I SA/Kr 1806/09

Sygn. akt I SA/Kr 1806/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.), WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010r., sprawy ze skargi K. K., na indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 14 sierpnia 2009r. Nr [..], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, - s k a r g ę o d d a l a - Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej, wydał 14 sierpnia 2009 roku interpretację indywidualną znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz K. K., stwierdzając, że przedstawione we wniosku stanowisko podatnika jest nieprawidłowe. W podstawie prawnej wskazano art. 14b§1 i § 6 o.p. i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.). Minister wskazał, że podatnik wystąpił z pytaniem, czy w związku z opodatkowaniem dochodu ze zbycia nieruchomości, do kosztów uzyskania przychodów wlicza się, oprócz kosztów udokumentowanych nakładów, poczynionych w czasie posiadania nieruchomości i zapłaconego podatku od spadku, również wartość rynkową nieruchomości z dnia nabycia spadku. Zdaniem K. K., rynkowa wartość nieruchomości z daty nabycia spadku winna być wliczana do kosztów uzyskania przychodów. W ocenie Ministra Finansów, art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje, co może być kosztem uzyskania przychodów przy sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze spadku i w jaki sposób ten koszt ma być udokumentowany. Rynkowa wartość nieruchomości z dnia nabycia spadku nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodu. Z decyzją nie zgodził się K. K. Po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa i udzieleniu przez niego odpowiedzi, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nie wskazując, jakiego sposobu zakończenia postępowania sądowego się domaga. Skarżący podniósł, że od wartości nieruchomości z dnia nabycia spadku uiścił podatek od spadków i darowizn. Jego zdaniem, niekonstytucyjny jest przepis, pozwalający na podwójne opodatkowanie czynności, nie pozwalający uznać za koszt uzyskania przychodów wartości, wziętych do wyliczenia podatku od spadków i darowizn. Zarzucił, że skoro zmieniono przepisy podatkowe i opodatkowano dochód ze sprzedaży nieruchomości, to logiczne jest, że tylko wartość sprzedaży powyżej wartości, przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, zawarte w interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę, uchyla interpretację. Jeżeli brak podstaw do uwzględnienia skargi, sąd oddala ją na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, są udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Z powyższych przepisów wynika, że brak jest podstaw do uznania za koszt uzyskania przychodów rynkowej wartości nieruchomości, nabytej w drodze spadkobrania, a następnie zbytej przez podatnika. Takie zbycie stanowi dla niego źródło przychodów, zaś obliczając dochód- podstawę obliczenia podatku, można pomniejszyć ten przychód wyłącznie o nakłady na nieruchomość, o których mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam fakt, że ustawodawca posługuje się pojęciem nakładów wskazuje, iż muszą być to jakieś ubytki w majątku podatnika, powstałe poprzez przeznaczenie przez niego środków na cele, które wylicza przywołany art. 22 ust. 6d. Tymczasem w stanie faktycznym, na którym opiera się zaskarżona interpretacja, nie sposób dopatrzyć się poniesienia nakładów w wysokości rynkowej wartości nieruchomości z dnia nabycia spadku. Podatnik nabył tę nieruchomość nieodpłatnie, a zatem nie poniósł żadnych nakładów, odpowiadających jej wartości. Uiścił istotnie podatek od spadków i darowizn, i jego kwota może zostać odliczona od przychodu, ponieważ art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie to wskazuje. Trzeba też zaznaczyć, że wartość nieruchomości z dnia nabycia byłaby kosztem uzyskania przychodu, jeżeli podatnik nabyłby ją odpłatnie (art. 22 ust. 6c ustawy) – wówczas bowiem istotnie poniósłby w dacie nabycia koszt w postaci uiszczenia ceny zakupu. Jednakże z żadnego przepisu prawa podatkowego nie da się wyprowadzić wniosku, aby kosztem uzyskania przychodu ze zbycia nieruchomości, a zatem nakładem na tę nieruchomość, była jej rynkowa wartość w dacie nabycia jej przez spadkobranie. Nie można również zgodzić się z zarzutem, jakoby zaskarżona interpretacja prowadziła do niekonstytucyjnego, podwójnego opodatkowania. Różne są bowiem zdarzenia prawne, jakie prowadzą do powstania obowiązku podatkowego. W przypadku podatku od spadków i darowizn było nim nieodpłatne nabycie nieruchomości, zaś w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych takim zdarzeniem będzie odpłatne zbycie tej samej nieruchomości. Przedmiotem opodatkowania, którego dotyczy zaskarżona interpretacja, jest dochód w rozumieniu przepisów ustawy, nie zaś obrót czy wartość dodana, jak ma to miejsce np. w podatku od towarów i usług. Dochodem w świetle przytoczonych wyżej przepisów jest – po przewidzianych prawem odliczeniach – uzyskany przez podatnika przychód ze zbycia nieruchomości, a zatem cała uzyskana w ten sposób kwota, nie zaś różnica pomiędzy ceną sprzedaży a wartością w chwili nabycia. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.