I SAB/Wa 163/12
WyrokWSA w Warszawie2012-06-19
Skład orzekający: Marta Kołtun-Kulik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r., nosi cechy rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest uzasadniona, jeśli organ nie wydał rozstrzygnięcia w prawnie ustalonym terminie. Jednakże, aby uznać bezczynność za rażące naruszenie prawa, muszą wystąpić przesłanki oczywistego niezastosowania lub nieprawidłowego zastosowania przepisów, długotrwałość postępowania lub brak jakiejkolwiek aktywności organu. W przypadku, gdy organ gromadził materiał dowodowy, a sprawa była skomplikowana, bezczynność, choć naganna, nie musi nosić znamion rażącego naruszenia prawa.Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o odszkodowanie za nieruchomość objętą dekretami z 1945 r. Organ I instancji (Prezydent W.) nie rozpoznał wniosku w ustawowym terminie. Po zażaleniu skarżących Wojewoda zobowiązał organ do rozpatrzenia sprawy w dodatkowym terminie, który również upłynął bez rozstrzygnięcia. W związku z tym skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu. Organ I instancji argumentował, że wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony po zakończeniu postępowania o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, które następnie zostało wycofane.Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt. 2. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżących kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. i B. D. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [....] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku J. K. i B. D. z dnia [...] września 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], stanowiącą obecnie działkę ewid. nr [...] z obr. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących J. K. i B. D. solidarnie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
J. K. i B. D., reprezentowane przez r.pr. M. A., pismem z dnia [...] marca 2012 r., wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] stanowiącą obecnie działkę ewid. nr [...] z obr. [...]
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżące wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. wystąpiły do Prezydenta W. o przyznanie, w trybie art. 215 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za ww. nieruchomość, objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279).
W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa J. K. i B. D. wystąpiły do Wojewody [...] z zażaleniem, które zostało uznane za uzasadnione. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał organ I instancji do rozpatrzenia sprawy do 31 maja 2012 r.
Jako że również w dodatkowym terminie wyznaczonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Prezydent W. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, J.K. i B.D. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu stopnia podstawowego.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania ustalono, iż J. K. i B. D. złożyły, oprócz niniejszego wniosku z dnia [...] września 2012 r. o odszkodowanie, również wniosek o ustanowienie – w trybie art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami – prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Prezydent poinformował pełnomocnika skarżących, że wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony po zakończeniu postępowania o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strona wycofała wniosek o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Prezydent zaznaczył ponadto, że podejmuje szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydanie decyzji merytorycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia złożenia przez J. K. i B. D. wniosku z dnia [...] września 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Sąd uwzględnił fakt, że od dnia złożenia niniejszego wniosku, Prezydent W. podjął czynności w sprawie, w szczególności pismami z dnia [...] listopada 2011 r. i [...] kwietnia 2012 r. zwracał się do właściwych jednostek organizacyjnych Urzędu W. o przekazanie niezbędnej dokumentacji. Ponadto pismem z [...] lutego 2012 r. poinformował pełnomocnika skarżących o niemożności załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 Kpa. W tym miejscu zaznaczenia jednak wymaga, że nie do zaakceptowania jest wystosowywanie ww. informacji do strony dopiero w momencie przekazywania przez Prezydenta W. akt do Wojewody [...] w związku ze złożonym, w trybie art. 37 § 1 Kpa, zażaleniem.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, jakkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia wpłynięcia wniosku skarżących, do dnia wyrokowania organ gromadził niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Nie bez znaczenia jest również długość prowadzonego postępowania (dziewięć miesięcy), skomplikowany charakter sprawy oraz fakt równoczesnego prowadzenia (w trybie art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami) postępowania o oddanie przedmiotowej nieruchomości w użytkowanie wieczyste (wniosek wycofany dopiero [...] lutego 2012 r.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło