I SAB/Wa 162/12

WyrokWSA w Warszawie2012-06-19

Skład orzekający: Marta Kołtun-Kulik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, mimo podjęcia pewnych czynności wyjaśniających, może być uznana za rażące naruszenie prawa?
Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, mimo podjęcia pewnych czynności wyjaśniających, nie może być uznana za rażące naruszenie prawa, jeśli organ gromadził niezbędny materiał dowodowy, a postępowanie było skomplikowane i długotrwałe, wymagając sporządzenia operatu szacunkowego. Sąd zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie, ale stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o odszkodowanie za nieruchomość objętą dekretem z 1945 r. Po bezskutecznym upływie terminu na rozpoznanie wniosku, skarżący złożyli zażalenie do Wojewody, który zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia sprawy w dodatkowym terminie. Ponieważ Prezydent nadal pozostawał bezczynny, skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu. Prezydent w odpowiedzi na skargę wskazał na trwającą analizę dokumentacji i konieczność wykonania operatu szacunkowego.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt. 2. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżących kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. R., M. R. i D.R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku T. R., M. R. i D. R. z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oznaczoną jako "[...] Nr [...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących T. R., M. R. i D. R. solidarnie kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. R., M. R. i D.R., reprezentowane przez r.pr. M. A., pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] oznaczoną jako "[...]". Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżące wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. wystąpiły do Prezydenta W. o przyznanie, w trybie art. 215 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za ww. nieruchomość, objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa T. R., M. R. i D. R. wystąpiły do Wojewody [...] z zażaleniem, które zostało uznane za uzasadnione. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] Wojewoda [...]zobowiązał organ I instancji do rozpatrzenia sprawy do 31 marca 2012 r. Jako że również w dodatkowym terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Prezydent W. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, T. R., M. R. i D. R.. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu stopnia podstawowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Ponadto zaznaczył, że istnieje konieczność wykonania operatu szacunkowego. O przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 Kpa pełnomocnik skarżących został poinformowany pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Jednocześnie udzielona mu została informacja, że postępowanie odszkodowawcze zostanie zakończone do 31 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia złożenia przez T. R., M. R. i D. R. wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd uwzględnił fakt, że od dnia złożenia niniejszego wniosku, Prezydent W. podjął czynności w sprawie, w szczególności pismami z dnia [...] października 2011 r. i [...] stycznia 2012 r. zwracał się do właściwych jednostek organizacyjnych Urzędu m. W. oraz do Archiwum Państwowego w W. o przekazanie niezbędnej dokumentacji. Ponadto dwukrotnie informował pełnomocnika skarżących o niemożności załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 Kpa. W tym miejscu zaznaczenia jednak wymaga, że nie do zaakceptowania jest wystosowywanie ww. informacji do stron dopiero w momencie przekazywania przez Prezydenta W. akt do Wojewody [...] w związku z zażaleniem z art. 37 § 1 Kpa, jak również w chwili przekazywania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na swoją bezczynność. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, jakkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia wpłynięcia wniosku skarżących, do dnia wyrokowania organ gromadził niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Nie bez znaczenia jest również długość prowadzonego postępowania (jedenaście miesięcy), skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność sporządzenia operatu szacunkowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło