I SA/Łd 412/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. I SA/Łd 412/12 Uzasadnienie Zaskarżoną interpretacją z [...] r. Nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko J. G. , przedstawione we wniosku z 31 października 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia przychodów uzyskiwanych przez akcjonariusza z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza oraz możliwości opodatkowania dochodu uzyskanego z tego tytułu tzw. podatkiem liniowym – jest prawidłowe. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca będący osobą fizyczną będzie akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia spółki jawnej w spółkę komandytowo-akcyjną (dalej "SKA"). Jako akcjonariusz będzie miał udział w zyskach, które otrzyma faktycznie na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o wypłacie dywidendy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy dywidenda otrzymana przez wnioskodawcę z SKA, stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1997 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. dalej "u.p.d.o.f."), a tym samym – w zależności od wyboru akcjonariusza – czy taki dochód może być opodatkowany na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.o.f.? Zdaniem wnioskodawcy, przychody uzyskane przez niego z tytułu uczestnictwa w zysku SKA należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Podatnik wniosek ten wywiódł z brzmienia art. 5b ust. 2 oraz art. 8 ust. 1-1a u.p.d.o.f. Ponadto uznał zaś, że art. 9a ust. 2 u.p.d.o.f., daje mu prawo wyboru sposobu opodatkowania ww. dochodów na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.o.f. J. G. wskazał, iż pogląd taki jest powszechnie akceptowany przez organy podatkowe, na dowód czego przytoczył szereg interpretacji wydanych przez organy podatkowe w tym zakresie. Dodał, iż podobne stanowisko zawarte jest w szeroko przytaczanym orzecznictwie sądów administracyjnych. W kwestionowanej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko wnioskodawcy w zakresie ustalenia źródła przychodów z udziału w SKA oraz możliwości opodatkowania przychodu podatkiem liniowym. Uzasadniając swoje stanowisko organ podatkowy stwierdził, iż jeśli wnioskodawca, będący akcjonariuszem SKA uzyska przychód, który ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych kwalifikuje do przychodów z działalności gospodarczej, to osiągnięty z tego tytułu dochód będzie mógł być opodatkowany tzw. 19% podatkiem liniowym, o ile w stosownym terminie zostanie złożone oświadczenie o wyborze tej formy opodatkowania i nie wystąpią wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanki, które kwalifikują konkretny przychód uzyskany przez wnioskodawcę za pośrednictwem SKA do innego źródła przychodów. Pismem z 3 lutego 2012 r. wnioskodawca wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego wydaniem interpretacji, podtrzymując swoje stanowisko. W wezwaniu tym stwierdził, iż usunięcie naruszenia prawa powinno polegać na uznaniu przez organ podatkowy stanowiska przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe w całości, co wynikać winno nie tylko z sentencji kwestionowanej interpretacji, ale również z jej uzasadnienia, w szczególności przez uznanie, że wszystkie przychody uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa z zysku SKA należy kwalifikować do przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f., a w konsekwencji istnieje możliwość opodatkowania tych przychodów tzw. podatkiem liniowym. Pismem z 24 lutego 2012 r. organ podtrzymał stanowisko wyrażone w interpretacji z [...] r. W obszernej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. G. podniósł szereg zarzutów naruszenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Ordynacji podatkowej oraz Konstytucji RP. Zaskarżonej interpretacji podatnik zarzucił naruszenie: - art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, iż akcjonariusze uzyskują z tytułu swojego uczestnictwa w SKA dochody, które podlegają zakwalifikowaniu do źródeł przychodów wskazanych w u.p.d.f., stosownie do sposobu ich osiągnięcia przez SKA, - art. 8 ust. 1-2 u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że akcjonariusze spółek komandytowo-akcyjnych podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na identycznych zasadach jak komplementariusze tych spółek, - art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. poprzez uznanie za nieprawidłowe stanowiska, zgodnie z którym jedynym dochodem akcjonariusza jest dywidenda otrzymana przez SKA, która stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej tego akcjonariusza, - art. 14b § 1 w zw. z art. 14a § 2 oraz art. art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.) poprzez rozszerzającą interpretację nieprecyzyjnych przepisów prawa podatkowego dotyczących opodatkowania akcjonariuszy spółek komandytowo-akcyjnych, naruszającą zasadę in dubio pro tributario oraz nieuwzględnienie w wydawanej przez siebie interpretacji orzecznictwa sądowego, w tym w szczególności orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, - art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) poprzez złamanie zasady impossibile nulla obligatio est, wypływającej z zasady demokratycznego państwa prawa, - art. 21 ust. 1, art. 32 oraz art. 64 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa oraz naruszenie zasady ochrony własności i innych praw majątkowych. J. G. wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zobowiązanie organu podatkowego do wydania interpretacji o treści zgodnej ze złożonym wnioskiem, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 14 marca 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zakres kognicji sądu jest wyznaczony przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie. W zaskarżonej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zawarł ocenę stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania, czy dywidenda otrzymana przez wnioskodawcę – akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f., a tym samym – w zależności od wyboru akcjonariusza – czy taki dochód może być opodatkowany na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.f.. Zarzuty strony odnoszące się do kwestii nie związanych z odpowiedzią na powyższe pytanie pozostają więc poza zakresem rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Przedstawiając własne stanowisko podatnik wskazał, że uzyskane przez niego przychody z tytułu uczestnictwa w zysku SKA należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.f., a akcjonariusz ma możliwość wyboru opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.f.. Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonym akcie ocenił, że stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe. Decydujące znaczenie ma tutaj sentencja zaskarżonego aktu w zestawieniu ze stanowiskiem podatnika przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wnioskodawca uzyska więc ochronę prawną w wyniku zastosowania się do udzielonej interpretacji, przewidzianą w art. 14 k – 14 m O.p.. Nie jest trafny podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 5b ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f., skoro Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w zaskarżonej interpretacji ostatecznie zgodnie z powołanymi przepisami ocenił, że przychody uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w SKA będą stanowiły przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Celem zaskarżonej interpretacji nie była analiza porównawcza sytuacji prawnej akcjonariusza i komplementariusza SKA i dlatego zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 u.p.d.f. poprzez przyjęcie, że akcjonariusze SKA podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na identycznych zasadach, jak komplementariusze tych spółek jest bezzasadny. Organ udzielający interpretacji nie był obowiązany, ani uprawniony do dokonywania takiej analizy. Zadaniem interpretacji indywidualnej nie jest rozstrzyganie sporów w doktrynie, czy orzecznictwie związanych z pozycją akcjonariusza w SKA. Interpretacja indywidualna, w przeciwieństwie do interpretacji ogólnej ( art. 14 a O.p.) ma charakter jednostkowy i konkretny w odniesieniu do podmiotu, który wystąpił o jej udzielenie. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. był więc uprawniony wyłącznie do oceny stanowiska, czy dywidenda otrzymana przez akcjonariusza SKA stanowi przychód z działalności gospodarczej, który może być opodatkowany podatkiem liniowym. W zaskarżonej interpretacji organ nie zajmował stanowiska w kwestii momentu powstania przychodu akcjonariusza SKA, czy obowiązku uiszczania zaliczek przez akcjonariusza SKA. Zarzuty skargi w tym przedmiocie pozostają poza zakresem rozpoznawanej sprawy. Również z uwagi na zakres wydanej interpretacji, odnoszącej się do pytania 1, także kwestia ustalenia wysokości przychodów, czy kosztów uzyskania przychodów pozostaje poza zakresem rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Tym samym zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji RP pozostają bez związku z rozpoznawaną skargą. Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 14 marca 2012 r., poz. 270) należało orzec, jak w sentencji wyroku. P.Z-C.