I SAB/Wa 209/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku K. W. z dnia [...] października 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną nr "[...]", w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej K. W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. K. W. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], oznaczoną nr "[...]", na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w dniu [...] stycznia 2012 r. wniosła zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. Uznając zażalenie za uzasadnione Wojewoda postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. wyznaczył organowi pierwszej instancji nowy termin załatwienia sprawy. Pełnomocnik skarżącej wskazał przy tym, że dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, organ podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia kwestii niezbędnych do merytorycznego załatwienia sprawy, o czym poinformował stronę pismem z dnia 2 lutego 2012 r. i wskazał, że wydanie decyzji nastąpi do dnia [...] kwietnia 2012 r. Do dnia składania skargi tj. [...] maja 2012 r. organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Odpowiadając na skargę Prezydent W., wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...] lutego 2012 r., nr [...] wyznaczył mu termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący cztery miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia tj. do dnia [...] czerwca 2012 r. Wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej przez Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie zażądał jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Skargę uznać należało za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w określonym terminie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia [...] października 2011 r. pełnomocnik K. W. wystąpił z wnioskiem o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. W związku ze złożonym przez stronę postępowania zażaleniem, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to wpłynęło do organu w dniu [...] lutego 2012 r. (prezentata Urzędu W. na orzeczeniu). Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia sprawy stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Podkreślenia w niniejszej sprawie wymaga, że, do dnia wyrokowania tj. do dnia [...] czerwca 2012 r. organ nie wydał rozstrzygnięcia, przekraczając tym samym nie tylko zakreślone przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminy, ale również dodatkowy wyznaczony postanowieniem Wojewody z dnia [...] lutego 2012 r. Rozpoznając sprawę Sąd uznał jednocześnie, że z uwagi na skomplikowany i historyczny charakter niniejszej sprawy, należącej do kategorii spraw tzw. dekretowych, zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.