II SA/Kr 522/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. II SA/ Kr 522/12 UZASADNIENIE Starosta N. decyzją z dnia [...].11.2011r. znak: [...] działając na podstawie art. 35 ust. 3 prawo budowlane odmówił inwestorowi " A. " spółka z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na realizację inwestycji pn. "wykonanie robót budowlanych mających na celu dokończenie budowy części hotelu uzdrowiskowego na terenie działki ew. nr 1 położonej w miejscowości K. , obręb [...]. Teren inwestycji objętej wnioskiem leży w strefie A uzdrowiska K. , gdzie zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. nr 167, poz. 1399 ze zm. ) zwanej dalej ustawą o lecznictwie uzdrowiskowym – określa się obowiązkowo udział terenów zielonych nie mniej niż 65%. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono decyzję Burmistrza K. z dnia 2 lipca 2004r. o warunkach zabudowy, która wydana został dla działki 1 (z podziału której powstała działka 1 i 2 na inwestycję pod nazwą "adaptacja i rozbudowa istniejącego budynku sanatoryjnego z przeznaczeniem na hotel uzdrowiskowy z częścią leczniczą i zabiegowa, restauracyjną, biurową i handlową oraz mieszkalną dla właściciela". Adresatem decyzji o warunkach zabudowy jest "S.C. - Prezes Zarządu sp. z o.o. "A. . Teren działki 1 tym samym decyzja o warunkach zabudowy obejmowała istniejący budynek sanatorium wojskowego oraz parterowy budynek magazynowy w stanie surowym. Na podstawie wyżej opisanej decyzji o warunkach zabudowy decyzją Starosty Nr [...] z dnia [...].02.2007 r. (utrzymaną w mocy w trybie odwoławczym decyzją Wojewody z dnia [...].04.2007r.) już uprzednio udzielono inwestorowi pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 17.01.2008 r. sygn. Akt II SA/Kr 638/07 WSA w Krakowie uchylił decyzję organu I i II instancji w sprawie pozwolenia na budowę. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wydał decyzję z dnia [...].07.2008r. nakazującą inwestorowi zaniechanie dalszych robót budowlanych. W konsekwencji Starosta decyzją z dnia [...].08.2008r. znak: [...] umorzył postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę na realizację inwestycji pod nazwą: "adaptacja i rozbudowa hotelu uzdrowiskowego - część /obiekt/ B..." Równocześnie działka 1 podzielona została na działki 2 (na której została zrealizowana i oddana do użytkowania inwestycja w zakresie adaptacji byłego sanatorium, powstała tam także wspólnota mieszkaniowa a inwestor nie ma już prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane) oraz 2 której dotyczył wniosek o pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie. W toku postępowania przed organem I Instancji, pismem z dnia 27.07.2011r., działając w oparciu o art. 64 § 2 ustawy Kpa Starosta wezwał inwestora miedzy innymi do jednoznacznego sprecyzowania zakresu wnioskowanej inwestycji, który powinien być zgodny z zakresem przedstawionym w załączonym do wniosku projekcie budowlanym. W odpowiedzi na wezwanie inwestor sprecyzował zakres wniosku w następujący sposób: "wnoszę o wydanie decyzji pozwolenia na wykonanie robót budowlanych mających na celu dokończenie budowy części hotelu uzdrowiskowego na terenie działki ewidencyjnej nr 2 położonej w miejscowości K. , obręb [...] ". Działając w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane - postanowieniem z dnia 14.09.2011 r. Starosta nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym wskazanych nieprawidłowości. Jako jedną z istotniejszych kwestii wymagających uzupełnienia wskazano na konieczność doprowadzenia przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego do zgodności z wymaganiami ustalonymi rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, poprzez uzupełnienie projektu budowlanego o projekt zagospodarowania terenu sporządzony na kopii aktualnej mapy, spełniający warunki ustalone w rozdziale 3 § 8 ust 1 i ust. 2 powołanego rozporządzenia. Powyższe uzasadniono koniecznością weryfikacji wniosku inwestora w odniesieniu do ustaleń decyzji Burmistrza K. z dnia [...] 07.2004 r. znak: [...] określającej warunki zabudowy dla działki nr 1 w K. Odmawiając wydania decyzji w uzasadnieniu wskazano, ze inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany spełniając obowiązek zawarty w postanowieniu Starosty z dnia 14.09.2011r. ale w innym miejscu decyzji stwierdzono, że obowiązek "wskazania powierzchni biologicznie czynnej zgodnie ze stanem faktycznym" "nie został w całości spełniony" . Uzasadniając ocenę wniosku wskazano na wymagania obowiązujące dla przedmiotowej inwestycji w zakresie minimalnej powierzchni terenów biologicznie czynnych, ustalone powołaną wyżej decyzją Burmistrza K. z dnia [...].07.2004 r. ustalającą warunki zabudowy dla działki nr 1 Ocenę wniosku w zakresie, o którym mowa, Starosta oparł na załączonym do projektu budowlanego bilansie terenów o różnym sposobie użytkowania opracowanym przez projektanta inwestycji na projekcie zagospodarowania terenu stanowiącym integralną część projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia [...].07.2005r., zmienioną decyzją z dnia 13.02. 2007r., włączonym do obecnie przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego jako "sytuacja", jak też uzyskanej w toku postępowania informacji o stanie rzeczywistym w terenie (fotografie stanu istniejącego przedstawione przez Pana J.B. przy jego mailu z dnia 4.11.2011 r.). Wskazując na rzeczywisty stan zagospodarowania sąsiedniej działki (wg uzasadnienia zaskarżonej decyzji: "większość powierzchni działki ewidencyjnej nr 2, zaliczonej przez projektanta do powierzchni biologicznie czynnej to tereny wybrukowane") stwierdzono, że przedstawiony w projekcie budowlanym bilans nie odzwierciedla stanu faktycznego i jako taki nie może być uznany za wiarygodny. W uzasadnieniu Starosta wskazał też na uwarunkowania formalne, które nie pozwalają na uwzględnienie - przy weryfikacji wniosku inwestora - stanu zagospodarowania działki sąsiedniej nr ewid. 2 ponieważ inwestor nie ma obecnie wpływu na stan faktyczny na tej działce i jest obowiązany w pełni honorować przesądzenia związane z jej zagospodarowaniem niezależnie od trybu ich wprowadzenia. Inwestor nie posiada prawa do dysponowania działką nr 2 na cele budowlane. Wojewoda decyzją znak [...] z dnia [...] stycznia 2012r. po rozpatrzeniu odwołania "A. " Sp. z o. o. z siedzibą w K. od decyzji Nr [...] Starosty z dnia [...].11.2011r. znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Starosty podjęta została bez wyjaśnienia szeregu istotnych kwestii związanych ze stanem formalno-prawnym przedmiotowej inwestycji, w oparciu o niepełny materiał dowodowy. W pierwszej kolejności za niezrozumiałe uznał wezwanie inwestora przez Starostę pismem dnia 27.07.2011 r. "do jednoznacznego sprecyzowania zakresu wnioskowanej inwestycji, który powinien być zgodny z zakresem przedstawionym w załączonym do wniosku projektem budowlanym". Zdaniem organu II Instancji analiza dokumentacji sprawy wskazuje, iż wniosek inwestora z dnia 26.07.2011r. był zgodny z przedłożonym projektem budowlanym, natomiast sprecyzowanie zakresu wniosku przez inwestora w piśmie z dnia 4.08.2011 r. spowodowało, iż przedłożony projekt budowlany nie jest spójny z zakresem wniosku. Dalej wskazano na brak konsekwencji ze strony organu I instancji w ocenie przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego. W pkt l lit "a" postanowienia z dnia [...].09.2011 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o projekt zagospodarowania terenu sporządzony na kopii aktualnej mapy spełniający warunki ustalone w rozdziale 3 § 8 ust. l i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Żądanie to uzasadniono koniecznością jednoznacznego ustalenia rzeczywistej powierzchni zabudowy działki jak i powierzchni biologicznie czynnej w celu oceny zgodności przedstawionego projektu budowlanego z warunkami zabudowy ustalonymi w decyzji Burmistrza K. z dnia [...].07.2004 r. znak: [...]określającej warunki zabudowy dla działki nr ewid. 1 w K Warunek, o którym mowa, wynika z obowiązku nałożonego na organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o pozwolenie na budowę w art. 35 ust. l pkt l ustawy prawo budowlane, który stanowi: "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami...decyzji o warunkach zabudowy..." i dalej w pkt 2: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi;". Jak wynika z akt sprawy inwestor nie przedłożył takiego projektu w ustalonym terminie, co winno stanowić dla Starosty jednoznaczną przesłankę do podjęcia decyzji w trybie art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane - niemniej jednak nie jak w niniejszym przypadku - w oparciu o merytoryczną ocenę wniosku w oparciu o uzyskaną w toku postępowania dokumentację fotograficzną stanu istniejącego, a wyłącznie z przyczyn formalnych. Podjęcie rozstrzygnięcia w trybie art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane przy równoczesnym stwierdzeniu, że inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany spełniając obowiązek zawarty w postanowieniu i po przeprowadzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest wzajemnie sprzeczne. Kierując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, Wojewoda wskazał na szereg kwestii wymagających udokumentowania i wyjaśnienia dla zapewnienia przesłanek do rozpatrzenia wniosku inwestora z poszanowaniem art. 7 i 77 KPA. Za szczególnie istotne uznał dokonanie oceny stanu formalno-prawnego inwestycji podjętej na działce nr ewid. 2 a to w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 17.01.2008 r. sygn. Akt II S.A./Kr 638/07, którym uchylona została decyzja I i II instancji w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu, a także decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., z dnia [...].07.2008 r. nakazująca inwestorowi zaniechanie dalszych robót budowlanych oraz decyzją Starosty N. z dnia [...].08.2008 r. znak: [...]"umarzająca postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę na realizację inwestycji pod nazwą: adaptacja i rozbudowa hotelu uzdrowiskowego - część /obiekt/ B...", podjętą w konsekwencji cyt. wyżej decyzji PINB. Z powyższego zdaniem Wojewody wynika, że decyzja Burmistrza K. z dnia [...].07.2004r. znak: [...] określająca warunki zabudowy dla działki nr ewid. 1 w K. , w oparciu o którą udzielono wcześniej decyzją Starosty Nr [...] z dnia [...].02.2007 r. pozwolenia na budowę - "została skonsumowana" i jako taka nie może stanowić podstawy do oceny wniosku z dnia 26.07.2011 r. o pozwolenie na ..przebudowę części hotelu uzdrowiskowego" - bo takiego zamierzenia faktycznie dotyczy wniosek. Decyzja Burmistrza K. z dnia [...] 07.2004 r. o "warunkach zabudowy" dotyczyła zagospodarowania działki 1 w całości, określając uwarunkowania realizacyjne dla "adaptacji i rozbudowy istniejącego budynku sanatoryjnego z przeznaczeniem na hotel uzdrowiskowy z częścią leczniczą i zabiegową restauracyjną biurową i handlową (w tym apteka) oraz mieszkalną dla właściciela w K. [...] ", a nie przebudowy tego hotelu. Wobec dokonanego przez inwestora podziału całości inwestycji - w tym działki 1 na dwie niezależne działki o numerach: 2 i 3 , zmiany stanu własnościowego działki nr ewid. 2 i dokonanie podziału pawilonu "A" na niezależne lokale hotelowe łącznie ze sprzedaniem ich osobom trzecim powołując dla zarządu jego częściami wspólnymi "wspólnotę mieszkaniową" — wyklucza możliwość weryfikacji w niniejszym postępowaniu programu projektowanej inwestycji w odniesieniu do ustaleń przedmiotowych "warunków zabudowy", odnoszących się do całej inwestycji obejmującej "adaptację istniejącego dawnego sanatorium i rozbudowę połączonego z nim przewiązką obiektu..." a nie wydzielonej części. Powyższa ocena zdaniem Wojewody wynika z faktu, iż w obecnej sytuacji formalno-prawnej dotyczącej działek 1 i 2 organa administracji architektoniczno-budowlanej działające na wniosek inwestora (właściciela działki nr ewid, 2 ) nie mają jakiejkolwiek legitymacji prawnej do egzekwowania od obecnego właściciela sąsiedniej działki 2 jakichkolwiek obowiązków, w tym np. przedstawienia koniecznej dokumentacji stanu istniejącego, nie mówiąc o jakimkolwiek wpływie na ocenę zgodności sposobu obecnego użytkowania obiektu z wymaganiami tych "warunków zabudowy". Wobec powyższego Wojewoda nakazał organowi I Instancji aby ten przystępując do ponownego rozpatrzenia wniosku w pierwszej kolejności podjął stosowne czynności w trybie przewidzianym w art. 64 § 2 KPA, których celem będzie zapewnienie kompletności wniosku (uzupełnienie wniosku o wymagane prawem "warunki zabudowy" dla przedmiotowej inwestycji), weryfikacji tytułu inwestycji w odniesieniu do stanu formalno prawnego obiektu. Zdaniem Wojewody nie można określić obecnego zamierzenia inwestycyjnego jako "dokończenia" budowy. Faktycznie realizacja obecnego zamierzenia inwestora obejmuje budowę obiektu o określonej funkcji z adaptacją (przebudową, rozbudową) istniejącej na działce nr 2 substancji budowlanej. Tak określone zamierzenie inwestycyjne wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, która może być wydana wyłącznie inwestorowi legitymującemu się ważną decyzją o warunkach zabudowy dla planowanego na działce nr 2 przedsięwzięcia, lub wykazaniem zgodności tej inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z decyzją Wojewody nie zgodziła się A. spółka z o.o. i wniosła skargę do WSA w Krakowie zarzucając decyzji Wojewody naruszenie art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy prawo budowlane poprzez uznanie ze względu na zakończenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę decyzją Starosty w przedmiocie umorzenia postępowania – brak jest podstaw do badania zgodności przedłożonego projektu budowlanego z ustaleniami decyzji Burmistrza K. w przedmiocie warunków zabudowy a także poprzez nieprawidłowe stwierdzenie niezgodności wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego z treścią decyzji o warunkach zabudowy; art. 7, 8,10,11,77 KPA poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego oraz niewystarczające uzasadnienie przesłanek rozstrzygnięcia, art. 107 § 3 KPA poprzez zbyt skrótowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia oraz brak odniesienia się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. W wyniku dokonanej przez Sąd oceny postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010 nr 243 poz. 1623 ze zmianami), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, nie ma wątpliwości, że podmiot składający wniosek o pozwolenie na budowę musi legitymować się decyzją o warunkach zabudowy wydaną na jego rzecz. Decyzja o pozwoleniu na budowę wydana podmiotowi, który posłużył się decyzją o warunkach zabudowy, której adresatem jest inny podmiot - traktowana jest jakby była wydana na rzecz podmiotu w ogóle nie posiadającego decyzji o warunkach zabudowy. Okoliczność ta stanowi zgodnie z art. 156 § 1 pkt. 2 KPA przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę wobec rażącego naruszenia prawa. W niniejszej sprawie adresatem decyzji Burmistrza K. z dnia [...]lipca 2004r. o warunkach zabudowy jest "S.C. - Prezes Zarządu sp. z o.o. "[...]"". Wniosek o pozwolenie na budowę złożyła zaś " [...]" spółka z o.o. Oznacza to, że brak jest tożsamości podmiotu składającego wniosek o pozwolenie na budowę oraz podmiotu do którego adresowana była decyzja o warunkach zabudowy. Okoliczności tych nie dostrzegły organy obu instancji a jest to przeszkoda sama w sobie uniemożliwiająca wydanie pozwolenia na budowę. Po wtóre trzeba podkreślić, że rację ma organ II Instancji wskazując na niekonsekwencję organu I Instancji w zakresie zarówno przestrzegania przepisów postępowania, jak i będącego jego konsekwencja niespójnego uzasadnienia decyzji. Organ I Instancji najpierw bowiem nałożył na inwestora w trybie art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy prawo budowlane obowiązek usunięcia w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym wskazanych nieprawidłowości, między innymi poprzez uzupełnienie projektu budowlanego o projekt zagospodarowania terenu sporządzony na kopii aktualnej mapy, a następnie nie odmówił - do czego jest zobligowany zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane- wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu niewypełnienia tego obowiązku. Zamiast tego w jednym miejscu uzasadnieni decyzji stwierdza, że "inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany spełniając obowiązek zawarty w postanowieniu Starosty" a w innym, że :" punkt 1 lit. a postanowienia Starosty, dotyczący wskazania powierzchni biologicznie czynnej zgodnie ze stanem faktycznym nie został w całości spełniony". Co więcej z treści uzasadnienia wynika, że organ I Instancji podejmując rozstrzygnięcie opiera się także na materiale fotograficznym dostarczonym przez jedna ze stron postępowania i w oparciu o ten materiał podejmuje rozstrzygnięcie w jakimś zakresie oparte na merytorycznej analizie materiału dowodowego. Jednocześnie jako podstawę prawną decyzji wskazuje art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane, zgodnie z którym "w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę." Są to oczywiste wewnętrzne sprzeczności decyzji odzwierciedlające również błędny sposób prowadzenia przez organ I Instancji postępowania, w sposób naruszający art. 6, 7 i 8 KPA oraz art. 35 ust. 3 ustawy prawo budowlane. Kolejno należy wskazać, ze organ II Instancji prawidłowo wskazał organowi I Instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy podjęcie niezbędnych czynności celem zapewnienia kompletności wniosku tj. uzupełnienia go o właściwą dla zamierzenia inwestycyjnego decyzję o warunkach zabudowy. Rację ma bowiem organ II Instancji, że w aktualnym stanie prawnym i faktycznym przedłożona przez inwestora decyzja o warunkach zabudowy (pomijając już wskazaną powyżej kwestię braku tożsamości jej adresata z inwestorem) dotyczy zupełnie innego zamierzenia inwestycyjnego. Zamierzenie opisane w decyzji z dnia 2 lipca 2004r. w aktualnym stanie prawnym i faktycznym już nie istnieje. Przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy była adaptacja istniejącego budynku sanatorium z przeznaczeniem na hotel uzdrowiskowy z częścią leczniczą i zabiegową, restauracyjną, biurową itd. na działce 1 , na której do adaptacji i przebudowy przeznaczone były dwa budynki. Zamierzenie to miało być pewnym kompleksem funkcjonującym łącznie. Decyzja inwestora doprowadziła do pozbycia się przez niego jednej z części inwestycji i tym samym do zmian właścicielskich. Obecnie nie ma zatem żadnych podstaw prawnych do zgłaszania przez Inwestora pretensji i zarzutów do nowych właścicieli, co do zmniejszenia powierzchni terenów zielonych na nieruchomości stanowiącej ich własność. Co więcej nie ma również podstaw do twierdzenia, że budynek którego własności się wyzbył będzie pełnił taką a nie inną funkcję – zgodną z treścią decyzji o warunkach zabudowy. To jaką funkcje będzie pełnił zależy wyłącznie od poszczególnych właścicieli sprzedanych tam apartamentów, mieszkań względnie lokali użytkowych. Zatem według stanu prawnego i faktycznego wynikającego z akt sprawy, inwestycję na działce nr 2 należy traktować jako całkowicie nowe zamierzenie inwestycyjne, a w szczególności pozostając w zgodzie z art. 38 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, obliczać 65% powierzchni terenów zielonych wyłącznie wobec działki 2 . Jednocześnie Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę nie podziela poglądu zgodnie z którym uchylenie przez sąd administracyjny decyzji o pozwoleniu na budowę a następnie umorzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę prowadzi do sytuacji, w której decyzja o warunkach zabudowy została "skonsumowana". Może być wręcz odwrotnie – skoro decyzja o pozwoleniu na budowę została uchylona to znaczy, że została ona wyeliminowana z obrotu prawnego a zatem nie można powiedzieć, że decyzja o warunkach zabudowy została już przez te nie istniejące de facto decyzje "skonsumowana" w taki sposób, że w oparciu o nią w ogóle nie może się toczyć postępowanie o pozwolenie na budowę. Ten jednakże pogląd nie miał wpływu na prawidłowość dokonanego przez organ II Instancji rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 107 § 3 KPA. Uzasadnienie decyzji organu II Instancji jest wyczerpujące i pełne i wynika z niego, że sprawa została należycie przez ten organ rozpoznana. Wobec powyższego skargę należało oddalić , na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 poz 270)