I FZ 509/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 648/12, w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. w Za. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zaliczenia w części zwrotu podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 648/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił P. " sp. z o.o. w Z. (zwanej dalej w skrócie "stroną skarżącą") zmiany postanowienia z dnia 14 listopada 2012 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że strona skarżąca składając ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy podała w nim dokładnie te same dane, które stanowiły przedmiot analizy w poprzednim postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy. W ocenie Sądu nie można zatem przyjąć, że okoliczności faktyczne w sprawie uległy zmianie, co uzasadniałoby zmianę powyższego rozstrzygnięcia. Strona skarżąca nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem i w złożonym zażaleniu wniosła o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że strona skarżąca składała już uprzednio wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w oparciu o przedstawione przez stronę informacje odmówił przyznania jej prawa pomocy. Ocena sytuacji majątkowej strony, zawarta w tymże orzeczeniu Sąd I instancji była następnie przedmiotem kontroli instancyjnej, w toku której Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I FZ 591/12 oddalił zażalenie strony skarżącej. W tej sytuacji rzeczą Sądu I instancji było rozpatrzenie kolejnego wniosku strony z uwzględnieniem treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) który stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Lektura zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił wymienioną regulację, prawidłowo wskazując, że ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację strony. Sąd I instancji uznał, że ponownie złożony wniosek opiera się na tych samych okolicznościach co poprzedni wniosek strony. Badając okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą w złożonym ponownie wniosku, stwierdzić za Sądem I instancji trzeba, że sytuacja majątkowa strony skarżącej nie uległa zmianie w stopniu uzasadniającym zmianę postanowienia z dnia 14 listopada 2012 r. Okoliczności podnoszone w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy były podnoszone już we wcześniejszych etapach postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, czego nie neguje zresztą autor zażalenia, w związku z czym, Sąd I instancji zasadnie wskazał, że powyższe zagadnienia były już rozpatrywane, a co za tym idzie, nie uzasadniają one zmiany dotychczas zapadłych postanowień w tym zakresie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.