I SA/Wa 1878/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę. I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania E. W. i E. D. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] orzekającej o odmowie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], będącej częścią dawnej działki nr [...] z obrębu [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że przedmiotowa nieruchomość położona w W. przy ul. [...] oznaczona jako działki nr [...] o łącznej powierzchni [...], została nabyta od L. B. i F. B. na rzecz Skarbu Państwa, aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1975 r., na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, w związku z przeznaczeniem jej zgodnie z decyzjami lokalizacyjnymi Wydziału Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] czerwca 1973 r. nr [...] oraz nr [...] pod lokalizację osiedla mieszkaniowego z usługami [...] oraz pod lokalizację ulic miejskich w rejonie osiedla mieszkaniowego [...]. W skład terenu objętego tymi decyzjami lokalizacyjnymi wchodził grunt o powierzchni [...], zaś poza lokalizacją znajdował się obszar o powierzchni [...]. Na wniosek współwłaścicieli nieruchomości z dnia [...] sierpnia 1974 r. wykupiono również część pozostającą poza lokalizacją. Nieruchomość nabyta aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1975 r. stanowi obecnie: - dawna działka nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 1992 r. L. B. wniosła o zwrot nieruchomości nabytej aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1975 r. oznaczonej jako działki nr [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 1993 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w W. orzekł o zwrocie nieruchomości oznaczonej jako część działki ewid. nr [...] - obecnie działki nr [...]; decyzja ta za zgodą stron została zmieniona decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...] sierpnia 1994 r., w ten sposób, iż zmieniono powierzchnię zwracanej nieruchomości z [,...], a wobec braku wniesienia środka zaskarżenia, stała się ona ostateczna. Wnioskiem z dnia 1 lipca 1999 r. D. F. - spadkobierczyni byłych właścicieli, wystąpiła o zwrot niezagospodarowanej części wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej jako dawna działka nr [...]; pismem z dnia 20 października 2004 r. wnioskodawczyni wystąpiła o zwrot części wywłaszczonej nieruchomości położonej przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. Starosta Powiatu W. orzekł o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości, znajdującej się w lokalizacji osiedla mieszkaniowego, oznaczonej jako działka nr [...].; decyzja ta stała się ostateczna w dniu 8 lutego 2001 r. Pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. spadkobiercy D. F.: E. W., E. D. i R. S. podtrzymali żądanie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. w Dzielnicy U. w rejonie ulic [...], wnieśli o zwrot działek oznaczonych nr: [...]. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W przy ul. [...] stanowiącej działkę ewid. nr [...]; w stosunku do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...]. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. wyznaczył Starostę W. jako organ właściwy do załatwienia sprawy zwrotu z uwagi na fakt, że działki te stanowią własność W., zatem Prezydent W. podlegał wyłączeniu na podstawie art. 26 § 2 i 3 kpa; organ pierwszej instancji wyłączył do odrębnego postępowania działkę nr [...]. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zatem jedynie działka nr [...]. Krąg następców prawnych po F. B., L. B. i D. F. ustalono na podstawie znajdujących się w aktach sprawy postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku, i następstwo prawne nie budzi wątpliwości. Prezydent W. decyzją z dnia [...] października 2007 r. odmówił zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Wojewoda [...], w wyniku rozpatrzenia odwołania D. F., decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie, po ponownym rozpatrzeniu zarzutów zawartych w skardze D. F., Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), uchylił w całości decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, twierdząc w uzasadnieniu, iż Prezydent W. oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 229a ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r., który to przepis w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 r. sygn. akt K 6/05 został uznany za niezgodny z art. 21 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP. Wojewoda [...] uznał, iż z uwagi na fakt, że wskazany powyżej wyrok TK nie został uwzględniony przez organy obu instancji, ich rozstrzygnięcia muszą zostać uchylone. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Prezydent W. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr [...], będącej częścią dawnej działki nr [...], w uzasadnieniu wskazując, iż działka nr [...] została nabyta na rzecz Skarbu Państwa na wniosek byłych współwłaścicieli i znajdowała się poza lokalizacją inwestycji celu publicznego - osiedla mieszkaniowego z usługami i lokalizacją ulic miejskich w rejonie zespołu mieszkaniowego [...]. Organ stwierdził, iż przedmiotowa działka została po nabyciu zajęta i nadal jest użytkowana na cel publiczny tj. na potrzeby publicznych obiektów ochrony zdrowia, dlatego nie może zostać zwrócona na rzecz spadkobierców byłych współwłaścicieli. Od decyzji tej odwołanie wniosły E. W. i E. D., wnosząc o jej uchylenie i wydanie orzeczenia o zwrocie przedmiotowej nieruchomości, podnosząc, iż działka nr [...] winna zostać zwrócona, gdyż przez wiele lat nie zrealizowano na niej żadnych inwestycji związanych z Centrum Onkologii ani z żadnym innym celem publicznym, co mają potwierdzać załączone do odwołania zdjęcia lotnicze nieruchomości, pochodzące z lat 1982, 1987, 1990 i 1997; zdaniem odwołujących się organ pierwszej instancji dopuścił się, poprzez wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i działania na podstawie przepisów prawa. 3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta w wyniku realizacji żądania o jakim mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. W tej sytuacji należy uznać, że działka nr [...] z obrębu nie mogła stać się zbędna na cel wywłaszczenia. Wprawdzie część nieruchomości pozostająca w lokalizacji inwestycji została zwrócona na rzecz spadkobierców byłych właścicieli - decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2000 r., nie oznacza to jednak, iż organ winien automatycznie dokonać zwrotu także części nieruchomości znajdującej się poza lokalizacją inwestycji, nie zważając na jej obecne zagospodarowanie. Działka nr [...] stanowi obecnie teren zagospodarowany pod infrastrukturę towarzyszącą Instytutowi Hematologii i Transfuzjologii w W., jest w całości wykorzystywana na jego cele statutowe. Na części działki nr [...] objętej wnioskiem o zwrot, znajduje się parking i wewnętrzny układ drogowy wraz z infrastrukturą techniczną oraz zagospodarowana zieleń. Aktualny sposób zagospodarowania przedmiotowej działki wskazuje zatem w sposób nie budzący wątpliwości, iż jest ona obecnie wykorzystywana dla celów publicznych. Instytut Hematologii i Transfuzjologii użytkuje przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy zawartej ze Skarbem Państwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. o nieodpłatne korzystanie z gruntu na działalność statutową. W momencie nabycia nieruchomości znajdującej się poza lokalizacją inwestycji, w warunkach określonych w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. Skarb Państwa nabywa od właściciela wszelkie uprawnienia związane z jej własnością. Nie jest przy tym ograniczony w sposobie jej zagospodarowania określonym w decyzji lokalizacyjnej, gdyż nieruchomość nie jest tą decyzją objęta. Do podstawowej triady uprawnień właściciela należy: posiadanie, używanie i rozporządzanie nieruchomością. Rozporządzającą czynnością prawną jest przy tym czynność, której celem i bezpośrednim skutkiem jest przeniesienie, obciążenie albo zniesienie prawa majątkowego. Wojewoda [...] stwierdził, iż możliwość zwrotu nieruchomości znajdującej się poza lokalizacją inwestycji istnieje jedynie wówczas gdy jej aktualny stan prawny i obecny stan zagospodarowania na to pozwala. Z tych względów działka nr [...] nie może zostać zwrócona na rzecz spadkobierców poprzednich właścicieli. Jej obecny sposób wykorzystania służący celom publicznym oraz dokonane nakłady stanowią przyczynę odmowy jej zwrotu. Ponadto, zdaniem organu, iż potencjalny zwrot przedmiotowej działki byłby oczywiście sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. W.; zarzucając naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj.: (1) art. 136 ust. 4 w zw. z art. 113 ust. 3 w zw. z art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego pominięcie, w następstwie czego Wojewoda w sposób nieuprawniony i prawnie nieuzasadniony ograniczył publiczne prawo podmiotowe do żądania zwrotu, co narusza art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; 2. przepisów prawa proceduralnego - poprzez nienależyte wykonywanie obowiązków, naruszenie praworządności i interesów skarżącego; 3. art. 6, 7, 8, 9, 80 i 107 § 1 i 3 kpa - poprzez wybiórcze i tendencyjne rozpatrzenie zebranego materiału, przedstawienie sprzecznych z ustaleniami i zasadami logiki wniosków pomijając istotne fakty i przesłanki a jednocześnie uznając za istotne okoliczności, które z punktu widzenia ustawy o gospodarce nieruchomościami i innych ustaw, nie mają znaczenia dla podejmowania decyzji o odmowie jej zwrotu (tu: obecne przeznaczenie nieruchomości), prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie uczestników do władzy publicznej, zaniechanie wykazania i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji administracyjnej - - wniosła o doprowadzenie do wydania przez organy administracji rzetelnego rozstrzygnięcia zgodnego z obowiązującym prawem, w przedmiocie zwrotu nieruchomości, poprzez: uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...], ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji. 2. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2011 r. orzekającą o odmowie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie naruszają prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), zgodnie z którym poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeśli stosownie do przepisu art. 137 ust. 1 stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zgodnie natomiast z art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu jeżeli: (1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu albo, (2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel nie został zrealizowany. Stosownie zaś do art. 216 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przepisy rozdziału dotyczącego zwrotu wywłaszczonych nieruchomości mają odpowiednie zastosowanie do nieruchomości nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Dlatego też każde nabycie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w trybie przewidzianym tą ustawą, daje byłemu właścicielowi lub jego spadkobiercy możliwość ubiegania się o jej zwrot na zasadach określonych w art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości przewidywał możliwość dobrowolnego odstąpienia nieruchomości przez jej właściciela przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego jak i w jego toku, i zbycie jej w formie umowy notarialnej za ceną nie wyższą od ustalonej według zasad odszkodowania przewidzianych w tej ustawie, zgodnie natomiast z art. 5 ust. 3 tej ustawy, możliwe było tzw. "dowłaszczenie", co oznaczało, że wywłaszczenie powinno na żądanie właściciela objąć całą nieruchomość, jeżeli w wyniku wywłaszczenia części pozostała dla właściciela nie nadawałaby się do racjonalnego użytkowania przez niego na cele dotychczasowe. Oznacza to, że właściciel nieruchomości, której część podlegałby wywłaszczeniu w drodze decyzji administracyjnej ze względu na jej niezbędność na cele użyteczności publicznej lub inne, określone w art. 3 ustawy z 1958 r. o wywłaszczeniu, mógł dobrowolnie, w formie aktu notarialnego odstąpić Skarbowi Państwa całą swoją nieruchomość, jeżeli ta część jego nieruchomości, która pozostałaby po przymusowym wywłaszczeniu, nie nadawałby się do racjonalnego użytkowania na cele dotychczasowe – co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu należy jednakże mieć na uwadze, że w przypadku "dokupionej" przez Skarb Państwa na wniosek właściciela nieruchomości wywłaszczanej – nieruchomości, która stawała się dla niego zbędna, nie można mówić wprost, że nieruchomość ta stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, o czym stanowi art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem nieruchomości tej cel wywłaszczenia nigdy nie dotyczył, i nie można również mówić o nie rozpoczęciu prac związanych z realizacją celu albo o tym, że cel nie został zrealizowany, pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, bowiem nieruchomość ta nigdy celowi wywłaszczenia nie podlegała, i żadne cele wywłaszczenia nie miały na niej być zrealizowane. 4. Słusznie Wojewoda [...] uznał, iż organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w konsekwencji którego uznał, iż nieruchomość, oznaczona jako działka nr [...] nie może zostać zwrócona na rzecz spadkobierców byłych współwłaścicieli. Słuszne jest również stanowisko, iż przedmiotowa nieruchomość, znajdująca się poza lokalizacją inwestycji celu publicznego, nabyta na wniosek właścicieli, nie podlega zwrotowi w trybie art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy jej obecny stan zagospodarowania wskazuje, iż jest ona wykorzystywana na cel publiczny, uniemożliwiający jej zwrot. Przedmiotowa działka nr [...] położona jest bowiem na terenie Instytutu Hematologii i Transfuzjologii, jest ogrodzona, zagospodarowana zielenią, alejkami, na części terenu znajduje się również parking samochodowy. Przyznać zatem należy rację organowi, iż przedmiotowa nieruchomość nie mogła stać się zbędna na cele wskazane w decyzji wywłaszczeniowej (akcie notarialnym), ponieważ nie była objęta decyzją o wywłaszczeniu, nie dotyczył jej cel decyzji wywłaszczeniowej, i jak słusznie zauważył organ – nie była potrzebna pod realizację tej inwestycji. W związku z powyższym nie można oceniać sprawy zwrotu przedmiotowej działki przez pryzmat art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który określa przesłanki zwrotu wywłaszczonych nieruchomości poprzez wskazanie terminów podjęcia i zakończenia realizacji inwestycji. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, iż część nieruchomości nabyta na żądanie właściciela w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości podlega zwrotowi na rzecz poprzedniego właściciela na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami tylko wówczas, gdy spełnione zostaną warunki do zwrotu części nieruchomości pozostającej w lokalizacji inwestycji. Jeśli w sprawie nie wystąpią przesłanki do zwrotu tej części nieruchomości, wyłączone jest stosowanie art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, do zwrotu części wywłaszczonej na wniosek właściciela. Przyczyną, dla której nie może nastąpić samodzielny zwrot takiej nieruchomości jest okoliczność, że nie była ona w chwili wywłaszczenia niezbędna na żaden cel publiczny - wywłaszczona została na wniosek właściciela (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 1996 r. IV SA 1626/94; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 675/08). Skoro nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania - działka nr [...] - została nabyta przez Skarb Państwa na żądanie wywłaszczanej strony, o czym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, to należy uznać, że nieruchomość ta nie mogła stać się zbędna na cel wywłaszczenia, bowiem celem wywłaszczenia nigdy nie została objęta. Z akt sprawy wynika, że część nieruchomości pozostająca w lokalizacji inwestycji została zwrócona na rzecz spadkobierców byłych właścicieli decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] grudnia 2000 r., nie oznacza to jednak, iż organ winien automatycznie dokonać zwrotu także części nieruchomości znajdującej się poza lokalizacją inwestycji, nie zważając na jej obecne zagospodarowanie. Z akt sprawy wynika również, że przedmiotowa działka nr [...] położona jest na terenie Instytutu Hematologii i Transfuzjologii, jest ogrodzona, zagospodarowana zielenią, alejkami, na części terenu znajduje się parking samochodowy. Zdaniem Sądu należy jednoznacznie stwierdzić, że nieruchomość ta jest obecnie wykorzystywana na cel publiczny, o którym mowa w art. 6 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, dla realizacji którego dopuszczalne byłoby również obecnie wywłaszczenie nieruchomości, co w konsekwencji uniemożliwia jej zwrot. Jeśli działkę tę znajdującą się poza lokalizacją inwestycji Skarb Państwa nabył na wniosek właściciela wywłaszczanej nieruchomości, dla którego stała się ona zbędna, umową kupna-sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego, a w warunkach określonych w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r., to uznać należy, że Skarb Państwa nabył od jej właściciela wszelkie prawa związane z jej własnością. I nie był, i nie jest ograniczony w sposobie jej zagospodarowania, bowiem działka ta decyzją lokalizacyjną objęta nie była. A właścicielowi przysługuje pełne prawo władania rzeczą, korzystania z niej i rozporządzania. Reasumując stwierdzić należy, że Skarb Państwa w zakresie dysponowania przedmiotową nieruchomością nie był związany żadnymi terminami, a skoro jej obecny sposób wykorzystania służy celom publicznym – prawidłowo organ odmówił jej zwrotu. 5. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa procesowego czy materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 6. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.