II OZ 658/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta Suwałk na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 319/12 o przywróceniu terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi S. A. i C. A. na uchwałę Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 22 lutego 2006 roku nr XLV/490/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 319/12 po rozpoznaniu wniosku S. A. i C. A. o przywróceniu terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Suwałkach z dnia 22 lutego 2006 roku nr XLV/490/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przywrócił termin do złożenia skargi. Sąd pierwszej instancji uznał, że okoliczności wskazane przez skarżących w nadesłanym wniosku o przywrócenie terminu w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają, iż po stronie skarżących nie było winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika bowiem z akt organu administracji, skarżący nie zostali pouczeni przez organ o terminie zaskarżenia jego uchwał. Pouczenie zawarte w piśmie z dnia 3 lutego 2011r. jest niepełne, bowiem odsyła jedynie do ustawy samorządowej i wskazuje na możliwość zaskarżenia uchwały do sądu, jednak bez pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia. Skarżący nie dochowali zatem wymaganego prawem terminu do złożenia skargi, albowiem nie byli świadomi swoich praw i obowiązków, natomiast organ zobowiązany do pouczenia stron nie dopełnił swojej powinności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Miasto Suwałki domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wykazali w niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy pismem datowanym na dzień 17 stycznia 2011 r. skarżący zwrócili się do Prezydenta Miasta Suwałk o "spowodowanie usunięcia zapisu § 42 pkt 5 mpzp nr 24 uchwalonego uchwałą nr XLV/490/06". W odpowiedzi na powyższe Prezydent miasta Suwałki, pismem z dnia 3 lutego 2011 roku poinformował stronę o procedurze sporządzenia i zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, i uznając że pismo to stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poinformował, że żądanie to będzie przedmiotem obrad Rady Miejskiej w Suwałkach która podejmie decyzję w tej kwestii. Organ wskazał jednocześnie, że w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Pouczenie jakie organ zamieścił w piśmie z dnia 3 lutego 2011 roku nie wskazywało terminu w jakim strona może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego ani też sposobu w jaki może to uczynić. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że pomimo faktu iż uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podejmowana przez radę gminy w postępowaniu, w którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 9 k.p.a. nie mają zastosowania, a tym samym organ nie miał obowiązku informowania strony o trybie i terminie wniesienia skargi na taką uchwałę, to jednak w sytuacji gdy takie pouczenie organ zawarł w piśmie skierowanym do strony, to pouczenie to winno być kompletne. Uznać należy, że jeżeli organ gminy w związku z wydaną uchwałą w sposób jednoznacznie błędny czy mylący pouczy stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, strona nie będzie miała możliwości uchylenia się od negatywnych skutków takiego pouczenia, bowiem również w tym przypadku będzie można stwierdzić (niezależnie od regulacji art. 112 k.p.a), że strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Obowiązek udzielenia pouczenia wynika bowiem z ogólnej zasady praworządnego działania organów administracji publicznej oraz pogłębienia zaufania do organów administracji publicznej. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1592/11, nie publ.) Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 727/11 samo odesłanie skarżącego jedynie do ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w istocie może wprowadzić stronę w błąd, w tym znaczeniu, że jakkolwiek wskazany przez organ art. 101 ustawy o samorządzie gminnym reguluje kwestię dopuszczalności zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego, to nie odnosi się do trybu, ani terminu do wniesienia skargi. Kwestia trybu i terminu do wniesienia skargi na uchwałę została uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak pouczenia w tym zakresie w okolicznościach niniejszej sprawy, powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę. Tym samym w rozpoznawanej sprawie nie można przyjąć, iż niekompletne pouczenie nie może stanowić okoliczności wskazującej na brak winy skarżącego i uzasadniać przywrócenia terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.