I SAB/Wa 210/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku K. W. z dnia [...] października 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną nr "[...]", w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej K. W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2004 r. K. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie z wniosku K. W. o przyznanie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną nr hip [...]. W skardze wskazała, że bezczynność Prezydenta W. jest oczywista, termin, który organ sam sobie wyznaczył, jako właściwy na załatwienie sprawy upłynął, a sprawa nie została rozstrzygnięta do chwili złożenia skargi. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wskazał, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Wojewoda [...] wyznaczył dodatkowy termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący cztery miesiące od daty doręczenia tego postanowienia tj. do dnia [...] czerwca 2012 r. Wskazał jednocześnie, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071) organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Skarga w niniejszej sprawie jest zasadna. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Przy tym wskazać należy, że bez znaczenia pozostaje okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Z akt sprawy wynika, że do dnia wyrokowania tj. do dnia [...] czerwca 2012 r. organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznania wniosku K. W. z dnia [...] października 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Uznając skargę na bezczynność Prezydenta W. za uzasadnioną, Sąd uznał jednocześnie, że z uwagi na okoliczność, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek wniosku K. W. z października 2011r., nie nosi ona cechy rażącego naruszenia prawa. Sąd na podstawie art. 149 § 1 w związku 119 pkt 2 i z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.