IV SA/Wa 165/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w przedmiocie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - W dniu 30 grudnia 2011r. W. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwalę Rady Miasta P. z dnia [...] kwietnia 1998 r. [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P.. Zaskarżonej uchwale zarzucono: 1.naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały, poprzez brak zawiadomienia na piśmie wnioskodawczyni o terminie wyłożenia projektu planu jako właścicielki nieruchomości, której interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu, co stanowi istotne naruszenie procedury planistycznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w dniu [...] kwietnia 1998 r. Rada Gminy P. podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. Przed uchwaleniem planu zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, organ nie zawiadomił skarżącej, jako właścicielki nieruchomości mieszczącej się w obszarze oznaczonym w planie symbolem A18MW,MN,U, której interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu o terminie wyłożenia jego projektu. Powyższe naruszenie procedury uchwalania planu winno więc w ocenie skarżącej stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Podniesiono, iż zgodnie z ustaleniami planu obowiązującego w latach 1985-1998r.- działka skarżącej nr [...] obręb [...] znajdowała się na terenie zabudowy jednorodzinnej z usługami podstawowymi. Zaskarżony w niniejszej sprawie plan dla obszaru A18MW,MN,U przewiduje zaś jako podstawową zabudowę wielorodzinną (preferowana wysokość 3- 4 kondygnacje) oraz jednorodzinną. Zmiana wcześniejszych ustaleń doprowadziła do naruszenia interesu prawnego skarżącej. Wobec niezawiadomienia jej przez Radę na etapie uchwalania planu o wyłożeniu jego projektu pozbawiono ją możliwości wykorzystania środków prawnych mających na celu ochronę jej interesu prawnego. Uchwalenie planu w zaskarżonym brzmieniu doprowadziło do wydania w dniu [...] lipca 2007r. decyzji nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obiektu kat. I na działkach sąsiednich. Kategorię budynku zmieniona następnie postanowieniem na XIII a więc z budynku jednorodzinnego na wielorodzinny. Rozstrzygnięcie te zostały zakwestionowane przez skarżącą toczy się obecnie postępowanie administracyjne o stwierdzenie ich nieważności, dla rozstrzygnięcia którego istotne znaczenie ma wyeliminowanie z obrotu prawnego zakwestionowanej uchwały. Jednocześnie wskazano, iż w dniu 2 listopada 2011 r. skarżąca wezwała Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2001 Nr 142 poz. 1591 z późn. zmianami ). Pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. Rada poinformowała skarżącą, iż odrzuciła jej wezwanie, wskazując iż kwestionowany przez skarżącą plan już nieobowiązuje. Jednocześnie wskazano, iż w archiwum Urzędu brak jest dowodu potwierdzającego powiadomienie skarżącej o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wskazała, iż skarżąca - wezwała Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w trybie art. 101 Ustawy o Samorządzie Gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2001 Nr 142 poz. 1591 z późn. zmianami ) w związku z uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...].04.1998 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia [...].07.1998 r. poz. [...]) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. W wezwaniu tym wskazano, iż naruszenie interesu prawnego skarżącej wynika z braku zawiadomienia jej na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu. Podkreślono, iż w dniu 14 grudnia 2011 r. nie podjęto uchwały w sprawie wezwania. Jednocześnie organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż skarżącą nie wykazała, iż posiada legitymację skargową do jej wniesienia. Jednocześnie dołączono dwa pisma skarżącej z 23 października 2007r. i 12 czerwca 2008r. dotyczące uwag do nowo uchwalanego planu zagospodarowania w którym skarżąca domaga się pozostawienia dla jej działki ustaleń jakie przewidywał zaskarżony przez nią obecnie plan z 1998r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), według którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności należy zatem rozważyć dopuszczalność złożenia skargi w kontekście spełnienia kryteriów określonych w powołanym art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym, a więc czy zaskarżona uchwała jest aktem z zakresu administracji publicznej i czy narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącej, a także, czy skarżąca wyczerpał ustawowy wymóg dopuszczalności złożenia skargi po uprzednim wezwaniem Rady Miejskiej w P. do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Zaskarżona uchwała dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będącego aktem prawa miejscowego, co w konsekwencji przesądza, iż stanowi akt z zakresu administracji publicznej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, skarżąca zawarła w piśmie z dnia 28 października 2011 r., które wpłynęło do Rady w 4 listopada 2011 r. Skarga do Sądu złożona została w dniu 30 grudnia 2011 r., a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Do ustalenia pozostaje zatem, czy powołana uchwała Rady Miasta P. z dnia [...] kwietnia 1998 r. dotyczy interesu prawnego skarżącej i czy narusza ten interes prawny. Skarżąca wywodzi swój interes prawny z przysługującego jej prawa własności do działki gruntu o nr ew. [...] obręb [...] objętego ustaleniami zaskarżonej uchwały. Uchwała ta dotyczy zatem interesu prawnego skarżącej, wynikającego z przysługującego jej prawa własności do przedmiotowej działki gruntu. Do ustalenia postaje zatem, czy uchwała ta narusza interes prawny skarżącej i czy naruszenie to, jeżeli ma miejsce, jest uprawnione obowiązującymi przepisami prawa. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż granice zaskarżenia w/w uchwały wyznaczone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym naruszeniem interesu prawnego wskazują, iż Sąd może dokonywać oceny zaskarżonej uchwały tylko w granicach przysługującego skarżącej interesu prawnego. Jeżeli więc skarżąca posiada w sprawie interes prawny wynikający z przysługującej jej prawa własności do działki gruntu o nr ew. [...], to granicami oceny przez Sąd naruszenia tego interesu prawnego jest zakres ustaleń zaskarżonej uchwały wobec wskazanej działki gruntu. Skarżąca w skardze wywodzi, iż do naruszenia jej interesu prawnego doszło na etapie uchwalania planu. Zarzuca, iż uchwalono go z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym polegającym na niezawiadomieniu jej jako właściciela nieruchomości, której interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Okoliczność ta nie jest również kwestionowana w żaden sposób przez Radę Miasta P., która w piśmie z dnia 11 października 2011 r. wskazała, iż nie odnaleziono dowodu potwierdzającego realizację w/w obowiązku. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarżąca wykazała, iż posiada legitymację skargową do wniesienia niniejszej skargi. Dokonując zatem merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały, w kontekście podniesionych przez skarżącą zarzutów Sąd uznał, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą podniesione przez nią uchybienia w zakresie naruszenia procedury pianistycznej nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia jej nieważności w żądanym przez skarżącą zakresie tj. w odniesieniu do obszaru oznaczonego symbolem A 18 MW,MN,U. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, iż przedmiotem skargi jest uchwała, która już nieobowiązuje, a zatem ocena jej polega na ustaleniu, jakie negatywne skutki wywołała ona dla skarżącej. Podnoszona zatem przez skarżącą okoliczność naruszenia procedury uchwalania planu w ocenie Sądu może potencjalnie powodować konieczność stwierdzenia nieważności uchwały, jeżeli uznamy, iż było to rażące naruszenie prawa. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż w toku uchwalania planu Rada przesyłała zawiadomienia w trybie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym właścicielom nieruchomości, których interes prawny mógł być naruszony jego ustaleniami. Należy mieć na uwadze, iż zgodnie z brzmienie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy to Rada dokonuje oceny i ustala krąg właścicieli, których interes może - w jej ocenie być naruszony. Nie ulega wątpliwości, iż winna to czynić w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Niemniej jednak powołując się na naruszenie w/w przepisu prawa w ocenie Sądu skarżącą nie wykazała, w jaki sposób wpłynęło to bezpośrednio na jej interes prawny. Z akt sprawy wynika, iż na etapie uchwalania planu działka skarżącej była już zabudowana -zlokalizowana jest na niej 1/2 budynku bliźniaczego. Zgodnie zaś z ustaleniami planu na działce skarżącej dopuszczono oprócz zabudowy jednorodzinnej (jaka istnieje oraz obowiązywała w poprzednich planach) zabudowę wielorodzinną. Ustalenia te w ocenie Sądu w żaden sposób nie wpływają na ograniczenie przysługującego skarżącej prawa własności do jej działki, wręcz odwrotnie umożliwiały jej ewentualną jej rozbudowę. Podnoszona zaś przez skarżącą okoliczność, iż naruszenia jej interesu prawnego dopatruje się ona w decyzji o pozwoleniu na budowę budynku wielorodzinnego, który zlokalizowany został w bezpośrednim sąsiedztwie z jej działką, a wręcz na jej granicy wskazuje na naruszenie jej interesu faktycznego a nie prawnego tj. wpływu zlokalizowanej w sąsiedztwie inwestycji na wartość nieruchomości skarżącej, co potwierdzają przedłożone przez organ pisma skarżącej z 23 października 2007r. i 12 czerwca 2008r. w którym skarżąca domaga się w nowo uchwalanym planie pozostawienia dla jej działki ustaleń jakie przewidywał zaskarżony przez nią obecnie plan z 1998r. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.