VI SO/Wa 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta M. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta M. grzywnę w wysokości 6799,04 (słownie: sześć tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych i cztery grosze), 2. zasądzić od Burmistrza Miasta M. na rzecz B. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 6 marca 2012 r. wnioskodawca – B. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Burmistrzowi Miasta M. (dalej jako Burmistrz, organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Burmistrza jego skargi – pisma z 12 stycznia 2012 r., na bezczynność Burmistrza w rozpoznaniu sprawy w przedmiocie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego. Do wniosku załączył pismo Burmistrza Miasta M. z dnia 10 lutego 2012 r., w którym podano, że do dnia jego wydania organ nie otrzymał akt sprawy oraz wyroku Sądu w sprawie VI SA/Wa 1264/11 i dlatego nie miał możliwości rozpatrzenia wspomnianej skargi. Wobec powyższego wniosku, który został przesłany organowi przy piśmie Sądu z dnia 27 marca 2012 r., Burmistrz nie zajął stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 cyt. przepisu). Jak wynika ze zgromadzonych w niniejszej sprawie dokumentów, pismo wnioskodawcy z dnia 12 stycznia 2011 r. stanowiące skargę na bezczynność Burmistrza w podanym wyżej zakresie, wpłynęło bezpośrednio do Sądu w dniu 12 stycznia 2012 r. Tak złożoną skargę, wraz z pouczeniem dotyczącym trybu jej wnoszenia do sądu administracyjnego, przesłano Burmistrzowi przy piśmie Sądu z dnia 18 stycznia 2012 r., informując o powyższym wnioskodawcę. W tym stanie sprawy, decydującą kwestią z punktu widzenia wniosku o wymierzenie Burmistrzowi grzywny w trybie art. 55 § 1, jest ustalenie daty odbioru przez organ pisma wnioskodawcy z dnia 12 stycznia 2012 r. (skargi), bowiem od tej daty będzie biegł organowi termin przewidziany na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, określony treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz, korespondencję zawierającą wskazaną wyżej skargę, otrzymał w dniu 20 stycznia 2012 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta nr 17). Od tego zatem momentu rozpoczął bieg termin wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin na przekazanie przez Burmistrza skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem 20 lutego 2012 r. Do dnia dzisiejszego dokumenty te nie zostały przekazane do Sądu. Wobec tego bezspornym pozostaje fakt, iż Burmistrz uchybił obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny . Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru takiej grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" - oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2005, s. 259; tak również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA z 2006 r., nr 6 poz. 156). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, iż organ bezwzględnie zobligowany był przekazać przedmiotową skargę na bezczynność do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy uznał jej zarzuty za bezzasadne. Z istoty sądowej kontroli administracji publicznej wynika bowiem, że to do właściwego Sądu ostatecznie należy ocena dopuszczalności skargi, a następnie ocena zasadności zarzutów w niej zawartych, gdy organ nie korzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. z możliwości uwzględnienia skargi w całości lub w części do dnia rozpoczęcia rozprawy. Burmistrz nie był uprawniony argumentować faktu nieprzekazania skargi do Sądu okolicznością braku akt sprawy, dotyczącej wnioskodawcy, a rozpatrzonej wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o przywrócenie pasa drogowego do stanu poprzedniego. Burmistrz nie przekazując Sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, uniemożliwił wnioskodawcy skorzystanie z drogi sądowej, tj. z jednego z podstawowych praw obywatelskich zapisanych w Konstytucji RP. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3399,52 złotych. Sąd wymierzył Burmistrzowi Miasta M. grzywnę w wysokości dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r., tj. w wysokości 6799,04 złotych. W rozpoznawanej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny miała wpływ okoliczność, że przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku organ ostatecznie nie wypełnił ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią do Sądu, gdyż, jak wskazał, nie był w posiadaniu akt dotyczących sprawy umorzenia postępowania o przywrócenie pasa drogowego do stanu poprzedniego, zakończonej wyrokiem Sądu z dnia 13 września 2011 r. Brak w dyspozycji Burmistrza akt sprawy dotyczącej wnioskodawcy, nie powinien mieć wpływu na spełnienie obowiązku określonego treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem rzeczą Sądu, w sytuacji otrzymania skargi wraz z odpowiedzią organu, jest zbadanie jej warunków formalnych, następnie jej rozpatrzenie w oparciu o pełny materiał dowodowy i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślenia przy tym wymaga, iż w sytuacji, gdy sąd w dacie orzekania nie dysponuje kompletnymi aktami sprawy, wówczas nie powinien orzekać w sprawie i wezwać organ do uzupełnienia akt. Okoliczność zatem braku akt sprawy zaistniała na etapie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, nie może mieć wpływu na terminowe jej przekazanie do sądu, bowiem ewentualne braki w materiale dowodowym mogą być wyeliminowane już na etapie czynności sądowych, poprzez wezwanie organu do nadesłania akt sprawy, czy też ich uzupełnienia. Nadto Sąd uwzględnił czas, jaki upłynął od dnia 20 lutego 2012 r. (ostatni dzień terminu na przekazanie skargi na bezczynność według właściwości do Sądu) do dnia orzeczenia o wymierzeniu grzywny, tj. 24 kwietnia 2012 r. (dwa miesiące). Sąd zauważa także, że orzeczona grzywna stanowić powinna należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Zasądzając od Burmistrza Miasta M. na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd działał na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.