II SA/Wr 212/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i T. B. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] r. postanawia odrzucić skargę. B. i T. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] r. o scalaniu i podziale nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kognicji tegoż Sądu nie podlega m.in. zaskarżona do tutejszego Sądu uchwała w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą o scalaniu i podziale nieruchomości, gdyż ma ona jedynie charakter proceduralny i stanowi – w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunek formalny skutecznego wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Sama jednak w sobie – zgodnie z powyżej cytowanym art. 3 § 2 u.p.p.s.a. – nie podlega zaskarżeniu, a zatem pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. Stanowisko to znajduje swoje uzasadnieniu w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt 1724/06, w którym tenże Sąd wskazał, że przedmiotem zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być wyłącznie uchwała z zakresu administracji publicznej naruszająca interes prawny wnoszącego, a uchwała będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia, stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Wobec faktu, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, zasadnym było odrzucenie skargi B. i T. B., co też orzeczono w sentencji, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.