika ARiMR oraz jego budowa jest wewnętrzną sprawą Agencji a dostęp do niego regulowany jest odpowiednimi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa danych (zarządzenie Nr 40/2008 Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 czerwca 2008 r. w sprawie bezpieczeństwa informacji w ARiMR). Zatem w sytuacji, gdy B. G. występowała jako strona postępowania administracyjnego, wobec Agencji jako organu może wywodzić swoje uprawnienia jedynie z przepisów regulujących postępowanie administracyjne. Przetwarzając dane osobowe beneficjentów w zbiorach ARiMR ma status administratora danych. Osoba której dane są przetwarzane w takim zbiorze i która żąda informacji o przetwarzaniu jej danych, może w tym zakresie wywodzić swoje uprawnienia jedynie z ustawy o ochronie danych osobowych. Inne są bowiem prawa strony postępowania administracyjnego a inne osoby, której dane przetwarza Agencja w zbiorze o nazwie "Krajowy system ewidencji producentów ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności". Domaganie się przez skarżącą umożliwienia osobistego wglądu systemu informatycznego ARiMR może być rozpatrywane jedynie, jako żądanie wykonania Jej prawa do kontroli przetwarzania danych, które jej dotyczą, przetwarzanych w zbiorze danych osobowych. Uprawnienie to zostało wyrażone w art. 32 ustawy o ochronie danych osobowych. Należy zaznaczyć, iż, skarżąca z tego uprawnienia skorzystała i na swój wniosek z dnia .... marca 2011 r. uzyskała żądane informacje pismem z dnia ..kwietnia 2011 r., Ww. przepis zawiera zamknięty katalog informacji jakich jest zobowiązany udzielić administrator danych. W trybie tej ustawy nie można skutecznie ubiegać się np. o wydanie dokumentów albo o udzielenie innych informacji lub informacji w większym zakresie niż stanowi to wskazany przepis prawa. Należy zauważyć, że ww. przepis ustanawiający prawo kontroli przetwarzania danych literalnie stanowi o prawie do uzyskania Informacji, co potwierdza też treść art. 33 ustawy o ochronie danych osobowych. W doktrynie przyjęto, że prawo do kontroli przetwarzania danych nie powinno być utożsamiane z prawem fizycznego wglądu do nośników zawierających te dane. Nie istnieje zatem prawo wglądu do danych w dosłownym znaczeniu tego słowa - z zasady prawo to należy sprowadzić do prawa dostępu do informacji o warunkach zakresie, celu i podstawie prawnej przetwarzania danych osobowych. Takim właśnie sformułowaniem posługuje się nie tylko art. 51 ust. 3 Konstytucji RP ("Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych.") ale również art. 10 pkt c, art. 11 pkt c i art. 12 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. (95/46/EC) w sprawie ochrony osób w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych. Jednocześnie żaden z przepisów ww. Dyrektywy nie uprawnia osoby, której dane dotyczą, do fizycznego wglądu w nośniki zawierające jej dane osobowe przetwarzane przez administratora. Zatem żądanie zapewnienia osobistego i bezpośredniego wglądu za pośrednictwem komputera PC ARiMR do zbioru danych przetwarzanego w systemie informatycznym przez ARiMR jako administratora danych, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Podsumowując stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.