II SA/Gl 472/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] r. M. M. zwrócił się do Urzędu Miasta C. się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo-usługowego, przewidzianego do realizacji na działkach nr 1 i 2, położonych w C. przy ul. [...]. Pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta C. zawiadomił o wszczęciu postępowania w wymienionej sprawie. Wnioskiem z dnia [...] r. R. R., obecny właściciel działki nr 3, wystąpił o zawieszenie wymienionego postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako przyczynę podając toczące się przed Sądem Rejonowym w C. postępowanie w przedmiocie ustalenia treści służebności przechodu i przejazdu przez działkę o nr 1. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta C. odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie jedynie wówczas gdy wystąpi o to strona, na której wniosek postępowanie wszczęto, a inwestor takiego wniosku w sprawie nie złożył. Po rozpoznaniu zażalenia przez R. R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, że R. R. złożył wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie art. 98 § 1 tego Kodeksu, czego organ jednak nie uwzględnił i nie rozpatrzył. Rozpoznając ponownie wniosek R. R., Prezydent Miasta C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] powtórnie odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że tocząca się przed sądem sprawa w zakresie służebności gruntowych nie może mieć wpływu i ograniczać zamierzeń inwestycyjnych właściciela nieruchomości objętej wnioskiem. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, a ograniczać uprawnienia inwestora może prawomocne orzeczenie o ustanowieniu służebności gruntowej na rzecz działki sąsiedniej dopiero na etapie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez R. R. zażalenia, Samorządowe Kolegium postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu, po omówieniu pojęcia "zagadnienia wstępnego", o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego Kolegium stwierdziło, iż w niniejszym przypadku nie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie warunkowałoby rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. W postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy organ dokonuje badania czy zachodzą łącznie wszystkie przesłanki zawarte w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a po stwierdzeniu, że występują, organ wydaje decyzję zgodną z żądaniem wnioskodawcy. Zdaniem Kolegium rozstrzygnięcie o treści służebności nie może zatem stanowić przeszkody, która skutkowałaby koniecznością zawieszenia postępowania. Wskutek zaskarżenia powyższego postanowienia przez R. R., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r. (sygn. akt II SA/Gl 911/10) skargę oddalił, podzielając w całej rozciągłości stanowisko zaprezentowane przez orzekające w sprawie organy w zakresie braku podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania w sprawie ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy. Z ponownym wnioskiem o zawieszenie postępowania, na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawie z wniosku M. M. o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, R. R. wystąpił pismem z dnia [...] r. Uzasadniając wniosek podniósł, iż przez Sądem Rejonowym w C. I Wydział Cywilny toczy się postępowanie w przedmiocie ustanowienie służebności wejścia do klatki schodowej znajdującej się na działce inwestora (nr 1). W jego ocenie wydanie wyroku w postępowaniu cywilnym i ustanowienie służebności będzie istotne dla sprawy, gdyż złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy przewiduje zabudowę w granicy, co w ocenie wnioskodawcy nie będzie dopuszczalne. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta C., przywołując w podstawie prawnej art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla terenu położonego w C. przy ulicy [...] dla inwestycji polegającej na zagospodarowaniu terenu dla funkcji usługowej. W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku rozpoznania wniosku stwierdzono, iż w sprawie o ustalenie warunków organ nie bada się spraw związanych z własnością nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, a ograniczać może jedynie uprawnienia inwestora prawomocne orzeczenie o ustanowieniu służebności gruntowej na rzecz działki sąsiedniej na etapie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę. Złożone przez R. R. zażalenie na powyższe postanowienie zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., które postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu organ, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w tej sprawie stwierdził, że przedmiotowe postanowienie nie może pozostać w obrocie prawnym. Kolegium wyjaśniło, iż powodem uchylenia kwestionowanego postanowienia jest fakt rozpatrzenia wniosku żalącego się R. R. o tożsamej treści postanowieniem Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. utrzymanym w mocy przez Kolegium postanowieniem z dnia [...] r.. Skarga na powyższe postanowienia została oddalona przywołanym powyżej wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 911/09. Powyższe, w ocenie organu, powoduje że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądowego określona w art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do sądów i organów administracji przesądza o tym, że dana kwestia kształtuje się tak, jak to stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Stąd też w kolejnym postępowaniu nie może ona być już ponownie badana. Mając zatem powyższe na uwadze, należało uchylić zaskarżone postanowienie w całości, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie, w piśmie z dnia [...] r. , wniósł R. R.. Zaskarżonemu postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 170 i art. 171 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania na skutek uznania, iż wniosek o zawieszenie postępowania tożsamej treści został już rozpatrzony przez organy obu instancji, podczas gdy poprzedni wniosek o zawieszenie postępowania jako podstawę zawieszenia wskazywał na toczące się przed Sądem Rejonowym w C. postępowanie w sprawie o ustalenie treści służebności. W obecnym postępowaniu jako podstawę wskazano toczące się aktualnie postępowanie w sprawie o ustanowienie służebności. Zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, a to art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z § 12 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. W konsekwencji powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając swoją skargę podniósł, że zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy administracji. Jednakże, w jego ocenie, nie można pomijać treści art. 171 tej ustawy który stanowi, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W tym miejscu podniósł, iż poprzedni, złożony wniosek o zwieszenie postępowania jako podstawę zawieszenia wskazywał toczące się postępowanie przez Sądem Rejonowym w C. w sprawie o ustalenie treści służebności obciążającej działkę 1 objętą zamierzeniem M. M., a we wniosku obecnym podstawę tę stanowi sprawa toczącą się przed wymienionym Sądem o ustanowienie służebności wejścia do klatki schodowej znajdującej się w obrębie budynku M. i D. M.. Zatem przedmiot obu wniosków o zawieszenie postępowania nie był tożsamy, a powoływany przez Kolegium wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 czerwca 2010 r., który rzekomo miałby rodzić w sprawie powagę rzeczy osądzonej, został wydany w sprawie przedmiotowo odmiennej od niniejszej. Odnosząc się do naruszenia art. 97 § 1 pkt Kodeksu postępowania administracyjnego wskazał, że działka przeznaczona do zainwestowania obciążona jest służebnością przechodu i przejazdu oraz służebnością przechodu przez klatkę schodową w obrębie budynku. Obecne kwestionowanie tych ustaleń, uniemożliwia m.in. wejście do budynku od strony południowej. Dodał, że inwestor M. M. planuje usytuowanie projektowanego obiektu wzdłuż granicy działek nr 1 (inwestora) oraz nr 3 (skarżącego), a tym samym uniemożliwi wejście do obciążonej służebnością przechodu klatki schodowej. Nadto naruszone zostaną zapisy §12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Dlatego też sprawa merytorycznie powinna zostać rozstrzygnięta dopiero po rozpatrzeniu kwestii związanych ze służebnością. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wystąpił z wnioskiem o umorzenie postępowania w sprawie, informując, iż na podstawie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uwzględniając skargę R. R. postanowieniem z dnia [...] r. uchyliło swoje zaskarżone postanowienie i orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W dalszej części Kolegium przyznało, że podstawą odmowy zawieszenia była okoliczność uznania przez organy, iż toczące się postępowanie w przedmiocie ustanowienia służebności wejścia do klatki schodowej nie stanowi zagadnienia wstępnego warunkującego rozpoznania sprawy w przedmiocie warunków zabudowy. Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium nie zadowoliło skarżącego, który w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zakwestionował przede wszystkim utrzymanie w mocy postanowienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. odmawiającego zawieszenia postępowania w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania ternu położonego w C. przy ulicy [...]. Wobec zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wymienionego powyżej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., Sąd postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania wszczętego powyżej wymienioną skargą. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 552/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. W ocenie Sądu, organ podejmujący rozstrzygnięcie w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany jest treścią skargi i nie ma możliwości wybiórczego jej uwzględnienia. Niespełnienie żądań skargi w jakiejkolwiek części uniemożliwia wydanie decyzji czy postanowienia opartego na przywołanym powyżej art. 54 § 3 ustawy. W ocenie Sądu, kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że postanowienie to nie spełnia żądań wniesionej skargi z dnia [...]r. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Skutkiem powyższego uchylenia przez Sąd postanowienia wydanego w trybie art. 54 § 3 ustawy jest "odżycie" zarówno postanowienia z dnia [...] roku, jak i skargi złożonej na to postanowienie do Sądu. Z tego względu Sąd, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., podjął zawieszone postępowanie. Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w ponownej odpowiedzi na skargę, wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyznając, iż zapadło ono przy wadliwym uznaniu składu orzekającego, że wniosek R. R. tożsamej treści został rozpoznany postanowieniem Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Dodało też, że postanowienie Kolegium z dnia [...] r., wydane w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, było próbą naprawienia zaistniałej pomyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiąc, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja czy postanowienie nie uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 tej ustawy sądy te rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem i nie może pozostać w obrocie prawnym. Sąd uznał zatem, że skarga zasługuje na uwzględnienie, przy czym nie z powodów w niej podniesionych. Analiza akt sprawy wykazała, że skarżący po raz drugi w trakcie trwającego postępowania, wszczętego na wniosek M. M., o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku handlowo- usługowego na działkach 1 i 2 położonych przy ulicy [...] w C., złożył wniosek o jego zawieszenie. Pierwszy wniosek z dnia [...] r., w którym jako powód zawieszenia podano toczące się przed Sądem Rejonowym w C. postępowanie w przedmiocie ustalenia treści służebności przechodu i przejazdu przez działkę nr 1 został rozpatrzony przez organ pierwszej instancji – Prezydenta Miasta C. odmownie – postanowieniem z dnia [...] r., utrzymanym w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., a skargę na te rozstrzygnięcia oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 911/09. Drugi wniosek o zawieszenie tego postępowania złożony został przez R. R. w dniu [...] r. (data wpływu), a jako jego podstawę podano toczące się postępowanie w sprawie ustanowienie służebności wejścia do klatki schodowej budynku znajdującego się na działce o nr 1. Organ pierwszej instancji – Prezydent Miasta C. rozpatrzył sprawę, uznając nowy wniosek za odrębną sprawę i ponownie odmówił zawieszenia postępowania, stwierdzając, że sprawa w zakresie służebności wejścia do klatki schodowej nie może mieć wpływu na tok postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i stanowi dla tego postępowania zagadnienia wstępnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wprawdzie postanowieniem z dnia [...] r. uchyliło zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji, ale jak samo przyznało w odpowiedzi na skargę, postąpiło tak pozostając w mylnym przeświadczeniu, że rozpatruje sprawę wniosku o zawieszenie postanowienia tożsamej treści, jak ten który został już rozstrzygnięty przez organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] r. Organ odwoławczy po dostrzeżeniu swej pomyłki próbował, już po wniesieniu przez R. R. skargi na to postanowienie, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zmienić swoje stanowisko i usunąć dostrzeżone nieprawidłowości. Stąd też postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium uchyliło swoje postanowienie z dnia [...] r. (zaskarżone niniejszą skargą) i orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. odmawiającego zawieszenia postępowania. Wskutek jednak wniesienia skargi na to nowe postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 552/11 uchylił to postanowienie Kolegium, uznając, iż w trybie powołanego powyżej art. 54 § 3 ustawy mogło zapaść rozstrzygniecie w całości uwzględniające żądania skargi, co akurat w tym przypadku nie miało miejsca, gdyż organ odwoławczy utrzymał w mocy odmowę, wnioskowanego przez skarżącego, zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Rozpatrując zatem obecnie skargę R. R. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. z dnia [...] r., Sąd uznał, że nie może ono pozostać w obrocie prawnym, a to z uwagi zarówno na stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które przyznało, iż postanowienie to zapadało w warunkach wadliwej oceny istotnych okoliczności sprawy, jak również dlatego, iż wydane postanowienie nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który na podstawie art. 144 Kodeksu stosowany jest także do zażaleń. Zgodnie bowiem z cytowanym powyżej art. 138 Kodeksu organ odwoławczy wydając decyzję (postanowienie) w której uchyla zaskarżoną decyzję (postanowienie) organu pierwszej instancji albo uchyla ją w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję umarza postępowanie pierwszej instancji (§ 1 pkt 2 tego przepisu), albo może uchylić zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (...) (§ 2 tego przepisu). W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uchylając jedynie zaskarżone postanowienie nie załatwił sprawy w całości, gdyż nadal do rozpatrzenia pozostał wniosek złożony przez skarżącego o zawieszenie postępowania, a nie wynika z tego orzeczenia, kto ten wniosek powinien rozpatrzyć. Odnosząc się z kolei do merytorycznej oceny wydanego w sprawie postanowienia, skład orzekający w pełni podziela w tym zakresie stanowisko zaprezentowane przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Stwierdzić przyjdzie, że wniosek R.R. z dnia [...] r. jest kolejnym, nowym wnioskiem o zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w C. przy ulicy [...] dla M. M. Skarżący przedstawił w nim nową "w jego ocenie" podstawę takiego żądania, a mianowicie wszczęcie i prowadzenie postępowania przed Sądem Rejonowym w C. I Wydział Cywilny w przedmiocie ustanowienie służebności wejścia do klatki schodowej znajdującej się na działce inwestora (nr 1). Podkreślił, że ustanowienie służebności będzie istotną nowa okolicznością dla sprawy, gdyż powinno ograniczyć możliwość, przewidzianą w złożonym w sprawie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, zabudowy w granicy w jego działką. Wskazany przez skarżący powód nie jest, w ocenie Sądu podstawą do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Służebność gruntowa w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego w stosunku do postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a brak takiego rozstrzygnięcia przez sąd powszechny nie uniemożliwia wydania przez organ decyzji w przedmiocie ustalenia warunków dla planowanej inwestycji. W tym zakresie skład orzekający podziela stanowisko wyrażone przez tutejszy Sąd w wyroku z dni18 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 911.09. Zdaniem Sądu wydane w sprawie postanowienie pierwszoinstancyjne pozostawało zatem w zgodzie z prawem, a w konsekwencji postanowienie organu odwoławczego uchylające to postanowienie należało uznać za wadliwe. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012, poz. 270) orzekł jak w sentencji. W przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł zgodnie z art. 152 cytowanej ustawy, a o kosztach tego postępowania orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.