III SA/Kr 1282/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia skargę odrzucić I. W dniu [...] 1998 r. Komendant Rejonowy Policji wydał decyzję nr [...], z której wynika, że po rozpatrzeniu oświadczenia mieszkaniowego Z. S. – rencisty policyjnego – z dnia 23 kwietnia 1998 r. został mu przyznany równoważnik za brak lokalu mieszkalnego od dnia 30 października 1997 r. i wysokość równoważnika ustalana będzie na podstawie obowiązujących stawek wynikających z paragrafu 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. II. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2005 r. Komendant Powiatowy Policji stwierdził wygaśnięcie z dniem 12 maja 2005 r. decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. o przyznaniu Z. S. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. Komendant Wojewódzki Policji stwierdził nieważność ostatecznej Decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005 r. stwierdzającej wygaśniecie z dniem 12 maja 2005 r. decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. o przyznaniu Z. S. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, z uwagi na wydanie jej bez podstawy prawnej. III. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. Komendant Powiatowy Policji postanowił w stosunku do Z. S.: "1. przyznać równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego za okres od 12 maja 2005 r. do dnia 19 lutego 2006 r. w kwocie 2906,80 (słownie: dwa tysiące dziewięćset sześć zł 80/100) brutto. 2. Z dniem 20 lutego 2006 r. wygasić Decyzję nr [...] Komendanta Rejonowego Policji, wydaną w dniu [...] 1998 r." Decyzja ta została doręczona Z. S. w dniu 8 czerwca 2010 r. i stała się ostateczna. IV. Komendant Wojewódzki Policji w dniu 4 sierpnia 2010 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2010 r. o przyznaniu Z. S. za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 19 lutego 2006 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego podając jako podstawę art. 156 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Komendant Wojewódzki Policji w dniu 18 sierpnia 2010 r. zawiadomił o zakończeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2010 r. o przyznaniu Z. S. za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 19 lutego 2006 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W dniu [...] 2010 r. Komendant Wojewódzki Policji wydał decyzję nr [...], którą stwierdził "nieważność ostatecznej Decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2010 r. o przyznaniu Z. S. za okres od dnia 12 maja 2005 r. do dnia 19 lutego 2006 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego z uwagi na rozstrzygnięcie sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną". Od tej decyzji pismem z dnia 23 września 2010 r. Z. S. wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku wniesionej przez Z. S. skargi na tę decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2010 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2129/10 skargę oddalił. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził m.in.: "Jednocześnie należy wskazać, że Komendant Powiatowy Policji, wydając decyzję z dnia [...] 2010 r. zniweczył rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2010 r. nr [...], który jako organ nadzoru stwierdził nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005 r. nr [...] wygaszającej w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. przyznającą skarżącemu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego." V. Decyzją z dnia [...] 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji wydał decyzję nr [...], którą stwierdził "nieważność ostatecznej Decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. o przyznaniu Panu Z. S. od dnia 30 października 1997 r. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, z uwagi na wydanie jej bez podstawy prawnej." W wyniku odwołania Z. S. od powyższej decyzji postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2011 r. Komendant Główny Policji zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Postępowanie w tej sprawie do chwili obecnej nie zostało podjęte. VI. W niniejszej sprawie Z. S. złożył w dniu 8 czerwca 2011 r. pismo do Komendanta Miejskiego Policji, w którym stwierdził, że – jego zdaniem – w obrocie prawnym pozostaje w chwili obecnej decyzja administracyjna wydana przez Komendanta Rejonowego Policji nr [...] z dnia [...] 1998 r. w przedmiocie przyznania mu jako renciście policyjnemu na przyszłość prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, albowiem nie została uchylona zgodnie z prawem. W związku z tym Z. S. zwrócił się "o pisemne upomnienie płatnika należności finansowych wynikających z przedmiotowej decyzji, a w przypadku odmowy wypłaty lub zwłoce podjęcie prawem przewidzianych czynności procesowych w celu ich wyegzekwowania w stosownym postępowaniu egzekucyjnym". W odpowiedzi na powyższe pismo Komendant Powiatowy Policji pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. stwierdził m.in., że "czynności będą możliwe do zrealizowania po podjęciu postępowania zawieszonego w dniu 1 marca 2011 r. postanowieniem nr [...] Komendanta Głównego Policji jak również po wydaniu prawomocnego orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie". Z. S. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji pismo z dnia 1 września 2011 r. zatytułowane "skarga", w którym wyraził swoje niezadowolenie z treści otrzymanego od Komendanta Powiatowego Policji "pisma informacyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r." Jednocześnie zwrócił się o nałożenie na Komendanta Powiatowego Policji "obowiązku niezwłocznego wydania wymaganego aktu administracyjnego w stosunku do wniesionego żądania przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego" dotyczącego należności finansowych z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na powyższe pismo Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia 15 września 2011 r. poinformował Z. S., że równoważnik pieniężny za brak lokalu został mu wypłacany na podstawie aktu prawnego uchylonego w dniu 12 maja 2005 r. i po tej dacie przestała istnieć podstawa prawna do wypłacania emerytom i rencistom policyjnym równoważnika pieniężnego za brak lokalu. W piśmie zaznaczono, że "dopiero w przypadku, gdy sąd prawomocnie orzeknie o istnieniu materialnoprawnego obowiązku po stronie organów Policji, świadczenie to może być zrealizowane". Z. S. skierował do tutejszego Sądu pismo z dnia 23 września 2011 r. zatytułowane "skarga", w którym uznał, że otrzymana odpowiedź Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 września 2011 r. jest decyzją administracyjną "odmawiającą wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji należności finansowych wynikających z prawomocnej i wykonalnej decyzji administracyjnej numer [...] Komendanta Rejonowego Policji", która – zdaniem skarżącego – "nadal pozostaje w obiegu prawnym, bowiem z winy organów Policji nie została do chwili obecnej wyeliminowana z obiegu prawnego". W skardze Z. S. wniósł aby "po uchyleniu decyzji skarżonej" zobowiązać Komendanta Powiatowego Policji "do zarządzenia w trybie ustawy o egzekucji w administracji wypłaty należności głównych od dnia 1 maja 2005 r. wraz z odsetkami ustawowymi". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie jako sprawy nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), której art. 3 stanowi: "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Na wstępie należy zauważyć, że skarga Z. S. nie jest skargą mającą podstawę w przytoczonym wyżej przepisie art. 3 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać pisma – odpowiedzi Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 15 września 2011 r. za decyzję w sprawie mogącej należeć do kognicji sądu administracyjnego. W rzeczywistości pismo Z. S. z daty 23 września 2011 r. jest skargą na działanie organów Policji, które – według skarżącego – nie wywiązują się z obowiązku wypłacenia mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wynikającego z decyzji nr [...] Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. Tymczasem, czego skarżący nie zauważył, a co umknęło uwadze także organom Policji, decyzja nr [...] Komendanta Rejonowego Policji , wydana w dniu [...] 1998 r. została skutecznie wyeliminowana z obiegu prawnego decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. Komendanta Powiatowego Policji, a ściślej w wyniku nie wzruszenia punktu drugiego tej decyzji. Należy podkreślić, że wspomniana decyzja nr [...] z dnia [...] 2010 r. Komendanta Powiatowego Policji zawierała dwa punkty: pierwszy, w którym przyznano Z. S. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego za okres od 12 maja 2005 r. do dnia 19 lutego 2006 r. w kwocie 2.906,80 zł i drugi, w którym wygaszono decyzję nr [...] Komendanta Rejonowego Policji, wydaną w dniu [...] 1998 r." Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego i przytoczonej wyżej chronologii wydarzeń, tylko punkt pierwszy decyzji nr [...] z dnia [...] 2010 r. Komendanta Powiatowego Policji był przedmiotem postępowania wszczętego z urzędu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 4 sierpnia 2010 r. i tylko w stosunku do tego przedmiotu postępowania Komendant Wojewódzki Policji stwierdził nieważność decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...]. Na okoliczność tę zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2129/10 wyraźnie stwierdził, że "Komendant Powiatowy Policji, wydając decyzję z dnia [...] 2010 r. zniweczył rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2010 r. nr [...], który jako organ nadzoru stwierdził nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005 r. nr [...] wygaszającej w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. przyznającą skarżącemu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego." W tej sytuacji, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do twierdzenia, że decyzja nr [...] Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] 1998 r. przyznającą skarżącemu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego pozostaje w obrocie prawnym. Oznacza to, że roszczenia skarżącego wynikające z tej decyzji nie mogą być przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym. Podobnie brak jest podstaw do lokowania roszczeń skarżącego na płaszczyźnie zarzutu bezczynności w dokonaniu czynności w postaci wypłaty równoważnika, do wypłaty którego brak jest jakiekolwiek podstawy. W tej sytuacji niezadowolenie Z. S. wynikające ze skargi z dnia 23 września 2011 r. można kwalifikować jedynie jako skargę z Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) zatytułowanego: "Skargi i wnioski", który w art. 227 k.p.a. stanowi: "Art. 227. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Sąd stwierdza, że skarga Z. S. jest skargą w rozumieniu działu VIII k.p.a., dotyczącą niesatysfakcjonującego załatwienia sprawy związanej z niewypłacaniem mu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Należy zauważyć, że skargi z Działu VIII k.p.a. nie mieszczą się w przytoczonym na wstępie rozważań przepisie art. 3 p.p.s.a stanowiącym katalog spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego i z tego względu ulegają odrzuceniu. Mając powyższe na względzie - na mocy powołanych przepisów oraz art. 58 §1 pkt 1 i § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł - jak w sentencji.