II SA/Sz 350/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na pismo Rektora Uniwersytetu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wglądu do dokumentu postanawia: odrzucić skargę. Z.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na "odmowę Rektora wglądu do dokumentów", zawartą w piśmie z dnia [..] r., Nr[...] , w którym organ podtrzymał stanowisko wyrażone we wcześniej wystosowanym do strony piśmie z dnia [...]r., Nr[..] . Z akt sprawy wynika, że Rektor, w piśmie z dnia [...] r., na skutek ponownego złożenia przez Z. F. dwóch wniosków o udostępnienie wglądu do pism studentów z dnia [...] r. oraz wglądu do pism samorządu studenckiego z dnia [...] r., poinformował skarżącego, iż wnioski te były rozpatrzone w przeszłości. W owym czasie, wobec odmowy organu, Z.F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , który wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 50/10 skargę oddalił. Z. F. wniósł skargę kasacyjną od w/w orzeczenia, którą Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił, orzekając o tym w wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 447/11. W piśmie z dnia [...] r. Rektor ponownie poinformował Z. F. o niemożności wglądu do żądanych dokumentów. Udzielając odpowiedzi na skargę Z. F., Rektor wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pisma skarżącego powielają wnioski z przeszłości i dotyczą sprawy już zakończonej. W sprawie zapadły wyroki sądów administracyjnych obu instancji. Z uzasadnień zapadłych orzeczeń wynika, że żądana informacja nie jest informacją publiczną i organ jest tymi orzeczeniami związany. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwana: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje między innymi orzekanie w określonych punktach 1 – 4 i 4a, czyli sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służby zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, a także z mocy art. 3 § 2 pkt 8 obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu tego przepisu i wskazanych w jego § 2 - § 4, a ponadto skargę wnosi się w terminach określonych zgodnie z art. 53 P.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia skargi należy ustalić, czy spełnione zostały warunki formalne jej wniesienia, określone w wyżej wskazanych przepisach i w przypadku ich niespełnienia, sąd administracyjny wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli zachodzi którakolwiek z wymienionych w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 przyczyn jej niedopuszczalności. Taka sytuacja uzasadniająca zastosowanie art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i odrzucenie skargi zaistniała w przedmiotowym przypadku. Z treści skargi należy wnioskować, iż dotyczy korespondencji prowadzonej między skarżącym Z. F., a Rektorem, który to organ dwukrotnie, tj. w piśmie z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. poinformował zainteresowanego, o tym, że jego sprawa o udostępnienie pism do wglądu została już zakończona, a w sprawie wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 50/10) oraz wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 447/11). W ostatecznie zakończonym postępowaniu sądowym nie uznano racji skarżącego i wskazano, że strona dysponuje kopiami pism, których domagała się wglądu, a nadto, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie daje podstaw do żądania udostępnienia oryginału tych pism. Zakreślony skargą Z. F. przedmiot żądania, nie może przesądzać o dopuszczalności tej skargi. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie określają, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na całokształt działalności organów administracji publicznej i na jakiekolwiek przejawy tej działalności. W rozpatrywanej sprawie, Z. F., wniósł uprzednio skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Rektora w sprawie udostępnienia przedmiotowych pism i sposób załatwienia tej sprawy jest bezsporny. Złożenie kolejnego wniosku w tej samej sprawie pismem z dnia [...] i uzyskanie pisemnej informacji organu o braku możliwości zajęcia się ponownie sprawą, nie otwiera skarżącemu możliwości merytorycznego rozpatrzenia jego prośby. W istocie rzeczy skarga dotyczy pisma informacyjnego, zaś analiza tego pisma nie daje podstaw do uznania, że jest to decyzja administracyjna, postanowienie, czy też akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, odnosząca się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Chodzi o pismo Rektora z dnia [...] r., w którym organ ponownie wyjaśnił skarżącemu, że jego wniosek był już przedmiotem rozpatrzenia, skarżący otrzymał w tej sprawie odpowiedź, a także, że organ podtrzymuje stanowisko przedstawione we wskazanej odpowiedzi i nadal nie znajduje podstaw do uznania żądania strony oraz przytoczył stanowisko wynikające z orzeczeń sądów administracyjnych, które w tej sprawie wcześniej także orzekały. W świetle wyżej wskazanego art. 3 § 2 pkt 1- 4a skarga do sądu administracyjnego na pisma informacyjne nie przysługuje, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., stanowi o niedopuszczalności skargi Z. F. i skutkuje jej odrzuceniem - na podstawie powołanych wyżej przepisów.