I SA/Gd 379/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2006 r. postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Celnej decyzją z 13 lutego 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z 7 kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2006 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję doręczono w dniu 14 lutego 2012 r. M.B., osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej. W dniu 16 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej. Wskazał jednocześnie, iż decyzję doręczono skarżącej w dniu 15 lutego 2012 r. W wyniku złożonej przez Dyrektora Izby Celnej reklamacji dotyczącej daty doręczenia zaskarżonej decyzji, Poczta Polska S.A. Punkt Pocztowy G 202 w odpowiedzi na tę reklamację w pismach z 5 i 11 kwietnia 2012 r. poinformowała, iż przesyłka została doręczona 14 lutego 2012 r., a odbiór kwitował osobiście adresat – p. M.B. Do odpowiedzi na reklamację załączono również duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru z datą 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z zawartego w aktach administracyjnych duplikatu dowodu doręczenia przesyłki rejestrowanej (mającego moc dowodową oryginału – zob. wyrok WSA w Krakowie z 21 kwietnia 2010 r., I SA/Kr 224/10, wyrok WSA w Warszawie z 13 lutego 2008 r., VI SA/Wa 2063/07, postanowienie NSA z 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2325/11, publ. CBOiS), który został opatrzony zarówno dokładną datą, jak i wyraźnym podpisem osoby dokonującej odbioru przesyłki oraz z pism Poczty Polskiej z 5 i 11 kwietnia 2012 r. stanowiących odpowiedź na reklamację wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru pism w imieniu skarżącej w dniu 14 lutego 2012 r. (M.B. – zgodnie z treścią pełnomocnictwa z 24 października 2011 r.). Dokumenty te dowodzą, że został zachowany przy doręczaniu spornej przesyłki tryb z art. 145 § 2 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity ustawy Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 – dalej jako O.p.), gdyż M.B. legitymował się tzw. pełnomocnictwem do doręczeń. To zaś oznacza, że był osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skarżącej w rozumieniu art. 145 § 3 O.p. w zw. z § 35 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. nr 5, poz. 34). W kontekście powyższego nie znajduje potwierdzenia stanowisko strony skarżącej, iż zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 15 lutego 2012 r. Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity ustawy Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – powołanej dalej jako P.p.s.a., do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja została stronie doręczona 14 lutego 2012 r., wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 marca 2012 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak w dniu 16 marca 2012 r., tj. z uchybieniem terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.